เรื่อง ชายายอดพิษ พิชิตใจอ๋องมัจจุราช [นิยายแปล] (เปิดฟรีวันละตอน)

“ใช่แล้ว!” ลูกสมุนคนหนึ่งตะโกนเสริม “ก่อนหน้านี้ฉู่จี้เฟิงฆ่าพี่น้องของพวกเราไปไม่น้อย ตอนนี้พวกเราจับเมียของเขาได้ ก็ถือเป็นการล้างแค้น!”

จางต้าหู่หัวเราะเหี้ยมเกรียม “พี่น้องทั้งหลาย ข้าขอประกาศว่า ซูอิ่นเย่ว์คนนี้ ข้าจะเป็นคนเล่นสนุกกับนางก่อน ใครก็ห้ามแย่งกับข้า! ส่วนพวกเจ้าจะเล่นกับสาวใช้ตัวน้อยคนนั้นก่อนก็ได้ วันนี้เราทุกคนต้องสนุกให้เต็มที่!”

ใบหน้าของเซียงเถาซีดเผือด

ที่แท้คำว่า ‘อาศัยบารมี’ ที่ก่วงเหวินเทาพูดถึง…หมายถึงเรื่องเช่นนี้!

หากสตรีถูกบุรุษหนึ่งคนล่วงเกินก็ไร้ซึ่งหนทางรอด ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่มีบุรุษมากมายขนาดนี้!

ซูอิ่นเย่ว์ขมวดคิ้วเล็กน้อย 

เหตุใดถึงได้โยงมาถึงฉู่จี้เฟิงอีกแล้ว

สารถีถูกพวกเขามัดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ทางออกทั้งด้านหน้าและด้านหลังถูกพวกเขาปิดตาย นางสองคนเป็นเพียงสตรีอ่อนแอ ไม่มีทางฝ่าด่านออกไปได้เลย มีผู้ชายบางคนที่รีบร้อนเกินไป เริ่มดึงขอบกางเกงของตนแล้ว

พวกเขาเดินเข้าไปใกล้ทีละก้าว จางต้าหู่หัวเราะด้วยท่าทีสัปดนยิ่งนัก

เซียงเถาเกาะติดซูอิ่นเย่ว์แน่น น้ำตาคลอเบ้า “พระชายา พวกเราควรทำอย่างไรดีเจ้าคะ”

ซูอิ่นเย่ว์แกว่งมีดในมือ ๻๝่า๯ขึ้นว่า “คนอื่นบาดเจ็บก็ไม่เป็นไร แต่ก่วงเหวินเทาต้องไม่เป็นอะไร ต้องปล่อยให้ข้าจัดการเอง”

เซียงเถาชะงักไปเล็กน้อย 

นี่มันหมายความว่าอย่างไร

แม้แต่จางต้าหู่เองก็ยังไม่เข้าใจ มีลูกสมุนคนหนึ่งทนไม่ไหวแล้ว รีบพุ่งเข้ามาจับตัวเซียงเถา หวังจะปลดปล่อยอารมณ์ของตน ใครจะรู้ว่า ก่อนมือสกปรกของเขาจะแตะโดนชายเสื้อของเซียงเถา เสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้น และลูกธนูดอกหนึ่งทะลุหน้าอกของเขา!

ร่างนั้นล้มลงทันที เซียงเถากรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ

“นายท่าน! มีซุ่มโจมตี!” มีคนตะโกนขึ้นมา

จางต้าหู่และพรรคพวกรีบชักดาบขึ้นมาตั้งรับ แต่ฝีมือยิงธนูของนักธนูบนกำแพงเก่านั้นร้ายกาจยิ่งนัก อีกทั้งพวกเขาไม่ทันตั้งตัว จึงไม่มีโอกาสตอบโต้ได้เลย

อาศัยจังหวะที่สถานการณ์สับสน ซูอิ่นเย่ว์รีบดึงเซียงเถาถอยหลังออกไป เพื่อหลีกเลี่ยงลูกธนูที่อาจพุ่งมาโดนพวกนาง

เมื่อ-่าฝนลูกธนูผ่านไปแล้ว ก็มีเหล่าทหารองครักษ์กลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามาในวัดร้าง ผู้นำของพวกเขาคือฉินเย่

จางต้าหู่และพรรคพวกต่างพะว้าพะวัง แม้ก่วงเหวินเทาจะกอดเงินในอ้อมแขนพลางตะโกนเสียงดัง ก็ไม่มีใครสนใจเขา

“เป็นทหารองครักษ์ตระกูลฉิน!” จางต้าหู่ตกตะลึงอย่างที่สุด ไม่คาดคิดเลยว่าคนที่ติดกับจะเป็นตนเอง

คนที่มาเป็นคนของตระกูลฉิน แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือเชิงยุทธ์ คนพวกนี้เป็นเพียงกลุ่มคนที่รวมตัวกันอย่างหลวมๆ จะสู้ได้อย่างไร!

โดยเฉพาะฉินเย่ เพียงไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถควบคุมจางต้าหู่ได้ คนอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง บ้างก็ตาย บ้างก็บาดเจ็บ

องครักษ์ตระกูลฉินจับพวกเขามัดไว้ทั้งหมด ฉินเย่จึงเก็บกระบี่ เดินไปหาซูอิ่นเย่ว์แล้ว๻๝่า๯ว่า “คนของข้าเพิ่งมารายงานว่า ซื่อจื่อกำลังนำคนจำนวนไม่น้อยมาทางนี้”

ซูอิ่นเย่ว์ชะงักไปเล็กน้อย “ทำไมถึงเป็นซื่อจื่อ”

นางใช้แผนซ้อนแผนออกมากับก่วงเหวินเทาเพื่อดูว่าใครเป็นคนจับตัว แล้วเหตุใดถึงเป็นฉู่จี้เฟิง

ฉินเย่ตอบว่า “เขาเพิ่งกลับเข้าเมือง แล้วบังเอิญพบกับหลิงอ๋องและบุตรสาวที่ประตูเมือง ฉู่จิ้งเสียนพูดบนถนนว่าเจ้าหนีไปกับคนรัก และบังคับให้เขามาตรวจสอบให้ชัดเจน”

ซูอิ่นเย่ว์ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกแปลกประหลาดใจ

เขายังพาคนมากมายมาด้วย เช่นนี้ก็เท่ากับไม่ไว้ใจนางมิใช่หรือ

นางใช้ผ้าเช็ดมือเช็ดคราบเลือดบนมีดเล่มเล็ก ฉินเย่เหลือบมองกำไลทองบนข้อมือของนาง ดวงตาเป็นประกายลึกล้ำขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะ๻๝่า๯ว่า “แม้ว่าครั้งนี้เจ้าใช้แผนล่อจับตัวคน แต่สุดท้ายเจ้าก็ออกนอกเมืองมากับก่วงเหวินเทา เจ้าควรหลบไปก่อน น้องสาวของข้ารอเจ้าอยู่ด้านหลัง”

ซูอิ่นเย่ว์คาดไม่ถึงว่าเขาจะเตรียมการอย่างรอบคอบเช่นนี้ จึงพยักหน้ารับ

นางได้แต่ถอนหายใจ อยู่ในยุคโบราณแถมเป็นสตรีที่แต่งงานแล้ว ยังทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้เลย

ก่อนจากไป นางหยิบโอสถเม็ดหนึ่งออกมายัดเข้าปากก่วงเหวินเทาแล้ว๻๝่า๯เสียงเย็นชา “ยาพิษนี้ร้ายแรงนัก มีเพียงข้าที่มียาถอนพิษ เจ้าอย่าได้พูดอะไรผิดไป ไม่เช่นนั้นแม้มีเงินใช้ก็ไม่มีชีวิตให้ใช้ เข้าใจหรือไม่”

ก่วงเหวินเทาตื่นตระหนกสุดขีด รีบพยักหน้ารัวๆ

ซูอิ่นเย่ว์ออกจากวัดร้างทางประตูหลัง แล้วก็เห็นรถม้าของตระกูลฉิน

ฉินมู่ที่อยู่ด้านบนได้ยินเสียงฝีเท้า จึงยื่นศีรษะออกมา ใบหน้ากลมเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “พี่ซู รีบขึ้นมาเร็วเข้า”

ฉินมู่กับฉินเย่เป็นพี่น้องแท้ๆ เมื่อได้ยินพี่ชายบอกว่ามีเรื่องสนุกและยังจะได้พบกับบุคคลที่เป็นที่๻๝่า๯ถึงในช่วงนี้ นางก็ตอบตกลงช่วยโดยไม่ลังเล

ที่สำคัญที่สุดคือ พักนี้ฉินเย่มักชมเชยฝีมือแพทย์ของซูอิ่นเย่ว์อยู่เสมอ ในเมื่อเป็นคนที่พี่ชายชื่นชม นางก็ย่อมชื่นชอบด้วย

ซูอิ่นเย่ว์พยักหน้า ขึ้นรถม้าพร้อมกับเซียงเถา

ฉินมู่เร่งให้สารถีขับรถออกไปก่อน ขอเพียงให้ห่างจากวัดร้างนั่นก็พอ

เซียงเถายังไม่ทันตั้งตัว มองฉินมู่แล้วหันไปมองซูอิ่นเย่ว์ สุดท้ายก็สะอื้น๻๝่า๯ว่า “พระชายา บ่าว...บ่าวกลัวเหลือเกิน”

ซูอิ่นเย่ว์รู้สึกผิด รีบปลอบนาง “ขอโทษด้วย หากข้านำองครักษ์ออกมาด้วยคงเป็นที่สงสัย และจะไม่ง่ายต่อการจัดการ”

เซียงเถาตอนนี้เข้าใจแล้วว่านี่คือแผนซ้อนแผน ซูอิ่นเย่ว์ต้องการจับตัวผู้อยู่เบื้องหลังก่วงเหวินเทา

นางสูดจมูกพลางคิดว่าตัวเองเป็นคนของเรือนชูอวิ๋น ซื่อจื่อมักสง่างามและทรงอำนาจ นางจะอ่อนแอขลาดกลัวได้อย่างไร

นางรีบเช็ดน้ำตาแล้ว๻๝่า๯ว่า “บ่าวเข้าใจแล้ว”

ฉินมู่ในตอนนี้ดึงชายแขนเสื้อของซูอิ่นเย่ว์แล้ว๻๝่า๯ว่า “พี่ซู พี่ชายของข้าบอกว่า ถ้าครั้งนี้ข้าช่วยท่าน ท่านจะมอบเครื่องประทินโฉมให้ข้ากระปุกหนึ่ง ใช่หรือไม่”

มุมปากของซูอิ่นเย่ว์กระตุกเล็กน้อย

นางเคยพูดไว้เมื่อใดกัน

เพราะไม่สามารถพาองครักษ์จากจวนอ๋องออกมาได้ และนางเองก็ไม่มีผู้ช่วยในเมืองหลวง จึงต้องขอให้ฉินเย่ช่วย

นางเพียงรับปากว่าจะสอนฉินเย่ใช้ยาชา แต่ไม่ได้พูดว่าจะมอบเครื่องประทินผิวให้

แต่ฉินมู่กลับมองนางด้วยสายตาเว้าวอนจนนางใจอ่อน ปฏิเสธไม่ลง จึงพยักหน้า๻๝่า๯ว่า “กระปุกเดียวจะพอได้อย่างไร ข้าจะให้เจ้าสองกระปุก”

ฉินมู่ดีใจยิ่งนัก “จริงหรือ ขอบคุณพี่ซู!”

อาจเพราะฉินมู่เติบโตมาในครอบครัวทหาร นางจึงมีนิสัยร่าเริงแจ่มใส และสิ่งนี้ก็เป็นที่ถูกใจของซูอิ่นเย่ว์

ซูอิ่นเย่ว์เองก็ยิ้มตาม

ฉินมู่ถามอีกว่า “พี่ชายข้าต้องจัดการเรื่องวัดร้างแน่นอน เช่นนั้นพวกเราจะกลับเมืองหลวงเลยหรือไม่”

พอกลับถึงเมืองหลวง ดูสิว่ายังจะมีใครกล้าวิจารณ์ซูอิ่นเย่ว์อีก

ซูอิ่นเย่ว์ส่ายหน้า “ในเมื่อซื่อจื่อกลับมาแล้ว เรื่องนี้ก็ใหญ่โตไม่น้อย เช่นนั้นพวกเราก็ต้องตามไปดูด้วย”

ฉินมู่ตาเป็นประกาย รีบพยักหน้า “ข้าก็คิดเช่นนั้น แต่ข้ากลัวว่าพี่ชายจะดุข้า ในเมื่อพี่ซูเป็นคนตัดสินใจ เช่นนั้นข้าก็ไม่กลัวถูกพี่ชายว่าแล้ว!”

นางรีบสั่งให้สารถีชะลอรถม้า อย่าเพิ่งกลับเมืองหลวง

ใครจะรู้ว่ากลางทาง พวกนางกลับเจอกับรถม้าของตระกูลซู

รถม้าตระกูลซูจอดขวางอยู่ด้านหน้า หลังจากสอบถามแล้วก็พบว่าฉินมู่กำลังอยู่ในรถ ดังนั้น ซูเยียนหนิงจึงลงจากรถม้า พร้อมสาวใช้ที่กางร่มให้นาง

ฉินมู่เห็นว่าเป็นซูเยียนหนิง ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความรำคาญ กระซิบว่า “ซวยจริงๆ ไฉนถึงมาเจอนางที่นี่อีก”

ซูอิ่นเย่ว์ถามว่า “เจ้ารังเกียจพี่สาวข้าหรือ”

“เกลียดที่สุด” ฉินมู่เบ้ปาก “นางเสแสร้ง ทำเป็นอ่อนแอ โอ้อวดความงาม คิดว่าตัวเองงามเลิศเลอ”

นางรู้ดีว่าซูเยียนหนิงกับซูอิ่นเย่ว์ไม่ถูกกัน จึงกล้าพูดความในใจต่อหน้าซูอิ่นเย่ว์

“วันนี้นางมาอยู่ที่นี่ ดูแปลกไปหน่อย” ซูอิ่นเย่ว์๻๝่า๯