เรื่อง [จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

บู้ม!

กล้องอีกตัวถูกทำลายจากธนูที่พุ่งออกมาจากเงาของต้นไม้ ยอร์ชจึงรีบซ่อนกล้องตัวที่เหลืออีก 4 เอาไว้กับกิ่งไม้ใหญ่ ก่อนที่พวกมันจะเข้าสู่โหมดพรางตาจนมีสีไม่ต่างจากกิ่งไม้ที่ยึดติดเอาไว้

เสียงระเบิดของกล้องสร้างความกังวลให้ทุกคนไม่น้อย ชายที่ใช้สกิลแกะรอยเปิดใช้งานสกิลตรวจสอบ คนที่เป็นไซบอร์กเช่นเดียวกับยอร์ชกระจายเรดาร์ออกไปรอบๆพบเข้ากับคลื่นพลังชีวิตของมอนสเตอร์กำลังเข้าปิดล้อมพวกเขาจากทุกทิศทาง

“ มันมีกันกี่ตัว ”

ยอร์ชไม่ได้ตอบคำถาม เขาปล่อยหน้าที่ให้คนอื่นที่เป็นสายซัพพอร์ทได้ตรวจสอบจำนวนที่แน่ชัด ส่วนตัวของเขารีบติดตั้งกล้องตัวใหม่โดยใช้เงินเหรียญกาแล็กซี่ของตนเองซื้อกล้องที่สามารถล่องหนได้ แม้จะกินพลังงานมากก็ตาม สถานการณ์ในตอนนี้เขาจำเป็นต้องพึ่งมัน

“ มีทั้งหมด 21 ตัว ”

“ แน่ใจแล้วใช่ไหมว่ามีเท่านี้ ” พชถามย้ำ เขาต้องการทราบจำนวนทั้งหมด ฮันเตอร์ที่ตรวจสอบพยักหน้ารัว ไม่มีการเคลื่อนไวรอบๆอีกแล้ว นอกจากมอนสเตอร์ทั้ง 21 ตัวที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำแข็งและภายในเงาของต้นไม้

พิ้ว!

ลูกธนูอีกดอกพุ่งออกมาจากเงาของต้นไม้ มันมาจากทิศทางเดิม นักเวทจึงยิงศรเพลิงเข้าปะทะจนทำให้ธนูแตกกระจายหายไป

“ หัวหน้า มันเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้แล้ว ”

พื้นที่ปกคลุมไปด้วยหิมะไม่ดันตัวขึ้นมา ต่อให้จะรู้ว่ามอนสเตอร์กำลังมุดหิมะเข้ามาใกล้ พื้นกลับปกติราวกับว่าไม่มีอะไรอยู่เลย

“ เปิดตำแหน่งพวกมันเร็วเข้า ”

ชายที่ใช้สกิลแกะรอยวางมือลงไปบนพื้นดิน ทันใดนั้นตำแหน่งทั้งหมดของมอนสเตอร์เริ่มเรืองแสง นักเวทและฮันเตอร์ระยะไกลล้วนแล้วรีบโจมตี จนทำให้พื้นหิมะเกิดเสียงระเบิดดังกระหึ่ม

มอนสเตอร์ที่หลบอยู่ใต้หิมะเมื่อรู้ว่าตัวเองถูกพบล้วนแล้วกระโจนขึ้นมาจากพื้นเผยให้เห็นร่างสีฟ้า สรีระโดยรวมไม่ต่างจากมนุษย์ เพียงแต่ว่าศีรษะของมันไร้ผม มีผิวสีฟ้า มือและเท้ามีนิ้วครบ 5 ดวงตาทั้งสองของมันเป็นสีดำและเหมือนจะต้านทานความหนาวเย็นได้ดีไม่น้อยเพราะแต่ละตัวสวมใส่เพียงแค่เกราะป้องกัน ไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าขนสัตว์

ชริ้งชริ้ง!

มีดในมือทั้งสองของมอนสเตอร์นำขึ้นมาถูกันจนทำให้เกิดเสียง ฮันเตอร์ที่ได้ยินรู้สึกหวาดเสียวไม่น้อยเพราะมอนสเตอร์ตรงหน้ารู้จักใช้อาวุธ

ยอร์ชไม่รู้ว่าพวกมันคือตัวอะไร แม้เขาจะขอให้ผู้ชมช่วยตรวจสอบ กลับไม่มีข้อมูลของมอนสเตอร์ตรงหน้าเลย ราวกับว่ามันเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ที่ไม่มีใครรู้จัก กิลด์สิบศาสตราก็ยังไม่สามารถหารายชื่อของมันได้

อาวุธที่พวกมันใช้ทำให้ยอร์ชรู้ว่ามันจะต้องเชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิด แต่เขาก็ยังกังวลเพราะมีตัวที่เหมือนจะเชี่ยวชาญธนูคอยมองจ้องพวกเขาจากระยะไกลไม่วางตา หากเผลอเมื่อไหร่คงถูกลูกธนูปักคออย่างแน่นอน

“ หัวหน้าเอายังไงต่อ! ”

มอนสเตอร์ยังไม่ได้เข้ามา พวกมันขึ้นมาจากหิมะเพราะถูกโจมตี สิ่งที่พวกมันทำคือการใช้มีดถูกันสร้างเสียงเข็ดฟันเพียงเท่านั้น

พชยังไม่คิดออกคำสั่งให้โจมตีเพราะยังไม่รู้ความสามารถที่แท้จริงของพวกมัน แม้มอนสเตอร์จะมีจำนวนน้อยกว่าพวกเขา แต่การที่พวกมันฆ่าหน่วยสำรวจที่ 5 ที่มีจำนวน 20 คนได้ หมายความว่ามันจะต้องมีความน่ากลัวอย่างแน่นอน

“ ตั้งรูปแบบป้องกันเอาไว้ เราจะใช้วิธีสวนกลับหลังจากป้องกัน อย่าได้ออกจากแถวไม่งั้นได้ตายแน่ ”

คนที่เป็นแทงค์ถือโล่ให้แน่นมากยิ่งขึ้นเพราะมีคนที่เขาจะต้องปกป้องอยู่ด้านหลัง ทันใดนั้นได้มี-่าธนูหลายร้อยดอกพุ่งออกมาจากเงาหลายทิศทาง แทงค์แต่ละคนจึงรีบยกโล่กำบัง จังหวะที่ลูกธนูปะทะเข้ากับโล่นี้เองนั้น มอนสเตอร์ที่กำลังถูมีดในมือไปมาก็ได้กระโจนลงไปในหิมะเช่นเดิมแล้วพุ่งเข้าหาพวกเขาจากใต้พื้น

“ หัวหน้า มันคิดจะมุดเข้ามาในวง! ”

ฮันเตอร์ร้องตะโกนเสียงหลง แทงค์ถูกดึงให้พัวพันอยู่กับการป้องกันลูกธนู ในระหว่างนี้ตัวที่กลับเข้ามาในหิมะจะเข้ามาโจมตีพวกเขาจากทางด้านใน ไม่ว่าจะป้องกันได้ดีมากแค่ไหน พวกเขาจะกระจายกันออกไปในทันที

หลายคนที่เห็นร่องรอยของหน่วยสำรวจที่ 5 ที่เหมือนจะกระจัดกระจาย พวกเขารู้ได้เลยว่าหน่วยที่ 5 คงถูกเล่นงานไม่ต่างจากพวกเขาในตอนนี้

“ โจมตีพื้นอย่าให้พวกมันเข้ามา! ”

พชออกคำสั่งให้นักเวททำลายพื้นดิน แต่ละคนรีบเปิดใช้งานสกิลทำลายหิมะสกัดกั้นไม่ให้พวกมันมุดเข้ามาได้

ในช่วงที่สกิลถูกร่าย พื้นหิมะรอบตัวทั้งหมดแม้แต่หิมะใต้เท้าของทุกคนได้หายไป มอนสเตอร์ที่กำลังขุดหิมะเข้าใกล้ล้วนแล้วแสดงสีหน้างุนงง แม้ฮันเตอร์ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเห็นว่าได้โอกาสพวกเขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายจากโจมตีหิมะเป็นร่างของมอนสเตอร์รอบๆในทันที

บู้มบู้ม ตู้ม!

สกิลของนักเวทกระหน่ำโจมตีมอนสเตอร์จนตาย พายุเปลวไฟ หอกสายลม บอลสายฟ้า หรือแม้แต่หอกดินพุ่งขึ้นมาจากพื้นแทงร่างมอนสเตอร์ คือสิ่งที่สังหารพวกมัน เพียงพริบตาที่สวนกลับได้ฮันเตอร์สามารถสังหารมอนสเตอร์ได้มากถึง 15 ตัว

เมื่อเห็นว่าเหลือเพียงแค่บางตัวที่เลเวลสูง นักธนูที่มีเลเวลพอๆกันกับมันใช้สกิลยิงรัวเข้าใส่ ก่อนที่พชจะสั่งให้โจมตีไปยังเงาของต้นไม้ปิดฉากการสังหารมอนสเตอร์ลงในเวลาเพียง 1 นาที

“ พวกมันตายหมดหรือยัง ”

พชรีบถามคนที่มีหน้าที่ในการตรวจสอบ รอบตัวของพวกเขาไร้สัญญาณชีวิตมอนสเตอร์แล้ว

“ เมื่อกี้ใครเป็นคนทำให้หิมะหายไป ”

หลังจากสถานการณ์กลับมาสงบ พชจึงถามหาคนที่สลายหิมะ มันไม่ใช่สกิลที่ทำให้หิมะละลาย แต่เป็นการทำให้หายไปอย่างสมบูรณ์ ยอร์ชจึงยกมือแสดงตัว เขาคือคนที่เก็บหิมะไปทั้งหมดจนทำให้ฮันเตอร์กลับมาได้เปรียบ

“ นายทำได้ยังไงไอ้หนู ”

“ ผมเก็บเอาไว้ในรูปถ่าย ” ยอร์ชเทหิมะกองเอาไว้ด้านข้างตนเอง หลายคนจึงรู้สาเหตุที่หิมะหายไป

“ นายเก็บมันได้มากแค่ไหน ”

“ ผมมีพื้นที่เก็บราวๆ 1,000 ลูกบาศก์เมตร ”

“ นายทำได้ดีมาก หากเมื่อครู่ไม่ได้นายไอ้หนู ในกลุ่มเราคงมีคนตาย ”

พชยิ้มให้ยอร์ชด้วยท่าทางโล่งใจ แต่แล้วบนใบหน้าของพวกเขาทุกคนก็เกิดรอยหยักกลางหน้าผาก ความกังวลถาโถมเข้าใส่ร่างอีกครั้ง เมื่อทุกคนได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวรอบๆตัว

“ เกิดอะไรขึ้น รายงานเร็ว ”

“ หัวหน้า มีมอนสเตอร์กำลังเข้าปิดล้อมเรา พวกมันเคลื่อนไหวเร็วมาก ”

“ มากแค่ไหน ”

“ มากกว่า 50 ตัว ไม่สิ มากกว่า 100 ตัวไปแล้ว จำนวนพวกมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆไม่หยุดเลย ”

ยอร์ชรีบเคลียร์พื้นที่ด้วยการเก็บหิมะรอบๆออกไปให้หมด เขาจะไม่ยอมให้มอนสเตอร์ได้เปรียบเด็ดขาดจนพื้นเหลือเพียงดินแข็งๆให้ทุกคนเหยียบต่อสู้

ทันใดนั้นเอง ร่างสีฟ้าหลายสิบได้โผล่บนกิ่งไม้ใหญ่ ด้านหลังของมันสะพายธนูเอาไว้ แต่ละตัวที่โผล่มามีระดับตั้งแต่เลเวล 14 ไปจนถึงเลเวล 16 ทันใดนั้นรอบๆต้นไม้ได้มีร่างของมอนสเตอร์โผล่ออกมายืน ไม่ว่าจะมองไปทางไหน บนต้นไม้และใต้ต้นไม้ล้วนแล้วปรากฎร่างของมอนสเตอร์ตัวสีฟ้ายืนล้อมพวกเขาเอาไว้

[ ตรวจพบพลังงานชีวิต 561 จุด ]

หัวใจของยอร์ชเต้นระรัว เมื่อรู้ว่ามอนสเตอร์ที่เข้าปิดล้อมพวกเขามีทั้งหมด 561 จุด

“ ไอรีน จำแนกเลเวลให้ฉันที ”

[ เลเวล 20 จำนวน 26 จุด เลเวล 19 จำนวน 56 จุด เลเวล 18 จำนวน 98 จุด เลเวล 17 จำนวน 156 เลเวล 16 178 เลเวล 15 มีทั้งหมด 47 ]

หัวใจของยอร์ชเต้นระรัวมากยิ่งขึ้น เลเวล 20 มีจำนวนมากเกินไป เพียงแค่ 10 ตัวยังรับมือได้ยากเนื่องจากกลุ่มของพวกเขาไม่มีเลเวล 20 อยู่เลย ต่อให้มอนสเตอร์จะไม่มีเลเวล 20 แค่เลเวล 19 ทั้ง 56 ตัวก็สามารถสังหารพวกเขาได้ทั้งหมดแล้ว

ติ๊ง!

ข้อความแจ้งเตือนดังจากระบบไลฟ์สตรีมช่องทางจักรวาล ในระหว่างนี้ทุกคนได้รับรายงานเกี่ยวกับตัวเลขที่แน่นอนของมอนสเตอร์ เพียงแต่ว่าฮันเตอร์ที่ตรวจสอบเลเวลของมอนสเตอร์ไม่กล้าจะบอกความจริงออกไป สิ่งที่เขาเห็นได้สร้างความตกใจให้ทุกคนเป็นแน่ แต่เขาจำเป็นต้องบอกเพื่อให้หัวหน้ากลุ่มคิดแผนโต้ตอบ

[ หากเจ้ารอดไปได้ ข้าจะให้เจ้า 1,000 เหรียญ ]