เรื่อง The X-GHOST ทีมล่าสนธยา ๒๕๒๐
EP4 : คนี่ิ้อยู่ัม่าน
ค่ายชั่วคราวเขาพยูง
่าแก่ ๆ
คเชนทร์ั่ถอดิ้่ปืนัาบนโ๊ะไม้
าาเขาเืไปเ็ไพรวัลย์ำัั่เงียบ ๆ
ใ้ผ้าขาวม้า่กระสุนีะนัด
ึำอะไรา่าเบา ๆ
“นายำั…สวดอะไรอยู่”
คเชนทร์ถาม
ไพรวัลย์ไม่เงยหน้า
“คาถา”
“…”
คเชนทร์ุมือ
“กระสุนมันฟังภาษาอะไร”
ไพรวัลย์ิ้มุมปาก
“ภาษาคนี่ไม่อยากตาย”
ไอริชี่ำัเช็ดุป์หัวเาะเบา ๆ
“เขาไม่ได้้เ่นะคเชนทร์
โนี้ า่าไ่้เข้าใจ
แ่ใ้ใหู้จังหวะ็พอ”
คเชนทร์ส่ายหน้า
“โฉัน เามีู มีหลักฐาน ีัวเลข”
ไพรวัลย์เงยหน้าขึ้น
าเขานิ่งแต่มีแววท้าทาย
“โ
ถ้าไม่เชื่ออะไรเลย
คุณจะไม่มีวันรอดาของี่คุณยังอธิบายไม่ได้”
เขากระสุนขึ้นใหู้
หัวกระสุนเิสลักัะบาง ๆ
“นี่ปลุกเสกเอง”
เขาพูดเหมือนบอก่าเรื่องธรรมดา
“ยิงโดน…มันุ”
คเชนทร์เลิกคิ้ว
“ไม่มีหลักฟิสิกส์รองรับ”
“แต่ศพมันุดิ้น”
ไพรวัลย์สวนกลับทันที
ไอริชหลุดหัวเาะ
“โอเค ๆ ใเ็ทั้งคู่
ืซะ่าเป็น…อัปเกรดแบบอนาล็อก”
คเชนทร์ถอนาใจ
“ฉันไม่ได้่า
แ่ไม่ชินี่ต้องพึ่ง…สิ่งี่ไม่เข้าใจ”
ไพรวัลย์เ็บกระสุนเข้าซอง
“เด็กยุคใหม่มักคิดแบบนั้น
กระทั่งของพวกนั้นช่วยชีวิตคุณ”
เขามองตรงไปี่คเชนทร์
“แล้วคุณจะเลิกถาม”
มนัสวิ่งเข้ามาพร้อมแฟ้มหนา
เหงื่อแตกเต็มหน้า
“…เรียบเรียงข้อมูลเสร็จแล้วครับ!”
คเชนทร์เงยหน้า
“ใ้เวลาสามชั่วโมง?”
มนัสิ้เจื่อน
“เครื่องคิดเลขถ่านหมด…”
คเชนทร์เอนัพิงเก้าอี้
“โฉัน AI ใ้เวลาสามิาี”
มนัสทำหน้าอยากร้องไห้
“งั้น…โคุณ็ดีจังนะครับ”
ไอริชตบไหล่มนัส
“ไม่เป็นไร
อย่างน้อยคุณ็ยังมีดินสอ
โเาบางทีดินสอ็แพงก่าปืน”
ุั่เงียบอยู่ใต้ต้นไม้
าามองไปยังแนวเขา
เธอสะดุ้งีั้
“เขามาอีกแล้ว…”
ดร.พรทิพย์รีบเข้ามา
“ใคร”
“คนเดิมค่ะ”
ุกลืนน้ำลาย
“ใสู่
ยืนเหมือนูละคร
เขาพูด่า…”
เด็กสาวุ
เีเธอเบาลง
“ข้อมูลาสนามจริง…่าพอใจ”
คเชนทร์กำหมัด
“ภาษาเดียวัพวกี่โฉันเจอ”
ไพรวัลย์หยิบปืนขึ้น
“งั้นมันไม่ใช่แ่นักวิทยาศาสตร์”
ไอริชมองขึ้นไปบนเขา
“แต่มันคือคนคุมเกม”
ะเล็ก ๆ เื่เข้าไปาพิกัดีุ่ชี้
้ำหินปูน่อยู่ัน้ำตกบาง ๆ
ิ่สารเคมีปะปนัิ่ธูป
คเชนทร์ุ
“นี่มันห้องทดลอง”
ไพรวัลย์มองโ๊ะบูชา
มีหัวกะโหลกสัตว์
ยันต์
และุป์โลหะาต่างดาว
“…นี่มันลูกผสม”
เขาพูด
“ทั้งของนอกโ
ทั้งของไสยศาสตร์”
คเชนทร์หันมามอง
“อย่าบอกนะ่า—”
ไพรวัลย์ิ้บาง
“เคยบอกแล้ว
โนี้มันไม่เลือกข้าง”
เีปรบมือัขึ้นช้า ๆ าเงามืด
าในูสีเทาเิออกมา
ิ้สุภาพ
าเย็นชา
“่าสนใิ ๆ”
เขาพูด
“คนาอนาคต
ันายพรานยุคเก่า
มาเจอกันในป่าี่ผิดยุคผิดโ”
คเชนทร์ปืน
“คุณเป็นใคร”
าคนนั้นิ้กว้างขึ้น
“แ่…ผูู้ผลลัพธ์”
ไพรวัลย์ขึ้นลำปืน
“ไม่คนูเ ๆ”
าในูมือ
ม่านแแปลก ๆ ปาฏขึ้นรอบตัวเขา
“แล้วเาจะได้เจอกันอีกครับ”
เขาพูด
“ในระดับี่…เดิมพันสูงก่านี้”
แวาบ
เขาาไป อย่าง่าตื่นะึ
แต่คเชนทร์ัไอริชไม่แปใ เหมือนเคยเ็ชินชา
าเงียบกลับมาีั้
คเชนทร์สบถเบา ๆ
“ฉันเกลียดคนิ้แบบนั้น”
ไพรวัลย์หัวเาะในลำคอ
“เดี๋ยวคุณจะชิน
คนแบบนี้…
มักตายยาก”
ไอริชมองทั้งสองคน
“รู้สึกไหม
่าเาำัจะทำงานด้วันอีกนาน”
คเชนทร์ถอนาใจ
“ถ้าต้องเลือก
ฉันขอเลือกคนี่มีกระสุนแต่ยังเชื่อคาถา”
ไพรวัลย์ิ้กว้าง
“ดี
เพราะ็ยังไม่เชื่อเทคโนโลยีคุณเท่าไหร่”
ทั้งสอง้ากัน
่จะิ้บาง ๆ พร้อมกันโดยไม่รู้ตัว
*โปรดติดาตอนต่อไป*
Next EP5 : กระสุนเิัสมการเื
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??