หยกขาว ใต้เงาจันทร์

"ในสุรานี้ มียาพิษใช่หรือไม่" นางส่ายหน้าพัลวัน 

"ไม่เจ้าค่ะ ไม่ใช่ บ่าวแค่ไม่ดื่มสุราเจ้าค่ะ"

"หากมิใช่ แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมดื่ม" เขาตะคอกถามเสียงดัง จนซู่หลินรู้สึกกลัวจนตัวสั่น

"ถ้าเจ้าไม่ยอมดื่มสุราแก้วนั้น เจ้าก็ต้องทำอย่างอื่น หากเจ้าไม่ยอมทำอย่างอื่น ข้าก็จะฆ่าเจ้าเสีย" คำขู่ที่ทำให้ซู่หลินสะดุ้งเฮือกหากนางถูกสังหาร น้องชายของนางก็จะไร้ค่าและต้องตายตกไปตามนางอย่างแน่นอน นางกำชายกระโปรงจนมือสั่นเทา แล้วตัดสินใจถามบุรุษตรงหน้า

"ท่านต้องการสิ่งใด" คำพูดของนางเท่ากับยอมรับว่าในสุรามียาพิษจริง ๆ รุ่ยเจ๋อหัวเราะร่วนออกมาด้วยท่าทางอารมณ์ดี

"ข้าต้องการร่วมหลับนอนกับเจ้า" นางนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้นถามอย่างเด็ดเดี่ยว

"หากว่าข้าร่วมหลับนอนกับท่าน ท่านจะไม่บังคับให้ข้าดื่มสุรา และจะ ปล่อยข้าไป ใช่หรือไม่"