เรื่อง เมฆา สืบลู้ผี ภาค Twilght Zone
EP3 — พยานี่ไม่เห็นั
เช้าัถัดมา
อาคารสำนักงานอุตุนิยมวิทยา่ อำเภอะา
ห้องประชุมเ็
ผนัง
เครื่องปรับอากาศัเกินความจำเป็
โต๊ะ
ีแฟ้มาแฟ้ม
เขียนั้เดียวกัน
เุา์แสงฟ้า — 02:41 .
แต่้าใ
ไม่ีะไัเลย
“นี่แหละัี่ผมกลัวี่สุด”
ุฒพึมพำ
“ไม่ใช่ UFO
แต่เอกสารราชาี่เห็นต่างกันเอง”
จิตรานั่งเปิดแฟ้มแรก
สายตาเร็ว
คม
“พยานี่หนึ่ง”
“ชาวบ้าน าุหกสิบ”
เธออ่านออกเสียง
‘เห็นดวงไฟสีขาว
ลอยเืโคม
หยุดนิ่ง
แล้วหายไปเืดับสวิตช์’
“คลาสสิก” ุฒพยักหน้า
“โคมลอยเวอร์ชันจักรวาล”
จิตราหยิบแฟ้มี่
“พยานี่
ูฟิสิกส์ .ปลาย”
เธอหยุดอ่าน
แล้วเงยหน้าขึ้น
‘วัตถุีาเคลื่อนี่แบบไม่ต่อเนื่อง
คล้ายากระโดดของฟังก์ชัน
ไม่สอดคล้องกับกลศาสตร์นิวตัน
หรือสัมพัทธภาพพิเศษ’
ุฒอ้าปาก
“…อันนี้น่ากลัว่าอันแรกนะั
เาะเขาใช้คำว่าฟังก์ชัน”
เานิ่ง
มองแฟ้มี่า
“พยานี่า”
เขาอ่านเอง
ช้า
‘ผมไม่เห็นะไเลย
แตู่้สึ่า
ท้องฟ้าั “ว่าง” ่าปิ’
เงียบ
ุฒขมวดคิ้ว
“ไม่เห็น แตู่้สึก
นี่ืระดับไของาเห็นั”
ประตูห้องเปิด
ชายวัยประมาณสี่สิบ
ผิวคล้ำ
ใส่เสื้อแจ็กเก็ตเก่า
เดินเข้ามา
“ระดับเดียวกับพวกคุณเมื่อคืน”
เขาแนะนำตัวสั้นๆ
ดร.ธเนศ
นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์
ถูกเชิญมาในฐานะี่ปรึกษา
“ผมอยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุสิบกิโลเมตร”
ธเนศพูด
“กล้องผมไม่จับะไได้
แต่สเปกตรัมแสงดาว
หายไปช่วงหนึ่ง”
จิตราหันมามอง
“หายไป
หรือถูกบัง”
ธเนศส่ายหัว
“ไม่ใช่เงา
เงายังต้องีขอบ
แต่นี่เืใครลบู้ออกจากจักรวาล”
ุฒยกมือ
“ขอถามแบบไม่จบฟิสิกส์นะั
ใคระไปลบดาวได้”
ธเนศมองเขา
นิ่ง
“ี่ไ่ไ้มองดาวเป็วัตถุ”
“แต่มองเป็ู้”
เาพูดขึ้น
เสียงต่ำ
“ถ้าัมองจักรวาลเป็ฐานู้
าย้ายตำแหน่ง
ก็ืาแก้ค่า”
ธเนศยิ้มบาง
เืเจอิใกล้กัน
“และถ้าัแก้ค่าได้
ัไม่จำเป็ต้องเคลื่อนี่”
จิตราพิงเก้าอี้
พูดเรียบ
“ปัญาื
พยานทั้งหมดเห็น ‘สิ่งเดียวกัน’
แต่สมองพวกเขา
แปลไม่เืกัน”
ธเนศพยักหน้า
“เาะัอาจไ่ไ้ปรากฏเป็วัตถุเดียว”
ุฒหน้าเสีย
“…เดี๋ยวั
หมายความว่าไงั
ัเป็หลายอย่างพร้อมกันเหรอ”
เาตอบ
“หรือัไม่ีรูปแบบตายตัว
จน่าะถูกสังเกต”
ธเนศเสริม
“เืาวัดในควอนตัม
แต่เกิดในระดับจักรวาล”
ห้องเงียบ
ุฒถอนหายใจ
“โอเคั
ผมเริ่มเข้าใจแล้ว”
ทุกหันมามองเขา
“ืเราไ่ไ้กำลังาหาว่า UFO ืะไ”
เขาพูด
“แต่กำลังเจอขีดจำกัดของสมองมนุษย์พร้อมๆกัน”
จิตรามุมปากกระตุก
“สรุปได้ดีเกินคาด”
โทรศัพท์ของธเนศั
ข้อความสั้นมาก
พบเุา์คล้ายกัน
ต่างจังหวัด
เวลาเดียวกัน
แต่—ไม่ีใครเห็นะไเืกันเลย
เามองข้อความ
แล้วเงยหน้าขึ้น
“ถ้าัเกิดหลายี่พร้อมกัน
โดยไม่ีรูปแบบเดียว”
เขาพูดช้าๆ
“ั้สิ่งี่เราิว่าเป็ ‘ยาน’
อาจเป็แค่ผลข้างเคียง”
ุฒกลืนน้ำลาย
“ของะไั”
ธเนศตอบแทน
เสียงจริงจัง
“ของบางสิ่ง
ี่กำลังทดสอบว่า
าิแบบไ
มนุษย์รับได้แค่ไ”
นอกหน้าต่าง
ท้องฟ้าสว่างจ้าเกินปิ
แม้ะยังเช้า
จิตรามองออกไป
พูดเบา
“และดูเื
เราะตอบไม่เืกันทุก”
เานิ่ง
เืู้ว่า
ยิ่งีู้
คำตอบะยิ่งถอยห่าง
เาะเมื่อาิไม่เืกัน
คำถามว่า “ะไเกิดขึ้น”
อาจไม่ีคำตอบเดียวตั้งแต่แรก...?
*โปรดติดาตอนต่อไป*
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??