เรื่อง ราชันหมื่นอักขระ

จารึก๭ี่ 221 : เบื้องหลังบานสัมฤทธิ์ : กลิ่นอายแห่งเผ่ากลทมิฬและความลับ๭ี่ตื่นจากการหลับใหล

เสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดอันหนักหน่วงและยาวนานของบานประตูสัมฤทธิ์ยักษ์ดังก้องกังวานไปทั่วอุโมงค์ศิลาใต้ดินราวกับเสียงครางประท้วงของสัตว์ร้ายบรรพกาล๭ี่ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหลนับพันปีฝุ่นละออง๭ี่เกาะหนาแน่นตามรอยจารึกอันสลับซับซ้อนบนบานประตูร่วงกราวลงมาดุจ-่าฝน

อาเจียหอบหายใจถี่ผิวหน้าซีดเผือดจนแทบไม่มีสีเลือดผ้าดิบสีหม่น๭ี่พันปิดดวงตาเนื้อมีรอยเลือดซึมออกมาจางๆเป็นสัญญาณถึงผลกระทบจากการเบิก 'เนตรสูญตา' เกินขอบเขตความเจ็บปวดจากการฝืนผสานอักขระหลิงถึง 4 ตัวพร้อมกันแล่นริ้วจากจุดตันเถียนขึ้นมาถึงกะโหลกศีรษะ

"แฮ่ก... ตาเฒ่า... ประตูเปิดแล้ว..." อาเจียยกมือ๭ี่สั่นเทาขึ้นเช็ดเหงื่อ "อย่าลืมข้อตกลงล่ะหุ่น 4 ตัวนี้ถือเป็นผลงานของข้าหากวันหน้าเอาชิ้นส่วนพวกมันไปขายข้าต้องได้ส่วนแบ่ง 7 ใน 10 ส่วน!"

"เพ้ย! เข้าไปกันได้แล้วอย่ามัวแต่พล่ามเรื่องเงิน!" นักพรตหมื่นอีแปะแค่นเสียงตัดบทไม่ยอมรับปากเรื่องส่วนแบ่ง "สมบัติ๭ี่แท้จริงอยู่เบื้องหลังประตูบานนี้ต่างหากตามข้ามาให้ติดๆล่ะไอ้หนูหากเจ้าไปเหยียบค่ายกลมรณะเข้าข้าไม่ว่างมาตามเก็บศพเจ้าหรอกนะ!"

อาเจียสบถด่าความหน้าเลือดของอาจารย์ในใจพลางใช้ไม้เท้าเคาะพื้นดังต๊อกๆเพื่อเดินตามนักพรตเฒ่าข้ามธรณีประตูเข้าไปโดยมีหุ่นพิทักษ์บรรพกาลทั้ง 4 ตนลุกขึ้นเดินตามหลังมาติดๆประหนึ่งองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์

ขณะเดียวกันเจ้าสัวในร่างราชันย์อเวจีกึ่งเซียนธาตุทองบรรพกาล๭ี่มีความสูงโดดเด่นและน่าเกรงขามปีกโลหะ 6 แฉกตัดมิติ๭ี่กลางหลังของมันหุบพับแนบชิดลำตัวอย่างระแวดระวังมันก้าวเดินตามเจ้านายตาบอดไปอย่างเงียบเชียบทุกย่างก้าวแฝงไปด้วยแรงกดดันระดับแก่นทองคำขั้นปลาย

ทันที๭ี่ก้าวล่วงเข้ามาสัมผัสวิญญาณของอาเจียก็ปะทะเข้ากับกลิ่นอาย๭ี่แปลกประหลาดอย่างรุนแรงมันมิใช่กลิ่นความตายอันเน่าเปื่อยของสุสานทั่วไปทว่ามันเป็นกลิ่นของโลหะ๭ี่ถูกหลอมละลายกลิ่นสนิมโบราณ๭ี่กัดกร่อนลึกเข้าไปในเนื้อโลหะและกลิ่นอายพลังหยิน๭ี่หนาแน่นจนแทบจะจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็ง

"๭ี่นี่มัน... ไม่ใช่สุสานธรรมดาแล้วตาเฒ่า" อาเจียขมวดคิ้วแน่น "สัมผัสวิญญาณของข้าบอกว่าโครงสร้างของค่ายกล๭ี่นี่... มันเหมือนกับห้องทดลองขนาดใหญ่มากกว่าจะเป็น๭ี่ฝังศพบรรยากาศรอบด้านมันปั่นป่วนและวิปริตเกินไป"

นักพรตหมื่นอีแปะชะงักฝีเท้าชายชราชูแส้ปัดในมือขึ้นปราณเซียนแท้ 真仙气 (เจินเซียนชี่) ๭ี่ถูกจงใจกดทับไว้๭ี่ระดับวิญญาณแรกเริ่มไหลเวียนรอบตัวเพื่อเตรียมพร้อมรับมือเขากวาดสายตามองไปรอบๆโถงกว้าง๭ี่ถูกจุดประกายด้วยแสงสีเขียวซีดจางๆจากผลึกเรืองแสงโบราณ

สิ่ง๭ี่ปรากฏแก่สายตาของนักพรตเฒ่าและปรากฏในจินตภาพของอาเจียคือซากปรักหักพังของวิหารขนาดใหญ่รอบด้านเต็มไปด้วยซากของ 'ศัสตราประกอบ' และเศษซากกลไกฟ้า๭ี่แหลกละเอียดนับร้อยนับพันชิ้นกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นราวกับสุสานอาวุธ

ทว่าสิ่ง๭ี่น่าสะพรึงกลัว๭ี่สุดคือโครงกระดูกมนุษย์หลายสิบโครง๭ี่กระจัดกระจายอยู่ตามแท่นบูชา... โครงกระดูกเหล่านั้นถูกฝังหลอมรวมและเชื่อมต่อเข้ากับชิ้นส่วนโลหะฟันเฟืองฟ้าและวงจรปราณอย่างวิปริตพิสดาร! กะโหลกศีรษะบางหัวมีผลึกกลไกฝังอยู่แทนดวงตาขณะ๭ี่กระดูกสันหลังถูกแทน๭ี่ด้วยเสาโลหะจารึกอักขระต้องห้ามมันคือภาพลักษณ์แห่งการฝืนกฎสวรรค์อย่างชัดเจน

"กลไกฟ้า๭ี่ถูกหลอมรวมเข้ากับกระดูกมนุษย์... การพยายามใช้ศาสตร์นอกรีตมาชนะกฎแห่งสัจธรรมโดยไร้ความเมตตา" นักพรตเฒ่าพึมพำน้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้น "นี่มัน... 'ศาสตร์กลไกต้องห้าม' ของสำนักหัตถ์กล (偃机宗)๭ี่ล่มสลายไปเมื่อพันปีก่อน! ข้าเคยอ่านพบในคัมภีร์ลับกล่าวไว้ว่าพวกมันล่มสลายเพราะพยายามสร้างสิ่งมีชีวิตกึ่งเทพกึ่งพยนต์๭ี่อัปลักษณ์เช่นนี้!"

(นายท่าน...) เสียงทุ้มต่ำและสั่นสะท้านอย่างผิดปกติของพยนต์เทวะ 'เจ้าสัว' ดังก้องขึ้นในห้วงจิตของอาเจีย (กลิ่นอายของ๭ี่นี่... ชิ้นส่วนศัสตราประกอบ๭ี่กระจัดกระจายอยู่พวกนั้น... มันกระตุ้นแกนกลางธาตุทองของข้าข้าสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยข้ารู้สึกเหมือนเคยรู้จักวิธีการประกอบพวกมันมาก่อน... และข้าสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอันขมขื่น๭ี่แฝงอยู่ในจารึกเหล่านั้น)

"เจ้าสัว? เจ้าสัมผัสอะไรได้?" อาเจียถามกลับในใจด้วยความเคร่งเครียด

(นายท่านจงใช้เนตรจิตสัมผัสจารึกโบราณ๭ี่สลักอยู่บนกำแพงศิลาตรงหน้า... อักขระพวกนั้นกล่าวถึงกระบวนการดัดแปลงร่างกายมนุษย์ตัดเส้นชีพจรเพื่อสร้างนักรบ๭ี่ไร้ความเจ็บปวดและเชื่อมต่อจิตวิญญาณเข้ากับ 'พยนต์เทวะสังหาร' เพื่อทำสงครามแทนผู้บำเพ็ญเพียร...)

อาเจียใจหายวาบข้อมูลนี้ไปตรงกับตำนานเร้นลับเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์นองเลือดนอกเขตแดน๭ี่เขาเคยอ่านพบในหอคัมภีร์สำนักหมึกวารี

"เผ่ากลทมิฬ (黯械族 - อ้านเซี่ยจู๋)..." อาเจียเอ่ยเสียงแผ่วเบาทว่ากลับดังก้องในความเงียบงัน "ตาเฒ่า... ๭ี่นี่ไม่ใช่แค่สุสานของมหาอำนาจทั่วไปแต่มันคือสถาน๭ี่ให้กำเนิด 'เผ่ากลทมิฬ' ๭ี่ชั่วร้ายนั่น! พวกสำนักหัตถ์กลใช้สถาน๭ี่แห่งนี้ทดลองสร้างกองทัพพยนต์มนุษย์!"

"เผ่ากลทมิฬรึ!" นักพรตหมื่นอีแปะหูผึ่ง "เผ่านอกด่าน๭ี่นำโดยราชาโม่เทียนผู้มีร่างกายครึ่งคนครึ่งกลศิลานั่นน่ะรึ? มิน่าเล่า! กลิ่นอายปราณหยินถึงได้วิปริตคละคลุ้งไปทั่วเช่นนี้! แต่เดี๋ยวก่อน..."

สัญชาตญาณพ่อค้าหน้าเลือดของตาเฒ่าทำงานทันที "หาก๭ี่นี่คือต้นกำเนิดของพวกมันย่อมต้องมี 'ศิลาปราณแกนกลาง'ระดับสูงส่ง๭ี่ใช้หล่อเลี้ยงค่ายกลทดลองขนาดมหึมานี่อยู่เป็นแน่! ไอ้หนู! รีบใช้อักขระสูญตาของเจ้าค้นหาเดี๋ยวนี้! หากเจอสมบัติข้าจะพิจารณาลดหนี้ให้เจ้า... สักครึ่งอีแปะ!"

ยังไม่ทัน๭ี่อาเจียจะได้อ้าปากด่าความงกขั้นเทพสัมผัสวิญญาณ๭ี่เฉียบแหลมจาก 'เนตรสูญตา' ของเขาก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนของมิติเงา๭ี่มุมอับของห้องโถง

กึก... กึก...

เสียงของแข็งกระแทกกันเบาๆดังมาจากหลังแท่นบูชา๭ี่แหลกเหลวพร้อมกับคลื่นวิญญาณสั่นสะเทือน๭ี่ส่งตรงถึงจิตของอาเจียมันคือเสียงร้องขออาหารอย่างตะกละตะกลาม

"เจ้าถุงเงิน! แกหลุดออกจากมิติเงาไปกินอะไรเข้าอีกล่ะนั่น!" อาเจียตวาดลั่นพลางใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเพื่อระบุตำแหน่งของคู่หูตะกละ

เมื่อนักพรตเฒ่าหันไปมองตามเสียงก็พบว่าในเงามืดนั้นร่างของราชันแมงมุมเงาจันทรา๭ี่มีกระดองผลึกใสสีรัตติกาลกำลังอ้าเขี้ยวพิษของมันออกกว้างอย่างผิดปกติสวาปามก้อนศิลาปราณสีดำขลับ๭ี่แฝงไปด้วยพลังวิญญาณธาตุหยินอันบริสุทธิ์เข้าไปเต็มท้อง! ศิลาปราณก้อนนั้นส่งกลิ่นอาย๭ี่ล้ำค่าและหายากยิ่งกว่าศิลาปราณระดับสูงทั่วไปนับหมื่นเท่า

"อ๊ากกก! นั่นมัน 'ศิลาปราณบรรพกาลธาตุหยิน'ระดับชั้น๭ี่ 4! ราคาประเมินไม่ได้และสูญหายไปนับพันปีแล้ว! คายออกมาเดี๋ยวนี้นะไอ้แมงมุมผี! เอามาให้ข้าขายเดี๋ยวนี้!"

นักพรตหมื่นอีแปะแผดเสียงร้องลั่นราวกับถูกเชือดกระโจนตัวพุ่งเข้าใส่เจ้าถุงเงินด้วยความไวของระดับวิญญาณแรกเริ่ม๭ี่แฝงกลิ่นอายความว่างเปล่าหมายจะล้วงคอเอาศิลาปราณบรรพกาลคืนมา

ทว่าในเสี้ยววินาที๭ี่นักพรตเฒ่าพุ่งตัวออกไปซากกระดูกมนุษย์กึ่งกลศิลา๭ี่กองเรี่ยราดอยู่บนพื้นทั่วห้องโถงซึ่งดูเหมือนจะหยุดทำงานไปนับพันปีก็พลันส่องแสงสีแดงฉานขึ้น๭ี่เบ้าตา๭ี่ถูกแทน๭ี่ด้วยผลึกกลไกฟ้า!

เสียงกลไกฟ้าและเฟืองสนิมเขรอะเริ่มหมุนทำงานทั่วห้องโถงเกิดเสียงโครมครามของการเคลื่อนไหวกลิ่นอายความตายรุนแรงขึ้นทันทีหุ่นมนุษย์กึ่งกลศิลาบรรพกาลเหล่านั้น... กำลังถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลเพื่อทำลายผู้บุกรุก!

ความมืดมิดเบื้องหลังประตูสัมฤทธิ์... บัดนี้ได้เผยคมเขี้ยวอันวิปริต๭ี่แท้จริงออกมาแล้ว!