เรื่อง ราชันหมื่นอักขระ
จารึกี่ 270 : ราชโองการแห่งสูญตา : บัญชีเลือดี่ต้องชำระ
ตะวันบนฟากฟ้าเหนือทวีปผู้แสวงมรรคเคลื่อนคล้อยบดบังด้วยเมฆดำทะมึนกลิ่นอายความกดดันแผ่ปกคลุม 'ยอดเขาอัสนีสวรรค์'อันเป็นี่ตั้งสาขาหลักของสำนักอัสนีบาต
ยอดเขาแห่งนี้สูงตระหง่านเสียดฟ้าถูกห่อหุ้มด้วยค่ายกลอัสนีบาตบรรพกาลี่ส่องประกายสายฟ้าแปลบปลาบตลอดเวลาทว่าณลานกว้างหน้าตำหนักใหญ่ี่เคยกว้างขวางและศักดิ์สิทธิ์บัดนี้กลับถูกแปรสภาพให้กลายเป็นลานประหารี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความตายและความโศกเศร้า
ณกึ่งกลางลานประหาร 'เสาทัณฑ์อัสนีมารโลหิต'เสาเหล็กสีดำี่สลักอักขระมารและอาบด้วยสายฟ้าถูกตั้งตระหง่านขึ้นบนยอดเสานั้นมิใช่ร่างของมนุษย์ี่มีชีวิตทว่าคือโกศศิลาเก่าๆและป้ายวิญญาณสลักชื่อ 'ปู่หลิน'ี่ถูกโซ่ตรวนอัสนีมัดตรึงไว้อย่างอัปยศ!
เบื้องล่างเสาทัณฑ์ผู้คนจากหอสุวรรณดารานับ 100 ชีวิตถูกบังคับให้คุกเข่าหมอบกราบอยู่บนพื้นศิลาี่ถูกลนด้วยไฟมารพวกเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทว่าถูกทหารยามของสำนักอัสนีบาตใช้หอกจ่อคอหอยไว้
บนบัลลังก์ศิลาหน้าตำหนักใหญ่ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าดุดันและสวมชุดคลุมลายอสนีบาตสีทองนั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าี่โอหังี่สุดกลิ่นอายี่แผ่พุ่งออกจากร่างของมันบิดเบือนมิติอากาศรอบกายให้กลายเป็นรอยแยกเล็กๆ... นี่คือ 'ประมุขสำนักอัสนีบาต'ผู้ซึ่งบัดนี้ก้าวล่วงวิถีเต๋าบรรลุระดับ 'วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์'อย่างแท้จริง!
ข้างกายของประมุขอัสนีบาตขนาบซ้ายขวาด้วยผู้แทนจาก 2 ขั้วอำนาจใหญ่หนึ่งคือยอดคนสวมชุดคลุมแดงเลือดนกจาก 'นิกายมารโลหิตพันธนาการ'และอีกหนึ่งคือผู้อาวุโสสวมชุดไหมสวรรค์สีเงินจาก 'วิหารศัสตราสวรรค์'การรวมตัวของขั้วอำนาจทั้ง 3 บ่งบอกถึงความป่าเถื่อนี่หวังจะเหยียบย่ำผู้เกี่ยวข้องกับอาเจียให้จมดิน
"ไอ้เด็กขยะอาเจีย..."
ประมุขอัสนีบาตเอ่ยเสียงก้องกังวานด้วยปราณวิญญาณแรกเริ่มเสียงนั้นดังก้องไปทั่วหุบเขา "ดวงตะวันใกล้จะลับขอบฟ้าแล้วเจ้าคงกลายเป็นปุ๋ยอยู่ในรอยแยกมิติไปแล้วจริงๆ... วันนี้ข้าจะใช้เถ้ากระดูกปู่ของเจ้าเป็นเชื้อเพลิงสังเวยแก่ค่ายกลมารเพื่อประกาศให้ทั่วทวีปได้รู้ว่าใครก็ตามี่กล้าต่อต้านอัสนีบาตแม้แต่คนตายก็อย่าหวังจะได้ผุดได้เกิด!"
"ทำลายพวกมันซะ!"
ตัวแทนจากนิกายมารโลหิตตวาดลั่นมันสะบัดมือปล่อย 'เพลิงมารหลอมวิญญาณ'สีดำอมแดงพุ่งเข้าแผดเผาโกศศิลาและป้ายวิญญาณของปู่หลิน! เพลิงนี้มุ่งลบหลู่และทำลายสายใยวัฏจักรของคนตายโดยตรง!
ผู้คนจากหอสุวรรณดาราต่างร้องไห้ระงมไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองความโหดร้ายดาบเล่มโตของเพชฌฆาตถูกเงื้อขึ้นเหนือลำคอของพวกเขาเพื่อเตรียมสังเวยชีวิตผู้บริสุทธิ์!
ทว่า... ในเสี้ยวอึดใจี่เพลิงมารกำลังจะเลียสัมผัสโกศเถ้ากระดูกนั้นเอง!
"เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!"
เสียงกัมปนาที่รุนแรงยิ่งกว่าอสนีบาตเบิกฟ้าดังก้องมาจากสุดขอบฟ้าเบื้องบน! ท้องฟ้าเหนือยอดเขาอัสนีบาตี่เคยกว้างใหญ่พลันถูกฉีกกระชากห้วงมิติออกเป็นรอยแยกสีดำขนาดยักษ์! ค่ายกลป้องกันระดับวิญญาณแรกเริ่มของสำนักอัสนีบาตสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งก่อนจะระเบิดเป็นเศษผุยผงประหนึ่งกระจกี่ถูกก้อนหินอุกกาบาตพุ่งชน!
"เกิดอะไรขึ้น!" ประมุขอัสนีบาตผุดลุกขึ้นยืนนัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก
จากรอยแยกมิติสีดำทะมึนนั้นปรากฏป้อมปราการโลหะขนาดยักษ์ี่มีหัวเป็นกะโหลกอสูรบรรพกาลพุ่งทะยานแหวกอากาศธาตุลงมาประหนึ่งเทพอสูรี่เหยียบย่ำสวรรค์! ลวดลายอักขระสีเงินอมแดงบนตัวถังแผ่กลิ่นอายี่เก่าแก่ดิบเถื่อนและฝืนลิขิตฟ้าจนทำให้กฎเกณฑ์รอบยอดเขาอัสนีบาตบิดเบี้ยว!
มหาราชรถแห่งสูญตา!
"ใครกล้ามาแตะต้องเถ้ากระดูกปู่ข้า!"
เสียงตวาดี่ดุดันเย็นเยียบและแฝงไปด้วยความโกรธาี่แผดเผาทุกสัจธรรมดังก้องลงมาจากแท่นบัญชาการของราชรถ! มันมิใช่ปราณวิญญาณแรกเริ่มทว่ารังสีสังหารนั้นกลับกดทับลงมาจนศิษย์สำนักอัสนีบาตนับ 10000 คนบนลานประหารต้องทรุดเข่ากระอักเลือดพร้อมกัน!
วูบ!
เงาร่างในเสื้อคลุมสีดำขาดวิ่นร่วงหล่นลงมาจากแท่นราชรถด้วยความเร็วี่เนตรมนุษย์ไม่อาจจับจ้อง! ชายหนุ่มมิได้พุ่งไปหาประมุขอัสนีบาตทว่าเขาพุ่งตรงดิ่งไปยัง 'เสาทัณฑ์อัสนีมารโลหิต' ี่กำลังจะแผดเผาโกศศิลาของปู่หลิน!
"บังอาจ! เพลิงมารของข้าไม่มีสิ่งใดดับได้!" ตัวแทนมารโลหิตคำรามรีบเร่งไฟให้ลุกโชน
ทว่าชายหนุ่มในชุดดำเพียงแค่เหลือบตามองนัยน์ตาสีเงินยวงของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้ก้นบึ้งวงแหวนสีเงินยวง 3 ชั้นหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง!
"เนตรสูญตาขั้นี่ 3... ดับสูญสัจธรรม!"
ไม่มีแม้แต่คลื่นพลังปะทะ! พริบตาี่สายตาอันมืดมิดนั้นจ้องมองไปยังเพลิงมารหลอมวิญญาณและโซ่ตรวนอัสนี... สัจธรรมแห่งไฟและการพันธนาการทั้งหมดพลัน 'เลือนหาย'ไปจากกฎเกณฑ์ฟ้าดินประหนึ่งมันไม่เคยมีอยู่จริง! เพลิงมารดับวูบโซ่ตรวนสลายเป็นอากาศธาตุปลดปล่อยโกศเถ้ากระดูกให้ร่วงหล่นลงมา
อาเจียทะยานเข้าไปรับโกศศิลาและป้ายวิญญาณของปู่หลินไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอมมือี่เคยตระหนี่ถี่เหนียวี่สุดใน 3 ภพบัดนี้กลับสั่นเทาชายหนุ่มค่อยๆปัดฝุ่นออกจากป้ายชื่ออย่างเบามือ
"ปู่หลิน... ข้า... ข้ามาพาปู่กลับบ้านแล้ว..." อาเจียเอ่ยเสียงสั่นนัยน์ตาสีดำสนิที่เคยเยือกเย็นบัดนี้แฝงไปด้วยความร้าวรานและโกรธแค้นขั้นสุด "พวกมันพังสุสานของท่าน... ข้าจะใช้ซากสำนักของพวกมันเป็นสุสานใหม่ให้ท่านเอง"
ชายหนุ่มค่อยๆยืดตัวขึ้นยืนตรงแผ่นหลังของเขาตั้งตระหง่านประหนึ่งขุนเขาี่แบกรับความโกรธาของทั้งโลกเซียนเขี้ยวเล็บแห่งมัจจุราชหน้าเงินถูกเปิดเผยออกอย่างสมบูรณ์แบบ!
"อาเจีย! เป็นเจ้าจริงๆ!" ประมุขอัสนีบาตเบิกตากว้างแม้จะตกใจกับการทำลายค่ายกลทว่าเมื่อสัมผัสได้ว่าระดับพลังของชายหนุ่มหยุดอยู่เพียง 'แก่นทองคำขั้นสมบูรณ์'มันก็ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง!
"ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าก็นึกว่ายอดคนจากี่ใด! ี่แท้ก็เป็นเพียงมดปลวกระดับแก่นทองคำี่รอดตายมาได้! เจ้าคิดหรือว่าการทำลายค่ายกลด้วยของวิเศษแปลกประหลาดนั่นจะทำให้เจ้ามีสิทธิ์มาต่อกรกับข้าผู้เป็นถึง 'วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์' ได้!"
ประมุขอัสนีบาตชี้หน้าเย้ยหยัน "วันนี้สวรรค์ส่งเจ้ามาตายถึงี่! ข้าจะจับเจ้าบดขยี้กระดูกของเจ้าให้แหลกไปพร้อมกับเถ้ากระดูกของตาแก่นั่นและยึดของวิเศษบินได้นั่นมาเป็นของสำนักข้า!"
"สวรรค์ไม่ได้ส่งข้ามาตาย..."
อาเจียหันขวับไปเผชิญหน้านัยน์ตาสีดำสนิทไร้ก้นบึ้งสาดประกายความตายี่เยือกเย็นี่สุด "แต่สวรรค์ส่งข้ามาเพื่อ 'เก็บดอกเบี้ยเลือด'จากสุนัขรับใช้อย่างพวกเจ้าต่างหาก!"
"มิตรสหายของข้า... กวาดล้างลานประหาร! สังหารศิษย์อัสนีบาตและพวกมารให้สิ้นซาก! อย่าให้พวกมันหนีรอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว!"
สิ้นคำสั่งแห่งราชัน! เงาร่างอีก 5 สายก็พุ่งทะยานลงมาจากมหาราชรถดุจ-่าฝนดาวตก!
"กระบี่นิรันดร์... ตัดสัจธรรม!"
ฉินมู่หลางพุ่งเข้าปะทะกับตัวแทนจากวิหารศัสตราสวรรค์เจตจำนงกระบี่ี่อาบไปด้วยความตายจากนรกภูมิปะทะเข้ากับอักขระแสงศักดิ์สิทธิ์ดังกึกก้องกัมปนาท!
"เพลิงอัคคีบรรพกาล... ผลาญวิญญาณ!"
เฟิงอี้หรานหัวเราะร่าปลดปล่อยทะเลเพลิงสีทองแดงเข้ากวาดล้างศิษย์สำนักอัสนีบาตนับ 100 ในคราเดียวเปลวไฟี่กลืนกินแม้กระทั่งความร้อนทำให้พวกอัสนีบาตถูกเผาไหม้โดยไม่อาจต้านทาน!
"เขตแดนเหมันต์พฤกษานิรันดร์!"
หลินชิงเสวี่ยและเย่ปิงอวิ๋นประสานพลังแช่แข็งมิติอากาศและหยั่งรากไม้วิญญาณทะลวงร่างพวกมารโลหิตเลือดของพวกมันถูกแช่แข็งและดูดซับเป็นปุ๋ยให้แก่ต้นไม้แห่งความตาย!
เฟิงหลิงเอ๋อร์เบิกเนตรดาราคอยบอกจุดอ่อนและตำแหน่งของศัตรูให้แก่ทุกคนในขณะี่เจ้าถุงเงินและเจ้าสัวออกอาละวาดปล้นชิงสมบัติจากศพและบดขยี้กะโหลกศัตรูอย่างเมามัน!
ลานประหารี่เคยเป็นของสำนักอัสนีบาตบัดนี้กลับตาลปัตรกลายเป็นนรกี่คณะวิปลาสเป็นผู้กระทำอยู่ฝ่ายเดียว!
"บังอาจ!" ประมุขอัสนีบาตเดือดดาลจนเลือดขึ้นหน้ามันก้าวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากฎเกณฑ์ระดับวิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์ปะทุออก! "ข้าจะบดขยี้เจ้าด้วยมรรคาแห่งสายฟ้าบรรพกาล!"
"หัตถ์อัสนีทำลายล้างโลก!"
มวลอากาศเบื้องบนแตกสลายฝ่ามือสายฟ้าขนาดยักษ์สีม่วงเข้มกว้างกว่า 100 จั้งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าหมายจะตบอาเจียให้แหลกเป็นจุล! แรงกดดันนี้ทำให้ยอดเขาอัสนีเริ่มทรุดตัว!
อาเจียยืนตระหง่านอยู่เบื้องล่างโกศเถ้ากระดูกของปู่หลินถูกปกป้องไว้ในโลกใบเล็กของพู่กันนิรันดร์เขาไม่ได้หลบเลี่ยงชายหนุ่มเพียงแค่ง้างหมัดขวาท่อนแขนี่สลักด้วย 'อักขระมาร'สว่างวาบเจิดจ้าประหนึ่งโลหิต!
"วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์งั้นหรือ? ในนรกภูมิ... บิดาเพิ่งจะฉีกร่างมารบรรพกาลมาหมาดๆกะโหลกสายฟ้าจอมปลอมของเจ้ามันกระจอกเกินกว่าจะนำไปขายด้วยซ้ำ!"
"ฮ่าาาาาาา!"
อาเจียคำรามลั่นทะยานร่างสวนทางขึ้นไปบนฟ้าหมัดเนื้อี่ห่อหุ้มด้วยเจตจำนงอักขระมารปะทะเข้ากับหัตถ์อัสนียักษ์อย่างจัง!
"เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!"
การปะทะกันสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งทวีป! คลื่นกระแทกวงแหวนกวาดเอาเมฆหมอกหายวับไปในพริบตา!
ในสายตาของประมุขอัสนีบาตแก่นทองคำสมบูรณ์ไม่มีทางรับมือฝ่ามือนี้ได้! ทว่าสิ่งี่เกิดขึ้นกลับทำให้วิญญาณของมันหนาวสั่น!
หมัดของอาเจียมิได้เพียงแค่ต้านทานทว่า 'อักขระมาร' บนแขนของเขากลับสร้างหลุมดำดูดกลืนพลังสายฟ้าทั้งหมดเข้าไป! สายฟ้าสีม่วงี่อวดอ้างว่าทรงพลังถูกกระดูกของอาเจียกลืนกินและย่อยสลายเป็นปราณบริสุทธิ์เพื่อหล่อเลี้ยงร่างในเสี้ยววินาที!
"นี่มันวิชาบ้าอะไรกัน! กายเนื้อของเจ้าทำไมถึงน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้!" ประมุขสำนักหน้าซีดเผือด
"วิชา... แห่งการทวงหนี้สวรรค์ไงเล่า!"
ความเร็วของอาเจียพุ่งทะลุขีดจำกัดพริบตาเดียวเขาก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าประมุขอัสนีบาต!
ชายหนุ่มตวัดพู่กันนิรันดร์ในร่างด้ามสีเงินยวงออกมาจรดปลายพู่กันลงบนหน้าอกของยอดคนวิญญาณแรกเริ่ม!
"มหาคัมภีร์ผสานอักขระ... ขั้นี่ 5... ทวนกระแสสัจธรรม!"
รอยหมึกสีเงินยวงถูกสลักลงบนเสื้อคลุมของประมุขอัสนีบาต! พริบตานั้นปราณวิญญาณแรกเริ่มี่เคยไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งในร่างของมันพลัน 'ไหลย้อนกลับ'! กฎเกณฑ์ี่มันบำเพ็ญมาตลอดชีวิตเกิดการตีกลับอย่างรุนแรง!
"อ๊ากกกกกก! ปราณของข้า! จุดตันเถียนของข้ามันกำลังแตก!" ประมุขอัสนีบาตกรีดร้องโหยหวนเลือดพุ่งออกจากเจ็ดทวาร
"ยังไม่จบ!" อาเจียประสานอินด้วยมือซ้ายนัยน์ตาสูญตาขั้นี่ 3 จ้องลึกเข้าไปในวิญญาณของศัตรู "ดับสูญสัจธรรม!"
วูบ!
การเพ่งมองเพียงเสี้ยววิ! กฎเกณฑ์แห่งวิญญาณแรกเริ่มี่ประมุขอัสนีบาตภาคภูมิใจถูกลบเลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์! วิญญาณแรกเริ่มในจุดตันเถียนของมันสลายกลายเป็นความว่างเปล่า!
จากยอดคนผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของขั้วอำนาจ... บัดนี้กลายเป็นเพียงชายพิการี่สูญเสียปราณทั้งหมดในพริบตา!
"ตุ้บ!"
ร่างไร้ปราณของประมุขอัสนีบาตร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นดินอย่างอนาถนอนจมกองเลือดหายใจรวยรินอยู่แทบเท้าของอาเจียี่ร่อนลงมาอย่างสง่างาม
สมรภูมิโดยรอบสงบลงแล้ว... ตัวแทนวิหารศัสตราสวรรค์และมารโลหิตถูกฉินมู่หลางและสหายจัดการจนสิ้นซากศิษย์อัสนีบาตี่เหลือต่างทิ้งอาวุธและคุกเข่าหมอบกราบด้วยความหวาดกลัวต่อปีศาจกลุ่มนี้!
อาเจียเดินเข้าไปเหยียบลงบนหน้าอกของอดีตประมุขผู้หยิ่งยโสนัยน์ตาสีเงินยวงี่กลับมาเป็นปกติสาดประกายแห่งความเป็นพ่อค้าหน้าเงินผู้ไร้ความปรานี
"เห็นหรือไม่... วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์ของเจ้ามันเปราะบางยิ่งกว่าศิลาปราณชั้นต่ำเสียอีก"
อาเจียแสยะยิ้มก้มลงรูดแหวนมิติจากนิ้วของประมุขี่กำลังใกล้ตาย "ขอบใจี่ช่วยเก็บรักษาสมบัติของหอสุวรรณดาราไว้ให้และขอบใจี่หาข้ออ้างให้ข้าได้ปล้นคลังสมบัติของสำนักอัสนีบาตอย่างชอบธรรม!"
"เจ้า... เจ้ามันปีศาจ... วิหารศัสตราสวรรค์... จะไม่ปล่อยเจ้าไว้..." ประมุขอัสนีบาตเค้นเสียงเฮือกสุดท้าย
"บอกวิหารสวะนั่นด้วยว่า... หากพวกมันรวยพอราชันหมื่นอักขระผู้นี้จะไปเยือนถึงหน้าวิหารเพื่อเก็บค่าธรรมเนียมพวกมันเอง!"
"ฉัวะ!"
อาเจียตวัดปลายพู่กันตัดลำคอของประมุขอัสนีบาตดับสูญวิญญาณไปตลอดกาล!
ยอดเขาอัสนีบาตี่เคยเป็นขุมอำนาจยิ่งใหญ่บัดนี้พังพินาศไม่เหลือชิ้นดี! คณะวิปลาสยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังอาเจียหันกลับไปมองสหายและครอบครัวของเขารอยยิ้มี่แท้จริงปรากฏขึ้น
"เจ้าสัว! เจ้าถุงเงิน! ขนสมบัติทุกชิ้นในคลังของพวกมันขึ้นราชรถ! เราจะไปฉลองการหวนคืนี่หอสุวรรณดารากัน!"
การชำระบัญชีเลือดจบลงอย่างสมบูรณ์แบบทว่านี่เป็นเพียงปฐมบทของมหาสงคราม! ชื่อของ 'ราชันหมื่นอักขระ' และมหาราชรถแห่งสูญตากำลังจะถูกจารึกและสร้างความหวาดผวาไปทั่วทั้งทวีปผู้แสวงมรรค!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??