เรื่อง ราชันหมื่นอักขระ

ติดตาม
จารึกที่ 270 : ราชโองการแห่งสูญตา
จารึกที่ 270 : ราชโองการแห่งสูญตา
  • ปรับสีและขนาดตัวอักษร

จารึก๿ี่ 270 : ราชโองการแห่งสูญตา : บัญชีเลือด๿ี่ต้องชำระ


ตะวันบนฟากฟ้าเหนือทวีปผู้แสวงมรรคเคลื่อนคล้อยบดบังด้วยเมฆดำทะมึนกลิ่นอายความกดดันแผ่ปกคลุม 'ยอดเขาอัสนีสวรรค์'อันเป็น๿ี่ตั้งสาขาหลักของสำนักอัสนีบาต


ยอดเขาแห่งนี้สูงตระหง่านเสียดฟ้าถูกห่อหุ้มด้วยค่ายกลอัสนีบาตบรรพกาล๿ี่ส่องประกายสายฟ้าแปลบปลาบตลอดเวลาทว่าลานกว้างหน้าตำหนักใหญ่๿ี่เคยกว้างขวางและศักดิ์สิทธิ์บัดนี้กลับถูกแปรสภาพให้กลายเป็นลานประหาร๿ี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความตายและความโศกเศร้า

กึ่งกลางลานประหาร 'เสาทัณฑ์อัสนีมารโลหิต'เสาเหล็กสีดำ๿ี่สลักอักขระมารและอาบด้วยสายฟ้าถูกตั้งตระหง่านขึ้นบนยอดเสานั้นมิใช่ร่างของมนุษย์๿ี่มีชีวิตทว่าคือโกศศิลาเก่าๆและป้ายวิญญาณสลักชื่อ 'ปู่หลิน'๿ี่ถูกโซ่ตรวนอัสนีมัดตรึงไว้อย่างอัปยศ!


เบื้องล่างเสาทัณฑ์ผู้คนจากหอสุวรรณดารานับ 100 ชีวิตถูกบังคับให้คุกเข่าหมอบกราบอยู่บนพื้นศิลา๿ี่ถูกลนด้วยไฟมารพวกเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทว่าถูกทหารยามของสำนักอัสนีบาตใช้หอกจ่อคอหอยไว้


บนบัลลังก์ศิลาหน้าตำหนักใหญ่ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าดุดันและสวมชุดคลุมลายอสนีบาตสีทองนั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่า๿ี่โอหัง๿ี่สุดกลิ่นอาย๿ี่แผ่พุ่งออกจากร่างของมันบิดเบือนมิติอากาศรอบกายให้กลายเป็นรอยแยกเล็กๆ... นี่คือ 'ประมุขสำนักอัสนีบาต'ผู้ซึ่งบัดนี้ก้าวล่วงวิถีเต๋าบรรลุระดับ 'วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์'อย่างแท้จริง!


ข้างกายของประมุขอัสนีบาตขนาบซ้ายขวาด้วยผู้แทนจาก 2 ขั้วอำนาจใหญ่หนึ่งคือยอดคนสวมชุดคลุมแดงเลือดนกจาก 'นิกายมารโลหิตพันธนาการ'และอีกหนึ่งคือผู้อาวุโสสวมชุดไหมสวรรค์สีเงินจาก 'วิหารศัสตราสวรรค์'การรวมตัวของขั้วอำนาจทั้ง 3 บ่งบอกถึงความป่าเถื่อน๿ี่หวังจะเหยียบย่ำผู้เกี่ยวข้องกับอาเจียให้จมดิน


"ไอ้เด็กขยะอาเจีย..."


ประมุขอัสนีบาตเอ่ยเสียงก้องกังวานด้วยปราณวิญญาณแรกเริ่มเสียงนั้นดังก้องไปทั่วหุบเขา "ดวงตะวันใกล้จะลับขอบฟ้าแล้วเจ้าคงกลายเป็นปุ๋ยอยู่ในรอยแยกมิติไปแล้วจริงๆ... วันนี้ข้าจะใช้เถ้ากระดูกปู่ของเจ้าเป็นเชื้อเพลิงสังเวยแก่ค่ายกลมารเพื่อประกาศให้ทั่วทวีปได้รู้ว่าใครก็ตาม๿ี่กล้าต่อต้านอัสนีบาตแม้แต่คนตายก็อย่าหวังจะได้ผุดได้เกิด!"


"ทำลายพวกมันซะ!"


ตัวแทนจากนิกายมารโลหิตตวาดลั่นมันสะบัดมือปล่อย 'เพลิงมารหลอมวิญญาณ'สีดำอมแดงพุ่งเข้าแผดเผาโกศศิลาและป้ายวิญญาณของปู่หลินเพลิงนี้มุ่งลบหลู่และทำลายสายใยวัฏจักรของคนตายโดยตรง!


ผู้คนจากหอสุวรรณดาราต่างร้องไห้ระงมไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองความโหดร้ายดาบเล่มโตของเพชฌฆาตถูกเงื้อขึ้นเหนือลำคอของพวกเขาเพื่อเตรียมสังเวยชีวิตผู้บริสุทธิ์!


ทว่า... ในเสี้ยวอึดใจ๿ี่เพลิงมารกำลังจะเลียสัมผัสโกศเถ้ากระดูกนั้นเอง!


"เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!"


เสียงกัมปนาท๿ี่รุนแรงยิ่งกว่าอสนีบาตเบิกฟ้าดังก้องมาจากสุดขอบฟ้าเบื้องบนท้องฟ้าเหนือยอดเขาอัสนีบาต๿ี่เคยกว้างใหญ่พลันถูกฉีกกระชากห้วงมิติออกเป็นรอยแยกสีดำขนาดยักษ์ค่ายกลป้องกันระดับวิญญาณแรกเริ่มของสำนักอัสนีบาตสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งก่อนจะระเบิดเป็นเศษผุยผงประหนึ่งกระจก๿ี่ถูกก้อนหินอุกกาบาตพุ่งชน!


"เกิดอะไรขึ้น!" ประมุขอัสนีบาตผุดลุกขึ้นยืนนัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก


จากรอยแยกมิติสีดำทะมึนนั้นปรากฏป้อมปราการโลหะขนาดยักษ์๿ี่มีหัวเป็นกะโหลกอสูรบรรพกาลพุ่งทะยานแหวกอากาศธาตุลงมาประหนึ่งเทพอสูร๿ี่เหยียบย่ำสวรรค์ลวดลายอักขระสีเงินอมแดงบนตัวถังแผ่กลิ่นอาย๿ี่เก่าแก่ดิบเถื่อนและฝืนลิขิตฟ้าจนทำให้กฎเกณฑ์รอบยอดเขาอัสนีบาตบิดเบี้ยว!


มหาราชรถแห่งสูญตา!


"ใครกล้ามาแตะต้องเถ้ากระดูกปู่ข้า!"


เสียงตวาด๿ี่ดุดันเย็นเยียบและแฝงไปด้วยความโกรธา๿ี่แผดเผาทุกสัจธรรมดังก้องลงมาจากแท่นบัญชาการของราชรถมันมิใช่ปราณวิญญาณแรกเริ่มทว่ารังสีสังหารนั้นกลับกดทับลงมาจนศิษย์สำนักอัสนีบาตนับ 10000 คนบนลานประหารต้องทรุดเข่ากระอักเลือดพร้อมกัน!


วูบ!


เงาร่างในเสื้อคลุมสีดำขาดวิ่นร่วงหล่นลงมาจากแท่นราชรถด้วยความเร็ว๿ี่เนตรมนุษย์ไม่อาจจับจ้องชายหนุ่มมิได้พุ่งไปหาประมุขอัสนีบาตทว่าเขาพุ่งตรงดิ่งไปยัง 'เสาทัณฑ์อัสนีมารโลหิต๿ี่กำลังจะแผดเผาโกศศิลาของปู่หลิน!


"บังอาจเพลิงมารของข้าไม่มีสิ่งใดดับได้!" ตัวแทนมารโลหิตคำรามรีบเร่งไฟให้ลุกโชน


ทว่าชายหนุ่มในชุดดำเพียงแค่เหลือบตามองนัยน์ตาสีเงินยวงของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้ก้นบึ้งวงแหวนสีเงินยวง 3 ชั้นหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง!


"เนตรสูญตาขั้น๿ี่ 3... ดับสูญสัจธรรม!"


ไม่มีแม้แต่คลื่นพลังปะทะพริบตา๿ี่สายตาอันมืดมิดนั้นจ้องมองไปยังเพลิงมารหลอมวิญญาณและโซ่ตรวนอัสนี... สัจธรรมแห่งไฟและการพันธนาการทั้งหมดพลัน 'เลือนหาย'ไปจากกฎเกณฑ์ฟ้าดินประหนึ่งมันไม่เคยมีอยู่จริงเพลิงมารดับวูบโซ่ตรวนสลายเป็นอากาศธาตุปลดปล่อยโกศเถ้ากระดูกให้ร่วงหล่นลงมา


อาเจียทะยานเข้าไปรับโกศศิลาและป้ายวิญญาณของปู่หลินไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอมมือ๿ี่เคยตระหนี่ถี่เหนียว๿ี่สุดใน 3 ภพบัดนี้กลับสั่นเทาชายหนุ่มค่อยๆปัดฝุ่นออกจากป้ายชื่ออย่างเบามือ


"ปู่หลิน... ข้า... ข้ามาพาปู่กลับบ้านแล้ว..." อาเจียเอ่ยเสียงสั่นนัยน์ตาสีดำสนิท๿ี่เคยเยือกเย็นบัดนี้แฝงไปด้วยความร้าวรานและโกรธแค้นขั้นสุด "พวกมันพังสุสานของท่าน... ข้าจะใช้ซากสำนักของพวกมันเป็นสุสานใหม่ให้ท่านเอง"


ชายหนุ่มค่อยๆยืดตัวขึ้นยืนตรงแผ่นหลังของเขาตั้งตระหง่านประหนึ่งขุนเขา๿ี่แบกรับความโกรธาของทั้งโลกเซียนเขี้ยวเล็บแห่งมัจจุราชหน้าเงินถูกเปิดเผยออกอย่างสมบูรณ์แบบ!


"อาเจียเป็นเจ้าจริงๆ!" ประมุขอัสนีบาตเบิกตากว้างแม้จะตกใจกับการทำลายค่ายกลทว่าเมื่อสัมผัสได้ว่าระดับพลังของชายหนุ่มหยุดอยู่เพียง 'แก่นทองคำขั้นสมบูรณ์'มันก็ระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง!


"ฮ่าฮ่าฮ่าข้าก็นึกว่ายอดคนจาก๿ี่ใด๿ี่แท้ก็เป็นเพียงมดปลวกระดับแก่นทองคำ๿ี่รอดตายมาได้เจ้าคิดหรือว่าการทำลายค่ายกลด้วยของวิเศษแปลกประหลาดนั่นจะทำให้เจ้ามีสิทธิ์มาต่อกรกับข้าผู้เป็นถึง 'วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์ได้!"


ประมุขอัสนีบาตชี้หน้าเย้ยหยัน "วันนี้สวรรค์ส่งเจ้ามาตายถึง๿ี่ข้าจะจับเจ้าบดขยี้กระดูกของเจ้าให้แหลกไปพร้อมกับเถ้ากระดูกของตาแก่นั่นและยึดของวิเศษบินได้นั่นมาเป็นของสำนักข้า!"


"สวรรค์ไม่ได้ส่งข้ามาตาย..."


อาเจียหันขวับไปเผชิญหน้านัยน์ตาสีดำสนิทไร้ก้นบึ้งสาดประกายความตาย๿ี่เยือกเย็น๿ี่สุด "แต่สวรรค์ส่งข้ามาเพื่อ 'เก็บดอกเบี้ยเลือด'จากสุนัขรับใช้อย่างพวกเจ้าต่างหาก!"


"มิตรสหายของข้า... กวาดล้างลานประหารสังหารศิษย์อัสนีบาตและพวกมารให้สิ้นซากอย่าให้พวกมันหนีรอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว!"


สิ้นคำสั่งแห่งราชันเงาร่างอีก 5 สายก็พุ่งทะยานลงมาจากมหาราชรถดุจ-่าฝนดาวตก!


"กระบี่นิรันดร์... ตัดสัจธรรม!"


ฉินมู่หลางพุ่งเข้าปะทะกับตัวแทนจากวิหารศัสตราสวรรค์เจตจำนงกระบี่๿ี่อาบไปด้วยความตายจากนรกภูมิปะทะเข้ากับอักขระแสงศักดิ์สิทธิ์ดังกึกก้องกัมปนาท!


"เพลิงอัคคีบรรพกาล... ผลาญวิญญาณ!"


เฟิงอี้หรานหัวเราะร่าปลดปล่อยทะเลเพลิงสีทองแดงเข้ากวาดล้างศิษย์สำนักอัสนีบาตนับ 100 ในคราเดียวเปลวไฟ๿ี่กลืนกินแม้กระทั่งความร้อนทำให้พวกอัสนีบาตถูกเผาไหม้โดยไม่อาจต้านทาน!


"เขตแดนเหมันต์พฤกษานิรันดร์!"


หลินชิงเสวี่ยและเย่ปิงอวิ๋นประสานพลังแช่แข็งมิติอากาศและหยั่งรากไม้วิญญาณทะลวงร่างพวกมารโลหิตเลือดของพวกมันถูกแช่แข็งและดูดซับเป็นปุ๋ยให้แก่ต้นไม้แห่งความตาย!


เฟิงหลิงเอ๋อร์เบิกเนตรดาราคอยบอกจุดอ่อนและตำแหน่งของศัตรูให้แก่ทุกคนในขณะ๿ี่เจ้าถุงเงินและเจ้าสัวออกอาละวาดปล้นชิงสมบัติจากศพและบดขยี้กะโหลกศัตรูอย่างเมามัน!


ลานประหาร๿ี่เคยเป็นของสำนักอัสนีบาตบัดนี้กลับตาลปัตรกลายเป็นนรก๿ี่คณะวิปลาสเป็นผู้กระทำอยู่ฝ่ายเดียว!


"บังอาจ!" ประมุขอัสนีบาตเดือดดาลจนเลือดขึ้นหน้ามันก้าวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากฎเกณฑ์ระดับวิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์ปะทุออก! "ข้าจะบดขยี้เจ้าด้วยมรรคาแห่งสายฟ้าบรรพกาล!"


"หัตถ์อัสนีทำลายล้างโลก!"


มวลอากาศเบื้องบนแตกสลายฝ่ามือสายฟ้าขนาดยักษ์สีม่วงเข้มกว้างกว่า 100 จั้งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าหมายจะตบอาเจียให้แหลกเป็นจุลแรงกดดันนี้ทำให้ยอดเขาอัสนีเริ่มทรุดตัว!


อาเจียยืนตระหง่านอยู่เบื้องล่างโกศเถ้ากระดูกของปู่หลินถูกปกป้องไว้ในโลกใบเล็กของพู่กันนิรันดร์เขาไม่ได้หลบเลี่ยงชายหนุ่มเพียงแค่ง้างหมัดขวาท่อนแขน๿ี่สลักด้วย 'อักขระมาร'สว่างวาบเจิดจ้าประหนึ่งโลหิต!


"วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์งั้นหรือในนรกภูมิ... บิดาเพิ่งจะฉีกร่างมารบรรพกาลมาหมาดๆกะโหลกสายฟ้าจอมปลอมของเจ้ามันกระจอกเกินกว่าจะนำไปขายด้วยซ้ำ!"


"ฮ่าาาาาาา!"


อาเจียคำรามลั่นทะยานร่างสวนทางขึ้นไปบนฟ้าหมัดเนื้อ๿ี่ห่อหุ้มด้วยเจตจำนงอักขระมารปะทะเข้ากับหัตถ์อัสนียักษ์อย่างจัง!


"เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!"


การปะทะกันสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งทวีปคลื่นกระแทกวงแหวนกวาดเอาเมฆหมอกหายวับไปในพริบตา!


ในสายตาของประมุขอัสนีบาตแก่นทองคำสมบูรณ์ไม่มีทางรับมือฝ่ามือนี้ได้ทว่าสิ่ง๿ี่เกิดขึ้นกลับทำให้วิญญาณของมันหนาวสั่น!


หมัดของอาเจียมิได้เพียงแค่ต้านทานทว่า 'อักขระมารบนแขนของเขากลับสร้างหลุมดำดูดกลืนพลังสายฟ้าทั้งหมดเข้าไปสายฟ้าสีม่วง๿ี่อวดอ้างว่าทรงพลังถูกกระดูกของอาเจียกลืนกินและย่อยสลายเป็นปราณบริสุทธิ์เพื่อหล่อเลี้ยงร่างในเสี้ยววินาที!


"นี่มันวิชาบ้าอะไรกันกายเนื้อของเจ้าทำไมถึงน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้!" ประมุขสำนักหน้าซีดเผือด


"วิชา... แห่งการทวงหนี้สวรรค์ไงเล่า!"


ความเร็วของอาเจียพุ่งทะลุขีดจำกัดพริบตาเดียวเขาก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าประมุขอัสนีบาต!


ชายหนุ่มตวัดพู่กันนิรันดร์ในร่างด้ามสีเงินยวงออกมาจรดปลายพู่กันลงบนหน้าอกของยอดคนวิญญาณแรกเริ่ม!


"มหาคัมภีร์ผสานอักขระ... ขั้น๿ี่ 5... ทวนกระแสสัจธรรม!"


รอยหมึกสีเงินยวงถูกสลักลงบนเสื้อคลุมของประมุขอัสนีบาตพริบตานั้นปราณวิญญาณแรกเริ่ม๿ี่เคยไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งในร่างของมันพลัน 'ไหลย้อนกลับ'กฎเกณฑ์๿ี่มันบำเพ็ญมาตลอดชีวิตเกิดการตีกลับอย่างรุนแรง!


"อ๊ากกกกกกปราณของข้าจุดตันเถียนของข้ามันกำลังแตก!" ประมุขอัสนีบาตกรีดร้องโหยหวนเลือดพุ่งออกจากเจ็ดทวาร


"ยังไม่จบ!" อาเจียประสานอินด้วยมือซ้ายนัยน์ตาสูญตาขั้น๿ี่ 3 จ้องลึกเข้าไปในวิญญาณของศัตรู "ดับสูญสัจธรรม!"


วูบ!


การเพ่งมองเพียงเสี้ยววิกฎเกณฑ์แห่งวิญญาณแรกเริ่ม๿ี่ประมุขอัสนีบาตภาคภูมิใจถูกลบเลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์วิญญาณแรกเริ่มในจุดตันเถียนของมันสลายกลายเป็นความว่างเปล่า!


จากยอดคนผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของขั้วอำนาจ... บัดนี้กลายเป็นเพียงชายพิการ๿ี่สูญเสียปราณทั้งหมดในพริบตา!


"ตุ้บ!"


ร่างไร้ปราณของประมุขอัสนีบาตร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นดินอย่างอนาถนอนจมกองเลือดหายใจรวยรินอยู่แทบเท้าของอาเจีย๿ี่ร่อนลงมาอย่างสง่างาม


สมรภูมิโดยรอบสงบลงแล้ว... ตัวแทนวิหารศัสตราสวรรค์และมารโลหิตถูกฉินมู่หลางและสหายจัดการจนสิ้นซากศิษย์อัสนีบาต๿ี่เหลือต่างทิ้งอาวุธและคุกเข่าหมอบกราบด้วยความหวาดกลัวต่อปีศาจกลุ่มนี้!


อาเจียเดินเข้าไปเหยียบลงบนหน้าอกของอดีตประมุขผู้หยิ่งยโสนัยน์ตาสีเงินยวง๿ี่กลับมาเป็นปกติสาดประกายแห่งความเป็นพ่อค้าหน้าเงินผู้ไร้ความปรานี


"เห็นหรือไม่... วิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์ของเจ้ามันเปราะบางยิ่งกว่าศิลาปราณชั้นต่ำเสียอีก"


อาเจียแสยะยิ้มก้มลงรูดแหวนมิติจากนิ้วของประมุข๿ี่กำลังใกล้ตาย "ขอบใจ๿ี่ช่วยเก็บรักษาสมบัติของหอสุวรรณดาราไว้ให้และขอบใจ๿ี่หาข้ออ้างให้ข้าได้ปล้นคลังสมบัติของสำนักอัสนีบาตอย่างชอบธรรม!"


"เจ้า... เจ้ามันปีศาจ... วิหารศัสตราสวรรค์... จะไม่ปล่อยเจ้าไว้..." ประมุขอัสนีบาตเค้นเสียงเฮือกสุดท้าย


"บอกวิหารสวะนั่นด้วยว่า... หากพวกมันรวยพอราชันหมื่นอักขระผู้นี้จะไปเยือนถึงหน้าวิหารเพื่อเก็บค่าธรรมเนียมพวกมันเอง!"


"ฉัวะ!"


อาเจียตวัดปลายพู่กันตัดลำคอของประมุขอัสนีบาตดับสูญวิญญาณไปตลอดกาล!


ยอดเขาอัสนีบาต๿ี่เคยเป็นขุมอำนาจยิ่งใหญ่บัดนี้พังพินาศไม่เหลือชิ้นดีคณะวิปลาสยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังอาเจียหันกลับไปมองสหายและครอบครัวของเขารอยยิ้ม๿ี่แท้จริงปรากฏขึ้น


"เจ้าสัวเจ้าถุงเงินขนสมบัติทุกชิ้นในคลังของพวกมันขึ้นราชรถเราจะไปฉลองการหวนคืน๿ี่หอสุวรรณดารากัน!"


การชำระบัญชีเลือดจบลงอย่างสมบูรณ์แบบทว่านี่เป็นเพียงปฐมบทของมหาสงครามชื่อของ 'ราชันหมื่นอักขระและมหาราชรถแห่งสูญตากำลังจะถูกจารึกและสร้างความหวาดผวาไปทั่วทั้งทวีปผู้แสวงมรรค!

ตอนต่อไป
จารึกที่ 271 : สุราเซ่นวิญญาณ

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

ความคิดเห็น

COMMENT

ปักหมุด

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited( Kawebook.com )

Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )
ที่อยู่ : 20 หมู่ที่ 6 ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เวลาทำการ : 08 : 00 - 18 : 00 จันทร์ - เสาร์
e-mail : contact@kawebook.com

DMCA.com Protection Status

เริ่มต้นเผยแพร่ผลงาน

เริ่มต้นเป็นนักเขียนออนไลน์ เขียนเรื่องราวที่ประทับใจ สร้างเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ และแบ่งปันประสบการ์ดีๆ กับผู้คนทั่วโลก kawebook.com เป็นโอกาส เป็นสื่อกลาง และยังเป็นอีกหนึ่งช่องทาง ในการสร้างรายได้ให้กับนักเขียนมืออาชีพ และนักเขียนมือสมัครเล่นจากทุกมุมโลก เพียงสมัครเป็นสมาชิกเว็บไซต์เพื่อเขียนหนังสือ การ์ตูน หรืออัพโหลดอนิเมชั่น ที่เป็นผลงานของท่าน และเผยแพร่ผลงานสู่สาธารณชน

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา