เรื่อง ราชันหมื่นอักขระ
จารึกี่ 279 : ปีกอสูรบรรพกาล : พันธสัญญาแห่งการขูดรีด
แผ่นดินเบื้องล่างแตกระแหงเป็นร่องลึกไร้ก้นบึ้งไอหมอกสีเขียวคล้ำี่มีฤทธิ์กัดกร่อนกฎเกณฑ์ฟ้าดินพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกประหนึ่งลมหายใจของคนตายภูเขาหินล้วนมีรูปร่างบิดเบี้ยววิปริตโครงกระดูกขนาดยักษ์ของสิ่งมีชีวิตโบราณี่ไม่อาจระบุสายพันธุ์ได้เสียบทะลุยอดเขาหลงเหลือเพียงร่องรอยของความพินาศี่แม้แต่สวรรค์ยังเมินหน้าหนี
สถานี่แห่งนี้คือเขตแดนสุดขอบทวีปี่ถูกขนานนามว่า 'ดินแดนมรณะ' อาณาเขตี่กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินแหลกสลายแรงโน้มถ่วงพับทบสลับซ้ายขวาและเป็นสุสานี่ฝังกลบเซียนระดับสูงมาแล้วนับไม่ถ้วน
ท่ามกลางพายุฝุ่นละอองี่คมกริบดุจใบมีดมวลอากาศพลันบิดเบี้ยวและถูกฉีกออกร่างของบุรุษหนุ่มในเสื้อคลุมสีดำขาดวิ่นก้าวเดินออกมาจากรอยแยกมิติแผ่นหลังของเขาตั้งตรงตระหง่านท้าทายแรงกดดันี่พยายามจะบดขยี้กระดูกนัยน์ตาสีเงินยวงกวาดมองความวิปลาสรอบด้านด้วยแววตาี่เยือกเย็นและเรียบเฉย
เบื้องหลังของอาเจียคือคณะวิปลาสี่ถูกลากตัวออกมาจากโลกใบเล็กในมิติพู่กันฉินมู่หลางกำกระบี่นิรันดร์แน่นสัญชาตญาณกระบี่ในร่างร้องเตือนถึงอันตรายี่ซ่อนอยู่ในเงามืดเฟิงอี้หรานต้องจุดประกายเพลิงอัคคีบรรพกาลขึ้นคุ้มกายเพื่อต้านทานไอพิษหลินชิงเสวี่ยและเย่ปิงอวิ๋นมีสีหน้าเคร่งเครียดพวกนางต้องผสานปราณเหมันต์และพฤกษาเพื่อสร้างเกราะกำบังให้แก่เฟิงหลิงเอ๋อร์ี่กำลังใช้เนตรดารามองทะลุม่านหมอกมรณะ
"ดินแดนมรณะ... ขุมนรกบนดินี่แม้แต่เซียนระดับวิญญาณแรกเริ่มยังต้องเดินอ้อม..." ฉินมู่หลางพึมพำน้ำเสียงเต็มไปด้วยความระแวดระวัง "ศิษย์น้องการเดินทางข้ามทวีปของเราจำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตมาี่นี่จริงๆหรือ? มหานาวาแห่งสูญตาของเจ้าก็มีเตาหลอมี่ทรงพลังอยู่แล้วมิใช่หรือ?"
"เตาหลอมของเรือเหาะรบต้องใช้ศิลาปราณระดับสูงเป็นเชื้อเพลิง..."
อาเจียแค่นเสียงตอบใบหน้าของเขาปรากฏแววตาของจอมงกี่หวงแหนทรัพย์สินยิ่งกว่าชีวิต "การบินข้ามทวีปต้องห้ามี่เต็มไปด้วยพายุมิติหากอาศัยเพียงพลังงานจากศิลาปราณข้าคงล้มละลายก่อนจะไปถึงครึ่งทางแน่! ในดินแดนมรณะแห่งนี้มีสิ่งมีชีวิตโบราณี่สามารถกลืนกินพายุมิติและบินฝืนกฎเกณฑ์สวรรค์ได้ข้าจะมาจับมันไปทำหน้าี่เป็น 'แรงงานอสูร' ลากมหานาวาปราณของข้า!"
"จับอสูรบรรพกาลมาเป็นอสูรลากเรือเหาะ..." เฟิงอี้หรานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากปรัชญาการประหยัดเงินของสหายผู้นี้ช่างดุดันและบ้าคลั่งจนก้าวล่วงสามัญสำนึกไปไกลลิบ
"ศิษย์พี่อาเจีย! ทางขวาด้านหน้าห่างออกไป 30 เส้น!"
จู่ๆเฟิงหลิงเอ๋อร์ก็แผดเสียงร้องเตือนเนตรดาราของนางสั่นไหวอย่างรุนแรงเลือดสีสดไหลซึมออกจากหางตาเมื่อนางฝืนมองทะลุความลับี่ถูกบิดเบือน "พลังชีวิตมหาศาล... มันกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล... มันกลืนกินแสงสว่างและกำลังพุ่งตรงมาทางนี้ด้วยความเร็วี่เหนือกว่าสายฟ้า!"
ยังไม่ทันี่สิ้นเสียงของดรุณีน้อย!
"กี๊ซซซซซซซซซซซซ!!!"
เสียงกรีดร้องี่แหลมเล็กทว่าทรงพลานุภาพประหนึ่งสว่านี่ทะลวงแก้วหูดังกึกก้องไปทั่วดินแดนมรณะ! มวลหมอกพิษสีเขียวคล้ำถูกพัดกระจุยหายไปในพริบตาก้อนหินวิญญาณและภูเขาี่อยู่รายรอบระเบิดออกเป็นผุยผงเพียงเพราะคลื่นเสียงนั้นกระทบ!
เงาดำทะมึนขนาดมหึมาี่บดบังน่านฟ้าทั้งหมดพุ่งแหวกอากาศธาตุลงมาประหนึ่งดาวตกสีดำ! มันคือ 'วิหคอสูร 9 เศียรปีกทมิฬ' สัตว์วิเศษบรรพกาลี่เกิดจากการควบแน่นของความโกลาหล!
เรือนร่างของมันใหญ่โตประหนึ่งขุนเขาปีกทั้ง 4 คู่ของมันปกคลุมด้วยขนนกี่แข็งแกร่งยิ่งกว่าโลหะวิญญาณทุกครั้งี่กระพือปีกมิติอากาศจะถูกตัดขาดเกิดเป็นพายุรอยแยกมิติ! หัวทั้ง 9 ของมันมีรูปลักษณ์คล้ายมังกรผสมนกเหยี่ยวดวงตาสีโลหิต 18 ดวงจ้องมองลงมายังกลุ่มของอาเจียด้วยสัญชาตญาณแห่งความหิวกระหาย!
"สัตว์วิเศษระดับบรรพกาล... พลังของมันเทียบเท่าเซียนระดับวิญญาณแรกเริ่มขั้นสมบูรณ์!" หลินชิงเสวี่ยกัดฟันแน่นปราณเหมันต์ในร่างแทบจะถูกความดุร้ายของอสูรกดทับจนมอดดับ
"อย่าแตกตื่น! มิตรสหายของข้าขึงตาข่ายปราณต้อนมันลงมาอย่าเพิ่งใช้ไม้ตายก้นหีบ! หากทำให้ปีกหรือกระดูกของมันหักแหว่งไปประสิทธิภาพในการลากเรือเหาะจะลดลง!" อาเจียตวาดสั่งการอย่างไม่สะทกสะท้านในสายตาของชายหนุ่มวิหคมรณะเบื้องหน้ามิใช่มัจจุราชทว่ามันคือ 'พาหนะฟรี' ี่จะช่วยประหยัดศิลาปราณได้นับ 1,000,000 ก้อน!
"เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือ! มันจะกินพวกเราอยู่แล้วนะ!" เฟิงอี้หรานสบถลั่นทว่าสัญชาตญาณการต่อสู้ก็สั่งให้เขาระเบิดอัคคีบรรพกาลออกไป! ทะเลเพลิงสีทองแดงม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าหมายจะเผาผลาญปีกของวิหคอสูร!
ในขณะเดียวกันฉินมู่หลางรวบรวมเจตจำนงกระบี่นิรันดร์พุ่งทะยานขึ้นไปกลางอากาศรังสีกระบี่สีเงินนับ 1000 สายถูกปลดปล่อยออกไปประหนึ่ง-่าฝนดาวตกหมายจะตรึงความเคลื่อนไหวของอสูรร้าย!
ทว่า... วิหคอสูร 9 เศียรเพียงแค่อ้าปากของหัวี่อยู่กึ่งกลางออก!
"ซูมมมมมมม!"
แรงดูดมหาศาลี่ทรงพลังยิ่งกว่าพายุทอร์นาโดบังเกิดขึ้นี่ปากของมัน! ทะเลเพลิงอัคคีบรรพกาลของเฟิงอี้หรานและรังสีกระบี่ของฉินมู่หลางถูกกระแสลมมรณะนั้นดูดกลืนเข้าไปในปากของมันอย่างง่ายดายประหนึ่งสูดดมกลิ่นควันไฟ! มันกลืนกินพลังปราณการโจมตีเข้าไปหน้าตาเฉยก่อนจะแผดเสียงคำรามอย่างพึงพอใจ!
"การโจมตีปกติใช้กับมันไม่ได้! มันกลืนกินพลังปราณได้ทุกชนิด!" เย่ปิงอวิ๋นตะโกนบอกพยายามใช้รากไม้วิญญาณดึงร่างของฉินมู่หลางให้หลบพ้นกรงเล็บมหึมาี่ตะปบลงมา
"ตึงงงงงงงงงงง!"
กรงเล็บหินดำของวิหคอสูรกระแทกพื้นปฐพีเบื้องหน้าี่อาเจียยืนอยู่! แผ่นดินแตกร้าวลึกนับ 100 จั้งแรงอัดอากาศกระแทกคณะวิปลาสจนกระเด็นถอยร่นไปหลาย 10 ก้าวทว่าอาเจียยังคงยืนหยัดอยู่ี่เดิมแขนขวาของเขายกขึ้นรับแรงกระแทกจากสายลมมรณะ
"ชอบกินพลังปราณของผู้อื่นมากนักงั้นหรือไอ้นกกระจอก..."
อาเจียแค่นเสียงต่ำนัยน์ตาสีเงินยวงสาดประกายความดุร้ายี่เหนือกว่าสัตว์เดรัจฉาน! "งั้นมาดูกันว่ากระเพาะของเจ้าจะทนรับอำนาจของข้าได้หรือไม่!"
ชายหนุ่มตอกส้นเท้าลงบนพื้นผืนปฐพีระเบิดออก! ร่างของอาเจียพุ่งทะยานสวนแรงโน้มถ่วงขึ้นสู่ฟากฟ้าด้วยความเร็วดุจสายฟ้าสีดำ!
วิหคอสูร 9 เศียรเห็นเหยื่อตัวจ้อยพุ่งเข้ามาหามันอ้าปากทั้ง 9 ออกพร้อมกันพ่นลำแสงแห่งความตายี่เกิดจากการอัดแน่นของมิติพิษพุ่งตรงเข้าใส่อาเจียหมายจะหลอมละลายชายหนุ่มให้กลายเป็นแอ่งเลือด!
"วิถีแห่งมาร... กลืนกินสวรรค์สยบวัฏจักร!"
ท่อนแขนขวาี่เปลือยเปล่าของอาเจียพลันสว่างวาบด้วย 'อักขระมารบรรพกาล' สีแดงคล้ำ! ชายหนุ่มไม่ได้หลบเลี่ยงลำแสงมรณะทว่าเขายกฝ่ามือขวาขึ้นรับการโจมตีนั้นโดยตรง!
วงจรแห่งการกลืนกินี่ป่าเถื่อนี่สุดเปิดออก! หลุมดำขนาดย่อมี่ใจกลางฝ่ามือของอาเจียอ้าปากกว้างรับลำแสงแห่งความตายทั้ง 9 สาย! อักขระมารบดเคี้ยวพลังงานทำลายล้างเหล่านั้นย่อยสลายมันและดูดกลืนเข้าสู่ร่างกายของชายหนุ่มอย่างตะกละตะกลาม!
วิหคอสูรเบิกตากว้างด้วยความสับสนสัญชาตญาณของมันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆเบื้องหน้ามีกฎเกณฑ์การกลืนกินี่อำมหิตยิ่งกว่าตัวมันเองเสียอีก!
"อาหารรสชาติห่วยแตกเช่นนี้เอาเก็บไว้กินเองเถอะ!"
อาเจียตวาดลั่นเมื่อดูดกลืนพลังงานจนถึงขีดสุดชายหนุ่มกำหมัดขวาแน่นรีดเค้นพลังมิติพิษี่เพิ่งขโมยมาผสมผสานกับปราณแก่นทองคำขั้นสมบูรณ์และเจตจำนงแห่งอักขระมาร!
พริบตาเดียวอาเจียทะลวงผ่านพายุอากาศเข้าประชิดหัวกึ่งกลางของวิหคอสูร!
"เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง!!!"
หมัดี่หนักอึ้งประหนึ่งขุนเขาหิมาลัยกระแทกเข้าี่กะโหลกศีรษะของวิหคอสูรอย่างเต็มแรง! เสียงกระดูกแตกร้าวดังก้องไปทั่วดินแดนมรณะ! เกล็ดสีดำี่แข็งแกร่งยิ่งกว่าโลหะวิญญาณแตกกระจายเลือดสีคล้ำพุ่งทะลักประหนึ่งน้ำพุ!
"กี๊ซซซซซซซซ!"
อสูรบรรพกาลแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสร่างมหึมาของมันร่วงหล่นลงจากท้องฟ้ากระแทกพื้นปฐพีดังกัมปนาท! ภูเขาหินรอบด้านพังทลายลงมาทับร่างของมัน!
ทว่าอาเจียไม่ปล่อยให้มันได้ตั้งตัว! ชายหนุ่มทิ้งตัวลงมาประหนึ่งอุกกาบาตสีดำเหยียบลงบนคอของเศียรกึ่งกลางอย่างแรงจนกระดูกคอลั่นกรอบแกรบ!
"จะยอมจำนนหรือจะให้ข้าถอนขนเจ้าไปทำไม้กวาด!" อาเจียตวาดเสียงเหี้ยมรังสีสังหารกดทับลงไปจนอสูรร้ายดิ้นทุรนทุราย
แต่วิหคอสูรบรรพกาลมีหรือจะยอมศิโรราบง่ายดายเศียรี่เหลืออีก 8 หัวหันขวับมาอ้าปากหมายจะงับร่างของอาเจียให้ขาดสะบั้น!
"ดื้อด้านนักใช่หรือไม่! ได้! ข้าจะสั่งสอนให้เจ้ารู้ว่านายจ้างี่แท้จริงเขาทำกันอย่างไร!"
นัยน์ตาสีเงินยวงของอาเจียพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้ก้นบึ้ง! 'เนตรสูญตา' ถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้น!
"อักขระสูญตา... ตัดปราณ!"
คลื่นความว่างเปล่าแผ่ซ่านออกจากดวงตาของชายหนุ่มคลุมทับร่างมหึมาของวิหคอสูร 9 เศียร!
พริบตานั้นพลังปราณวายุและแรงลอยตัวี่หล่อเลี้ยงปีกของมันพลันถูก 'ตัดขาด' และถูก 'ลบ' ทิ้งให้กลายเป็นความว่างเปล่า! ปีกทั้ง 4 คู่ของมันหนักอึ้งประหนึ่งถูกล่ามด้วยโซ่เหล็ก 10000 ชั่งมันพยายามจะกระพือปีกทว่ากลับไม่มีปราณใดๆมาอุ้มชูร่างอีกต่อไป! ความภูมิใจของจ้าวเวหาถูกบดขยี้จนแหลกสลาย!
"ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!"
อาเจียรัวหมัดี่สลักอักขระมารลงบนกะโหลกของอสูรร้ายอย่างไม่ยั้งมือ! หมัดแล้วหมัดเล่ากระแทกเข้าจุดศูนย์กลางประสาทเขามิได้ใช้พลังเพื่อฆ่าให้ตายทว่าใช้พลังเพื่อสยบความจองหองให้อยู่หมัด!
นี่คือวิถีของจอมละโมบ... ทุบตีให้อีกฝ่ายเห็นนรกเสียก่อน!
เมื่อกะโหลกของวิหคอสูรเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวเลือดสีคล้ำอาบชโลมใบหน้าดวงตาทั้ง 18 ดวงของมันเริ่มพร่ามัวและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้งต่อบุรุษชุดดำผู้นี้อาเจียจึงหยุดหมัดลง
ชายหนุ่มยืนเหยียบอยู่บนหัวของมันก่อนจะล้วงมือเข้าไปในสาบเสื้อหยิบเอา 'ม้วนคัมภีร์หนังแกะ' ี่แผ่กลิ่นอายของพันธสัญญาโลหิตออกมา
"เอาล่ะ... ในเมื่อคุยด้วยกำลังจนเข้าใจตรงกันแล้วทีนี้เรามาคุยเรื่องผลประโยชน์กันบ้าง..."
อาเจียแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ี่เปลี่ยนจากมัจจุราชกลายเป็นพ่อค้าจอมละโมบในเสี้ยววินาทีการเปลี่ยนอารมณ์ี่ฉับพลันนี้ทำเอาสหายี่ยืนดูอยู่ถึงกับอ้าปากค้าง
ชายหนุ่มกางม้วนพันธสัญญาออกสะบัดปลายพู่กันนิรันดร์เขียนข้อตกลงอย่างรวดเร็วก่อนจะกางมันให้ดวงตาของอสูรบรรพกาลดู
"ข้ามีข้อเสนอี่ยุติธรรมี่สุดให้เจ้า... ข้อหนึ่งจงมาเป็นอสูรลากมหานาวาปราณให้ข้าพาข้าข้ามพายุมิติไปยังหุบเขาต้องห้าม! ข้อสองตลอดการเดินทางเจ้าจะได้รับสวัสดิการเป็น 'ซากศพของเซียน' และโลหะวิญญาณชั้นเลิศี่ข้าปล้นมาให้เจ้ากินประทังความหิว! ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องอดอยาก!"
อาเจียตบหัวของมันเบาๆเป็นการปลอบประโลมหลังจากการกระทืบอย่างทารุณ "สู้กับข้าเจ้ามีแต่ตายกับพิการแต่ถ้าเจ้ามาทำงานให้ข้าเจ้าจะได้กินอิ่มนอนหลับ (ตอนี่ไม่ได้ลากเรือเหาะ) และได้เห็นโลกกว้าง... ว่าอย่างไร? สนใจเซ็นสัญญาจ้างงานนี้หรือไม่?"
นี่คือสุดยอดวิชาแห่งการขูดรีด! 'ตบหัวแล้วลูบหลัง' มอบความตายให้ลิ้มรสก่อนจะยื่นสวัสดิการอาหารให้เพื่อซื้อใจ!
วิหคอสูร 9 เศียรส่งเสียงครางหงิงๆในลำคอสติปัญญาบรรพกาลของมันรู้ดีว่าหากปฏิเสธมันจะถูกบุรุษผู้นี้สับเป็นชิ้นๆแล้วนำกระดูกไปต้มซุปเป็นแน่! และเมื่อได้ยินคำว่า 'ซากศพวิญญาณแรกเริ่ม' สัญชาตญาณความตะกละของมันก็ทำให้มันตัดสินใจได้ไม่ยาก
มันอ้าปากของเศียรหลักออกหยดโลหิตวิญญาณสีดำคล้ำี่อัดแน่นด้วยพลังชีวิตลอยไปประทับลงบนม้วนพันธสัญญาของอาเจีย!
"วาบบบบบบบ!"
พันธสัญญาโลหิตเสร็จสมบูรณ์! แสงสีโลหิตผสานกับอักขระสูญตาเชื่อมโยงจิตวิญญาณของอสูรบรรพกาลเข้ากับเจตจำนงของศิษย์หอจารึกขยะอย่างแยกไม่ออก! มันไม่อาจทรยศและไม่อาจขัดขืนคำสั่งได้อีกต่อไป!
"ยอดเยี่ยม! เป็นอันตกลงรับเข้าทำงาน!" อาเจียยิ้มกริ่มม้วนเก็บพันธสัญญาเข้าแหวนมิติก่อนจะสะบัดมือคลายการลบล้างของเนตรสูญตาคืนความสามารถการบินให้แก่ลูกจ้างตัวใหม่
ชายหนุ่มทะยานร่างกลับมาหามิตรสหายี่กำลังยืนตะลึงกับวิธีการเจรจาธุรกิจี่แปลกประหลาดี่สุดในโลกเซียน
"เตรียมสัมภาระให้พร้อม!" อาเจียประกาศกร้าวนัยน์ตาสีเงินยวงสาดประกายมุ่งมั่นท้าทายทุกสรรพสิ่ง "พาหนะพร้อมแล้ว! เตาหลอมพร้อมแล้ว! บัดนี้ถึงเวลาี่พวกเราจะฉีกมิติฟ้ามุ่งหน้าสู่ดินแดนแห่งความลับและทวงหนี้แค้นี่ถูกฝังไว้ในหุบเขาต้องห้าม!"
เสียงคำรามแห่งความภักดี(ี่แฝงความหวาดกลัว)ของวิหคอสูร 9 เศียรดังก้องไปทั่วดินแดนมรณะมหานาวาแห่งสูญตาถูกเรียกออกมาปีกอสูรบรรพกาลถูกล่ามเข้ากับโซ่อักขระ... การเดินทางข้ามทวีปี่ยิ่งใหญ่และอันตรายี่สุดกำลังจะเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??