เรื่อง ข้าลงทุนกับโชคชะตา และโลกก็ต้องตอบแทนแก่ข้า
บนเรือบินของะูกู่ กู่หลานเยว่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาของนางเบิกกว้าง ริมฝีปากซีดเผือด ขาทั้งสองสั่นไหวอย่างห้ามไ่อยู่ ภาพเบื้องหน้าที่สะท้อนอยู่ในม่านตาของนางไ่ใช่ภาพของผู้ฝึกตนธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นบางสิ่งที่ผิดเพี้ยนเกินกว่าบุตรแห่งโชคชะตาที่นางเคยสังหารมาเสียอีก
ระบบในร่างของนางเริ่มส่งเสียงเตือนด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
[โฮสต์ ใจเย็นๆ ก่อน สภาพของจางเหวินในตอนนี้อาจดูน่ากลัว แต่อย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกหลอกท่านได้ เพราะพลังของเขามัน….]
เสียงนั้นยังไ่ทันได้พูดจนจบ กู่หลานเยว่กลับไ่ได้ยินอะไรอีกแล้ว นางได้ยินเพียงเสียงหัวใจของตนเองที่เต้นกระหน่ำราวกับจะหลุดกมานอกอก
ในเสี้ยววินาทีถัดมา ร่ารอบร่างของจางเหวินุ่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างบ้าคลั่ง พลังัุญที่ไ่เสถียรปะทุเป็นเกลียวื่สีฟ้าหม่น เมฆบนท้องฟ้าถูกฉีกกระจาย ื่น้ำจำนวนมหาศาลระเบิดกจากร่างของเขา ราวกับมหาสมุทรทั้งผืนถูกปลดปล่อยในพริบตาเี น้ำท่วมพื้นที่โดยรอบอย่างฉับพลัน ชายขอบป่าอสูรโบราณด้านล่างถูกกลืนา ต้นไม้ั์หักโ่เหมือนไ้ี ดินิถูกจนและเอียด ื่พลังัราชาัุญของะูกู่กไปหลายร้อยเมตร ก่อนที่ฝนจะเริ่มเทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ากำลังร่ำไห้
กลางสายฝน จางเหวินยืนอยู่เพียงลำพัง เส้นผมของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด ผิวหนังแตกร้าวเป็นลายเลือด พลังชีวิตในร่างกายลดลงอย่างเห็นได้ชัด เขาเอื้อมมือขึ้นช้า ๆ หยิบศีรษะของจางหลิงเยว่ที่ถูกดูดกลืนพลังจนรากฐานล่มสลาย ร่างของนางอ่อนยวบ ดวงตาไร้แสง พิษของจางเหวินได้แพร่กระจายไปทั่วเส้นเลือดจนผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีคล้ำ
พายุฝนยังคงกระหน่ำไ่หยุด ท้องฟ้าถูกกลืนด้วยเมฆดำหนาทึบ เสียงฟ้าร้องคำรามราวกับรับรู้ถึงความผิดปกติ จางเหวินยืนโซเซอยู่ท่ามกลางผืนน้ำที่ท่วมขัง ร่าัุญรอบกายแปรปรวนเป็นระลอกๆ บางขณะุ่สูง บางขณะร่วงต่ำ ราวกับื่ที่ไร้จังหวะ
“เอาร่างของนายหญิงมา”
เสียงคำสั่งดังขึ้นจากราชาัุญของะูกู่ พร้อมกับร่าอันน่าหวาดหวั่นที่แผ่กระจายกมา ราชาัุญและัุญอีกหลายคนขยับพร้อมกัน หอกสายฟ้า ื่ดาบ ฝ่ามือศักดิ์สิทธิ์ และพลังอื่นๆ ล้วนุ่เ้าหาจางเหวินจากทุกทิศทาง ื่พลังทับซ้อนกันจนอากาศแตกเป็นเสี่ยงๆ ื่น้ำกระเด็นขึ้นสูงราวกับมันจะถูกยกขึ้นสู่ท้องฟ้า
จางเหวินคำรามในลำคอ มวลน้ำรอบตัวเขาปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะรวมตัวกันเป็นัน้ำขนาดั์หลายสิบตน ลำตัวโปร่งใสแต่หนาแน่นด้วยพลังแห่งน้ำ ัแต่ละตนส่งเสียงคำรามะเืฟ้าดิน ุ่เ้าปะะกับเ่าัุญอย่างไ่เกรงกลัว ัน้ำุ่เ้าไปปะะกับพลังการโจมตีของัุญมากมายก่อนจะดูดกลืนพลังเ่านั้นให้าไปแล้วุ่ไปหาัุญเ่านั้น
ัุญคนหนึ่งถูกัน้ำุ่ชนเต็มแรง แขนข้างหนึ่งของเขาได้รับบาดเจ็บ เสียงกระดูกแตกดังชัดเจน เขากรีดร้องก่อนจะถูกื่น้ำักระเด็นาไปในสายฝน อีกคนพยายามใช้หมัดต้านทานเอาไว้ แต่แรงสะท้อนย้อนกลับทำให้อวัยวะภายในปั่นป่วน เลือดุ่กจากปาก ทั่วทั้งพื้นที่เต็มไปด้วยเสียงปะะ และเสียงน้ำคำราม
ทว่าในความดุเดือดนั้น ความไ่เสถียรในการบ่มเพาะของจางเหวินเริ่มเผยตัว ัน้ำบางตนสั่นไหวก่อนจะแตกสลายกลางอากาศ แรงสะท้อนย้อนกลับทำให้จางเหวินเลือดุ่กมาจากปากอีกครั้ง เขาฝืนยืน แต่เข่ากลับทรุดลงในน้ำ ดวงตาของเขาพร่ามัวไปชั่วขณะ
และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เงาดำหลายสายุ่กมาจากใต้น้ำที่เขายืนอยู่ หน่วยลับอีกาดำที่เหลือรอดตัดสินใจลงมือพร้อมกัน พวกมันไ่สนใจความเป็นความตาย เงาสีดำทมิฬฉีกกจากร่างของพวกเขา กลายเป็นโซ่พลังสีดำสนิทหลายสิบเส้น พันธนาการจางเหวินจากแขน ขา และลำตัว เสียงพลังเสียดสีกันดังแสบแก้วหู โซ่ทมิฬรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนพลังในร่างของจางเหวินถูกกดทับอย่างรุนแรง
หลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาทีร่างของอีกาหลายก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดเพื่อคงอาคมไว้ ส่งผลให้โซ่ยิ่งแน่นขึ้น เส้นเลือดบนคอของจางเหวินปูดโปน เขากัดฟันแน่น พยายามแปรสภาพร่างเป็นน้ำ แต่พลังที่ปั่นป่วนกลับไ่ยอมตอบสนอง ร่างกายสั่นสะท้านจากแรงกดทับและอาการบาดเจ็บสะสม
ราชาัุญของะูกู่ไ่ปล่อยโอกาสให้สูญเปล่า เขาุ่เ้าไปในทันที ฝ่ามือศักดิ์สิทธิ์ัเ้าไปที่ร่างของจางเหวินอย่างรุนแรงจนร่างของเขากระเด็นกไปไหล เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้าราชาัุญอยู่ในความตกใจพร้อมสงสัยว่าทำไมจางเหวินยังคงไ่ตาย แต่เขาก็ตั้งสติก่อนจะคว้าร่างของจางหลิงเยว่ที่ใกล้ตายไว้ในอ้อมแขน
ทันใดนั้นื่น้ำและัน้ำที่เหลืยู่คำรามกึกก้อง ก่อนจะุ่เ้าใส่ราชาัุญของะูกู่อย่างบ้าคลั่ง ราวกับสัตว์อสูรที่ไร้สติ ัแต่ละตนบิดลำตัวกลางสายฝน ฟาดกรงเล็บน้ำใส่ร่างเป้าหมายไ่หยุดยั้ง ทว่าราชาัุญกลับยืนหยัดอยู่กลางอากาศ สีหน้าเย็นชา เขาสร้างม่านพลังศักดิ์สิทธิ์ขึ้นในชั่วพริบตา ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นฟาดลงอย่างรุนแรง ื่พลังรูปฝ่ามือแผ่ขยายกไป ัน้ำค่อยๆ แตกสลายทีละตน กลายเป็นละงน้ำกระจายไปทั่วท้องฟ้า
สายตาของราชาัุญหันกลับมามองเบื้องล่าง ร่างของจางเหวินทรุดอยู่กลางแอ่งน้ำ โซ่ทมิฬที่รัดกุมเริ่มแตกสลายจากการแลกชีวิตของหน่วยลับอีกาดำ มวลน้ำไหลบ่าเ้าห่อหุ้มร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับร่างกายกำลังซ่อมแซมตัวเองโดยไ่สนต้นทุน เลือดไหลอาบใบหน้า ผิวหนังแตกร้าว ร่าัุญยังคงปะทุ แต่มันกลับสั่นไหวไ่มั่นคง เหมือนเปลวไฟที่ใกล้ดับ จางเหวินเงยหน้าขึ้นมองร่างของราชาัุญที่กำลังถอยห่างกไปพร้อมร่างของจางหลิงเยว่ ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ
ราชาัุญไ่ลังเลอีกต่อไป เขายกฝ่ามือขึ้นอีกครั้ง พลังศักดิ์สิทธิ์รวมตัวกันจนท้องฟ้าสั่นะเื ื่พลังรูปฝ่ามือขนาดมหึมาุ่ตรงลงมาใส่จางเหวินอย่างไ่ปรานี แรงกดดันทำให้น้ำรอบตัวระเบิดขึ้นเป็นเสาสูง
แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ร่างของจางเหวินกลับยุบตัวลง กลายเป็นสายน้ำไหลซึมลงไปในแอ่งน้ำ การโจมตีตกกระแทกพื้นอย่างรุนแรง พื้นดินแตกเป็นหลุมลึกหลายสิบเมตร แต่กลับว่างเปล่า
ฝนยังคงตกอย่างไ่มีทีท่าว่าจะหยุด และมันยังคงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ทันใดนั้นหยดน้ำที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนไป
เม็ดฝนแต่ละหยดเริ่มแหลมคมขึ้น พริบตาเีเม็ดฝนทั้งหมดจะกลายเป็น-่ากระสุนที่แหลมคม ุ่ทิ่มแทงใส่ทุกคนในสนามรบ ยกเว้นเพียงจางเหวิน เม็ดฝนเ่านั้นมันเลือกเป้าหมายได้ราวกับมีชีวิต ัุญหลายคนสะดุ้งตกใจ รีบสร้างม่านพลังขึ้นมาป้องกัน เสียงปะะดังถี่ยิบ ม่านพลังของัุญที่อ่อนแอเริ่มสั่นะเือย่างรุนแรง
บางคนรับไ่ไหว ม่านพลังแตกร้าว เม็ดฝนุ่ทะลุเ้าร่าง เลือดสาดกระเซ็น เสียงร้องดังขึ้นพร้อมกับอวัยวะที่ถูกเจาะทะลุ บางคนถูกฝนถล่มใส่อย่างต่อเนื่องจนม่านพลังพังทลาย ร่างถูกบาดเจ็บสาหัสจนต้องถอยหนีอย่างไ่คิดชีวิต
มีเพียงราชาัุญของะูกู่ที่ได้รับผลกระทบน้อยที่สุด ม่านพลังของเขามั่นคง แข็งแกร่ง ฝนพลังน้ำฟาดใส่แล้วแตกกระจายเป็นละง แต่สีหน้าของเขากลับเคร่งเครียดขึ้น เพราะเขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าสายฝนเ่านี้ไ่ได้สุ่มโจมตี มันกำลังเลือกเหยื่อ
ทันใดนั้นเอง เม็ดฝนหยดหนึ่งที่กระแทกลงบนม่านพลังของราชาัุญเกิดการบิดเบี้ยว ก่อนที่หยดน้ำนั้นจะขยายตัว กลายเป็นร่างของจางเหวินในพริบตา ร่าัุญที่ไ่เสถียรุ่ทะลุกมาระยะประชิดจนแม้แต่พื้นอากาศยังสั่นไหว ราชาัุญหรี่ตาลงเล็กน้อย โดยไ่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาสะบัดมือ ร่าศักดิ์สิทธิ์ระเบิดกเป็นื่ ทำลายร่างจางเหวินตรงหน้าอย่างรวดเร็ว แต่แทนที่จะมีเลือดกมา ร่างนั้นกลับแตกกระจายเป็นละงน้ำ และโปรยปรายไปกับสายฝนราวกับไ่เคยมีตัวตนอยู่จริง
ในวินาทีเีกันนั้นเอง อากาศรอบตัวราชาัุญก็ปั่นป่วน ร่างของจางเหวินปรากฏขึ้นนับสิบจากเม็ดฝนรอบทิศ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง เบื้องบน และเบื้องล่าง แต่ละร่างุ่เ้าจู่โจมพร้อมกัน มือแปรเป็นหอกน้ำ ดาบที่สร้างจากน้ำ และกรงเล็บพลังสายน้ำ โถมเ้าใส่ราวกับฝูงอสูรที่ไร้ความกลัว ราชาัุญคำรามกมาพร้อมฝ่ามือศักดิ์สิทธิ์ฟาดกเป็นวงกว้าง ม่านพลังซ้อนทับหลายชั้น เสียงแหวกอากาศดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างจางเหวินหลายร่างถูกทำลาย กลายเป็นน้ำแล้วหลอมรวมกลับสู่สายฝน แต่แรงกดดันกลับเพิ่มขึ้น ไ่ลดลงแม้แต่น้อย เพราะทุกครั้งที่ถูกทำลาย ก็มีร่างใหม่เกิดขึ้นแทนที่จากเม็ดฝนที่ตกไ่หยุด
ขณะเีกัน บนเรือบินของะูกู่ กู่หลานเยว่ยืนนิ่ง ดวงตาจับจ้องภาพเบื้องหน้าอย่างไ่กะพริบตา หัวใจของนางเต้นแรงจนแน่นอก นางภาวนาอยู่ในใจให้ทุกอย่างจบลงเสียที ให้พายุฝนนี้สลาย แต่ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก
[โฮสต์!! ด้านซ้าย!!]
กู่หลานเยว่หันไปตามเสียงนั้น ดวงตาของนางเบิกกว้างในเสี้ยววินาทีที่เห็นร่างของจางเหวินขี่อยู่บนร่างน้ำที่ควบแน่นเป็นรูปร่างั มันุ่ฝ่าสายฝนตรงมาหาเรือของนางอย่างรวดเร็ว พลังสายน้ำรอบตัวมันปั่นป่วนราวกับจะฉีกอากาศกเป็นชิ้น ๆ ความเร็วและแรงกดดันทำให้ตัวเรือสั่นะเืตั้งแต่ยังไ่ทันปะะ
“เปิด… ม่าน… พลัง…”
กู่หลานเยว่ทรุดตัวลงไปกับพื้นเรือทันที ความหวาดกลัวถาโถมจนร่างกายของนางไ่ตอบสนอง นางอ้าปากจะตะโกนสั่งการ แต่เสียงกลับติดค้างอยู่ในลำคอ ไ่อาจหลุดกมาได้แม้แต่คำเี มือั่เา
ตูมมมมมมม
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??