เรื่อง หนึ่งดาบพิชิตเทวะ
ฟู่ ฟู่
เื่ันเห็นเทียนหลงจะจู่โจมอีกครั้ง จ้าวอสรพิษเองก็ค่อนค้างเดือดดาลพอกัน ร่างของมันสั่นไหวก่อนหางขนานใหม่ยักษ์จะเหวี่ยงไปยังเทียนหลง
ดวงตาเทียนหลงดูหนักแน่นขึ้นเมื่อเห็นหางที่ฟาดเข้ามา เขาไร้ซึ่งการป้องกันใด ปาทองคำถูกโครงจรพลังเข้าสู่หมัดขวา จากนั้น เขาปล่อยเสียงตะโกนออกมา หมัดอันหนักหน่วงกระทบอย่างจังกับหางของอสรพิษ
ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นจากยันต์ลึกลับและพลังปาทองคำ เส้นเลือดที่ปูดโนราวกับหนอนนับไม่ถ้วน แสงสว่างวาบปรากฏบนหมัดเขา ทุกที่ที่หมัดผ่าน มันทำให้เกิดเสียงเสียดสีผ่านอากาศดังก้องชวนดูน่าประหลาดใจยิ่ง
ปั้ง!
กำปั้นและหางชนกัน เสียงกระแทกดังขั้น เทียนหลงใช้เวลาชั่วอึดใจทำลายหางจ้าวอสรพิษกระเด็นไปข้างหลัง ไม่เพียงแค่นั้น ทุกจุดที่เทียนหลงกระอทกหมัดมันจมไปอย่างหนักหน่วง เห็นได้ชัดถึงพลังอัดแน่นถึงขีดสุดในทุกการโจมตี!
เทียนหลงรู้สึกดีนักเหมื่อเห็นการโจมตีนั้นโต้กลับหางจ้าวอสรพิษกระเด็นได้ ดวงตาแสดงถึงความตื่นเต้นอย่างยิ่ง พลังปาลำลึกถูกโคจรใหม่เมื่อเขาพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ทันใดนั้น หมัดอันทรงพลังกระหน่ำลงยังจ้าาวอสรพิษราวกับ-่าฝน
ขณะที่นางมองเทียนหลงโจมตีจ้าวอสรพิษจนมันถอยไปทีละนิด ดวงตาอวี่เอ๋อเกิดประกายแสงประหลาดใจฉายออกมา นางบอกและเอ่ยด้วยเสียงใสแจ๋ว"ยันต์เสริมกำลังระดับกลางของข้าสามารถเสริมแกร่งพลังเป็นเท่าตัว แต่เมื่อรวมกับพลังปาทองคำของเขา มันทำให้พลังเพิ่มได้ถึงห้าเท่าเลยทีเดียว ถูกของท่านปู่ ในหมู่พลังปาลำลึกห้าาุ พลังปาทองคำคือปาที่ร้ายกาจที่สุด"
เทียนหลงแข็งแกร่งและตื่นเต้นขค้นมากเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่หางของจ้าวอสรพิษประทะกับเขา แรงสั่นสะเทือนกระจายไปที่วร่างกาย โชคดีนัก เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างคอยฟื้นฟูอยู่ตลอดเวลาในร่างกาย มิเช่นนั้น เขาคงร่วงลงพื้นไปนานแล้ว
ปั้ง!
ชายหนุ่มและอสรพิษชะงักไปนาน ทันใดนั้น เทียนหลงใช้จังหวะที่แม่นยต่อยเข้าที่หัวของจ้าวอสรพิษทันที จ้าวอสรพิษร้องคร่ำครวญำร้อมร่างกายที่สั่นไหว เมื่อเห็นเช่นนั้น เทียนหลงรีบโจมตีต่อไปอย่างรวดเร็วไปยังหัว เพียงไม่นานจ้าวอสรพิษจึงหยุดเคลื่อนไหว
ฟู่!
เมื่อเห็นจ้าวอสรพิษล้มลงพื้น เทียนหลงเองก็ล้มลงเช่นกัน เขาลุกขึ้นนั่งลงหอบหายใจ ก่อนหน้านี้ เขาถูกหางจ้าวอสรพิษโจมตีอยู่สองสามครั้งแต่ไม่รู้สึกอะไรมาก แต่ตอนนี้ ความเจ็บปวดกับความเหนื่อยล้าทั้งหมดมันกำลังถาโถมเข้าใส่ ทำให้เขาไม่อาจฟื้นความแข็งแกร่งใดขึ้นมาได้อีก
ขณะนั้นเอง อวี่เอ๋อวิ่งไปยังจ้าวอสรพิษที่นอนกองอยู่บนพื้นก่อนจะแตะมันอีกทีพร้อมสถบคำ"ไล่อวี่เอ๋อหรือ! ไล่อวี่เอ๋อหรือ! ตอนนี้แกตายไปแล้วเห็นไหม? รอก่อนเถอะ! อวี่เอ๋อจะเอาแกไปกลั่นแน่" ขณะที่นางเอ่ยคำ นางก็นำขวดหยกขาวออกมาจากกระเป๋า และชี้ไปยังจ้าวอสรพิษ ทันทีที่จุกเปิดออก แรงดูดมหาศาลพวยพุ่งออกมา จากนั้น ร่างมหึมาของจ้าวอสรพิษพลายเป็นจุดกำและถูกดูดเข้าไปยังขวดหยกขาว
เทียนหลง งงงวยเมื่อเขาเห็นฉากนี้เข้า เขาขยี้ตาและมองไปอีกครั้ง เขาเห็นงูยักษ์หายไปแล้วจริง ๆ หากไม่เห็นเลือดกองอยู่ตรงหน้า เขาคงคิดว่าพึ่งสู้กับอากาศาุเป็นอยู่แน่
หลังจากเก็บขวดหยกขาว อวี่เอ๋อเดินมาด้านข้างเขา จากนั้นนางนำยันต์สีเขียวออกมาแปะไว้ที่เทียนหลง
ทันทีที่ถูกแปะ ยันต์ลึกลับเปลี่ยนเป็นพลังสีเขียวพุ่งเข้าสู่ร่างกายเทียนหลง หลังจากนั้น พลังแปลกประหลาดถูกโคจรขึ้นมาอีกครั้งเหมือนก่อนหน้านี้ความเหนื่อยล้าก่อนหน้านี้หายไปหมดสิ้น
“เจ้าคือ… เจ้าคืออาจารย์ยันต์งั้นหรือ?” เทียนหลงมองไปยังอวี่เอ๋อที่ยื่นอยู่ด้านหลังพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสสะอาด
สีหน้าที่ภาคภูมิใจถูกแสดงออกทางมุมปากของอวี่เอ๋อ “แน่นอน ข้าคืออัจฉริยะ ผู้ที่ฉลาดที่สุดหนึ่งเดียวในสำนักดาบซ่อนเร้น ผู้ใช้ยันต์ระดับสามอายุสิบสี่ปี เจ้าคิดเห็นเช่นไร? ข้าสุดยอดเลยใช่ไหม?”
เทียนหลงสูดหายใจลึกเมื่อได้ยินอวี่เอ๋อถาม เขาไม่ได้แสดงสีหน้าปกปิดสิ่งใด
ถึงแม้ความแข็งแกร่งของเขาจะอ่อนแอแต่ก็ยังมีความรู้บ้าง ดังนั้น เขารู่ดีว่าอาจารย์ยันต์คืออะไร
อาจารย์ยันต์นั้นสูงส่งอย่างยิ่งในเขตแดนใต้ เหตุเพราะ สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากอาจารย์ยันต์ทำให้ผู้ใช้ปาล้ำลึกนับไม่ถ้วนเป็นบ้าได้ ดังเช่นก่อนหน้านี้ ยันต์เหล่านั้นสามารถพัฒนาความแข็งแกร่งระหว่างการต่อสู้ได้โดยปราศจากผลข้างเคียงใด ยันต์ดังกล่าวยังสามารถปกป้องชีวิตในยามวิกฤตได้ด้วย
ไม่ใช่เพียงแค่ยันต์เท่านั้น อาจารย์ยันต์ยังสามารถประทับยันต์แปลกประหลาดลงบนชุดเกราะหรืออาวุธได้อีกด้วย
มากกว่านั้น ยันต์และสมบัติจารึกต่างเป็นส่วนหนึ่งของยอดเขาน้ำแข็ง ตามตำนาน อาจารย์ยันต์สามารถจารึกิาต่าง ๆ ได้หมายความว่า พวกเขาสามารถบันทึกิาลำลึกลงอาวุธและชุดเกราะได้ เมื่อผู้ฝึกตนใช้พลังปาเพื่อปลุกิานั้นขึ้นมา เหล่าิาที่ถูจารึกจะถูกใช้อัตโนมัติ แน่นอน เทียนหลงเองไม่เคยเห็นสมบัติเช่นนี้มาก่อน
ไม่เพียงแต่ไม่เคยเห็นสมบัติเหล่านั้น เทียนหลงพึ่งเคยพบเจออาจารย์ยันต์คนแรกในชีวิต ซึ่งก็คือเด็กผู้หญิงที่กำลังยืนอยู่ต่อหน้า สาเหตุที่อาจารย์ยันต์มีสถานะสูงส่งนั้นมีเหตุผลอันสำคัญ อาจารย์ยันตฺมีจำนวนเพียงน้อยนิด ที่อื่นเขาไม่ทราบ แต่ ณ เมืองต้าหวังที่มีผู้คนเนืองแน่นนั้นไม่มีแม้แตู่้เดียว
ใช่แล้ว ตอนนี้เขาพบแล้ว ทั้งยังใช้ยันต์ล้ำค่าเหล่านั้นอีกด้วย เทียนหลงรู้สึกปวดใจเล็กน้อย หากเขาสามารถนำยันต์หรือหนึ่งในยันต์เหล่านั้นไปขายได้ คงสามารถช่วยให้ชีวิตเขาดีขึ้นอย่างมาก
“ทำไมเมื่อครู่จึงไม่หนีไปเล่า” อวี่เอ๋อมองไปยังเทียนหลงและเอ่ยถามด้วยถ้อยคำจริงจัง
“เจ้าหมายความว่าเช่นไร” เทียนหลงงุนงง
“ข้ากำลังพูดถึงเรื่องเมื่อครู่ พลังเจ้าอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด แต่เหตุใดจึงไม่หนี แต่กลับเลือกสู้กับงูน้อยนั้นแทน?” อวี่เอ๋อเอ่ยถามอีกครั้งพร้อมสีหน้าที่จริงจังอย่างมาก
“หากข้าวิ่งหนีไป ตอนนี้เจ้าคงอยู๋ในท้องมันแล้วสิ” เทียนหลงหยอกล้อ ยามนั้นเขาคิดที่จะหลบหนีจริง แต่การกระทำของนางก่อนหน้านั้น หากวิ่งหนีไปเวลานั้น เขาคงหยามเหยีดตนเองไปตลอดชั่วชีวิต
อวี่เอ๋อมองไปยังเทียนหลงครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “ ในอดีต ผู้คนมากมายล้วนประจบสอพบอข้า แต่ข้ารู้ พวกเขาต่างทำเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน หรือประจบกระทั่งท่านปู่ แต่เจ้านั้นต่างออกไป เจ้าไม่รู้จักอวี่เอ๋อมาก่อน แต่กลับยอมเสี่ยงชีวิตช่วยข้าไว้ เรามาเป็นสหายกันดีกว่า! ข้า อวี่เอ๋อ เจ้าล่ะ?”
“เทียนหลง!” เทียนหลงยิ้มด้วย เด็กหญิงข้างหน้าเขาอายุพอ ๆ กับน้องสาว ทั้งยังน่ารักคล้ายกัน เขาจึงแสดงความนับถืออย่างจริงใจต่อนาง
เทียนหลงเหมือนจะคิดบางสิ่งได้และเอ่ยถาม “ใช่แล้ว อาจารย์ยันต์นั้นร้ายกาจอย่างยิ่งไม่ใช่หรอ? แต่ทำไมเจ้า…”
ใบหน้าจิ้มลิ้มของอวี่เอ๋อพลันแดงก่ำยามได้ฟังความ นางกล่าว “ข้า… ถึงแม้จะอยู๋ในระดับแปดของขั้นปาเริ่มต้น และมีพลังปาล้ำลึกของข้าคือาุไม้ แต่มันอ่อนแอที่สุดในสายต่อสู้ ยิ่งกว่านั้น… ยิ่งกว่านั้น อวี่เอ๋อไม่เคยสู้กับใครมาก่อนเลย เช่นนั้น…เช่นนั้นแล้ว อวี่เอ๋อไม่รู้วิธีสู้เลย…” หลังจากกล่าวเสร็จ หน้าเล็ก ๆ ของนางกลายเป็นสีแดงยิ่งขึ้นไปอีก
เทียนหลงหยุดชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินที่อวี่เอ๋อ ระดับแปดของขั้นปาเริ่มต้น นางเพิ่มจะ 14 ปี เมื่อเขาคิดสิ่งนี้ เทียนหลงยิ่งสับสนมึนงงเล็กน้อย พรสวรรค์โดยธรรมชาติช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก!
แต่เมื่อได้ยินว่าอวี่เอ๋อไม่รู้วิธีต่อสู้ เทียนหลงแสดงท่าทีแปลกออกมา นางมีความสามารถท้าทายสวรรค์ แต่ไม่รู้จักวิธีการต่อสู้…
เมื่อนางสังเกตุเห็นท่าทีแปลกไปของเทียนหลง อวี่เอ๋อมองจ้องเขม็ง จากนั้นจึงเปลี่ยนบทสนทนา “ ใช่แล้วเจ้าเองก็มีปาห้าาุเช่นกัน มันคือปาทองคำ พูดตรง ๆ เลย เจ้าควรบ่มเพาะพลังรวดเร็ว ทำถึงอยู่เพียงแค่ระดับสี่ของขั้นปาเริ่มต้นกันล่ะ?” นางทำให้เทียนหลงอึดอัด
“พลังปาห้าาุ? พลังปาทองคำ?” เทียนหลง งงเล็กน้อย เขาไม่เคยได้ยินสิ่งนี้มาก่อนเลย
อวี่เอ๋อไม่อธิบายสิ่งใด นางกลับถามแทน “เจ้ารู้จักอาจารย์ยันต์นั้นสูงส่งมากใช่ไหม”
เทียนหลงพยักหน้าและเอ่ย “สูงส่งอย่างมาก ในอดีต ข้าแค่ได้ยินเสียงแต่ไม่เคยเจอมาก่อน ข้าไม่คาดคิดว่าจะมีอยู่ในเมืองต้าหวังของเรา!”
“เหตุผลที่อาจารย์ยันต์สูงยิ่งนักมาจากอัจฉริยะที่ใช้พลังปาล้ำลึกห้าาุ มันเป็นสิ่งจำเป็นในการเป็นอาจารย์ยันต์ ทว่า ผูู้เป็นอัจฉริยะพร้อมกับพลังปาล้ำลึกห้าาุล้ำลึกห้าาุปรากฏน้อยมากในล้านคน สิ่งมีค่านั้นหายากยิ่ง ดังนั้น อาจารย์จึงสูงส่งอย่างมากในเขตแดนใต้ เข้าใจหรือยัง?” อวี่เอ๋อพยายามอธิบาย
“เจ้าบอกว่าพลังปาล้ำลึกของข้าคือพลังปาล้ำลึกห้าาุอย่างั้นหรือ?” ดวงตาเทียนหลงสว่างขึ้น ตัวตนของอาจารย์ยันต์สูงส่งกว่าศิษย์สายนอกสำนักดาบซ่อนเร้นเสียอีก หากเขากลายเป็นอาจารย์ยันต์ เหล่าข้าหลวงแ่เมืองต้าหวังต้องเคารพเขาอย่างยิ่ง ตระกูลหลิวอันใดล้วนไม่ต้องกล่าวถึง
อวี่เอ๋อพยักหน้าและกล่าว “มันควรเป็นเช่นนั้นพลังปาทองคำเป็นหนึ่งในปาห้าาุ มันคือสีทอง และพลังปาของเจ้าก็มีสีทอง ดังนั้นมันควรเป็นแบบนั้น เจ้าสามารถกลายเป็นอาจารย์ยันต์ได้! ยิ่งกว่านั้น พลังปาทองคำคือพลังปาที่แข็งแกร่งที่สุดในพลังปาห้าาุ อวี่เอ๋อไม่คิดว่าจะได้พบเจอ!”
เมื่อได้ยินคำกล่าว เทียนหลงรู้สึกยินดีอย่างยิ่ง จากนั้นไม่นาน เขาขนวดคิ้วและสงบใจลง พลังปาทองคำคือสีทอง แต่พลังของเขาคือสีทองอ่อน เหตุเพราะมันถูกแปลงเป็นสีทองอ่อน เหตุเพราะมันถูกแปลงเป็นสีทองอ่อนจากตัวเถียนน้ำวน “พลังปาห้าาุของข้านั้นเป็นของจริงหรือเปล่านะ”
“อวี่เอ๋อ เจ้าบอกว่ามีเพียงอัจฉริยะพร้อมพลังปาห้าาุเท่านั้นที่สามารถเป็นอาจารย์ยันต์ได้ ทำไมกัน?”
“เพราะว่ามีเพียงพลังปาห้าาุที่สามารถคงอยู่ในอากาศ” อวี่เอ๋ออธิบาย “หลังจากพลังปาล้ำลึกปกติออกจากร่างแล้ว มันจะหายไปโดยไม่สามารถใช้ิาบ่มเพาะพลังรักษาเอาไว้ได้ ทว่าปาห้าาุจะสามารถคงอยู่ในอากาศได้นานตราบเท่าที่ไม่มีผู้ใดทำลาย และยังจะอยู่เช่นนั้นไปได้ตลอดกาล เข้าใจหรือยัง?”
เทียนหลงไตร่ตรองคำที่ได้รับฟังอยู่ชั่วขณะ จากนั้นจึงใช้พลังปาล้ำลึกในร่างกายและนิ้วเขียนไปที่บนก้อนหินที่พื้น ทันใดนั้น แสงสีทองพลันปรากฏบนก้อนหิน เทียนหลงรู็สึกยินดียิ่ยามได้เห็น เขาได้เขียนมันต่อไป เพียงไม่นานคำ ‘หยาง’ สีทองปรากฏขึ้นบนก้อนหิน
เขารออย่างเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ‘หยาง’ ยังอยู่บนก้อนหินอีกชั่วขณะ สีหน้าปิติยินดีปรากฏบนใบหน้า เขาไม่มั่นใจว่ามีหนึ่งในพลังห้าาุหรือไม่ แต่เขาไม่มั่นใจว่าพลังปาล้ำลึกของเขาเข้าข่ายการเป็นอาจารย์ยันต์แน่นอน
เมื่อนางเห็นเทียนหลงแสดงอาการเต้นตื่น อวี่เอ๋อลังเลอยู่ชั่วขณะ แต่เมื่อนึกฉากก่อนหน้านี้ที่เทียนหลงพุ่งเข้าสู้จ้าวอสรพิษ นางเลิกลังเลทันทีและล้วงมือไปยังกระเป๋าหน้าพร้อมหยิบคัมภีร์ออกมา จากนั้นยื่นให้เทียนหลงพร้อมเอ่ย “ ผู้ใช้แรงงานน้อย คำภีร์นี้คือิาฝึกฝนพลังปาห้าาุ มันไม่เหมือนิาปาห้าาุเล่มอื่นหรอก เพราะท่านปู่ข้าเขียนขึ้นมาเอง ข้าร่ำเรียนจากมีนหมดแล้ว ตอนนี้ข้าจะมอบมันให้ และเจ้าห้ามนำไปให้แก่ผู้อื่น เข้าใจใช่ไหม?” เมื่อนางพูดจบ อวี่เอ๋อทำหน้าเคร่งขรึม
เทียนหลงหวั่นไหวยามได้รับฟัง เขาลังเลว่าควรรับมันไว้ดีหรือไม่ สายตายามนี้มองที่อวี่เอ๋อและจึงกล่าวคำจริงจัง “ขอบคุณ อย่าได้กังวลไป ข้าไม่มอบมันให้แก่ผู้ใดแน่” นี้คือโชคที่นำพาเขาได้กลายเป็นอาจารย์ยันต์ มันจะเป็นสิ่งที่ทำให้เขาไม่ย่อท้อ
อวี่เอ๋อพยักหน้า จากนั้นนางตอบด้วยเสียงใส “ท่านปู่ข้าไปยังจักรวรรดิฉินแล้ว ดังนั้น ข้าจึงไม่สามารถพาเจ้าไปยังยอดเขาผู้ใช้ยันต์ได้ เมื่อท่านปู่กลับมา ข้าจะพาท่านมาชี้แนะพรสวรรค์ของเจ้าเพื่อกลายเป็นอาจารย์ หากเป็นไปได้ อวี่เอ๋อจะให้เขารับเป็นศิษย์ด้วย ไม่ต้องห่วงว่าพรสวรรค์ของเจ้ายังไม่แกร่งมาก เมื่อถึงเวลา เจ้าสามารถอยู่ข้างอวี่เอ๋อ อวี่เอ๋อเป็นผู้เก่งกาจยอมเยี่ยม!”
คำกล่าวของนางทำให้เทียนหลงเกิดความประทับใจ ไม่เพียงแค่คำภีร์ปาห้าาุที่ล้ำค่า แต่นางยังเตรียมแนะนำเขาให้กับปู่ เด็กหญิงผู้นี้เห็นเขาเป็นสหายจริง ๆ
“ผู้ใช้แรงงานน้อย เจ้าต้องจำไว้ว่าเจ้าไม่สามารถหยุดบ่มเพาะพลังได้ เมื่อเจ้าสามารถเป็นอาจารย์ยันต์ หลังจากนั้น พลังปาล้ำลึกในตัวเจ้าจะเข้มข้นยิ่งขึ้น ผลจากยันต์ที่เจ้าสร้างจะควบคู่ไปด้วยกัน ยิ่งไปกว่านั้น การสร้างยันต์ต้องแลกกับความเหนื่อยล้าจากการใช้พลังปาล้ำลึก ด้วยพลังปาที่มีในตัวของเจ้าตอนนี้ เจ้าจะสามารถสร้างยันต์ได้เพียงไม่กี่แผ่น เข้าใจไหม?” อวี่เอ๋อกล่าวจริงจัง
เทียนหลงพยักหน้าพร้อมเอ่ย “ข้ารู้ดี เป้าหมายของข้าคือการเป็นศิษย์ภายในสำนัก” ถึงแม้การเป็นอาจารย์ยันต์นั้นสูงส่งอย่างยิ่ง เขาก็ไม่ยอมแพ้ที่จะเป็นผู้ฝึกตนที่เก่งกาจ เพราะเขาสามารถปกป้องครอบครัวได้ดีกว่าหากมีพลังที่แข็งแกร่ง สำหรับการเป็นอาจารย์ยันต์ยังค่อนข้างห่างไกลจากเขาอยู่
“ศิษย์ภายในสำนักงั้นหรือ? ไม่เลวเลย!” อวี่เอ๋อยิ้มพร้อมเงยหน้าขึ้นคำนวณวันเวลา เมื่อทราบว่านางช้าแล้ว นางครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะหยิบขวดหยกขาวสองขวดและยันต์จากกระเป๋าใบเล็ก “นี่คือยาบำรุงโลหิตจากสัตว์อสูรทมิฬและน้ำสมุนไพรวิญญาณ เจ้าสามารถฝึกฝนิาพลังปาห้าาุก่อน ข้าจะกลับมาเล่นกับเจ้าเร็ว ๆ นี้ ข้าต้องไปแล้ว!” ทันทีที่เอ่ยเสร็จ นางโบกมือเล็กจิ๋วให้เทียนหลงก่อนจะทิ้งไว้ข้างหลัง จากนั้น นางกระโดดไปตามทางเข้าหุบเขา
ขณะทองอวี่เอ๋อหายเข้าสู่หุบเขา เทียนหลงเผยยิ้มก่อนจะกางม้วนคัมภีร์ในมือ…
ิาพลังปาห้าาุ เต๋าแ่ยันต์
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??