กระบี่ทัณฑ์ทมิฬ: หัตถ์โอสถสังหาร

เปรี้ยง! เสียงสายฟ้าฟาดกึกก้องกัมปนาทไม่ใช่สิ่งที่ 'กู่เจี้ยนหุน' ได้ยินเป็นครั้งสุดท้าย แต่มันคือเสียงของความล้มเหลว ร่างเนื้อระดับเซียนของเขาแหลกสลายภายใต้ทัณฑ์สวรรค์เก้าชั้นฟ้า ความทะเยอทะยานที่จะก้าวข้ามขอบเขตมนุษย์จบสิ้นลง ...หรือว่ายังไม่จบ? ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วศีรษะ ไม่ใช่ความเจ็บปวดจากการถูกฉีกกระชากวิญญาณ แต่เป็นความปวดร้าวเหมือนคนอดนอนและขาดสารอาหาร กลิ่นที่แตะจมูกไม่ใช่กลิ่นอายเซียนบริสุทธิ์บนยอดเขาคุนหลุน แต่เป็นกลิ่นอับชื้น กลิ่นสมุนไพรราคาถูก และกลิ่น... ข้าวต้มไหม้? "ท่านพี่! ท่านพี่ฟื้นสิ! อย่าทิ้งพวกเราไปนะ!" เสียงร้องไห้คร่ำครวญดังอยู่ข้างหู กู่เจี้ยนหุนพยายามลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นเลือนรางก่อนจะค่อยๆ ชัดเจน เพดานไม้ผุๆ ที่มีแสงลอดผ่าน ร่างกายที่หนักอึ้งไร้เรี่ยวแรง และใบหน้าของผู้หญิงสองคนที่ชะโงกหน้ามองเขาด้วยความตื่นตระหนก คนหนึ่งดูมีอายุและกร้านโลก อีกคนดูสาวกว่าแต่ใบหน้าซีดเซียว

เปรี้ยง!

เสียงสายฟ้าฟาดกึกก้องกัมปนาทไม่ใช่สิ่งที่ 'กู่เจี้ยนหุน' ได้ยินเป็นครั้งสุดท้าย แต่มันคือเสียงของความล้มเหลว ร่างเนื้อระดับเซียนของเขาแหลกสลายภายใต้ทัณฑ์สวรรค์เก้าชั้นฟ้า ความทะเยอทะยานที่จะก้าวข้ามขอบเขตมนุษย์จบสิ้นลง

...หรือว่ายังไม่จบ?

ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วศีรษะ ไม่ใช่ความเจ็บปวดจากการถูกฉีกกระชากวิญญาณ แต่เป็นความปวดร้าวเหมือนคนอดนอนและขาดสารอาหาร กลิ่นที่แตะจมูกไม่ใช่กลิ่นอายเซียนบริสุทธิ์บนยอดเขาคุนหลุน แต่เป็นกลิ่นอับชื้น กลิ่นสมุนไพรราคาถูก และกลิ่น... ข้าวต้มไหม้?

"ท่านพี่! ท่านพี่ฟื้นสิ! อย่าทิ้งพวกเราไปนะ!"

เสียงร้องไห้คร่ำครวญดังอยู่ข้างหู กู่เจี้ยนหุนพยายามลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นเลือนรางก่อนจะค่อยๆ ชัดเจน

เพดานไม้ผุๆ ที่มีแสงลอดผ่าน ร่างกายที่หนักอึ้งไร้เรี่ยวแรง และใบหน้าของผู้หญิงสองคนที่ชะโงกหน้ามองเขาด้วยความตื่นตระหนก คนหนึ่งดูมีอายุและกร้านโลก อีกคนดูสาวกว่าแต่ใบหน้าซีดเซียว