เรื่อง ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า

จางอวิ๋นกวาดสายตามองฝูงหนอนเทพโบราณนับหมื่นตัวภายในห้วงมิติหนอนโบราณเบื้องหน้า เขาลูบคางอย่างครุ่นคิด

หนอนเทพโบราณเหล่านี้ อย่างต่ำล้วนอยู่ในขอบเขตเทพ และตัวที่แข็งแกร่งที่สุดถึงกับบรรลุขอบเขตกฎเกณฑ์ขั้นสูงสุด!

สิ่งสำคัญที่สุดคือ 'เส้นใยเทพ' ที่พวกมันพ่นออกมา ล้วนเป็นวัสดุเทพระดับสุดยอด ยิ่งพลังแกร่งกล้า คุณภาพก็ยิ่งล้ำเลิศ

ไม่เพียงใช้ทอเป็นผ้าเทพของเผ่าผ้าเทพได้ แต่ยังนำไปหลอมสร้างศาสตราเทพและเครื่องมือเทพสารพัดชนิดได้อีกด้วย

ต้องเก็บให้เรียบ!

จางอวิ๋นไม่รั้งรอแม้แต่น้อย เขากวาดต้อนฝูงหนอนเทพโบราณทั้งหมดเข้าสู่โรงเลี้ยงอสูรในพริบตา

แรกเริ่มเหล่าหนอนเทพโบราณยังคงดิ้นรนขัดขืน ทว่าหลังจากได้รับ 'การประทานพร' ไปหนึ่งระลอก พวกมันก็สงบเสงี่ยมยอมจำนนโดยสิ้นเชิง หนำซ้ำยังกระตือรือร้นช่วยกันสร้างรังใหม่ภายในโรงเลี้ยงอสูรด้วยตัวเองเสียอีก

จางอวิ๋นคลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ

ทันทีที่เขากลับออกมายังห้วงมิติหนอนโบราณ เทพแท้จริงตัดสวรรค์และคนอื่น ๆ ก็รีบหันมามอง "จะมุ่งหน้าไปเขตโกลาหลเลยหรือไม่?"

จางอวิ๋นพยักหน้ารับ

แม้อาณาเขตหลักของขุมกำลังจ้าวอำนาจทั้งเก้าในอาณาเขตดาราเก้าคชสารจะตั้งอยู่ติดกัน แต่ระยะทางที่แท้จริงหาได้ใกล้เคียงกันไม่

เส้นทางที่พวกเขาเพิ่งกวาดล้างผ่านมา ทั้งอาณาเขตเทพหยวนเฉิน อาณาเขตคชสาร ดินแดนแห้งแล้ง และอาณาเขตผ้า ล้วนตั้งเรียงรายเป็นเส้นตรงอยู่ทางตอนใต้ของอาณาเขตดาราเก้าคชสาร

ทว่าหากมุ่งหน้าต่อจากอาณาเขตผ้า จะต้องเผชิญหน้ากับระบบดาวอี้เตี่ยนที่ตั้งตระหง่านอยู่ค่อนไปทางตอนกลาง

ดินแดนแห่งนี้มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลที่สุดในบรรดาดินแดนหลักทั้งหมด เป็นรองเพียงเขตโกลาหลเท่านั้น หากดึงดันรุดหน้าไปตามเส้นทางปกติ พวกเขาต้องเสียเวลาเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวกว่าจะสลัดหลุดพ้นจากระบบดาวอี้เตี่ยน

ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดาขุมกำลังจ้าวอำนาจทั้งเก้า ระบบดาวอี้เตี่ยนยังนับเป็นขุมกำลังที่มีความแข็งแกร่งโดยรวมสูงที่สุดอีกด้วย

วังดาราคชสารศักดิ์สิทธิ์และเผ่าเทพหยวนเฉินมีเทพแท้จริงระดับสองเพียงสามตนเท่านั้น แต่ในระบบดาวอี้เตี่ยน... กลับมีถึงห้าตน!

แม้จ้าวแห่งระบบดาวอี้เตี่ยนจะไม่อยู่ แต่มีความเป็นไปได้สูงที่ยังมีเทพแท้จริงระดับสองปักหลักเฝ้าถิ่น

แม้จางอวิ๋นจะสามารถบดขยี้พวกมันได้ แต่ก็ต้องสิ้นเปลืองเวลาไม่น้อย และพวกเขาไม่มีเวลามากขนาดนั้น!

วีรกรรมบุกกวาดล้างคลังสมบัติทั้งสี่ดินแดน... อาณาเขตเทพหยวนเฉิน อาณาเขตคชสาร ดินแดนแห้งแล้ง และอาณาเขตผ้า ขอเพียงมีเทพแท้จริงสักตนย่างกรายเข้าไปในใจกลางขุมกำลัง ความลับนี้ย่อมแตกดังโพล๊ะในทันที

ด้วยเหตุนี้ จางอวิ๋นจึงเลิกคิดแวะเวียนไปเยือนดินแดนหลักของขุมกำลังอื่น ไม่ว่าจะเป็นระบบดาวอี้เตี่ยนหรือแดนเทพพุทธะ

แผนการขั้นต่อไปของเขา คืออิงตามแผนที่ของเด็กหนุ่มผมทอง แล้วมุ่งหน้าทะลวงเข้าสู่แดนต้องห้ามเขตโกลาหลเป็นอันดับแรก!

ที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อตรวจสอบให้แน่ชัดว่าเงาทมิฬยักษ์และเหล่าผู้พิทักษ์กบดานอยู่ที่นั่นหรือไม่ พร้อมกับตามรอยหนอนเทพโบราณรุ่นที่สองที่ติดตามผู้นำเผ่าผ้าเทพไป

หากความแตก เขาจะหักเลี้ยวมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ฝ่าเขตโกลาหลตรงดิ่งไปยังอาณาจักรเทพทะเลทราย หรือที่รู้จักกันในนาม 'เขตทะเลทราย' ดินแดนหลักทางตอนเหนือของอาณาเขตดาราเก้าคชสาร แล้วอาศัยเขตทะเลทรายเป็นเส้นทางหลบหนีออกจากอาณาเขตดาราเก้าคชสารโดยตรง

อีกหนึ่งเหตุผลที่ต้องไปเยือนอาณาจักรเทพทะเลทราย นั่นคือหากเทพแท้จริงสุรายังไม่ตาย มีความเป็นไปได้สูงว่าอีกฝ่ายกำลังรั้งรออยู่ที่นั่น หากหาพบ จางอวิ๋นก็ไม่รังเกียจที่จะยื่นมือช่วยเหลือพาตัวออกมาด้วย

เมื่อกำหนดเส้นทางเสร็จสิ้น กลุ่มของจางอวิ๋นก็ทะยานร่างออกเดินทางในทันที

เป้าหมายคือเขตโกลาหล... ศูนย์กลางแห่งอาณาเขตดาราเก้าคชสาร!

...

ขณะเดียวกันนั้นเอง ณ ชายขอบของค่ายกลเทพเศษหิน นอกอาณาเขตเทพหยวนเฉิน

"จี๊ด ๆ ๆ—!"

สัตว์เทพเม่นยักษ์ร่างมหึมาที่เคยมีหนามแหลมคมปกคลุมทั่วร่าง บัดนี้อาบย้อมไปด้วยเลือดท่วมตัว มันกำลังกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส รอบกายมันคือสิ่งมีชีวิตจากเผ่าเทพหยวนเฉินอีกนับสิบชีวิตที่ต่างตกอยู่ในสภาพเลือดอาบและบาดเจ็บปางตาย

"ยังติดต่อทางเมืองหลวงไม่ได้อีกหรือ!" สัตว์เทพเม่นยักษ์หันไปคำรามลั่น

"ติดต่อไม่ได้เลย!" หญิงสาวจากเผ่าเทพหยวนเฉินเบื้องหลังส่ายหน้าอย่างสิ้นหวัง

"แย่แล้ว!!"

แต่ทันทีที่นางส่ายหน้า สีหน้าก็พลันบิดเบี้ยวตื่นตระหนกสุดขีด

ฟุ่บ!

ลำแสงสีน้ำเงินเยือกแข็งสายหนึ่งแหวกทะลวงความว่างเปล่า พุ่งเจาะกะโหลกหญิงสาวเผ่าเทพหยวนเฉินผู้นั้นจนดับดิ้นคาที่!

"บัดซบเอ๊ย!!"

สัตว์เทพเม่นยักษ์คำรามคลั่ง หนามทั่วร่างตั้งชัน ขับเคลื่อนหนามพลังสัจเทพจำนวนมหาศาลสาดซัดเข้าใส่ทิศทางหนึ่งในความว่างเปล่าดั่ง-่าฝน

ทว่าพริบตาที่หนามถูกยิงออกไป กำแพงน้ำแข็งยักษ์ก็พลันผุดตระหง่านขึ้นกลางห้วงความว่างเปล่าเบื้องหน้า สกัดกั้นพายุหนามเอาไว้ได้อย่างหมดจด!

"สังหารพวกมันซะ!" น้ำเสียงเย็นชาไร้อารมณ์ดังแว่วมา

เหนือความว่างเปล่า ปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดวังสีน้ำเงินเยือกแข็ง คลุมทับด้วยผ้าไหมหลายชั้น แผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์และเย็นเยียบ

ทันทีที่นางปรากฏกาย ปราณเหมันต์สีน้ำเงินอันหนาวเหน็บมหาศาลก็โถมเข้าปกคลุมร่างของสัตว์เทพเม่นยักษ์!

สัตว์เทพเม่นยักษ์หน้าถอดสี ไม่ทันได้ขยับเขยื้อน ร่างของมันก็ถูกจองจำอยู่ในอาณาเขตเทพที่ถูกกลืนกินด้วยพายุหิมะและน้ำแข็งไปเสียแล้ว และวินาทีเดียวกัน ท่ามกลางห้วงดาราไร้สิ้นสุดรอบทิศทาง ก็ปรากฏยอดฝีมือที่เรือนร่างแผ่ซ่านด้วยปราณเหมันต์เยือกแข็งผุดขึ้นมาทีละคน

สิ่งมีชีวิตเผ่าเทพหยวนเฉินที่เหลืออีกนับสิบต่างขวัญหนีดีฝ่อ หันหลังกลับเตรียมเผ่นหนีสุดชีวิต ทว่าปราณเยือกแข็งไร้ก้นบึ้งได้ก่อตัวเป็นพายุหิมะคลุ้มคลั่ง ม้วนกวาดครอบคลุมค่ายกลเทพเศษหินไปกว่าครึ่ง

พริบตาที่พายุหิมะพัดผ่าน สิ่งมีชีวิตเผ่าเทพหยวนเฉินเหล่านั้นก็ถูกแช่แข็ง กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งไปในทันที!

"จี๊ด ๆ ๆ—!!"

พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างสิ้นหวัง ร่างมหึมาของสัตว์เทพเม่นยักษ์ก็ถูกน้ำแข็งลามเลีย กลายเป็นก้อนน้ำแข็งยักษ์ไปอีกตัว!

หญิงสาวผู้สูงศักดิ์ในชุดวังสีน้ำเงินร่อนทะยานลงมายืนหยัดบนก้อนประติมากรรมน้ำแข็ง ดวงตาสีน้ำเงินคู่งามทอดมองกลับไปยังห้วงดาราไร้สิ้นสุดเบื้องหลัง

ณ จุดนั้น ยานท่องดาราขนาดมหึมาใหญ่โตกว่าหมื่นเมตรกำลังแหวกอากาศพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือแสง!

บนดาดฟ้ายาน ปรากฏร่างของชายวัยกลางคนผมยาวสีน้ำเงิน สวมชุดคลุมยาวสีน้ำเงินเยือกแข็งยืนตระหง่านอยู่

"ท่านอาจารย์!" หญิงสาวผู้สูงศักดิ์รีบก้มหัวทำความเคารพในทันที

ชายผมน้ำเงินสะบัดมือคราหนึ่ง กวาดสายตามองค่ายกลเทพเศษหินเบื้องหน้า ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นช้า ๆ

ลมหนาวไร้ที่สิ้นสุดโหมกระหน่ำรุนแรง ม้วนกวาดกลืนกินค่ายกลเทพเศษหินไปทั้งหมดในพริบตา!

เพียงชั่วอึดใจ ค่ายกลเทพเศษหินก็ถูกแช่แข็งจนกลายเป็นเพียงชั้นน้ำแข็งหนาทึบ

"แตกซะ" สิ้นคำรามเรียบเฉยของชายผมน้ำเงิน...

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!!

ชั้นน้ำแข็งระเบิดกึกก้อง ค่ายกลเทพเศษหินที่ถูกแช่แข็งแหลกละเอียดเป็นเศษน้ำแข็งเล็กจิ๋วนับไม่ถ้วนและสลายหายไปในอากาศ!

เผยให้เห็นป้อมปราการลอยฟ้าที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้ากำแพงมิติของอาณาเขตเทพหยวนเฉิน

"บุกเข้าไป" ชายผมน้ำเงินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

เหล่ายอดฝีมือปราณเหมันต์ในห้วงดารารอบทิศ ผนวกรวมกับยอดฝีมือกองทัพใหญ่ภายในยาน ต่างพุ่งทะยานร่างออกไปพร้อมเพรียงกัน พวกเขาบุกทะลวงเข้าใส่ป้อมปราการลอยฟ้าเบื้องหน้าเป็นระลอกคลื่น

หญิงสาวผู้สูงศักดิ์เห็นดังนั้น จึงเยื้องกรายเข้าไปข้างกายชายผมน้ำเงิน พลางเอ่ยถามด้วยความกังขา "ท่านอาจารย์ ครั้งนี้พวกเราไม่ได้มาเพื่อหยั่งเชิงหรอกหรือเจ้าคะ?"

"พวกเราถูกเปิดโปงแล้ว..." ชายผมน้ำเงินทอดสายตามองไปยังอาณาเขตดาราเก้าคชสารเบื้องหน้า "เมื่อครู่มีข่าวส่งตรงมาจากแดนเทพ... ในอาณาเขตดาราเก้าคชสารแห่งนี้ มียอดฝีมือระดับสุดยอดใช้กลวิธีปล้นชิงอันเร้นลับ ชิงเอาสิ่งสำคัญชิ้นหนึ่งของดินแดนน้ำแข็งสวรรค์ดึงข้ามมิติมายังอาณาเขตนี้อย่างอุกอาจ

หากข้าเดาไม่ผิด คงเป็นเพราะพวกเราถูกพวกมันค้นพบเข้าแล้ว

บางทีนี่อาจเป็นสัญญาณการประกาศสงครามจากอาณาเขตดาราเก้าคชสาร ที่มีต่อดินแดนน้ำแข็งสวรรค์ของเรา!

ท่านจ้าวเทพทรงกริ้วหนัก สั่งการลงมาว่าไม่จำเป็นต้องหยั่งเชิงอีกต่อไป หนำซ้ำ... ท่านยังกรีธาทัพเดินทางมาด้วยตัวเอง!"

"ท่านจ้าวเทพเดินทางมาด้วยตัวเอง!?" รูม่านตาของหญิงสาวหดเกร็ง "ท่านอาจารย์ ถ้าอย่างนั้นต่อจากนี้..."

"อืม" ชายผมน้ำเงินพยักหน้า "ลงมือเถอะ! ครั้งนี้คือการเปิดศึกเต็มรูปแบบ! สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้ คือการกรุยทางเตรียมรับการจุติของท่านจ้าวเทพและกองทัพหลัก!"

หญิงสาวผู้สูงศักดิ์มีสีหน้าเคร่งขรึมในทันที

ตู้ม—!!

พริบตานั้น เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทก็แผดลั่นมาจากเบื้องหน้า

เมื่อไร้ซึ่งค่ายกลเทพเศษหินขวางกั้น กลุ่มยอดฝีมือปราณเหมันต์ก็ทะลวงฝ่าด่านป้อมปราการลอยฟ้าบนกำแพงมิติได้สำเร็จ!

"บุก!" ชายผมน้ำเงินตวาดกร้าวไม่ลังเล

พลังสัจเทพบนยานรบหมื่นเมตรระเบิดพลุ่งพล่าน มันพุ่งทะยานราวกับอสูรยักษ์ดึกดำบรรพ์ บดขยี้ทะลวงเข้าสู่ใจกลางอาณาเขตเทพหยวนเฉินอย่างดุดัน!