เรื่อง ศิษย์ข้าใครว่ากาก? ระบบศิษย์คืนกำไรหมื่นเท่า

ผืนดินแ๱๯๴๣า๺ ห้วง๬ิ๻ิสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

จาง๬๷ิ๋นและพวกพ้องที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ห้วง๬ิ๻ิผืนดินแห่งนี้ ต่างหรี่ตาลงพร้อมกัน

แกว๊ก—!!

เสียงกรีดร้องของอินทรีแฝงแรงกดดันสะท้านฟ้ากึกก้องกัมปนาท

สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่ถูกซัดจนจมลงไปใต้ผืนดินที่แ๱๯๴๣า๺ พลันสยายปีกมหึมาที่มีความยาวกว่าหมื่นเมตรออกมาในวินาทีนี้

มันคืออินทรียักษ์สีขาวดำ!

ทว่าสิ่งที่ต่างจากอินทรีทั่วไปก็คือ ร่างนั้นมีสองหัว หัวหนึ่งสีดำและอีกหัวหนึ่งสีขาว

แกว๊ก!

แกว๊ก!

ในขณะนี้ หัวทั้งสองต่างแหงนหน้าส่งเสียงร้องระงมขึ้นสู่ท้องฟ้า

สีขาวและดำบนร่างพลันหลอมรวมเข้าด้วยกันในพริบตา ลุกโชนขึ้นราวกับเปลวเพลิงทั่วร่างอันมหึมา กลายเป็นเปลวเพลิงพลังสัจเทพหยินหยาง!

"พลังสัจเทพหยินหยาง?" จาง๬๷ิ๋นเลิกคิ้วขึ้น

แม้ภายนอกจะแปรสภาพเป็นเปลวเพลิง แต่สำหรับผู้ที่ฝึกฝนกฎเกณฑ์หยินหยางอย่างเขา ย่อมแยกแยะพลังสัจเทพบนร่างของอินทรียักษ์ตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเทพแท้จริงที่ฝึกฝนมรรควิถีหยินหยาง!

"หืม?"

อินทรียักษ์สองหัวที่กำลังลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสังเกตเห็นกลุ่มของจาง๬๷ิ๋น รูม่านตาของมันฉายแววตกตะลึง

ตูม! ตูม! ตูม!

ทว่ายังไม่ทันที่มันจะได้เคลื่อนไหว บนฟากฟ้าพลันปรากฏวังวนทรายขนาดยักษ์นับไม่ถ้วน

"หมื่นทรายไหล—กวาดล้างฟ้าดิน!"

สิ้นเสียงอันเย็นชา

วื่ด! วื่ด! วื่ด!...

ภายในวังวนทรายยักษ์เหล่านั้นพลันพ่นพลังสัจเทพทรายไหลออกมา กลายเป็นลำแสงทรายไหล-่าใหญ่ ยิงถล่มลงมายังผืนดินเบื้องล่างอย่างบ้าคลั่ง!

เป้าหมายไม่ได้มีเพียงอินทรียักษ์สองหัว แต่รวมถึงกลุ่มของจาง๬๷ิ๋นที่เพิ่งเข้ามา ซึ่งถูกครอบคลุมอยู่ในรัศมีโจมตีนี้เช่นกัน

"ลงมือเร็ว! ไอ้หมอนั่นที่อยู่บนฟ้าคือเทพแมงป่องแห่งอาณาจักรเทพทะเลทราย!!"

อินทรียักษ์สองหัวตะโกนก้องบอกกลุ่มผู้มาใหม่ทันที จากนั้นมันจึงระเบิดพลังสัจเทพหยินหยางสีขาวดำสลับกันอย่างรุนแรง เข้าปะทะกับลำแสงทรายไหลเหล่านั้น

ผู้พิทักษ์งั้นหรือ?

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายรู้จักพวกเขาอย่างชัดเจน กลุ่มของจาง๬๷ิ๋นจึงเดาฐานะของเขาได้ทันที ทว่าเทพแท้จริงตัดสวรรค์และคนอื่น ๆ ไม่ได้ลงมือโต้ตอบ พวกเขากลับหันไปมองจาง๬๷ิ๋นแทน

ตลอดทางที่ผ่านมา ในสายตาของพวกเขา ชายหนุ่มได้กลายเป็นเสาหลักไปแล้วอย่างสมบูรณ์

ส่วนเรื่องผู้พิทักษ์น่ะหรือ?

การที่พวกเขาช่วยแดนเทพต้านทานการบุกรุกระลอกนั้นของอาณาเขตดาราเก้าคชสาร ก็ถือว่าได้ตอบแทนบุญคุณที่ผู้พิทักษ์เหล่านั้นเลือกตนและมอบทรัพยากรให้จนหมดสิ้นแล้ว!

"ดูไปก่อน" จาง๬๷ิ๋นเอ่ยปากเสียงเรียบ

เมื่อได้ยินดังนั้น ยายเฒ่าแมงมุมจึงสะบัดมือสร้างใยแมงมุมยักษ์ผืนหนึ่งขึ้นมา บดบังลำแสงทรายไหลที่พุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว จากนั้นนางก็ไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ อีก

เทพแมงป่องที่อยู่ลึกเข้าไปบนฟากฟ้าดูเหมือนจะพบว่าพวกเขาไม่มีเจตนาสอดมือเข้ามายุ่ง จึงรวบรวมลำแสงทรายไหลทั้งหมด ยิงถล่มเข้าใส่อินทรียักษ์สองหัวเพียงตัวเดียว

แรงกดดันที่อินทรียักษ์ได้รับเพิ่มขึ้นทวีคูณ!

มันอดไม่ได้ที่จะตะโกนใส่อย่างเดือดดาล "พวกเจ้ามัวทำอะไรอยู่! ข้าคือสัตว์เทพผู้พิทักษ์แห่งแดนเทพ! เหล่าผู้พิทักษ์ที่เลือกพวกเจ้า ล้วนเป็นสหายของข้า!"

จาง๬๷ิ๋นได้ยินดังนั้น จึงเหลือบมองเทพแท้จริงอีกห้าตนข้างกาย ทว่าทั้งห้าคนต่างส่ายหน้า

พวกเขามองร่างมหึมาตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่คุ้นเคยกับตัวตนนี้เลยแม้แต่น้อย

จาง๬๷ิ๋นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

แม้เขาจะยังมีผู้พิทักษ์บางคนที่ยังไม่เคยพบหน้า แต่เขามั่นใจว่าผู้พิทักษ์น่าจะมีทั้งหมดหกตน ซึ่งตรงกับตัวเขาและกลุ่มของเทพแท้จริงตัดสวรรค์อีกห้าคนพอดี

แต่อินทรียักษ์สองหัวตัวนี้ไม่มีใครรู้จักเลย แล้วมันมาจากไหน?

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความฉงน และแน่นอน... เขาไม่มีความคิดที่จะสอดมือเข้าไปช่วย

ท่าทีเฉยเมยนี้ทำให้อินทรียักษ์สองหัวโกรธจัด!

เทพแมงป่องเบื้องบนไม่เปิดโอกาสให้มันได้พ่นคำพูดใดอีก ระดมโจมตีลงมาอย่างบ้าคลั่ง

ความแข็งแกร่งของสัตว์เทพผู้พิทักษ์ตนนี้ไม่ด้อยเลย โดยเฉพาะเปลวเพลิงสัจเทพหยินหยางที่พ่นออกมาจากหัวทั้งสองเป็นระยะ

ไม่ว่ามันจะพาดผ่านสิ่งใด ทรายไหลเหล่านั้นล้วนถูกเผาผลาญจนสิ้นซากในพริบตา!

ทว่าแม้อานุภาพของมันจะทรงพลัง แต่ก็ไม่อาจต้านทานลำแสงที่พุ่งมาอย่างไม่จบไม่สิ้นได้

ภายใต้สถานการณ์นี้ มันถูกเทพแมงป่องกดดันอย่างสมบูรณ์แบบ!

จาง๬๷ิ๋นเฝ้าสังเกตการต่อสู้เงียบ ๆ ภายในสาบเสื้อตรงหน้าอกปรากฏหมู่เมฆเล็กน้อยลอยวน เขากำลังจับตาดูวิถีการต่อสู้ของเทพแท้จริงระดับสองทั้งสองตนที่กำลังปะทะกันอย่างจดจ่อ

เทพแท้จริงตัดสวรรค์ ยายเฒ่าแมงมุม และคนอื่น ๆ ก็จับจ้องการปะทะเบื้องหน้าเช่นกัน

ยิ่งดู สีหน้าของพวกเขาก็ยิ่งเคร่งขรึม

ไม่ว่าจะเป็นอินทรียักษ์สองหัวหรือเทพแมงป่อง ต่างก็จัดอยู่ในระดับยอดเยี่ยมของเทพแท้จริงระดับสอง!

โดยเฉพาะตัวที่อยู่บนฟ้า...

พวกเขาประเมินว่าหากต้องเผชิญหน้าเพียงลำพัง สถานการณ์ของพวกตนคงไม่ดีไปกว่าอินทรียักษ์สองหัวนี้แน่

ตูม—!!

เสียงกึกก้องสะท้านห้วง๬ิ๻ิผืนดินดังสนั่น

อินทรียักษ์สองหัวถูกซัดจนร่วงลงสู่พื้นดินอีกครั้ง บนร่างเทพหมื่นเมตรปรากฏรูเลือดขนาดต่าง ๆ นานาไม่ต่ำกว่าพันแห่ง!

ทันทีที่ร่างกระแทกพื้น บริเวณนั้นก็กลายเป็นทะเลเลือดในชั่วพริบตา

"ข้ารู้ว่าในใจพวกเจ้ามีความแค้น แต่อาณาเขตดาราเก้าคชสารคือศัตรูร่วมกันของแดนเทพพวกเรา..." มันส่งเสียงสื่อสารทางจิตตะโกนบอกกลุ่มของจาง๬๷ิ๋น "หากวันนี้พวกเจ้าไม่ลงมือ ในวันหน้า แดนเทพทั้งหมดอาจต้องพินาศสิ้น!"

มันนึกว่าหลังจากตะโกนประโยคนี้ กลุ่มของจาง๬๷ิ๋นจะมีความรู้สึกคล้อยตาม ทว่าสิ่งที่ทำให้อินทรียักษ์สองหัวต้องตกตะลึงก็คือ หลังจากฟังคำพูดนี้ พวกเขากลับนิ่งเฉยอย่างสิ้นเชิง

ราวกับว่าไม่ได้ยินสิ่งที่มันพูดเลยแม้แต่น้อย!

"ไอ้พวกสารเลว!"

เมื่อเห็นลำแสงทรายไหลนับไม่ถ้วนพุ่งลงมาอีกครั้ง อินทรียักษ์สองหัวสบถต่ำ ๆ พร้อมกับพ่นเปลวเพลิงสัจเทพหยินหยางกองมหึมาออกมาเพื่อต้านทานสุดชีวิต

กลุ่มของจาง๬๷ิ๋นมีสีหน้าเรียบเฉย

คิดจะใช้มุก 'รังพังไข่ไม่เหลือ' มาบีบให้พวกเขาลงมืออย่างนั้นหรือ?

เลิกฝันเถอะ!

แม้จาง๬๷ิ๋นจะไม่ต้องการให้แดนเทพพินาศ เพราะมันจะส่งผลกระทบถึงแดนนอกอาณาเขต แต่ต่อให้ถึงขั้นนั้นจริง ๆ เขาก็ไม่ใช่ว่าไม่มีทางถอย

อย่างมากที่สุด... ก็แค่พาสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในแดนนอกอาณาเขตอพยพหนีไปก็พอ!

ในโลกอันกว้างใหญ่มีสถานที่รกร้างไร้เจ้าของมากมาย หากต้องการอพยพ ย่อมมีจุดหมายให้เลือกตั้งถิ่นฐานอีกเพียบ

แม้สภาพแวดล้อมจะแย่ลงหน่อย แต่ขอเพียงนำแร่เทพจำนวนมากจากแดนเทพและแดนนอกอาณาเขตติดไปด้วย เขาก็สามารถฟื้นฟูดินแดนรกร้างให้กลับมามีชีวิตชีวาได้อีกครั้ง!

ที่สำคัญที่สุดคือ เขายังมีทรัพยากรกองมหึมาจากคลังสมบัติของสี่ขุมกำลังจ้าวอำนาจที่ปล้นชิงมาได้ก่อนหน้านี้อยู่อีก ด้วยทรัพยากรมหาศาลในมือเช่นนี้ โลกอันกว้างใหญ่แห่งนี้เขาจะย้ายไปตั้งรกรากที่ไหนก็ได้!

ทางด้านเทพแท้จริงตัดสวรรค์ ยายเฒ่าแมงมุม เทพแท้จริงอสรพิษ มารเทพแท้จริง และไป๋คง ทั้งห้าคนก็ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของอินทรียักษ์สองหัวเช่นกัน

เทพแท้จริงตัดสวรรค์ได้ฝากฝังตำหนักเทพตัดสวรรค์ไว้กับจาง๬๷ิ๋นแล้ว ตอนนี้เขาตัวเปล่าเล่าเปลือย ไร้พันธะใด ๆ ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าแดนเทพจะพินาศหรือไม่

เทพแท้จริงอสรพิษและยายเฒ่าแมงมุม แม้เบื้องหลังจะมีการเลี้ยงดูเผ่าพันธุ์ของตนไว้ แต่เผ่าพันธุ์เหล่านั้นถูกพวกนางพกติดตัวไปด้วยทั้งหมดแล้ว

พวกนางไปที่ไหน เผ่าพันธุ์ก็อยู่ที่นั่น!

ส่วนไป๋คง เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญสันโดษอย่างสมบูรณ์

มารเทพแท้จริงแม้จะมีวังเทพมารอยู่ แต่เขาก็ไม่ลนลานแม้แต่น้อย

เพราะตอนนี้เขามี 'ขาใหญ่' ให้เกาะแล้ว อย่างมากที่สุดก็แค่พาวังเทพมารทั้งหมดไปสวามิภักดิ์ต่อพันธมิตรวิถีเซียนอันดับหนึ่งของจาง๬๷ิ๋นเท่านั้น!

แดนเทพจะพินาศหรือไม่ พวกเขาไม่ได้สนใจจริง ๆ

การมาตอบโต้อาณาเขตดาราเก้าคชสารในครั้งนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพียงการระบายโทสะเท่านั้น เพราะถูกรุกรานระลอกแล้วระลอกเล่า ในใจของพวกเขาต่างก็มีไฟแค้นสุมอยู่

แน่นอนว่า แม้จะต้องการตอบโต้ศัตรู แต่พวกเขาก็รู้สึกโกรธแค้นเหล่าผู้พิทักษ์ไม่แพ้กัน

ก่อนหน้านี้ไม่มีการบอกรายละเอียดใด ๆ เพียงแค่ออกคำสั่งให้พวกเขาไปตายเพื่อต้านทานการบุกโจมตีระลอกใหญ่ของอาณาเขตดาราเก้าคชสาร

หากไม่มีข้อมูลที่จาง๬๷ิ๋นและเทพแท้จริงตัดสวรรค์มอบให้ แล้วพวกเขาโง่เขลาพุ่งเข้าไปปะทะโดยตรงในตอนนั้น...

เพียงไม่กี่นาทีก็อาจถูกกองทัพอาณาเขตดาราเก้าคชสารบดขยี้จนแหลกเป็นผุยผงไปแล้ว!

การที่พวกเขายังยอมลงมือขัดขวาง และในที่สุดก็สามารถต้านการบุกครั้งใหญ่ได้สำเร็จ...

ในสายตาของพวกเขา นั่นคือการทำตามสัญญา และถือว่าทำเพื่อเหล่าผู้พิทักษ์อย่างถึงที่สุดแล้ว!

มาตอนนี้ยังคิดจะใช้ความปลอดภัยของแดนเทพมาเป็นข้ออ้าง เพื่อบีบคั้นให้พวกเขาลงมือเป็นโล่เนื้ออีกหรือ?

ฝันไปเถอะ!