เรื่อง เมียตัวแทน (Mpreg)

        เช้านี้เป็นวันหยุดของนิลกาฬ ที่จริงยังไม่อยากตื่นเลยแต่เมื่อคืนตอนเดินเข้ามาในบ้านเขาดันไปได้ยินเสียงของภรรยาในนามนัดแนะกับใครสักคนว่าเจอกันตอนเก้าโมง เพราะความอยากรู้ว่าอีกคนนัดใครไว้ เค้าก็เลยต้องรีบตื่นก่อน เก้าโมงเพื่อมาจับชายชู้ให้ได้คาหนังคาเขา เค้าจะได้มีข้ออ้างกับพ่อขอหย่าเพราะร่างบางมีชู้ทั้งๆ ที่ยังกอดทะเบียนสมรสกับเขาอยู่  แปดโมงครึ่งยังไม่ถึงเวลาที่ได้ยินร่างบางนัดแนะ แต่นิลกาฬก็อยู่ในชุดออกกำลังกาย ทำเหมือนมาออกกำลังกายแถวสนามหญ้าหน้าบ้านเพื่อจะได้จับภรรยาและชู้ให้ได้ตัวเป็นเห็นกันซึ่งๆ หน้า ร่างสูงท้ังวิ่งจ๊อกกิ้งจนเหนื่อย จังหันมายืดเหยียดกล้ามเนื้อบริหารร่างกายแทน จนเวลาเก้าโมงครึ่งก็ยังไม่เห็นร่างบางลงมาหรือคนที่มารับปรากฏตัวเลย เอ๊ะหรือว่านัดกันที่อื่น แล้วเขาจะรู้ได้ยังไงล่ะเนี่ยหรือจะถามจากใครได้ พ่อเขาไม่ได้ล่ะหนึ่งถ้าไปถามมีหวังโดนซักฟอก คุณจุมพลพ่อตาก็ไม่ได้หมดแล้วตัวเลือกแล้ว ไม่อยากรู้แล้วก็ได้ เสียเวลาชิบหาย

        “อ้าวคุณนิล ป้านึกว่าออกไปกับคุณพรีนซะอีก” ป้าสายบัวทักขึ้น เมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มเดินเข้ามาในห้องอาหาร เหยื่อมาแล้วหนึ่ง คุณหมอยิ้มกริ่มในใจ 

        “พอดีผมตื่นสายน่ะครับ เห็นเค้านัดกันเก้าโมง” ชายหนุ่มบอกป้าสายบัวทำเป็นเหมือนรู้ 

        “อ่อใช่ค่ะ เพราะคุณท่านบอกว่าฤกษ์ดีเก้าโมงสิบเก้านาที ว่าแต่คุณนิลหิวหรือยังคะ เดี๋ยวป้าจัดโต๊ะให้”

        “งั้นทานเลยก็ได้ครับ” ร่างสูงนั่งลงรอที่โต๊ะทานข้าว ว่าแต่ฤกษ์ดี นี่ฤกษ์อะไรวะ โอ๊ยคันปากอยากถาม

        ขณะทานข้าวป้าบัวก็ไม่ได้พูดอะไรเรื่องฤกษ์ดีต่อและร่างสูงก็ยังไม่ได้คำตอบที่อยากได้ พอทานข้าวเสร็จร่างสูงก็ออกมานั่งที่ห้องรับแขกอยู่คนเดียว พ่อก็ไม่อยู่ทำอะไรดีทีนี้

        สักพักมีเสียงแจ้งเตือนของไลน์ดังขึ้น ร่างสูงที่นั่งอยู่ก็หยิบโทรศัพท์มาดูว่าใครส่งอะไรมา อ้าว ไอ้เวย์มันส่งอะไรมาให้ พอเปิดดูลมแทบออกหู เมื่อเห็นรูปเมียนั่งอยู่กับผู้ชายคนเดิมไอ้ตี๋หน้าจืดที่เจอที่ห้องอาหารโรงแรมวันนั้นเหมือนนั่งดูอะไรด้วยกันสักอย่างแต่ตัวติดกันมียิ้มให้กันด้วย ไอ้เวย์มันน่าจะแอบถ่ายมาเพราะดูเป็นภาพซูมระยะไกล ออกจากบ้านแต่เช้านี่คือรีบไปหาชู้นี่เอง รีบจังเลยเมียรอให้หย่าก่อนก็ไม่ได้ค่อยร่าน นิลกาฬมองโทรศัพท์ด้วยความขุ่นเคืองประหนึ่งว่ามันทำอะไรผิด เลยโดนโทรศัพท์ไปไว้ที่โซฟาอีกตัวเหมือนไม่อยากเห็น แปล๊บเดียวก็เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มา

        “ไอ้หมาเวย์ มึงอยู่ที่ไหน” อดไม่ได้ที่จะโทรหาเพื่อทักทายเพื่อนรัก

        “ทำไมมึงคิดถึงกู หรือคิดถึงคนที่อยู่ในรูป”

        “กูจะไปคิดถึงทำไมคนในรูป กูกับเค้าไม่เกี่ยวกันแต่งงานกันในนามเฉยๆ เถอะ มึงก็เห็นนั่นน่ะตัวจริงของเค้าที่นั่งด้วยกัน”

        “ฮ้า จริงดิ งั้นเมียมึงนี่สุดยอดเลย อิจฉาเลยว่ะที่ได้แฟนรวยขนาดนี้ เป็นกูกูก็เลือกคนนี้”  อ่าวไอ้ห่าเวย์กูหลงดีใจนึกว่าจะทีมเดียวกันดันไปเชียร์ไอ้ตี๋นั่นอีก ว่าแต่มันเป็นใครวะ พูดซะกูอยากรู้เลย

        “ยังไงไอ้หมาเวย์ ไอ้ชู้นั่นมันเป็นใครมึงถึงบอกมันรวย” นิลกาฬอดไม่ได้ที่จะถามถึงคู่ควงของภรรยาอีกที

        “ไอ้หมา มึงไปอยู่โลกในมาวะ ไม่รู้จักคุณพอร์ช ศรัณย์ภัทร เจ้าพ่อรถนำเข้าเจ้าของโชว์รูมหรูของไทย แม่งรวยโครต     งั้นถ้าคุณพรีนหย่ากับมึงแล้วแต่งกับคนนี้นะมึงเอ้ย แม่ง คงไม่มีที่เก็บเงินเลยล่ะ ใช้สิบชาติก็ไม่หมด สมกันยังกะกิ่งทองใบหยก รวยกับรวยมาเจอกันมึงเอ้ย” ไอ้เพื่อน-่าอวยคนอื่นอยู่ได้ กูเพื่อนมึงเอง ฮัลโหล

        “แล้วกูไม่รวยตรงไหน ไอ้หมาเวย์ กูหล่อกว่าด้วย” นิลกาฬถามเพื่อนรักทันทีอย่างไม่ชอบใจ

        “เออ กูลืมว่ามึงรวย กรวยใหญ่ ที่สำคัญปากหมาด้วย ส่วนคุณพอร์ชน่ะเค้าแตกต่างกับมึงแบบฟ้ากับนรก พูดเพราะ เอาใจเก่ง ร้อยทั้งร้อยจีบใครติดหมด”

        “แล้วมึงเจอพวกเขาพากันไปขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดที่ไหน”

        “เค้าเป็นเจ้าของโชว์รูม ก็ต้องโชว์รูมรถไหมมึง เอ่อกูวางก่อนนะเมียจ๋ากูออกมาแล้ว แค่นี้นะมึงกูจะอยู่กับเมียไม่ว่างคุย”

        “ไอ้เวย์ เดี๋ยวมึง ไอ้ห่า” นิลกาฬด่าเวทานนท์เพื่อนรักไปตามลมที่มันดันวางสายก่อนที่เค้าจะถามว่าโชว์รูมอยู่ตรงไหน หงุดหงิดไอ้หมาเวย์จริงๆ เลย มาทำให้กูอยากรู้แล้วแม่งทิ้งกันเฉย

        เวลาล่วงไปถึงช่วงบ่ายแก่ๆ พีรฉัตรถึงได้ขับรถใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งไปถอยที่โชว์รูมพร้อมกับพ่อๆ ทั้งสองก่อนจะขับพากันไปให้พระอาจารย์ชื่อดังที่คุณพ่อทั้งสองนับถือทำพิธิเจิมรถใหม่ให้เพื่อความเป็นสิริมงคล จากนั้นก็ไปส่งพ่อๆ ที่สนามกอล์ฟแล้วถึงขับกลับบ้าน กะจะไปพักก่อนค่อยลงมาช่วยป้าบัวทำอาหารเย็นแล้วกัน พอเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเองก็พบว่าตอนนี้มีร่างสูงของสามีในนามนั่งอยู่บนเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้ง เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงร่างบางคิด

        “กว่าจะกลับบ้านมาได้นะ รออยู่ตั้งนาน” ผู้บุกรุกเปิดฉาก

        “คุณนิลกาฬมีอะไรจะหรือเปล่าครับ” เจ้าของถามออกไปทันที

        “มีซิ ถ้าไม่มีผมไม่เข้ามาเหยียบห้องนี้หรอก คุณไปไหนมาออกจากบ้านไปแต่เช้า เพิ่งกลับเอาป่านนี้”

        “ผมไปโชว์รูมรถกับคุณพ่อมาครับ” ร่างบางบอกคร่าวๆ โดยไม่ใส่รายละเอียดเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากรู้และไม่จำเป็นต้องบอก

        “แล้วพ่อผมไปไหนล่ะ ถึงปล่อยให้คุณอยู่กับชายชู้สองต่อสอง แล้วกลับมาเอาป่านนี้ที่สำคัญถ้าไปกับพ่อแล้วทำไมไม่กลับกับพ่อล่ะ ”

        “ ชายชู้อะไร ผมเพิ่งไปส่งคุณพ่อที่สนามกอล์ฟมา คุณอย่ามาหาเรื่องผมเลย ไหนบอกเราจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกัน”  พีรฉัตรเริ่มโมโหนิดๆ ที่โดนกล่าวหา 

        “มันเป็นเรื่องส่วนตัวก็จริง แต่ผมว่าคุณทำเกินไปเลยต้องเข้ามาเตือน ถ้าจะร่านจะมีผัวใหม่ก็รอบให้หย่ากับผมก่อน อย่าเพิ่งร่านตอนนี้ ผมไม่อยากโดนคนอื่นเค้าว่าโง่โดนเมียสวมเขา”

        “มันจะมากเกินไปแล้วนะครับ คุณมากล่าวหาผมแบบนี้และกรุณาพูดจาให้เกียรติผมด้วย”

        “มันไม่มากเกินไปหรอก คุณยังไม่ให้เกียรติตัวเองกับวงศ์ตระกูลเลย แม้กระทั่งผมที่เป็นผัวคุณ คุณยังไม่ให้เกียรติ ยังกล้าร่านไปกับชู้”

        “เปี๊ยะ นี่สำหรับคำพูดหมาๆ ของคุณ ”

        เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่เกิดจากฝ่ามือของร่างบางกับแก้มของนิลกาฬ ใบหน้าคมหันไปตามแรงตบ ก่อนจะหันมามองคนที่กล้าทำร้ายเขาด้วยแววตาเรืองโรจน์ ร่าสูงของนิลกาฬก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปประชิดตัวร่างบางอย่างเร็วพร้อมกับจับแขนทั้งสองข้างไว้ไม่ให้ทำร้ายเขาได้อีก และออกแรงผลักเจ้าของห้องให้ล้มตัวนอนหงายที่เตียงก่อนที่ร่างสูงจะขึ้นไปคล่อมทับเอาไว้

        ”กล้ามากนะที่กล้าทำร้ายเสืออย่างผม เดี๋ยวจะทำให้ดูว่าเวลาโดนเสือขย้ำกลับมันเป็นยังไง”

        แขนเรียวสองข้างโดนมือหนาจับล็อคไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ร่างบางพยายามด้ินออกจากการกักขังแต่แรงอันน้อยนิดมีหรือจะสู้แรงนิลกาฬตอนโกรธได้ ลำตัวหนาได้แทรกตัวเข้ามาอยู่ระหว่างขาเรียวยาวสองข้างและใช้มืออีกข้างบีบปากบางไว้ก่อนจะฉกจูบลงไป 

        “ฤทธิ์เยอะนักใช่ไหม ดี ผมชอบปราบคนดื้อ” นิลกาฬใช้ฟันคมกัดไปที่ริมฝีปากบางพอให้อีกคนเจ็บ 

        “อ๊ะ”

        ร่างบางเผลอร้องออกมา คนที่อยู่ด้านบนจึงมีโอกาสได้แทรกลิ้นเข้าไป ปากหยักเข้าบดกับปากบางอย่างจาบจ้วงรุนแรง ลิ้นหนาพยายามที่จะไปเกี่ยวเอาลิ้นบางแต่อีกคนไม่ให้ความร่วมมือพยายามฝืนเอาลิ้นหลบอีกคน ทำให้คนตัวสูงขัดใจ มืออีกข้างที่ว่างเลยทำหน้าที่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของอีกคนออกซึ่งมือหนาทำหน้าที่ได้ดีและเร็วมาก จนตอนนี้คนตัวบางใต้ร่างเหมือนนอนเปลือยอกขาวอยู่ นิลกาฬไม่รอช้าให้เสียเวลาใช้มือลูบไล้ตามผิวเนียนของภรรยาในทะเบียน ลูบจนมาเจอเม็ดเล็กๆ ที่หน้าอกนิ้วยาวเลยเขี่ยสะกิดจนมันแข็งเป็นไตก่อนที่มือหนาจะทำหน้าที่บีบนวดบริเวณรอบฐานอกแล้วย้ายไปอีกข้าง ส่วนปากหนาเริ่มลดความจาบจ้วงลงเหลือเป็นจูบละมุนดูดวิญญาณเมื่อเห็นร่างบางไม่ต่อต้าน ลิ้นหนาจึงได้ดูดความหวานจากลิ้นบางเต็มๆ มันหวานมาก นี่ปากเมียเขาหวานมากชักจะติดใจแล้วซิ พอชิมความหวานจากโพรงปากเสร็จ ปากหนาก็เลื่อนลงมาเลียตามลำคอขาวพร้อมสูดดมเอาความหอม และเลื่อนปากและลิ้นลงมาหาหน้าอกเนียน ลิ้นหนาทำหน้าที่เลียตั้งแต่ฐานอกจนถึงเม็ดทับทิมสีชมพูเล็กๆ ที่แข็งชูชันยั่วตา       นิลกาฬไม่รอให้เสียเวลาจึงอ้าปากอมเม็ดเล็กน่ารักเข้าไปพร้อมฐานอกรอบๆ ดูดจนฐานอกบวมก่อนที่จะคายออกมาใช้ลิ้นตวัดเม็ดเล็กนั่นอีกครั้ง ตอนนี้ขนกายของพีรฉัตรลุกชันด้วยความเสียว แขนเรียวที่เคยต่อต้านเริ่มอ่อนแรง หน้าอกแอ่นยกขึ้นเพื่อให้ปากหยักดูดเลียได้ถนัด พอร่างสูงเห็นอีกคนเริ่มไม่ต่อต้านแล้วเลยปล่อยมือจากแขนสองข้าง ลงมาช่วยกันลูบตามผิวเนียนเพื่อปลุกเร้าอารมณ์อีกคนให้ลุกหือตามตัวเอง มือหนาลูบลงมาเรื่อยจนถึงกลางกายก่อนจะลูบวนนวดผ่านกางเกงจนแท่งเนื้อในกางเกงเริ่มแข็งขึ้นเริ่มดีดสู้มือ ลิ้นร้อนเริ่มดูดเล็มลงมาเรื่อยๆ จนถึงท้องน้อย      พีรฉัตรตอนนี้เริ่มอ่อนปวกเปียก ไม่มีแรงแม้แต่จะยกมือผลักร่างสูงออก ส่วนมือหนาก็ทำการปลดเข็มขัดพร้อมปลดตะขอและรูดซิปกางเกงของคนได้ร่างทันทีก่อนที่จะลูบเจ้าแท่งเนื้อผ่านกางเกงในสีขาวอีกครั้ง

        “ไม่ อย่า ได้โปรด อย่าทำ อ๊ะ ซี๊ดดดด” ร่างบางพยายามรวบรวมกำลังกายและใจเพื่อที่จะห้ามอีกคนให้หยุดก่อนที่จะเลยเถิดไปมากกว่านี้ มือเรียวสองข้างพยายามดันศีรษะคนข้างบนให้ออกจากตัวเอง แต่พอโดนอีกคนปลุกความกำหนัดด้วยการปลดปล่อยเจ้าแท่งเนื้อสีขาวนวลออกมาจากกางเกงชั้นในที่กีดขวางอยู่ แล้วทำการลูบเจ้าแท่งเนื้อนั้นขึ้นลงตามความยาวทำเอามือที่คอยผลักกลับต้องมาลูบศีรษะอีกคนเพื่อระบายความเสียวแทน 

        “ฮือ อ๊ะ ได้โปรด ปล่อยผม ฮือ ได้โปรด อย่าทำเลย อูยยยย” 

        ร่างบางพยายามห้ามไม่ให้อีกฝ่ายทำอะไรตัวเอง แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับไม่มีประโยชน์ เพราะมันทั้งกระเส่าทั้งเซ็กซี่ในความคิดของนิลกาฬ นอกจากร่างสูงจะไม่ฟังแล้วเค้ายังรุกหนักโดยการก้มไปที่แท่งเนื้อที่ยังอยู่ในมือแล้วใช้ปลายลิ้นแตะส่วนปลายตวัดไปมา ก่อนที่จะอ้าปากอมเจ้าแท่งนั้นเข้าปากจนเกือบสุดแล้วรูดขึ้นลง

        “บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบๆๆๆๆ”

        “อ๊ากกกก ไม่ อยากดูด ได้โปรด คุณนิล ปล่อย อ๊าาาาา เร็วอีกกก ซี๊ดดดด”

        “ก๊อก ก๊อก ก๊อก คุณพรีนคะ คุณพรีน คุณพรีนจะไปทำอาหารเย็นกับป้าบัวไหมคะ” 

        เสียงเคาะประตูดังขึ้น มาพร้อมเสียงเรียกของแม่บ้านดังเข้ามาขัดจังหวะ ร่างสูงเลยเร่งขยับปากขึ้นลงเพื่อส่งอีกคนให้ถึงสวรรค์

        “อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จ จะออกแล้ว ออกแล้ว อ๊ากกก” 

        น้ำหวานสีขาวขุ่นพุ่งเข้าปากของนิลกาฬจำนวนมาก ร่างสูงก็กลืนจนหมดไม่มีหกเล็ดบอดออกมา มันหวานมาก หลังจากที่ปลดปล่อยความสุขจากการไปเยือนสวรรค์มาร่างบางก็นอนหายใจหอบตาลอย ส่วนร่างสูงก็เลื่อนตัวมาจูบปากบางสักพักก็ดึงผ้าห่มมาคลุมร่างบางไว้แล้วเดินออกไปเปิดประตูทันที

        “คุณพรีนคะ ป้ามา อุ๊ย คุณนิล”