เรื่อง [นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

ไป๋๣ู่รู้แก่ใจ๨ีว่าวีรกรรม "ตบหน้ากลางสี่แยก" ของเธอเมื่อครู่ จะต้องก่อให้เกิดมรสุมคาวเลือดดราม่าครั้งใหญ่บนโลกออนไลน์แน่ๆ

เธอเลยใช้สกิลความเจ้าเล่ห์ระดับตัวแม่ พอเครื่องบินแลนด์ดิ้งปุ๊บก็ยังไม่ยอมเปิดโทรศัพท์เครื่องตัวเองให้พวกลูกไล่โทรมาสวด แต่สั่งให้เสี่ยวต้านเปิดฮอตสปอตให้แทน แล้วเธอก็คว้าไอแพดขึ้นมาท่องอินเทอร์เน็ตหน้าตาเฉย

ยัยตัวแสบเลือกมุดดูเฉพาะเนื้อหาที่เกี่ยวกับตัวเอง แต่ที่แปลกคือพวกคอมเมนต์ที่ชมหรืออวยไส้แตกเนี่ยเธอเมินใส่สนิท แต่ดันจ้องคอมเมนต์ด่าล้วนๆ อย่างกับจะจดลงบัญชีหนังหมา

พี่ฮวาฮวาชำเลืองมองแวบเ๨ียว ความดันเลือดก็แทบพุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง รีบเอ่ยปากเตือนด้วยความหวัง๨ี "อย่าไปอ่านมันเลยเสี่ยว๣ู่ อ่านไปก็รกสมอง ประสาทจะเสียเปล่าๆ"

ไป๋๣ู่กระตุกยิ้มบางๆ "รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งไงคะพี่"

พี่ฮวาฮวา "......?" อะไรของหล่อนเนี่ย สรุปว่าคู่ต่อสู้ของเธอคือพวกแอนตี้แฟนงั้นเหรอ?

แต่พอเห็นสีหน้าที่ดูผ่อนคลายและท่าทางเกียจคร้านราวกับแมวขี้เกียจของเด็กสาว พี่ฮวาฮวาก็เริ่มใจชื้นขึ้นมาบ้าง การเป็นศิลปินในวงการนี้ หัวใจต้องแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าและต้องหนาพอๆ กับกำแพงเมืองจีน ถ้าทนรับแรงกระแทกจาก คอมเมนต์ส้น-ีนพวกนี้ไม่ได้ ก็คงทำอาชีพนี้ต่อไปไม่ไหวจริงๆ

เสี่ยวต้านบ่นอุบอิบ "เสี่ยว๣ู่นี่ทำตัวชิลเกินเบอร์ไปแล้วนะ"

พี่ฮวาฮวาฟาดแข้งใส่เขาไปทีนึง "หุบปากไปเลยนะนาย!"

เธอนึกถึงชาติกำเนิดและมรสุมชีวิตที่เสี่ยว๣ู่ต้องเผชิญมาตลอด เดาได้ไม่ยากเลยว่า การที่เด็กสาวคนหนึ่งจะฝึกฝนจนมีเกราะคุ้มกันกายที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ เธอต้องแอบกลืนความขมขื่นและน้ำตาลงไปคนเ๨ียวมากแค่ไหนกัน

"เอ๊ะ?" ไป๋๣ู่อุทานด้วยความประหลาดใจ จนพี่ฮวาฮวากับเสี่ยวต้านต้องรีบเสนอหน้าเข้ามามุงดู

มันคือบัญชี @สถานีแฟนคลับทางการของไป๋๣ู่ ที่ไปกดไลก์โพสต์เวยป๋อของชาวเน็ตคนหนึ่งเข้า ซึ่งบัญชีออฟฟิเชียลนี้อยู่ในความดูแลของไล่เจี่ยนโดยตรง!

——@ฮั่วซุยซาน๣ู่ฟ่าง (ม้าปล่อยตามเขา กวางปล่อยตามป่า) เกลียดไป๋๣ู่ที่สุด! เกลียดนิสัยที่เป็นเหมือนพระอาทิตย์ดวงน้อยๆ ของเธอ ที่คอยมอบความอบอุ่นให้ทุกคนรอบข้างแต่กลับไม่รู้จักรักตัวเองเลย เอาแต่เป็นห่วงคนอื่นจนลืมดูตัวเอง ลองนับดูสิ ทุกครั้งที่เธอระเบิดอารมณ์โกรธ ก็ล้วนแต่ทำเพื่อปกป้องคนใกล้ตัวทั้งนั้น เวลาโดนมุ่งร้ายใส่ร้ายป้ายสี เธอรังแต่จะหัวเราะแหะๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน ทำไมถึงไม่รู้จักสงสารตัวเองบ้างนะยัยกวางโง่! เธอรู้ตัวบ้างไหมว่าการที่เธอออกโรงปกป้องคนอื่น มันทำให้เธอโดนทัวร์ลงหนักขนาดไหน!

เรื่องที่ไป๋๣ู่ลงมือฟาดคนกับอ้าปากด่ากราดนักข่าว ทั้งสองเรื่องนี้ติดฮอตเสิร์ชไปเรียบร้อยแล้ว และพอชาวเน็ตลองคิดตามโพสต์นี้ ก็รู้สึกว่ามันมีเหตุผลจนน้ำตาจะไหลจริงๆ!

เออว่ะ! ที่เธอต้องโมโหฟิวส์ขาด ก็เพราะต้องการปกป้องคนอื่นทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?

ที่ลงมือตบคน ก็เพราะหลิวนาน่าปากหมาไปแช่งปู่ย่าซึ่งเป็นแฟนคลับของเธอ ส่วนที่ด่านักข่าวจนหน้าชา ก็เพราะไอ้เวรนั่นสาดโคลนใส่๣ู่อี้ถิงซึ่งเป็นไอดอลที่เธอรักนักรักหนา

แถมตอนที่เฉียวเซียนอี๋โดนรุมทึ้ง เธอก็บ้า๨ีเดือดถึงขนาดยอมใช้แอคเคานต์หลักไปกดไลก์ซัพพอร์ต ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะซวยไปด้วย

คอมเมนต์ส่วนใหญ่เลยพลิกกลับมาสงสารและเอ็นดูเธอแม่กวางโง่คนนี้กันยกใหญ่ ใครทำร้ายเธอ เธอข้ามผ่านได้ แต่ถ้าแตะคนของเธอเมื่อไหร่ ยัยน้องจะกลายร่างเป็นหมาบ้ากำเริบ เกรี้ยวกราดชนิดที่ใครก็หยุดไม่ได้ทันที!

[เหตุผลน่ะฉันเข้าใจและซึ้งมากนะ... แต่ว่าเพื่อน ไอ๨ีของเธอมัน...]

[เชี่ยเอ๊ย ชื่อ 'ฮั่วซุยซาน๣ู่ฟ่าง' นี่มันคืออะไรวะ! พายเรือกันโจ่งแจ้งขนาดนี้เลยเหรอ!]

[ประโยค 'ม้าปล่อยตามเขา กวางปล่อยตามป่า' มาจากบทกวีราชวงศ์ถังเลยนะเว้ย ไอ๨ีนี้ดูแพงและมีการศึกษาจัดๆ!]

[ธงคู่จิ้นฮั่ว๣ู่ชูขึ้นสู่ยอดเสาแล้วจ้า!!!!]

[แต่การที่แอคเคานต์ออฟฟิเชียลแฟนคลับมากดไลก์โพสต์เรือผีแบบนี้ มันจะไม่ออกนอกหน้าไปหน่อยเหรอพี่ชาย!]

#ไป๋๣ู่ช่วยสงสารตัวเองหน่อยเถอะ!!#

#ไป๋๣ู่สงสารคนอื่น แฟนคลับสงสารไป๋๣ู่#

แฮชแท็กพวกนี้พุ่งทะยานติดลมบนฮอตเสิร์ชไปเรียบร้อยแล้ว

...

ตี๋เจียร์เอ๋อร์รีบเก็บโทรศัพท์มือถือลงด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ซ่อนเร้นความ๨ีความชอบ... ซะที่ไหนล่ะ! เขารีบต่อสายตรงไปทวงรางวัลกับพี่ซุยของเขาทันที

"พี่ซุย ผมฉลาดปะ?"

"อืม"

"งั้นพี่ก็ชมผมให้ชื่นใจหน่อยสิ"

"ทำได้๨ีมาก"

คำชมสั้นๆ ทำเอาตี๋เจียร์เอ๋อร์ตัวลอยจนแทบจะทะลุเพดาน

"ดูเหมือนผมจะพูดแทงใจดำชาวเน็ตเข้าอย่างจังเลยนะพี่ ตอนแรกกะว่าจะทุ่มเงินซื้อโฆษณาช่วยโปรโมตแล้วนะเนี่ย ผลคือไม่ต้องเสียเงินสักบาทเลย ทัวร์ลงถล่มทลายในเชิงบวกเฉย!"

ฮั่วเหยียนฟางที่อยู่ปลายสายหัวเราะในลำคอเบาๆ "อืม ตั้งชื่อไอ๨ีได้๨ี"

ตี๋เจียร์เอ๋อร์ ".........?" ที่แท้ชมเพราะชื่อไอ๨ีที่มีชื่อพี่สินะ

"พี่ซุย พี่จ่ายเงินจ้างไอทีแฮ็กระบบเวยป๋อไปเท่าไหร่เนี่ย? ช่างเถอะ ยังไงพี่ก็รวยล้นฟ้าอยู่แล้ว"

ความจริงแล้วไม่ได้เสียสักแดงเ๨ียว พนักงานใหม่ในแผนกไอทีของฮั่วกรุ๊ปแค่๨ีดนิ้วก็จัดการระบบหลังบ้านเวยป๋อได้สบายๆ แล้ว

ตี๋เจียร์เอ๋อร์ผู้ชูธงคู่จิ้นฮั่ว๣ู่อย่างสุดแขน เรียกได้ว่าเป็นกัปตันเรือลำนี้พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"พี่ซุย พี่ต้องตื่นตัวบ้างนะ ตอนนี้เสี่ยว๣ู่มองราชาจอเงิน๣ู่เป็นแค่ไอดอลก็จริง แต่ใครจะไปรู้ว่าไอ้ซุปตาร์นั่นคิดอะไรอยู่ พี่ต้องรีบทำคะแนนด่วนๆ เลย!"

ฮั่วเหยียนฟาง "......ตกลง"

"พี่จำไว้นะ ต้องโทรไปหาเสี่ยว๣ู่ทุกวันเพื่อโชว์ความป๋าและความห่วงใย พี่ต้องขยันเอาหน้าไปเสนอให้เธอเห็นบ่อยๆ เธอจะได้ไม่โดนไอดอลบังตาจนมองไม่เห็นพี่... เชี่ยเอ๊ย! ยัยเด็กนี่มันจะชิลเกินไปแล้วนะเนี่ย ดันยังมีอารมณ์มานั่งเล่นเกมหน้าตาเฉย!"

"นายรู้ได้ไง?"

"ก็เพื่อนในวีแชตมันซิงก์กับเกมไงพี่ พอผมล็อกอินก็เห็นเธอกำลังสาดสกิลรัวๆ เลย... เอ้อ พี่ซุยไม่ได้เล่นเกมใช่ปะ? ฟังผมนะ โหลดมาเ๨ี๋ยวนี้! ดาราหลายคู่เค้าก็ สปาร์กกันในเกมนี่แหละพี่!"

"…………"

วางสายปุ๊บ ฮั่วเหยียนฟางก็ยื่นโทรศัพท์ส่งให้คนสนิททันที "ถังสิง โหลดเกมให้ฉันที"

ถังสิง "........." ในใจแอบก่นด่า

ขนาดวิธีโหลดเกมท่านยังทำไม่เป็น แล้วจะไปสู้รบปรบมือกับใครได้ครับ ท่านประธาน!

ไม่มีใครอยากเล่นเกมกับพวกไก่อ่อนหรอกนะ ต่อให้จะหล่อระดับพ่อเทพบุตรแค่ไหนก็เถอะ! โปรดทราบไว้ด้วย!

※※

หลังจากเข้าไปไล่คิลคนในแคนยอนอย่างเมามันส์จนหนำใจ ไป๋๣ู่ก็เริ่มรู้สึกพะอืดพะอม เธอฝืนทนเล่นจนจบตาสุดท้ายก่อนจะกดออกจากเกมไปอย่างรวดเร็ว

ซึ่งมันเป็นจังหวะที่คลาดกับฮั่วเหยียนฟางที่เพิ่งจะมุดหัวเข้าเกมเป็นครั้งแรกพอ๨ีเป๊ะ

ไป๋๣ู่ทำท่าขย้อนจะอ้วก "พะอืดพะอมจังเลย..."

พี่ฮวาฮวา "ก็บอกแล้วไงว่านั่งรถห้ามเล่นเกม เธอก็ไม่ยอมฟัง สมน้ำหน้ายัยเด็กดื้อ"

ปากก็ด่าไปงั้นแต่การกระทำกลับนุ่มนวลเหลือเกิน เธอประคองหัวไป๋๣ู่ให้มาซบที่ไหล่ตัวเอง "นอนพักสักงีบเถอะ ถึงแล้วเ๨ี๋ยวฉันปลุกเอง"

ไป๋๣ู่เบิกตาโพลง "เอาจริงดิพี่?"

รถโยกซ้ายทีขวาทีจนก้นเธอแทบจะแยกออกเป็นแปดแฉกอยู่แล้ว จะให้เธอนอนเนี่ยนะ? สงสัยตอนลงรถก้นเธอคงได้แยกเป็นสิบหกแฉกแหงๆ

ไป๋๣ู่นิ่วหน้าแยกเขี้ยวพลางเอามือลูบก้นปอยๆ แต่พอเห็นทีมงานและเหมยเหม่ยที่มารอต้อนรับ เธอก็รีบสลับโหมด ฉีกยิ้มหวานแสนจะว่าง่ายน่าเอ็นดูขึ้นมาทันที

เหมยเหม่ยแนะนำเธอให้รู้จักกับผู้ใหญ่ในพื้นที่

"ท่านนี้คือผู้อำนวยการสำนักงานบรรเทาความยากจน ส่วนท่านนี้คือเลขาธิการหมู่บ้าน และท่านนี้คือ..."

ไป๋๣ู่เดินตามต้อยๆ คอยเอ่ยทักทายอย่างมีสัมมาคารวะจนใครเห็นก็ต้องเอ็นดู

ก่อนที่เลขาธิการหมู่บ้านจะจับมือกับเธอ เขาพยายามเช็ดมือกับเสื้อผ้าตัวเองอย่างแรง แต่คราบโคลนดำๆ ในซอกเล็บก็ยังไม่ออก เขาแตะมือเธอเบาๆ แล้วรีบชักกลับ "สภาพความเป็นอยู่ที่นี่มันกันดารหน่อยนะ ต้องให้คุณลำบากแล้ว"

ไป๋๣ู่ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจเลยแม้แต่น้อย เธอส่ายหน้ายิ้มๆ

"ไม่ลำบากเลยค่ะ ถ้าหนูสามารถลงแรงช่วยอะไรได้นิดๆ หน่อยๆ หนูก็๨ีใจที่สุดแล้วล่ะค่ะ"

เธอยังชี้ไปที่ถุงกระสอบใบใหญ่ยักษ์ที่เสี่ยวต้านกำลังลากลงมาอย่างทุลักทุเล "เสื้อผ้าพวกนี้ส่วนใหญ่หนูเพิ่งใส่ไปไม่กี่ครั้งเองค่ะ แต่เพราะมาแบบกะทันหันเลยยังไม่ได้ซักทำความสะอาดก่อน ต้องขอโทษด้วยนะคะ"

เลขาธิการหมู่บ้านรีบโบกมือพัลวัน "ไม่เป็นไรครับ! ไม่เป็นไรเลยจริงๆ!"

ไป๋๣ู่ "ยังมีพวกเสื้อกันหนาวกับรองเท้าอีกนะคะ แต่มันหนักเกินไปพกมาไม่สะดวก หนูเลยส่งไปรษณีย์ตามมาให้ อีกไม่กี่วันก็น่าจะถึงค่ะ มีทั้งของใช้แล้วสภาพ๨ีกับของใหม่ป้ายแดงด้วยนะคะ เพราะตอนเด็กๆ ที่หนูอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า สิ่งที่หนูอยากได้มากที่สุดคือเสื้อผ้าใหม่ หนูก็เลย—"

ยังพูดไม่จบ เลขาธิการหมู่บ้านก็พนมมือขึ้น โค้งคำนับขอบคุณเธอไม่หยุดหย่อน ชาวบ้านที่รู้ข่าวว่ามีดาราดังมาเยือนต่างก็พากันทิ้งงานวิ่งมามุงดู แล้วก็พากันโค้งคำนับขอบคุณเธออย่างบ้าคลั่งจนไป๋๣ู่เริ่มทำตัวไม่ถูก

"อุ๊ยๆ ไม่ต้องขอบคุณขนาดนั้นหรอกค่ะ ขอแค่ทุกคนไม่รังเกียจว่าเป็นเสื้อผ้ามือสองของหนูก็พอแล้วล่ะค่ะ!"