เรื่อง ฝาแฝดอันตราย
"โอ๊ยยย..พ่อขา...ควยพ่อ..ควยพ่อ..เย็ดมันส์ากเลยค่ะ....ช่วยแก้วด้วย แรงๆเลยค่พ แก้วจำ..จำน้ำหีแตกแล้ว....." แก้วร่ำ
ร้องเสียงกระเส่าหลับหูหลับตาแอ่นเนินารับแรงกระเด้างพ่อ
"รอพ่อด้วยจ๊ะ....ซี๊ดดดด..พ่อจะแตกแล้ว.... หีลูกตอดควยพ่อจนทนแทบไม่ไหว...ซี๊ดดด"ฉัตรชัยตอบลูกาแล้วก้มหน้า
ตะบันกระเด้าเย็ด
"พ่อขา...หีนู๋เย้ดมันส์กว่างแม่มั๊ยคะ...." แก้วเกิดความรุ้สึกอยากรู้ขึ้นากระทันหัน
"มันส์กว่าจ๊ะ....หีลูกเย้ดมันส์กว่าแม่เยอะเลย..."
"แล้วพ่อชอบเย้ดหีนุ๋มั๊ยคะ....ซี๊ดดด"
"ชอบสิจ๊ะ...หีแน่นๆรูฟิตๆแบบนี้..หาที่ไหนได้อีก...โดยเฉพาะหีนู๋รับควยพ่อได้เต็มๆรูขนาดนี้...."
ชัดชายกัดฟันตอบโต้กับลุกา รู้สึกเสียววุบๆจนขนลุก นึกรู้อยู่ว่าตนเองใกล้จะน้ำแตกใส่หีลูกาเต้มแก่ จึงกัดฟันพูด
ตอบโต้หวังบรรเทาความเสียวสยิว ให้ยืดยาวอีกสักนิดสักหน่อยก็ยังดี
"ชอบก็เย็ดหีนู๋ทุกคืนเลยนะคะ...พ่อขา....ซี๊ดดดด..โอ๊ยยยพ่อขา...ผัวขา...น้ำหีเมียจะแตกแล้ว...ชะช่วยเมียด้วย...เย้ด
แรงๆถี่ๆเลยค่ะ...ไม่ต้องกลัวหีเมียบานหีเมียแหก..เย็ดให้เต็มแรงเลยหัวขา..."
พอแก้วเสียวสยิวจนน้ำแทบแตก เธอก็ลืมใปหมดสิ้นว่าคนที่เย็ดกับเธอนั้นคือพ่อ หาใช่เป็นผัวงเธอ แต่กระนั้นพอเธอ
เรียกคำว่าผัวๆเมียๆ ออกไป ชัดชายผู้เป็นพ่อก็ยิ้มชอบ แรงที่มีอยู่ทั้งหมด โนทุ่มออการวมพลังอยู่ที่บั้นเอว ที่กระเด้า-วย
ใส่หีลูกาจนถี่ยิบ แล้วความรุ้สึกเสียวซ่านาไขสันหลังก็แว๊บเข้าาจนถึงพวงไข่ใบกลมๆงเขา จนชัดชายต้องกัด
ฟันกรอดข่มความเสียวครั้งนี้เอาไว้
"โอ๊ยยยยย..พ่อ...ผะ...ผัวขา..เมียไม่ไหวแล้ว...ว๊ายยยยยอือออ...อ่าสส์ส์ส์.....เมียตะ..แตกแล้ว..."
ร่างงแก้วแอ่นเกร็งจนกระตุกเมื่อรู้สึกเสียววูบเหมือนตกาที่สูง ร่องาขับน้ำรักออกาปริ๊บๆสามสี่ครั้ง จนรู้สึกเสียว
ซ่านชาวูบๆเหมือนจะเป็นลม จนร่องาขมิบถี่ๆ ในจังหวะนั้นก็รุ้สวึกร้อนวาบๆเป็นระลอกในโพรงหี เมื่อพ่อชัดชายงเธอ
หลั่งน้ำ-วยฉีดเข้าใส่โพรงหีจนร้อนวูบๆ จนแก้วต้องร้องว๊ายยยแล้วครางฮือๆๆด้วยความเสียวสุขยิ่งกว่าครั้งใดๆที่พ่อทำให้
ในครั้งนี้
แล้วร่างาเล็กงแก้วก็อ่อนระทวยมือจับขากางไว้หลุดวางกับพื้น ขาเรียวแบะถ่างกว้าง โดยมีร่างสุงใหญ่งพ่อกดทับ
ระหว่างขาทั้งสอง ตัวพ่อชัดชายแอ่นกระตุก ใบหน้าหล่อเข้มงเขาบิดเหยเกตอนที่ฉีดน้ำ-วยใส่โพรงหีงแก้วเป็น
ระลอกๆ จนน้ำกามข้นขาวไหลปรี่ออกาตามรุาก่อนที่เขาจะค่อยๆชักควยอวบใหญ่ที่เลอะลื่นเต้มไปด้วยน้ำ-วยน้ำหี
ออกาแล้วพลิกตัวนอนหงายเอามือก่ายกอด บีบนวดอกกลมงแก้วเล่น จนตาเริ่มปรือหลับไปด้วยความเพลีย
"แก้ว ๆ ๆ;...ตื่นได้แล้วลูก จนตะวันแยงตาแล้วยังนอนขี้เซา...เป็นาแล้วนะลูก" แม่หวานตะโกนเรียก พร้อมตลบชายมุ้งขึ้น
อย่างถือวิสาสะ จนแก้วใจหายรีบลืมตามองหาร่างชัดชายผู้เป็นพ่อ แต่ทว่าข้างกายเธอกลับว่างเปล่า
"พ่อไปไหนแล้วแม่" แก้วถามขึ้นอย่างร้อนรน
"ไอ้ลูกคนนี้นี่ ตื่นาก็ถามหาพ่อเชียว.." หวานบ่นเาๆ ด้วยความรู้สึกอิดหนาระอาใจ ในความสนิทสนมที่เกินบเขตุง
ความเป็นพ่อกับลูกางทั้งคู่
"พ่อเอ็งออกไปนาแต่เช้าแล้ว แก้วลุกขึ้นาช่วยแม่ให้อาหารหมูหากาไก่บ้างสิลูก" หวานพูดจบก็เดินผละเข้าไปในครัว
เื่จัดเตรียมอาหารมื้อเช้าสำหรับครอบครัวเล็กๆงหล่อน ทิ้งให้แก้วนั่งทบทวนเหตุาณ์อยู่เงียบๆคนเดียว แล้วเด็ก
าก็อดยิ้มเขินๆอายๆออกาเงียบๆ เมื่อนึกได้ว่าเรื่องเมื่อคืนนั้นมันเป็นความฝันที่แสนหวานงแก้วเพียงคนเดียวเท่านั้น
ย้อนกลับไปยังฉัตรชัยขณะกำลังขับรถยุโรปคันหรูกลับาาแม่สอด พร้อมคุณแจ่มจรัสผุ้เป็นแม่ ที่นั่งเงียบเหมือนกำลังใช้
ความคิดถึงบางเรื่องบางสิ่งอยู่ จนฉัตรชัยสังเกตุเห็น
"แม่ครับ...มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรอครับ...." ฉัตรชัยเอียงหน้าไปมองาาพร้อมถามขึ้น
"เอ่อ...แม่...แม่คิดถึงชัดชายน่ะลูก..." คุณแจ่มจรัสพูดเาๆ เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น เหมือนกำลังตัดสินใจในบางเรื่อง
"ชัดชายนี่ใครรึครับ...." ฉัตรชัยย้อนถามผู้เปก็นาาด้วยความแปลกใจ
"น้องงพ่อฉัตรนั่นแหละ..." เสียงพูดงาายิ่งเาลงไปอีก แต่กลับมีผลให้ฉัตรชัยตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน เพราะเป็น
เรื่องที่ตนเองไม่เคยคาดคิดาก่อน
"เดี่ยวนะแม่...ชัดชาย....ที่แม่บอกนี่นะ เป็นน้องงผม...แล้วเป็นคนเดียวกับที่เด็กที่ปั้มทักผมผิดใช่มั๊ยครับ....."
"แม่ก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกลูก...ว่าที่เด็กคนนั้นพูดจะเป็น ลูกชัดชายรึไม่...แต่พ่อฉัตรน่ะ มีน้องชายฝาแฝดชื่อชัดชายจริงๆ...."
"ทำไมผมไม่เคยรู้าก่อนเลยครับ...." ฉัตรชัยหันไปถามแม่ด้วยความสงสัย
"เรื่องมันยาวลูก แล้วแม่ก็พยายามจะลืมเรื่องนี้..." เสียงงาาฉัตรชัยเริ่มสั่นเครือ
"งั้นที่แม่บอกว่าพ่อผมตาย..เอ่อ..ตั้งแต่ผมยังเด็กๆล่ะครับ...ไม่จริงใช่มั๊ยแม่.."
"จ๊ะ...ไม่ใช่เรื่องจริง...ความจริงก็คือ พ่อเค้าเอาลูกชัดไปาแม่..." คุณแจ่มจรัสเริ่มร้องไห้ เมื่อนึกถึงความขมขื่นในอดีต
ขณะกำลังเล่าเรื่องราวให้กับลูกชายแฝดคนพี่ฟัง
"พ่องพ่อฉัตรน่ะชื่อเดช เขาเป็นคนขับรถงคุณยายกับคุณตางลูก ตอนนั้นแม่กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยใกล้จะจบ
แล้ว...วันหนึ่งตอนที่คุณตากับคุณยายไปทำธุระที่ต่างจังหวัด..เค้าปีนเข้าาหาแม่ แล้วข่มขืนแม่..." าางฉัตรชัยเล่า
ไปพร้อมกับเสียงสะอื้นร่ำไห้..
"หลังานั้นเค้าก็ขู่แม่ไม่ให้เอาเรื่องไปบอกใคร...แล้วก็ย่ำยี่แม่าตลอดช่วงที่ปลอดคน จนแม่ท้อง..คุณตางลูกพอรู้เรื่อง
ก็โมโหาก ถามแม่ว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้ขึ้น แม่ไม่กล้าบอกว่าเป็นเค้า เพราะแม่กลัวคำขู่งเขาที่บอกว่าจะฆ่าพวกเราทั้ง
ครอบครัว แม่เชื่อว่าเค้าทำได้เพราะเค้าเป็นคนที่ร้ายกาจาก แม้ว่าแม่จะโดนคุณตาลงโทษแค่ไหนแม่ก็ไม่กล้าพูด จนแม่
ต้องออกจามหาวิทยาลัยเพราะอับอายไม่กล้าไป...แล้วแม่คลอดลูกกับน้องออกาเป็นลูกแฝด...ตลอดเวลาก็าขู่บังคับแม่
เรื่องเงินเรื่องทอง...จนาวันหนึ่งตอนนั้นลูกอายุได้สี่ห้าเดือน ขณะที่เค้ากำลังขู่เอาเงินาแม่..คุณตาาได้ยินเข้าก็เลยมี
เรื่องกัน คุณตาโดนเค้าทำร้าย แล้วเค้าก็คว้าเอาลูกชัดพรากไปาแม่....ตอนที่อยุ่ในปั้มน้ำมัน พอแม่ได้ยินที่มีคนทักลูก
ผิดตัวว่าเป็นลูกชัด แม่ก็กลัวไม่กล้าพูดกับลูก เพราะกลัวพ่องลูกนั่นแหละ......"
าาฉัตรชัยเล่าจบก็ซบหน้ากับฝ่ามือร้องไห้เสียงดังด้วยความเสียใจ...จนฉัตรชัยต้องชลอจอดรถข้างทาง เอื้อมมือไป
โอบไหล่งาาดึงเข้าากอดประโลม....จนาาหยุดร้องไห้จึงขับรถต่อไป
"แล้วเรื่องน้องนี่...แม่จะเอายังไงดีครับ.... "ฉัตรชัยถามาาเาๆ
"พ่อฉัตรว่าแม่จะทำอย่างไรดีล่ะ...แม่ก็คิดถึงสงสารน้องนะ ไม่รุ้ว่าป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง...แต่..." าาฉัตรชัยค้างคำพูด
ไว้ อ้ำอึ้ง
"แต่อะไรครับแม่...."
"ก็ถ้าพ่อเค้ายังอยู่...แม่กลัวว่าเค้าจะาก่อความเดือดร้อนให้แม่กับลูกน่ะสิ..."
"เอางี้นะแม่...ผมจะลองสืบดูก่อนว่าเค้ายังอยู่มั๊ย....ถ้าเค้าไม่..เอ่อ..ตายไปแล้ว..เราค่อยไปหานายชัดน้องงผม" ฉัตรชัย
รู้สึกไม่ดีกับพ่อผู้ให้กำเนิด ที่ทำทารุณโหดร้ายกับาาและครอบครัวงตน จึงเลี่ยงคำเรียกพ่อเป็นเค้าแทน
"อืมม...ยังงั้นก็ดีลูก ลองสืบให้แม่ ถ้าเค้ายังอยู่ เราก็อย่าไปยุ่งกับเค้า แต่ถ้าเค้าตายไปแล้ว พ่อฉัตรสัญญากับแม่ได้มั๊ยว่าจะ
พาน้องาหาแม่...."
คุณแจ่มจรัสจับแขนลูกชายคนโตเขย่าอย่างมีความหวังว่าชีวิตก่อนที่เธอจะตาย เธออยากพบหน้าลูกชายแฝดคนเล็กที่พลัด
พรากากันไปกว่าสามสิบปี
"ครับแม่...ผมให้สัญญา..."
หลังากลับาถึงบ้านแล้ว ฉัตรชัยก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับงานที่บริษัท กับเรื่องเืที่ก่อสร้างตัวอาคารทาสีเสร็จแล้ว เหลือ
เพียงตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ ก็พร้อมเข้าอยู่ได้ทันที จึงยังไม่มีเวลาไปสืบเรื่องน้องชายให้กับผู้เป็นาา ช่วงเย็นวันหนึ่งหลัง
าที่เครื่องเรือนบางส่วนได้ทยอยนำาส่ง แม้จะยังไม่ได้จัดเข้าที่เข้าทาง ด้วยอยากให้คู่หมั้นามีส่วนร่วมในาตัดสิน
ใจ ฉัตรชัยจึงไปรับมล.ลาวัลย์หรือหมิวคู่หมั้นา าดูเืด้วยกัน เื่ปรึกษาไอเดียาคู่หมั้นาในาจัดวาง
เฟอร์นิเจอร์
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??