เรื่อง ฝาแฝดอันตราย
"บอสรุ้หรือคะ่าแอนหวังแค่ไหน...." แอนนี่ตอบกลับพร้อมขมิบหีรัด-วยชัดชายุ๊บๆหวังใช้เซ็กส์ผูกมัดจิตใจของเขาไ่ให้ไปไหน
"บอสขา....บอสได้แอนแล้วอย่าทิ้งแอนนะคะ...แอนรักบอสรู้มั๊ยคะ...แอบรักมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เริ่มเข้ามาทำงานเลยค่ะ..." แอนนี่เล่นละครตบตา แต่ชัดชายกลับหลงคารมเชื่อ่ามันคือเรื่องจริง แอนนี่อาจเคยชอบพี่ชายฝาแฝดของตนเอง แต่ตอนนี้เธอโดน-วยตนเองยัดเข้าไปในรูหีแบบนี้ มันต้องหลง-วยเขาเป็แน่ จึงอดยิ้มด้วยความภาคภูมิใจไ่ได้
"ไ่ทิ้งหรอกที่รัก...ผัวไ่ทิ้งเมียแน่ๆ ถ้าคุณหมิวไ่ยอมให้แอนเป็เมียพี่อีกคนหนึ่ง ผัวก็จะเลือกเมียคนนี้แทน...นะจ๊ะ"ชัดชายเริ่มสาว-วยกระเด้าแรงขึ้นๆ แล้วตอบไปพร้อมกับนึกชั่งน้ำหนักระห่างคุณหมิวกับแอนนี่ แม้ใจจะบอก่าเรื่องอะไรที่ตนเองจะทิ้งคุณหมิวที่สดก่า บริสุทธิ์ก่ากันเยอะแยะ แต่ปากกลับตอบออกไปเพื่อเอาใจแอนนี่คู่เย็ด ถ้าถึงสถานการณ์คับขันจริงๆ ค่อยตัดสินใจใหม่อีกครั้งก็ไ่เห็นจะเสียหายที่ตรงไหน
"ซี๊ดดดด..บอสขา...ผัวขา....ควยผัวใหญ่เย็ดมันส์คับรูแอนไปหมดแล้ว...อ่าส์ส์ส์ส์...ซี๊ดดด..." แอนนี่ขยับก้นเด้งตอบโต้จังหวะกระเด้าเย็ดของชัดชายเนิบๆพร้อมขมิบรูหีรัดลำลึงค์ของเขายึกๆยวบๆ จนชัดชายคำรามเสียงด้วยความเสียว-วยออกมาดังลั่น
"โอ๊วววว...ซี๊ดดดด..เมียจ๋า....ผัวกระเด้าเย็ดแรงๆแบบนี้เสียวสะใจ เสียวอร่อยหีมั๊ยจ๊ะ..." ชัดชายโหมแรงกระเด้าเย็ดหนักๆแรงๆ จนน้ำเงี่ยนผสมน้ำ-วยที่แตกใส่หีแอนนี่ไปครั้งหนึ่งผุดปลิ้นออกมาเป็ฟองขาวฟอดเต็มห่างขา แล้วไหลย้อยลงมาตามลำขาของเธอเป็ทาง
"ซี๊ดดด..เสียวสะใจเมียที่สุดเลยค่ะ...ผัวขา...ทำไเย็ดเก่งแบบนี้...อูยยยยเมียหลงควยผัวแล้วน๊าาา...ซี๊ดดด.."
แอนนี่ตอบโต้อย่างเอาใจ รูหีขมิบยวบๆ น้ำเงี่ยนไหลทะลักออกมาเป็ฟองกระเด้งแอ่นก้นโย้รับแรงกระเด้าของชัดชายจนเกิดเสียงดังตั๊บๆๆๆๆสนั่นห้อง พร้อมประสานเสียงร้องครางอย่างเสียวซ่าน
แต่ขณะที่ชัดชายกำลังโหมแรงกระเด้าเย็ดหีแอนนี่อย่างเอาเป็เอาตาย ฉับพลันนั้นประุห้องก็เปิดเข้ามาอย่างแรงจนเสียงดังปัง...พร้อมกับบุรุษร่างสัดทัดอายุใกล้60กับนายเทวัญยืนประจัน้าอยู่ที่้าห้อง เสียงแอนนี่ร้องว๊ายเมื่อหันไปเห็นผู้บุกรุก
"ว๊าย...ป๋า..." พูดจบก็รีบทรุดตัวลงนอนคว่ำจนควยอวบใหญ่ของชัดชายหลุดผลั๊วออกมาจากโพรงหี -วยอวบใหญ่
กระดกงึกๆห้อยโตงเตง น้ำเงี่ยนหยดแหมะๆลงบนที่นอนหนานุ่ม แล้วรีบพลิกตัวหัน้ามามองที่ประุห้อง ชายสองคนผู้บุกรุกก็เดินทำ้าถมึงทึงเข้ามาหา ชายคนที่สุงอายุนั้นใส่เสื้อยืดคอกลมสีขาวขมิบคอแขนสีเลือดหมู มีเครื่องหมายสัญญลักษณ์ของตำรวจพิมพ์อยู่ที่อกเสื้อเห็นได้ชัดเจน
สองคนเดินตรงเข้ามาหาหาแอนนี่ที่รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือย ส่วนชัดชายมองอย่างตกตะลึง นายเทวัญชายที่ชัดชายเคยพบที่ห้องเล่นบาคาร่ายืนอยู่เบื้องหลังคนที่แอนนี่เรียก่าป๋า...
"คุณฉัตรแต่งตัวให้เรียบร้อยหน่อยสิ...เราคงต้องมีเรื่องคุยกันนาน..." เสียงของป๋าแอนนี่ดูสุขุมห้าวทุ้มเต็มไปด้วยความมีอำนาจ จนชัดชายนักเลงบ้านนอกนึกประหวั่น จากนั้นเขาก็รีบควานหาผ้าเช็ดตัวมานุ่งรวกๆกันอุจาดนัยน์ตา
"คุณทำกับแอนนี่แบบนี้..เอ่อ..เหมือนไ่เกรงใจผมเลยนะครับ..."ป๋าของแอนนี่ลากเก้าอี้มานั่งประจัน้ากับทั้งสองคน พอนั่งลงชายเสื้อยืดก็เต่อรั้งขึ้น จนชัดชายเห็นด้ามปืนพกุงออกมาตรงเอวของป๋า
"เอ่อ....ผมขอโทษครับ...ผมพร้อมจะรับผิดชอบในการกระทำทุกอย่าง...." ชัดชายตอบเรียบๆ ในสถานการณ์แบบนี้ เขาจำต้องยอมรับผิดไปก่อน ไ่มีทางโต้เถียงได้่าแอนนี่สมยอมเขาเอง
"ก็ดี....เป็ลูกผู้ชายแบบนี้ป๋าชอบ....่าไงแอน...บอสของแอนเขาจะรับผิดชอบแล้ว...แอนจะเอาไงบอกป๋ามาสิ..."
"แล้วแต่ป๋าค่ะ...แต่แอนรักบอสนะคะป๋า...ป๋าอย่าทำอะไรผัวของแอนนะคะ..." แอนนี่ตอบพร้อมแอบอมยิ้มแผนการที่จะจับฉัตรชัยมัดมือสำเร็จตามขั้นตอนทุกอย่าง ที่เธอแอบกระซิบบอกเทวัญให้ตามป๋ามาเคลียร์
"แล้วคุณล่ะ...รักลูกสาวผมมั๊ยครับ...ถ้ารักกันจริง..ผมก็ไ่ขัดข้องอะไร...แต่ควรทำตามประเพณีให้ถูกต้อง อย่างน้อยก็ควรให้เกียรตฺกับยศนายพลตำรวจของผมบ้าง...จริงมั๊ยครับคุณฉัตรชัย..." ป๋าของแอนนี่พูดยิ้มๆ สี้าหายจากความตึงเครียด สายตาที่มองมายังทั้งสองคนแสร้งปั้นให้ดูเหมือนรัก
"ก็ได้ครับ...ผมจะทำตามประเพณีให้สมเกียรตฺยศของป๋า..." ชัดชายแทบไ่อยากเชื่อ่าตนเองจะมีวาสนาได้เป็เขยของนายตำรวจใหญ่ แผนการณ์ที่จะยึดทุกอย่างของพี่ชายนั้น ตอนนี้ยิ่งสดวกโยธิน เพราะบารมีของ่าที่พ่อตาคนนี้แน่ๆ
หลังจากนั้นป๋าของแอนนี่ก็พูดคุยตกลงกับชัดชายถึงเรื่องการแต่งงานที่ป๋าบอก่าตนเองเป็คนสมัยใหม่ไ่จำเป็ต้องทำอะไรให้วุ่ยวาย ขอเพียงให้เขากับแอนนี่ไปจดทะเบียนสมรสกันให้ถูกต้องตามกฎหมายเท่านั้นก็พอ..เรื่องสินสอดทองหมั้นนั้นเขาไ่เรียกร้อง แล้วแต่ฉัตรชัยจะเห็นสมควร เท่าไหนก็เท่านั้น
"ผมขอเพียงคุณไ่ทิ้งไ่ขว้างลูกแอนของผมเท่านั้นก็พอ..." ท่านนายพลพูดจบก็ตบไหล่ชัดชายเบาๆ แล้วพาเทวัญออกไปจากห้องปล่อยให้หนุ่มสาวฉสมรสกันตามลำพังจนถึงตะวันสายโด่ง ฟ้าเหลือง ชัดชายจึงจูงมือแอนนี่ ภรรยาที่ได้มาอย่างไ่ตั้งใจไปจดทะเบียนสมรสที่อำเภอใกล้ๆทันที
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นฉัตรชัยเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อเข้ากรุงเทพ ด้วยความรู้สึกห่วงกังวลเรื่องของแม่กับคุ่หมั้น ครั้งแรก
กะ่าจะเดินทางไปตามลำพัง แต่เมื่อเตรียมตัวเสร้จเรียบร้อยกลับเปลี่ยนใจ สอบถามหวาน่าถ้าทิ้งบ้านไปสักวันจะมีอะไร
ลำบากยุ่งยากมากมั๊ย
"คงไ่เป็ไรหรอกจ๊ะพี่...รอหวานให้อาหารพวกสัตว์เลี้ยงก่อน ก็ไปได้จ๊ะ..."
หวานตอบเรียบๆแล้วอดรู้สึกดีใจไ่ได้ที่ฉัตรชัยจะพาเข้าไปกรุงเทพด้วย เพราะเป็ครั้งแรกของเธอที่จะได้เหยี่ยบย่างเข้า
ไปในเมืองหลวงของประเทศไทย แม้่าจังหวัดที่หวานอยู่จะไ่ไกลจากเมืองหลวงมากนักก็ตาม แต่สามีของเธอก็ไ่เคย
พาออกไปไหน
หลังจากหวานเสียเวลากับการจัดการเรื่องราวในชีวิตประจำวันของเธอไ่นานนักก็เรียบร้อย เธอพยายามเลือกชุดที่ดูดีที่
สุดเพื่อสวมใส่ไปกับฉัตรชัยไปหาแม่สามีของเธอเป็ครั้งแรก ฉัตรชัยมองตามร่างน้องสะใภ้แล้วรู้สึกเอน็จอนาจใจ นึก
ตำหนิน้องชายฝาแฝดของตน่า ทำไจึงไ่ใส่ใจเรื่องความเป็อยู่ของเมียและบ้านเสียมั่งเลย แต่ฉัตรชัยก็ไ่ได้พูด
อะไรไปด้วยเกรง่าจะยิ่งไปตอกย้ำความรู้สึกด้านไ่ดีกับตัวน้องชายเกินไปนัก
หลังจากนั้นอีกร่วมสองชั่วโมงที่รถกระบะเก่าๆของน้องชายพาทั้งสองคนเข้ามาถึงเขุชานเมืองกรุงเทพ เริ่มมีศูนย์การค้า
ใหญ่โต ตึกรามบ้านช่องที่ล้วนเป็ตึกสูงๆ หวานนั่งมองผ่านกระจกรถด้วยสายตาตื่นเต้น
"พี่จ๊ะ...ถ้าไปถึงบ้านแล้ว เอ้อ....แม่..เอ้อ...จะไ่รังเกียจหวานหรอคะ..." หวานถามฉัตรชัยที่นั่งขับรถมาเงียบๆ อย่างมีสมาธิ
"ไ่หรอกจ๊ะ...แม่พี่ใจดี..หวานไ่ต้องกังวล..." ฉัตรชัยพูดพร้อมมองเสื้อผ้าที่หวานสวมใส่ เพราะคิด่าหวานกังวลในเรื่องนี้
"เอ่อ.....หวานไ่ได้กังวลเรื่องการแต่งเนื้อตัวของหวานจ๊ะ...ตะ...แต่หวานกลัวเรื่องของพี่กับหวานน่ะจ๊ะ..."
พอหวานพูดขึ้นมาฉัตรชัยก็นึกขึ้นได้่า จริงของหวาน เธอคงลำบากใจที่จะแนะนำตัวเอง่าเป็ลูกสะใภ้ของลูกชายคน
ไหนกันแน่..แม้หวานจะเจียมเนื้อเจียมตัวไ่ได้อ้างสิทธิ์ของความเป็เมียฉัตรชัยก็ตามที แต่ชายหนุ่มกลับคิดถึงเรื่อง
ความรับผิดชอบที่ตนเองกระทำลงไป
"หวานอย่าลืมสิจ๊ะ....่าขณะนี้พี่คือชัดชาย สามีของหวานนะจ๊ะ..."
ฉัตรชัยเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาบ้าง สำหรับแม่นั้นคงไ่กระไรนักด้วย่าท่านรู้เรื่องการเปลี่ยนตัวสลับตัวของนายชัดชายกับ
เขา แต่กับคนอื่นๆนั้น ไ่มีใครล่วงรู้เรื่องนี้เลยโดยเฉพาะคุณหมิวคุ่หมั้นของเขา
"ถ้าเผอิญเจอคนที่รู้จัก...พี่ก็จะแนะนำ่าหวานคือเมียของพี่ พี่เป็ฝาแฝดกับนายฉัตร เข้ามาเยี่ยมคุณแม่..."แม้ฉัตรชัยจะ
บอกหวานไปแบบนั้น แต่ในใจก็ภาวนาขออย่าให้เจอคนรุ้จักเลยดีก่า
เวลาผ่านไปอีกชั่วโมงก่า ๆ ฉัตรชัยก็ขับรถเข้ามาในซอยที่บ้านของตนเองอยู่ ครั้งแรกเขาขับรถผ่าน้าบ้านไปก่อนรอบ
หนึ่ง เพื่อสังเกุภายในบ้านที่ดูเงียบสงบก่าปรกติ จนวนกลับมาอีกครั้ง จึงบอกให้หวานเดินไปูที่้าประุบ้าน่า
ภายในเป็อย่างไร
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??