เรื่อง กานต์ระพี...ที่(รัก)ร้าย | ลงตอน 3 ทุ่มทุกวัน อ่านฟรีถึงเที่ยงวันถัดไป

ตอนที่ 1 พระเอกผู้แสนดี

ลมเย็นยามเย็นพัดเอื่อยผ่านทุ่งหญ้ากว้างสุดสายตา แสงอาทิตย์สีส้มอ่อนคล้อยต่ำลงจนแตะขอบฟ้า ทาบเงายาวของทีมงานที่กำลังเก็บอุปกรณ์กันอย่างขะมักเขม้น

เสียงพูดคุยปะปนกับเสียงหัวเราะ และเสียงโลหะกระทบกันเบา ๆ ของขาตั้งกล้อง กลายเป็นท่วงทำนองของ “วันสุดท้าย” ที่ทั้งเหนื่อยล้าและอิ่มเอมในเวลาเดียวกัน

ฉากสารภาพรักที่เคยถูกถ่ายทอดอย่างเข้มข้นบนหน้าจอ บัดนี้กลับเงียบลง เหลือเพียงคราบรอยเท้าบนผืนหญ้าและความทรงจำที่ยังคงอุ่นอยู่ในใจของทุกคนที่มีส่วนร่วม

กานต์ระพี หรือ กานต์ พระเอกหนุ่มที่กำลังมาแรงในวงการ เดินไล่จับมือทีมงานทีละคนอย่างตั้งใจ เขาโค้งศีรษะเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มจริงใจ

สายตาคมของเขาไม่ได้ฉายแววของดาราที่อยู่เหนือใคร แต่กลับเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่รู้คุณค่าของทุกแรงสนับสนุน และเข้าใจว่าความสำเร็จไม่ได้เกิดจากตัวเขาเพียงคนเดียว

“ขอบคุณนะครับ ถ้าไม่มีทุกคนก็คงไม่มีวันนี้”

เขาพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำเสียงจริงใจจนหลายคนอดยิ้มตามไม่ได้ บางคนถึงกับตบบ่าเขาเบา ๆ เหมือนอยากส่งต่อความภาคภูมิใจกลับไปให้เจ้าของคำพูดนั้น

ผู้กำกับที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาตบบ่ากานต์

“เก่งมากนะกานต์ เรื่องนี้นายทำได้ดีจริง ๆ กระแสต้องดีแน่ คืนนี้อย่าลืมไปงานเลี้ยงนะ ทุกคนรอนายอยู่”

“ไปแน่นอนครับพี่ ผมไม่พลาดหรอก”

กานต์ตอบรับด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย แต่ลึกลงไปในแววตากลับมีบางอย่างซ่อนอยู่ คล้ายคนที่มีเรื่องในใจมากกว่าที่แสดงออก เป็นความลับที่ไม่มีใครในกองถ่ายล่วงรู้

หลังจากลาทุกคนครบ เขาก็เดินไปยังรถตู้สีดำที่จอดรออยู่ ชาร์ป ผู้จัดการส่วนตัวที่ทั้งเป็นพี่และเพื่อนสนิท เปิดประตูรอไว้แล้ว กลิ่นอากาศเย็นจากแอร์ในรถตัดกับความอุ่นของแดดด้านนอกอย่างชัดเจน ราวกับเป็นเส้นแบ่งระหว่างบทบาทหนึ่งกับอีกบทบาทหนึ่งของชีวิตเขา

“มึงจะไปที่โรงแรมใช่มั้ยกานต์?” ชาร์ปถามทันทีที่กานต์ขึ้นนั่ง

กานต์ยกมือขวาลูบลงไปที่เป้ากางเกงของตัวเองช้า ๆ ใบหน้าหล่อเหลาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ใครเห็นก็รู้ทันทีว่าเขากำลังคิดอะไร

“ใช่ ผมอยากปล่อยน้ำจะแย่อยู่แล้วพี่ อั้นมาทั้งวันเลยว่ะ”

มือของเขาบีบเป้ากางเกงที่แข็งโด่ขึ้นเรื่อย ๆ ผ่านเนื้อผ้ากางเกง

“มันแข็งมาตั้งแต่บ่ายแล้ว รู้สึกมันตุบ ๆ อยากซอยให้เสียว ๆ สักรอบ”

ชาร์ปหัวเราะหึ ๆ มอง-วยที่ตุงขึ้นใต้กางเกงของกานต์

“ปล่อยน้ำใส่รูสินะ”

กานต์ยิ้มกว้าง มือยังคงบีบและลูบ-วยตัวเองขึ้นลงช้า ๆ ผ่านเนื้อผ้า

“ก็ต้องแตกใส่รูสิพี่ ใช้มือเองสนุกที่ไหนล่ะ” เขาหัวเราะดังลั่น “เย็ดให้เสร็จคารูเลยดีกว่า วันนี้ใครก็ได้ อยากได้ใหม่ ๆ สด ๆ”

“มึงนี่นะ...”

ชาร์ปส่ายหัว แต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก เหมือนคุ้นชินกับนิสัยอีกฝ่ายดี และอาจจะยอมรับมันไปแล้วโดยไม่รู้ตัว

รถเคลื่อนตัวออกจากทุ่งหญ้า ทิ้งไว้เพียงฉากถ่ายทำที่ค่อย ๆ เลือนหายไปในกระจกหลัง ถนนยาวเหยียดเบื้องหน้าสะท้อนแสงไฟยามค่ำที่เริ่มเปิดขึ้นทีละดวง เมืองกำลังเข้าสู่ช่วงเวลาของมัน ขณะที่บางคนกำลังจะเริ่มต้นอีกด้านหนึ่งของชีวิตที่ไม่มีใครเห็น

จังหวะนั้น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น กานต์หยิบขึ้นมาดู ก่อนจะยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เป็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนกว่าที่เขาแสดงต่อใครทั้งวัน

“ครับวี”

น้ำเสียงปลายสายอ่อนโยนและแฝงความห่วงใย

“วันนี้เลิกงานแล้วใช่ไหมคะ จะกลับบ้านเลยหรือเปล่า”

กานต์เงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนตอบอย่างนุ่มนวล

“คืนนี้พี่มีงานเลี้ยงนิดหน่อย คงกลับดึก วีนอนก่อนเลยนะ เดี๋ยวลูกจะง่วงไปด้วย”

คำว่า ‘ลูก’ ทำให้บรรยากาศในสายเงียบลงเล็กน้อย เหมือนมีความอบอุ่นบางอย่างแทรกเข้ามาโดยอัตโนมัติ เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เขาดูเหมือนสามีและพ่อที่ดีอย่างไม่มีข้อกังขา

“อย่าดื่มเยอะนะคะ วีเป็นห่วง”

“ครับ พี่สัญญา” เขาพูดเสียงเบา ราวกับกำลังปลอบใครสักคนมากกว่าตอบคำถาม “ไว้พี่กลับไปกอดนะ”

“ค่ะ รีบกลับนะคะ”

วางสายเสร็จ กานต์วางโทรศัพท์ลงบนที่วางแก้วน้ำด้านข้างอย่างช้า ๆ มือยังคงค้างอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองชาร์ปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เต็มใบหน้า

ทั้งสองคนสบตากันเหมือนรู้ว่าต่างฝ่ายต่างคิดอะไรอยู่ แต่ไม่มีใครพูดออกมาตรง ๆ

ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มมีเหงื่อซึมเป็นเม็ดเล็ก ๆ ที่ขมับจากความเงี่ยนที่สะสมมาตลอดวัน แสงไฟถนนสีส้มสาดส่องผ่านกระจกหน้าเป็นระยะ ทำให้เงาของเขาดูยิ่งอันตรายและน่าหลงใหล

ชาร์ปที่กำลังขับรถด้วยมือขวา อีกมือวางพักอยู่บนเบาะหนัง หันมามองกานต์แล้วส่ายหน้า หัวเราะแห้ง ๆ

“มึงนี่เลวสุด ๆ เลยว่ะกานต์”

ชาร์ปพูดด้วยน้ำเสียงผสมหัวเราะและตำหนิ

“เมียท้องเจ็ดเดือน ใกล้คลอดแท้ ๆ ยังหาผู้หญิงคนอื่นมาเย็ดบ่อยขนาดนี้ ถ้าวีรู้เรื่องขึ้นมาทำไงวะ”

กานต์เอนหลังพิงเบาะหนังอย่างสบายอารมณ์ ขาแยกกว้างเล็กน้อยเพื่อให้พื้นที่กับควยที่ตุงขึ้นมาตั้งแต่ยังอยู่ที่ทุ่งหญ้า

มือขวาของเขาลูบไล้ลงไปที่เป้ากางเกงช้า ๆ แล้วบีบปุ่ม-วยใหญ่ที่แข็งโด่ตุงแน่นจนเนื้อผ้ายื่นเป็นสันชัดเจน เขาบีบขึ้นลงเบา ๆ รู้สึกถึงความร้อนผ่าว ความแข็งแกร่ง และการเต้นตุบ ๆ ของลำ-วยที่พร้อมจะระเบิด

“ค่อยจัดการสิพี่…”

กานต์พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำหื่นกาม

“ตอนนี้หีสำคัญกว่า ผมอยากปล่อยน้ำ-วยร้อน ๆ ออกจาก-วยให้มันโล่ง ๆ ก่อน -วยมันแข็งจะระเบิดอยู่แล้ว เรื่องเมีย เรื่องลูก ค่อยว่ากันทีหลัง”

เขายื่นมือซ้ายไปคว้ามือชาร์ปที่วางพักอยู่บนเบาะ แล้วดึงมาวางลงบน-วยของตัวเอง ให้ฝ่ามือชาร์ปรู้สึกถึงความร้อนผ่าวและความแข็งแกร่งของลำควยที่ตุงเต็มมือใต้กางเกง

“ดูสิพี่… มันแข็งขนาดนี้แล้วว่ะ ตั้งโด่เหมือนจะฉีกกางเกงเลย ผมเงี่ยนจะตายอยู่แล้ว อยากซอยหีสด ๆ ให้แตกคาหีเลยว่ะ”

ชาร์ปสะบัดมือออกอย่างรวดเร็ว หน้าบึ้งตึงแต่ยังมีรอยยิ้มเล็กน้อย

“ไอ้เหี้ย! กูรู้แล้ว ยังเอามือกูไปจับ-วยตัวเองอีก สัสเอ๊ย!”

เขาหัวเราะแห้ง ๆ แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย

“ตอนนี้มึงไม่อยากเย็ดวีเพราะท้องใหญ่ แต่พอวีคลอดลูกเสร็จ มึงยังจะทำเหมือนเดิม เ-็ดผู้หญิงไปมั่ว กูว่าถ้าวีรู้เรื่อง หรือเรื่องหลุดไป แฟนคลับรู้ เราซวยกันแน่ ภาพลักษณ์มึงกับกูพังยับหมด โดนด่าเละแน่ ๆ”

กานต์หัวเราะร่าเสียงดังก้องในรถ มือขวายังคงบีบและลูบ-วยตัวเองขึ้นลงช้า ๆ ผ่านเนื้อผ้า บีบโคนควยแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน

“ปิดให้มิดสิพี่… พี่ไม่พูด ผมไม่พูด ให้เงินปิดปากพวกผู้หญิงพวกนั้นไปก็จบ เรื่องมันง่ายแค่นี้เอง”

“มึงนี่ชั่วสุด ๆ ไอ้กานต์” ชาร์ปส่ายหน้า หัวเราะ

กานต์หัวเราะเบา ๆ มือยังคงลูบควยตัวเองผ่านกางเกงอย่างไม่หยุด

“แล้วไงพี่ มันส์ดีออก ได้เย็ดคนใหม่เรื่อย ๆ จะได้ไม่จำเจ” เขาตบไหล่ชาร์ปแรง ๆ “พี่ก็เย็ดต่อจากผมบ่อย ๆ นี่หว่า อย่าทำมาเป็นพูดดีเลย”

รถแล่นต่อไปท่ามกลางไฟเมืองที่สว่างขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับไม่มีอะไรหยุดมันได้ เช่นเดียวกับความลับที่กำลังพาเขาไปข้างหน้า

อีกด้านหนึ่ง

บ้านเดี่ยวชานเมืองที่เงียบสงบถูกโอบล้อมด้วยแสงไฟสีอุ่น วีรินทร์กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำชั้นสอง ไอน้ำลอยคลุ้งสะท้อนกับกระจกเป็นฝ้าบาง ๆ เสียงน้ำไหลสม่ำเสมอช่วยกลบความเงียบของบ้านทั้งหลังที่กว้างเกินไปสำหรับคนเพียงคนเดียว

เธอปิดน้ำ หยิบผ้าขนหนูมาซับตัวอย่างระมัดระวัง มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนชัดขึ้นทุกวันด้วยความเคยชิน รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นโดยไม่รู้ตัว เป็นรอยยิ้มของคนที่กำลังรอคอยบางสิ่งด้วยหัวใจทั้งดวง

น้ำอุ่นไหลรินลงบนผิวขาวเนียนของเธออย่างช้า ๆ ไหลผ่านเนินอกที่บวมเต่งตึงเพราะตั้งครรภ์เจ็ดเดือนเต็ม นมทั้งคู่ใหญ่ขึ้นเป็นเท่าลูกมะพร้าวอ่อน หนักอึ้ง หัวนมสีน้ำตาลเข้มชูชันเพราะความเย็นของน้ำที่กระทบ ผิวหนังรอบหัวนมแตกลายเล็กน้อยแต่ยังคงสวยงาม

มือของเธอลูบไล้ลงไปบนท้องกลมโตที่ผิวตึงเปรี๊ยะ ลูบวนไปมาอย่างอ่อนโยน แล้วเลื่อนลงต่ำไปยังเนินที่ยังเรียบเนียน ไร้ขน ผิวสีชมพูอ่อน มันอวบอิ่มขึ้นเล็กน้อยเพราะการตั้งครรภ์

น้ำอุ่นไหลผ่านร่องหี ทำให้เธอรู้สึกเสียววาบ ๆ ขึ้นมาเล็กน้อย เธอกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ความเงี่ยนแผ่ว ๆ พุ่งขึ้นมาจากส่วนลึกของร่างกาย

“อืม…”

เธอครางแผ่วในลำคอ มือลูบไล้เนินเนื้อตัวเองช้า ๆ ครั้งหนึ่งก่อนจะถอนมือออกอย่างรวดเร็ว

หลังอาบน้ำเสร็จ วีรินทร์เช็ดตัวด้วยผ้าขนหนูสีขาวนุ่ม แล้วสวมชุดนอนผ้าฝ้ายหลวม ๆ สีครีมอ่อนที่ออกแบบมาเพื่อคนท้องโดยเฉพาะ เนื้อผ้านุ่มลื่น ไม่รัดท้องกลมโตของเธอ

เธอเดินออกมาที่เตียงนอนขนาดใหญ่ นั่งลงอย่างช้า ๆ แล้วยกมือทั้งสองลูบท้องเบา ๆ อย่างรักใคร่ที่สุด

“วันนี้พ่อทำงานหนักนะลูก” เธอพูดเสียงเบา ราวกับกลัวว่าเสียงจะดังเกินไป “อีกไม่นานก็จะได้เจอกันแล้วนะ”

ห้องนอนเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงลมหายใจของเธอที่สม่ำเสมอ วีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความสั้น ๆ ไปหาเขา

วี : “กลับบ้านปลอดภัยนะคะ รักที่สุดเลย ???? นอนรอพ่อนะคะ”

เป็นข้อความธรรมดาแต่เต็มไปด้วยความคิดถึง ก่อนจะวางมันลงบนหัวเตียงอย่างระมัดระวัง

เธอเอนตัวลงนอน หลับตาช้า ๆ โดยไม่รู้เลยว่าในเวลาเดียวกัน โลกของคนที่เธอรักกำลังดำเนินไปอีกเส้นทางหนึ่ง ที่เธอไม่เคยจินตนาการถึง

โปรดติดตามตอนต่อไป.

เปิดมาตอนแรกพระเอกก็ ชั่วสุด ๆ เลย นี่แหละพระเอกของไรท์ตัวจริง 5555

อะไรยังไงน้า

E-BOOK

อีบุ๊ค มีทั้งหมด 31 ตอนจบ

จำนวน 400+ หน้า (77,000+ คำ)

(อีบุ๊ค meb จะใช้คำซอฟท์ลงมา ส่วนใน pintoและธัญวลัยจัดเต็ม+ภาพท้ายเรื่อง เรท 20+)

ราคาปกติ 249฿ ❌️

โปรโมชั่น 149฿ ✅️