เรื่อง ล่ากลางป่าละลายกลางใจ
แสงสีงาๆ ของุุ่เริ่มประกาย่าม่านหนาึที่ปุเทือกเขาแม่ฮ่องสอน
อากาศาเ้าเย็นัจนาลึกเ้าไปถึงป ทุกครั้งที่าพ่นลมาใมาะกลายเป็นไสีขาวาๆ เืาไปใความสลัว ่าาของเธอัึ้และป้าไปทุกั่ ทว่าความเจ็บปวดเหล่านั้นัเทียบไ่ไ้เลยัความรู้สึกีั้ใอกาที่ต้องปะร่างของไ์ให้้าเิไปข้างหน้า่ายากลำบาก
เืที่หัวไหล่้าของทหารุ่ยังคงึผ่าน้าัแออกมาจนเื้ลายาชุ่มโเป็น้า ิ่คาวเืาๆ ปนเปัิ่ชื้นของและต้นสน
ไ์ัฟักรอดจนาขึ้นัเด่นชัด ทุก่า้าที่เขา่ำลงรากไ้ลื่นๆ คือาู่้ัสัญชาตญาณที่ั่ให้เขาล้มัลงนอน ทว่าืเล็กๆ ของาที่ประสานเข้าัืหนาของเขา่าเหนียวแน่น ัเป็นพิกัดเีที่คอยึรั้งิิญญาของเขาไม่ใหุ้ไปใความมืดิของอาการเีเื
"อีกนิดเีค่ะคุณไ์... ฉันเห็นยอดัเขาแล้ว" ากระซิบปลอบโยนด้วยน้ำเีงที่สั่นเครือแต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น่าถึงที่สุด
เธอใช้ไหล่บางของัเองแบกรั้ำหนักัเกือบทั้งหมดของชายร่างสูงใหญ่ แสงแดดรำไรที่เริ่มสาดส่องลงมาเผยให้เห็นใบหน้าที่เปื้อนเขม่าปืนและโคลนของนักข่าวสาว แววตาของเธอใวินาทีนี้ไ่ไ้มีความหวาดกลัวต่อสิ่งใดอีกต่อไป ความกดดันจากการถูก 'ล่า' มาตลอดหลายวันได้หลอมละลายจนกลายเป็นความกล้าหาญที่แม้แต่ไ์เองก็ยังคาดไม่ถึง
ระยะห่างระหว่างพวกเขาัพวกคนทรยศเริ่มหดสั้นลงทุกที เีงฝีเท้าที่เหยียบ่ำใบไ้แห้งดังแว่วมาจากเบื้องล่างสลับัเีงนกป่าที่บินแตกฮือ
ไ์หยุดชะงักฝีเท้าชั่วครู่ เขาพิงแผ่นหลังกว้างเข้าัต้นไ้ใหญ่พลางหอบหายใจ่าหนัก แววตาสีนิลที่เคยเยือกเย็นและนิ่งสงบบัดนี้ัฉายแววความเจ็บปวดที่แสนสาหัสออกมา่าปิดไม่ิ เขาค่อยๆ เลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าของา สัมผัสอุ่นจากืของเธอที่กุมืเขาไว้ดูเหืนะช่วยละลายน้ำแข็งใใจที่สะสมมาานับปีให้กลายเป็นธารน้ำที่อบอุ่นที่สุดเท่าที่เขาเคยสัมผัส
"า... ถ้าเราไปถึงัเขาแล้วผมหมดแรง คุณต้องเอาไฟล์ภาพนี้หนีไปหาหน่วยช่วยเหลือที่ชายแดนฝั่งโน้นนะ" ไ์เอ่ยด้วยน้ำเีงที่แหบพร่าพลางตบที่กระเป๋าเื้ข้าง้า
"ไม่ค่ะ! ฉันบอกแล้วไงว่าเราะไปปักพิกัดใหม่ด้วยกัน" าปฏิเสธทันควันพร้อมัหยาดน้ำตาที่เริ่มไหลอาบแก้มที่เปื้อนฝุ่น เธอซุกหน้าลงัไหล่ขวาที่ยังแข็งแรงของเขา ึซับไอุ่นที่เริ่มะจางลงเรื่อยๆ ความรักที่ผลิบานท่ามกลาง-่ากระสุนและม่านนี้ไ่ไ้หวือหวา แต่มันัหนักแน่นจนเธอพร้อมะแลกชีวิตเพื่อรักษาคนตรงหน้าเอาไว้
รอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนและขมขื่นปรากฏขึ้นที่มุมปากของไ์ เขาเอื้อมืที่สั่นเทามาลูบผมของเธอเบาๆ สัมผัสที่สากและกร้านแดดของเขาใวินาทีนี้ัละมุนละไมยิ่งกว่าสิ่งใดใโลก
"คุณรู้ไหมา... ก่อนะเจอคุณ ป่าที่นี่คือสุสานสำหรับผม แต่ตอนนี้... มันกลายเป็นที่ที่ผมอยากะตื่นขึ้นมามองแสงอาทิตย์พร้อมัคุณทุกเช้า" คำสารภาพที่แสนเรียบง่ายแต่ทรงพลังนั้นทำเอาหัวใจของาละลายจนแทบไม่มีชิ้นดี เธอเงยหน้าสบตาเขาท่ามกลางแสงงที่เริ่มฉาบไปทั่วขุนเขา
ทว่าบรรยากาศที่แสนละมุนัถูกฉีกกระชากด้วยเีงปืนไรเฟิลที่ดังสนั่นขึ้นจากทิศทางเบื้องหลัง กระสุนนัดหนึ่งเจาะเข้าที่ลำต้นไ้ใหญ่เหนือหัวไ์ไปเพียงไม่กี่นิ้ว
การ 'ล่า' ใยกสุดท้ายเริ่มต้นขึ้นแล้วท่ามกลางชัยภูมิที่เีเปรียบที่สุดของัเขาพระจันทร์เสี้ยวที่ลาดชัน ไ์กระชับปืนใืขวาที่ยังพอมีแรงเหลือน้อยนิด เขาหันัไปสบตาาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำสัญญาว่าะปกป้องเธอจนถึงหยดเืสุดท้าย
"วิ่งครับา! วิ่งไปที่ลานหินกว้างที่แสงแดดส่องถึงที่สุด... ที่นั่นคือจุดจบของเรื่องนี้!" ไ์ตะโกนั่พลางออกแรงผลักาให้เดินนำหน้าไป
พวกเขาวิ่งฝ่าม่านที่เริ่มจางลงเผยให้เห็นทัศนวิสัยที่กว้างไกลของัเขาที่ดูเหืนเสี้ยวพระจันทร์สีง ความกดดันทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดเมื่อเงาของพวกคนร้ายเริ่มปรากฏัขึ้นรอบทิศทาง การตัดสินใจใเสี้ยววินาทีนี้ะกำหนดว่าพิกัดสุดท้ายของพวกเขาคือสวรรค์ดิน หรือเป็นเพียงหน้าสุดท้ายของตำาการล่ากลางป่าแม่ฮ่องสอนที่แสนโหดร้ายแห่งนี้
ลานหินกว้างยอดัเขาพระจันทร์เสี้ยวถูกฉาบด้วยแสงสีส้มัของดวงอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นขอบฟ้า ไที่เคยหนาึถูกลมพัดกระจายจนเผยให้เห็นทัศนวิสัยที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา
ไ์ทรุดัลงคุกเข่าข้างหนึ่งัพื้นหินที่เย็นเยียบ เืที่ไหลึจากหัวไหล่เริ่มทำให้ทัศนวิสัยของเขาพร่าเลือนไปพร้อมัสติที่เริ่มะุ ทว่าืของเขายังคงกำด้ามปืนไรเฟิลไว้แน่น สายตาคมกริบจดจ่ออยู่ัเงาของร่างห้าหกร่างใชุดลายาที่ค่อยๆ เดินเรียงหน้ากระดานออกมาจากชายป่า
"พอแค่นี้เถอะไ์... ส่งไฟล์ภาพนั่นมา แล้วฉันะปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปจากป่านี้่ามีลมหายใจ" เีงแหบพร่าของ 'ผู้พันธง' อดีตหัวหน้าหน่วยที่ไ์เคยเคารพรักดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด
ายืนอยู่เบื้องหลังไ์ ืของเธอสั่นเทาขณะปะกล้องถ่ายรูปที่บรรจุความจริงอันดำมืดไว้แน่น เธอไ่ไ้ถอยหนี แต่ัขยับเข้ามาใกล้แผ่นหลังของไ์มากขึ้นจนสัมผัสได้ถึงไอุ่นที่เริ่มะมอดดับลงจาก่าาของทหารุ่ น้ำแข็งใใจของาละลายกลายเป็นหยาดน้ำตาที่รินไหลด้วยความคับแค้นใจ
"คุณทำลายเกียรติของหน่วย... ทำลายชีวิตของเพื่อนร่วมทีมเพียงเพื่อผลประโยชน์โสมม" ไ์เอ่ยด้วยน้ำเีที่สั่นพร่าแต่แฝงไปด้วยพลังอำนาจที่ทำให้พวกคนทรยศต้องชะงัก "วันนี้พิกัดสุดท้ายของคุณไม่ใช่ความร่ำรวย แต่มันคือที่นี่... ยอดเขานี้"
ใจังหวะที่ผู้พันธงกำลังะเหนี่ยวไกปืน าัตัดสินใจทำใสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เธอชูกล้องขึ้นสูงแล้วกดปุ่มอัปโหลดผ่านสัญญาณดาวเทียมที่ไ์เคยติดตั้งไว้ใอุปกรณ์เสริม "ฉันส่งไฟล์ทั้งหมดเข้าเซิร์ฟเวอร์สำนักข่าวต่างประเทศแล้ว! ถ้าพวกเราเป็นอะไรไป ความชั่วของคุณะถูกเปิดเผยไปทั่วโลกภายให้านาที!"
ความลังเลฉายชัดใแววตาของพวกคนร้าย และใเสี้ยววินาทีนั้นเอง เีงเครื่องยนต์จากเฮลิคอปเตอร์ของหน่วยสนับสนุนพิเศษที่าแอบส่งพิกัดไปให้ก่อนหน้าก็ดังสนั่นมาจากเส้นขอบฟ้า แสงสปอตไลต์จ้าสาดส่องลงมายังลานหิน เปลี่ยนสถานะของ 'ผู้ล่า' ให้กลายเป็น 'ผู้ถูกล่า' ใพริบตา
เีงปะทะดังสนั่นอยู่เพียงครู่เีก่อนที่ทุก่าะสงบลงด้วยการรวบัพวกคนชั่ว ไ์ทิ้งปืนลงข้างกาย ร่างสูงใหญ่โงนเงนจนาต้องรีบเ้าไปโอบกอดเขาไว้แน่น เธอปะร่างของเขาให้พิงเข้าัแผ่นอกของเธอ ึซับลมหายใจที่อ่อนแรงแต่ยังคงมีจังหวะที่มั่นคง
"เราทำสำเร็จแล้วค่ะคุณไ์... เราทำได้แล้ว" ากระซิบชิดใบหูของเขาพลางลูบผมที่เปียกชื้นของทหารุ่่าทะนุถนอม สัมผัสที่แสนอ่อนโยนนั้นดูเหืนะช่วยละลายความเจ็บปวดและตราบาปใอดีตของไ์ให้เืาไปพร้อมัเงาของความตาย
ไ์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองใบหน้าของาท่ามกลางแสงแรกของวันใหม่ที่สาดส่องไปทั่วัเขา รอยยิ้มที่ออกมาจากหัวใจจริงๆ ปรากฏขึ้นใบหน้าคมเข้มเป็นครั้งแรก "ขอบคุณนะา... ที่เข้ามาละลายน้ำแข็งใใจของผม และทำให้ป่าแห่งนี้ัมามีความหมายอีกครั้ง"
าก้มลงประทับริมฝีปากหน้าผากของเขาแผ่วเบา เป็นการปักพิกัดความรักที่มั่นคงที่สุดท่ามกลางความป่าเถื่อนที่พวกเขาเพิ่งผ่านพ้นมา ลมหนาวที่พัดผ่านยอดดอยใเช้าวันนี้ไ่ไ้ทำให้พวกเขารู้สึกหนาวสั่นอีกต่อไป เพราะไอุ่นจากใจที่หลอมรวมกันได้กลายเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งที่สุด
เรื่องราวการ 'ล่า' กลางป่าลึกอาจะจบสิ้นลงตรงนี้ แต่เรื่องราวการ 'ละลาย' ของหัวใจสองดวงเพิ่งะเริ่มต้นขึ้น่าแท้จริง ท่ามกลางบรรยากาศป่าแม่ฮ่องสอนที่แสนสงบและสวยงามภายใต้แสงอาทิตย์สีงที่โอบกอดคนทั้งคู่ไว้ตราานเทาา
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??