เรื่อง มัจจุราชไร้เสียง: วิถีสไนเปอร์สะท้านแดนเซียน

ติดตาม

ตอนที่ 16: พายุห่าดาบและเตาปฏิกรณ์เหมันต์

ปรับสีและขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 16: พายุ-่าดาบและเตาปฏิกรณ์เหมันต์

ท่อหล่อเย็นโลหะเหมันต์พันปีถูกติดตั้งเข้ากับระบบป้อนพลังงานของปืนไรเฟิลขับเคลื่อนด้วยแม่เหล็กไฟฟ้าอย่างสมบูรณ์แบบ ลู่เฟิงปรับแต่งข้อต่อขั้นสุดท้ายเสร็จสิ้น ไอเย็นบริสุทธิ์แผ่กระจายออกมาเคลือบลำกล้องปืนจนกลายเป็นสีขาวโพลน การระบายความร้อนระดับนี้หมายความว่าเขาไม่จำเป็นต้องรอให้ระบบพักตัวหลังจากการยิงต่อเนื่องอีกต่อไป

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทดสอบระบบน้ำหยดในแปลงเกษตรขนาด 400 ตารางเมตร สัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงกะพริบถี่รัวบนม่านตาสังเคราะห์

[ ตรวจพบการพุ่งชนของวัตถุความเร็วสูง จำนวน: 5,000 หน่วย ] [ รูปแบบพลังงาน: 'ดาบบินทะลวงวิญญาณ' — เป้าหมาย: ปูพรมถล่มพิกัดเทือกเขาครามทั้งหมด ]

ชายหนุ่มขยับแว่นตายุทธวิธีให้เข้าที่ ภาพจากเรดาร์แสดงจุดสีแดงนับพันที่รวมตัวกันราวกับฝูงตั๊กแตนโลหิต พวกมันคือท่าไม้ตายก้นหีบของกองกำลังศัตรูที่รอดชีวิตจากการตกของเรือรบ ดาบบินนับพันเล่มถูกควบคุมด้วยจิตสังหารอันบ้าคลั่ง หวังจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่งในรัศมีร้อยกิโลเมตรให้กลายเป็นฝุ่นผง เพื่อล้างแค้นให้กับความพ่ายแพ้

"ส่งดาบบินห้าพันเล่มมาถมภูเขางั้นหรือ..." ลู่เฟิงกล่าวเสียงเรียบ นัยน์ตาฉายแววเยือกเย็น "การคำนวณวิถียิงพร้อมกันห้าพันเป้าหมาย AI ของผมจัดการได้สบายมาก"

เขาวางมือลงบนแผงควบคุมหลัก ปลดล็อกขีดจำกัดของเตาปฏิกรณ์ทั้งหมด

[ โหลดกระสุนรูปแบบที่ 1: หัวกระสุนแบบความร้อนรัศมีทำลายล้าง จำนวน 5,000 นัด ] [ เปิดใช้งานโหมด ป้อมปราการสกัดกั้นอัตโนมัติ (Auto-Intercept Phalanx) ]

บนท้องฟ้าเหนือหุบเขา ดาบบินโลหิตพุ่งแหวกชั้นเมฆลงมาดุจ-่าฝนดาวตก เสียงกรีดร้องของใบดาบที่เสียดสีกับอากาศดังกึกก้องกัมปนาท ภายใต้ เงา ของพายุเหล็กกล้าที่ทอดตัวลงมาบดบังแสงอาทิตย์ สรรพสัตว์ในป่าต่างหมอบราบลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว

ทว่าจากรอยแยกของหน้าผาที่ซ่อนตัวอยู่ ลำกล้องปืนไรเฟิลขนาดยักษ์ได้หันปากกระบอกขึ้นสู่ฟากฟ้า

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เสียงการยิงไม่ได้ดังเป็นจังหวะ แต่ดังรัวต่อเนื่องจนกลายเป็นเสียงคำรามเพียงหนึ่งเดียวของสัตว์ประหลาดจักรกล ท่อหล่อเย็นทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ ป้องกันไม่ให้ลำกล้องละลาย กระสุนขนาด 1 มม. นับพันนัดถูกสาดออกไปในพริบตาเดียว

เส้นแสงสีส้มแดงพุ่งทะยานขึ้นสวนทางกับ-่าฝนดาบ หัวกระสุนแต่ละนัดที่บรรจุความร้อนมหาศาลพุ่งเข้าปะทะเป้าหมายด้วยความแม่นยำระดับมิลลิเมตร รัศมีทำลายล้างเฉพาะจุดไม่เกิน 20 เซนติเมตร ทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ

กลางเวหาเกิดการระเบิดเล็กๆ ขึ้นพร้อมกันห้าพันจุด ดาบวิญญาณที่ถูกตีขึ้นอย่างประณีตหลอมละลายกลายเป็นหยดน้ำเหล็กเดือดทันทีที่ปะทะกับกระสุนพลาสม่า ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีแดงฉาน เศษโลหะเหลวร่วงหล่นลงมา แต่ถูกม่านพลังงานจลน์ของฐานยิงปัดเป่าออกไปจนพ้นอาณาเขตแปลงเกษตร

ลู่เฟิงถอนมือออกจากแผงควบคุม หน้าจอแสดงผลการทำลายล้าง 100% โดยที่ศัตรูไม่สามารถเข้าใกล้แปลงผักของเขาได้แม้แต่ก้าวเดียว

ชายหนุ่มหันหลังกลับไปหยิบตะกร้าไม้ไผ่ "ได้เวลาไปเก็บกะหล่ำปลีม่วงแล้ว หวังว่าขี้เถ้าโลหะพวกนั้นจะกลายเป็นปุ๋ยชั้นดีให้ต้นไม้รอบนอกนะ"

ตอนต่อไป

ตอนที่ 17: การต่อต้านจากสวรรค์...