เรื่อง มัจจุราชไร้เสียง: วิถีสไนเปอร์สะท้านแดนเซียน

ติดตาม

ตอนที่ 17: การต่อต้านจากสวรรค์และสมการประสานปราณ

ปรับสีและขนาดตัวอักษร

ตอนที่ 17: การต่อต้านจากสวรรค์และสมการประสานปราณ

บรรยากาศยามสายเหนือเทือกเขาครามดูเงียบสงบราวกับไม่เคยมีพายุ-่าดาบเกิดขึ้นเมื่อวันก่อน ลู่เฟิงสวมถุงมือหนังกำลังตรวจสอบท่อส่งน้ำของระบบชลประทานอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับแปลงเกษตรขนาด 400 ตารางเมตร วันนี้เขาตั้งใจจะลงเมล็ดพันธุ์สมุนไพรชนิดใหม่ที่ได้จากการแลกเปลี่ยน แต่ทว่าความราบรื่นกลับถูกขัดจังหวะด้วยความผิดปกติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ซ่า... ซ่า...

ภาพอินเตอร์เฟซสีฟ้าโปร่งแสงของระบบเอไอวิเคราะห์ยุทธวิธี ซึ่งเชื่อมต่อกับสมองของเขาโดยตรงเกิดการสั่นไหว ตัวอักษรดิจิทัลแตกพร่าชั่วขณะก่อนจะกลับมาเป็นปกติ

[ คำเตือนระบบ: ตรวจพบความผันผวนของสนามพลังงานระดับดาวเคราะห์ ] [ เจตจำนงแห่งดวงดาว (Heavenly Dao) เริ่มกระบวนการต่อต้านสิ่งแปลกปลอม — ประสิทธิภาพการประมวลผลของ AI ลดลง 0.02 วินาที ]

มือที่กำลังถือประแจขันน็อตชะงักงัน ลู่เฟิงขมวดคิ้วเข้าหากัน ความล่าช้าเพียง 0.02 วินาทีอาจฟังดูเล็กน้อยสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับพลซุ่มยิงที่ต้องใช้กระสุนความเร็วเหนือเสียงเพื่อยิงเป้าหมายข้ามทวีปในระยะ 5,000 กิโลเมตร ความคลาดเคลื่อนเพียงเสี้ยววินาทีหมายถึงเป้าหมายที่เบี่ยงเบนไปเป็นกิโลเมตร

"การยิงกระสุนความร้อนห้าพันนัดพร้อมกันเมื่อวาน คงไปรบกวนเส้นชีพจรวิญญาณของดาวดวงนี้เข้าสินะ" ชายหนุ่มวิเคราะห์สถานการณ์อย่างเยือกเย็น "กฎของโลกเซียนกำลังมองว่าเทคโนโลยีฟิสิกส์ของฉันเป็นไวรัสที่ต้องถูกกำจัด"

เขาวางเครื่องมือช่างลงบนโต๊ะไม้ตัวเตี้ย ก่อนจะเปิดระบบสื่อสารเข้ารหัสระดับสูงเพื่อติดต่อไปยังแม่ทัพหญิงแห่งเป่ยเฉินเหมิง

ภาพโฮโลแกรมของเย่ว์หนิงปรากฏขึ้น ทว่าคราวนี้ภาพของเธอมีสัญญาณรบกวนแทรกอยู่จางๆ หญิงสาวมีสีหน้าแปลกใจเมื่อเห็นร่องรอยความตึงเครียดบนใบหน้าของมัจจุราชไร้เสียง

"มีอะไรหรือเปล่าลู่เฟิง? อย่าบอกนะว่าศัตรูส่งตัวอะไรมาอีก สายลับของเราแจ้งว่าพวกมันกำลังบอบช้ำอย่างหนักจากการสูญเสียดาบบินห้าพันเล่ม"

"ศัตรูไม่ใช่ปัญหา แต่โลกใบนี้ต่างหากที่กำลังเป็นปัญหา" ลู่เฟิงอธิบายสถานการณ์อย่างกระชับ "พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าจากเตาปฏิกรณ์ของผมเข้มข้นเกินไป เจตจำนงของสวรรค์กำลังสร้างสนามพลังคลื่นแทรกแซงเพื่อลดทอนประสิทธิภาพอาวุธของผม หากปล่อยไว้แบบนี้ อีกไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ ปืนไรเฟิลของผมอาจจะใช้ยิงข้ามทวีปไม่ได้อีก"

เย่ว์หนิงเบิกตากว้าง "วิถีสวรรค์ลงทัณฑ์! ในตำราโบราณบันทึกไว้ว่า หากมีพลังอำนาจใดที่ไม่ได้กำเนิดจากพลังปราณพยายามฝืนกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ สวรรค์จะส่งเคราะห์กรรมมาลบล้าง... แล้วคุณจะทำยังไง?"

ลู่เฟิงหันมอง เงา ของยอดเขาที่พาดผ่านแปลงผักกาดขาว สมองของเขาประมวลผลสมการทางวิทยาศาสตร์ผสมผสานกับข้อมูลของโลกเซียน

"วิทยาศาสตร์คือการปรับตัว เย่ว์หนิง ผมต้องการ 'แก่นปราณปฐพีบรรพกาล' มันคือแร่ธาตุที่กักเก็บกฎเกณฑ์ของดวงดาวนี้เอาไว้เข้มข้นที่สุด ผมจะนำมันมาดัดแปลงเป็นฉนวนหุ้มเตาปฏิกรณ์ และสร้าง 'ระบบพรางตาระดับควอนตัม-วิญญาณ' เพื่อหลอกให้โลกใบนี้คิดว่าปืนไรเฟิลของผมเป็นเพียงของวิเศษชิ้นหนึ่ง"

แม่ทัพหญิงสูดลมหายใจลึก "แก่นปราณปฐพีบรรพกาล... ของแบบนั้นมีอยู่แค่ใน 'หุบเหวไร้ก้น' ซึ่งเป็นเขตหวงห้ามที่มีสัตว์อสูรระดับตำนานเฝ้าอยู่ กองทัพของเราไม่สามารถเจาะเข้าไปได้หรอกนะ"

"คุณแค่ระบุพิกัดที่ชัดเจนมาให้ผมก็พอ" ลู่เฟิงกล่าวเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบแฝงความเด็ดขาด "ส่วนเรื่องการเจรจากับสัตว์อสูร... ผมจะใช้กระสุนยาสลบ เป็นเครื่องมือทูตเอง"

ตอนต่อไป

ตอนที่ 18: มหาอสูรแห่งหุบเหวแล...