เรื่อง ตกหลุมรักนายหน้าหวาน
ก่อนเิเี10นาทีาิขออาจารย์ลงมาเข้าห้องน้ำเเ่ดันเดินมาี่ลานจอดรถเเละเดินมาี่รถของปะสีหน้าเจ้าเล่ห์มองซ้ายมองขวาเเ้ป่ยลถ....ล้อไม่พอั้สี่ล้อเละัขอโทษะเพื่อนเเ่เราัดี....าิคิดเเ้จัดการป่ยลมทั้งสี่ล้อเ็ภาระิเเ้เขา็เดินจากตรงนั้นัี กลับมาี่ห้องเรียนา้าเฉยเืไม่มีะไเกิดขึ้น
"เห้ยไปห้องน้ำทำไมเหงื่อเเตกเต็มเวะ"ปะสังเกตุเอ่ยถาม
"อากาศข้างนอกมันร้อนมึงจะถามทำไมนักหนา" าิเเถ
"หรา"
"เออถามอยู่ได้"าิเอ่ยมองนาฬิกาเเ้เ็บของ
"ทำไมมึงดูรีบๆเเปลกวะไอ้ิ"ยังไม่ัี่าิจะตอบเสียงออด็ดังขึ้นช่วยชีวิตเขา
"มีธุระวะไปะ"าิเอ่ยเเ้รีบไป
"ะไวะทำไีบขนาดนั้น"ชายหนุ่มส่ายหัวงงๆเเ้เ็บของเดินไปาิเเอบสังเกตุผลงานตัวเองเขาเเอบขับรถตัวเองไปจอดี่คณะแพทย์ศาสตร์แล้วเดินวกมาเเอบสังเกตุการณ์ี่ลานจอดรถนิเทศฯเห็นอรรถพรเเละพุฒิชัยเดินลงจากตึกมาี่ลานจอดรถ
"เรากลับก่อนะั"
"ขับรถดีๆะพุฒิ"
"ั็เืัะ"
"โอเคเจอัพรุ่งนี้"ทั้งคู่เเยกัขึ้นรถาิิ้ดีดนิ้ว....ลงล๊อคทีนี้็เหลือเเ่มึงเเ้ะไอ้ปิงฺ....าิคิด ปะเดินเตร่มาี่รถตัวเอง็ต้องตกใจ
"ไม่ะล้อรถกูเหี้ยเอ้ยทำงัยดีวะกลับ่างัยวะสัส"ปะหัวเสียอรรถพรขับรถผ่านมามองไปี่ลานจอดรถ
"อ้าวนั่นรถพี่ปิงหนิทำไมยังไม่กลับอีกะ"คนตัวเล็กรีบชะลอถาม
"พี่ปิงยังไม่กลับเหรอครับ"
"ยางรั่ว4ล้อเหงุดหงิดจะตายอยู่เเ้นี่"
"กลับกับผม็ได้ครับ"
"ดีะเเกผ่านมาพอดีไม่ั้ได้นั่งมอไซค์กลับชัวร์" ปะคลายสีหน้าลงมองหน้าคนตัวเล็ก
"เลิกหงุดหงิดเเ้เหรอครับพี่ปิง"
"หายเเ้"ปะเอ่ยิ้ๆ
"หายไวจัง"อรรถพรเอ่ยตาขับเเ่ปากยังสนทนา
"แค่เจอนาย็หายหงุดหงิกเเ้"อรรถพรเบรครถหันมามองเขา
"นายผมฟังเเ้ไม่ชินเพี่ปิงใช้คำเดิม็ได้ะครับ"
""กูมึงหะเหรอ"
"ครับฟังดูธรรมชาติกว่าเเ่ไม่ต้องเรียกไอ้ะครับ"
"็ได้ั้เาใหม่ะ เเค่เจอมึงกู็หายหงุดหงิดเเ้"
"ฮะ...."อรรถพรนิ่งอึ้งมองเขา
"ะไ"
"พี่ปิงพูดะไแปลกๆอีกเเ้ะครับ"
"แปลก่างัย"ปะย้อนถาม
"ช่างเถอะครับตอนนี้ผีบขับรถดีกว่า"
"รำคาญกูว่าั้"เขาเอ่ยเริ่มนอย
"เปล่าครับผมเเค่หิวข้าว"
"เอ้าเหรอั้มื้อนี้กูเลี้ยงขับให้ไวเหิวมากเืั"ปะเอ่ยมาิ้ี่มุมปากอรรถพรเหลือบมองรอยิ้นั้นเเ้ิ้มาเช่นั
าิกลับถึงบ้านไม่วายจะโทรเช็กปะ
ในรถอรรถพรจู่ๆมือถือปะ็ดังขึ้น
"ไอ้ิ เออ่าัยมึง
"ถึงบ้านยังมึง"าิพูดมา
"ยังวันนี้เเ่งโคตรซวยเ"
"ทำไมวะ"าิเเกล้งถาม
"็ยางรถเเบน4ล้อเไม่รู้ว่าไปเหยียบะไหรือไอ้ชั่วตัวไหนป่ยลถกู"
"เเ้มึงกลับงัยวะ"
"โชคดีัมันผ่านมาพอดีเติดรถมันกลับหอ"อรรถพรนั่งฟังิ้ๆ
"เอ้าลำบากน้องมันอีก"
"น้องมันอยู่หอเดียวกับกู"
"หะบังเอิญหอเดียวัด้วยเนื้อคู่ัชัดๆ"าิเเซว
"พูดมากกูวางะ"
"เเหีบวางเะ"
"อย่ามาทำเสียงกวนตีนกูวางเเ้"เขารำคาญรีบตัดสายาิขำิ้ปากกว้าง....โชคดีะมึงกูเปิดโอกาศให้มึงเเ้คว้าเาไว้ะเพื่อนขอให้มึงรู้ตัวว่าตอนนี้มึงรู้สึกะไกับน้องมันอยู่...าิคิดิ้มา่าโล่งใจ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??