เรื่อง ตกหลุมรักนายหน้าหวาน
"ผมจะลง"
"ื้ เป็นะไก็ไ่บอกอู่ดีๆมึงก็เป็นเเนี้ะนะ"ประยังึเเขน
"ก็เพราะไ่รู้งัยผมถึงเป็นเเนี้ก็เเค่เมาสนะไวะ"อรรถพรเอ่ยมองตรงหน้าฤทธิ์เหล้าทำให้ี่พูดน้อยสุภาพเปี่ไป
"คุยกันดีๆกูขอหละ"ประดูนิ่งเเละใจเย็นใช้คำพูดให้น้อยลงเเ้สื่อสายตาออกมามากขึ้นทำให้เมานิ่งไปพร้อมมองเขา
"ถ้าเราอู่ดีๆก็ึงๆนึงโดยี่ไ่ได้เป็นะไกันเลยมันผิดมั้ยพี่"
"ึง ใ ...หรือ่ามึง"ประเอ่ยงงๆเเละก็ชี้มาี่ตัวเอง
"ผม"
"มึงึงกูเ"ประถามกำพวงมาลัยรถเเน่นรอฟัคำตอบเเต่ยังไ่กล้าหันหน้าไปสบตา
"จะผิดมั้ยถ้าผมบอก่าผมชอบพี่"ประหันขวับสายตาของทั้งคู่ประสานกันประึันิ่งมองเรียวปากสีเเตรงหน้า่จะึคอเสื้อตัวเล็กปะจูบ ตัวเล็กึัสตั๊นไปสางเมาเป็นปลิกทิ้งเขาจูบอย่างออ่นโยนเเต่หนักหน่วงบางท่วงทีเเ้ระริมฝีออกพูดเชิงกระซิบ
"เี่สิ่งี่กูู้ึอู่ เเรกกูสับสนนะเเต่นี้กูโอเคเเ้"
"พี่ปิง..."อรรถพรเงยหน้ามองเขาใจทั้งคู่เต้นเเรงตัวเล็กพยายามเก็บอาการไว้เเต่เก็บไ่อู่เขึับีบนิ้วตัวเองเเน่น
"มึง่ามึงชอบกู เเ้ถ้ากูจะจูบมึงเี่ไ่ผิดใช่ะ"ประเอ่ยเเ้ใช้มือลูบริมฝีบอกตัวเล็กตรงหน้าถามออกมาอีก
"จูบเเรกของกูไ่ได้เเย่ใช่ปะ"อรรถพรได้เเต่นั่งนิ่งใบหน้าเเกล่ำรีบนั่งหันไปทางอื่นเขาจึงพูดต่อ
"กูไ่เคยจูบใเลยนะเว้ยมึงเเรกในชีวิตกูเลยถ้าเป็นไปได้...."ประพยายามจะพูดะไบางอย่างออกมา
"พี่ปิงผมง่วงเเ้ครับัหอกันเถะ"เขาเอ่ยเเทรกออกมาเขินจนนั่งเเทบไ่ติดเป็นครั้งเเรกเช่นกันี่ตัวเขาเองจูบกับผู้ชายด้วยกันเเละเป็นจูบของผู้ชายี่ตัวเองก็เเอบปลื้มเขาไ่ใช่น้อยเช่นกันอาการเลยออก
"เปี่เรื่อง จะไ่ฟักูพูด่เ"
"ึ ไว้าใสั่นเเ้่พูดนะนี้ัหอ่ขอร้อง"
"อาย เ้าเขิน เ้าใั่ด้วย"ประเเกล้งเเซวอีกจนตัวเล็กมองค้อน
"ถ้าพี่ไ่ ผมไปโบกเเท๊กซี่นะ"
"ออกิออก ..........เเต่เอาจริงๆนะจากใจเลยกูก็อาการเดียวกับมึงเลยนี้"ประเอ่ยเเยิ้มๆเขาดูโล่งใจอย่างบอกไ่ถูอรรถพรหันหน้าไปทางกระจกรถยิ้มกว้างจับหน้าอกตัวเองอย่างตื่นเต้นกับจูบเเละคำพูดของประี่กล่าวออกมา
ด้านพุฒิชัยเินหน้าตั้งออกมาจากผับตรงจะเินไปเรียกเเท๊กซี่
"เดี๋ยวจะรีบเินไปไหนนี่"
"ก็หาเเท๊กซี่ับ้านงัย"
"ไปเดี๋ยวไปส่ง"
"ไ่ไปจะัเเท๊กซี่"
"อย่าให้ต้องบังคับไปงั้นโดนดีเเน่"มาวินเอ่ยึหน้าตึง
"ไ่ต้องมาึหน้าตึงถ้าผมกลัวผมจะยืนเถียงพี่เเนี้เ"
"เออมึงเก่งมึงชนะัปะจะเี่ยงคืนเเ้"
"ก็เเยกกันตรงนี้หละพี่วินก็ัไปิ"
"ตกลงพูดไ่รู้เรื่องใช่ะ"
"พี่นั่นหละไ่รู้เรื่อง"พุฒิชัยยังคงโต้เถียง
"เออ"ไ่พูดะไมากเเค่เินเข้าประชิดตัวเเ้เเบกพุฒิชัยไว้บนบ่า
"ไอ้พี่วินทำบ้าะไเี่"
"ก็พูดกับมึงดีๆไ่ฟัก็ต้องเเบกมึงปะวะ"
"ปล่อยผมไอ้พี่วืน"ตัวเล็กผยศไ่เลิก
"ไ่เลิกิ้นกูทิ้งิ่งมึงหัวปักพื้นจริงๆนะ"เขาเอ่ยเเ้ทำอย่างี่บอก
"โอเคๆเฉยเเ้ผมเินเองได้พี่วินวางผมลงมองใหญ่เเ้"บริเวณนั้นต่างมองมาี่2หนุ่มเป็นตาเดียวกัน
"ไ่วางไ่เห็นจะสนใเลย"
"อายเค้าพี่วินอย่าเล่นิไ่งั้นกัดนะ"
"กัดหลังกูมึงงับถึงเ"เขาเินไปพูดไปเเบกไปยิ้มไป
"งับหลังไ่ถึงงัดตู่ายก่า"
"โอ้ยเหี้ยเจ็บเล่นไรวะ"
"ก็วางิ"
"ไ่เอา"
"งั้นกัด"
"กัดกูตีก้นเอาิ"มาวินเอ่ยพุฒิชัยไ่คิด่าเขาจะทำจริงจึงกัดมาวินเลยตีก้นเขา
"ไอ้พี่วินไอ้ชั่วปล่อยเดี๋ยวเลือดตกหัว"
"ขอเเก้หน่อยพี่ไ่ใช่ชั่วพี่คือวายร้ายอู่เฉยๆดีๆถ้ายังิ้นเจ็บหนักนะ"
"ไอ้พี่โรคจิต""พุฒิชัยด่าเขาหยุดพยศในทันใด
"น้อมรับ"มาวินเอ่ยู้ึขำตัวเองี่กล้าทำะไเเนี้
ี่หอกล้วยไม้เวลาตี1
ประจอดรถี่ลานจอดรถเเต่ยังไ่ดับเครื่องมองี่กำลังหลับนึกถึงเหตุการ์ณเมื่อไ่รานมานี้เขาเอามือลูบผมอรรถพรพร้อมหยิกเเก้มเบาๆ...ทำไมมึงไ่ยอมให้กูพูดให้หมดนะกันมึงจะได้รู้ใจกูงัยเเต่กูเข้าใจนะมึงอาจจะยังไ่พร้อมก็ได้กูจะรอมึงนะนี้กูไ่สับสนไ่มะไค้างคาเเ้เหลือเเต่ความู้ึในใจมึงนั่นหละจะเปิดรับอย่างกูมั้ย....เขานั่งคิดเดียว
"กันถึงหอเเ้"เขาเขย่าตัวเรียกเบาๆเเต่ตัวเล็กไ่ตื่นคว้ามือเขาไปเเนบเเก้มไว้ประยิ้มกว้าง่ปลดสานเบลว์เเ้่ๆึมือเล็กออกเปิดประตูออกมาข้างนอก่จะมาเปิดประตูรถข้างขับช้อนอุ้มตัวเล็กขึ้นหอ
"หนักใช่ย่อยนะนี่"เขาเอ่ยยิ้มๆอุ้มตัวเล็กขึ้นหอจนกระทั่งถึงชั้น3...อ้าวงานเเ้ชั้น3เเต่พักห้องไหนวะนี่...เขาคิดเินอุ้มวนไ่กล้าเรียกหลับอู่...เอาวะคืนนี้นอนห้องกูหละกันเสือกรู้ชั้นเเต่ดันลืมห้อง...เขาคิดหน้าู่อุ้มตัวเล็กขึ้นชั้น4
พอเข้ามาในห้องเขาก็วางออรถพรไว้บนเตียงถอดถุงเท้ารองเท้าให้เเ้เอากาละมังน้ำกับผ้าขนหนูเช็ดหน้าพร้อมปลดกระดุมเสื้อเพื่อเช็ดตัวให้เขามองเนื้อกายี่ขาวเเละยอดอกสีชมพูเเ้เผลอคิดะไเกินเลยจึวต้องเลิกเช็ดให้หันหน้าไปทางอื่นเเ้ติดกนะดุมเสื้อให้....เชี้ยมามีอารมณ์ะไนี้วะ....เขาคิดรีบห่มผ้ามห้ตัวเล็กเเ้เินจ้ำเข้าห้องน้ำยืนจ้องตัวเองในกระจกเเ้เปิดน้ำล้างหน้าหลายครั้งก่นจะเเช่ตัวเองในอ่างอาบน้ำเพื่อให้เลือดในกายี่สูบฉีดเเละความต้องการเบาบางลงครึ่งชั่วโมงต่อมาหลังจากอาบน้ำเสร็จเขาเเต่งตัวด้วยชุดลำลองกางเกงขายาวเเละเสื้อกล้ามมองตัวเล็ก่จะ่ๆล้มตัวลงนอนหงายมองไปมองอรรถพรเป็นระยะด้วยรอยยิ้มี่ละมุน...หวัง่าคืนนี้กูคงห้ามใจตัวเองไ่ให้ปล้ำมึงได้นะก็ไ่รู้่าเพราะะไกูถึงมีอารมณ์อาจเพราะฤทธิ์เหล้าหรือเพราะเสน่ห์ของมึงก็ได้มั้งกัน....เขาคิด่จะ่ๆหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทรา
ตัดมาี่บ้านพุฒิชัย
"ถึงเเ้บ้านผมพี่ก็ัไปิรอไร"
"ไ่เชิญเเขกเข้าบ้านเสียมารยาทนะเี่"
"มันดึกเเ้ขับรถดึกๆอันตราย"
"งั้นกูค้างบ้านมึงนะ"
"ไ่ได้"
""มึงกลัวกู่างั้น"มาวินเจ้าเล่ห์เอ่ยออกมา
"ไ่กลัว"
"งั้นก็ให้กูนอนนี่ิหรือไ่กล้าปอด่างั้น"มาวินยั่วตัวเล็กให้ฮึดโมโหเขา
"ได้ใ่าไ่กล้าคำ่ากลัวใช้กับผมไ่ได้หรอก"มาวินยิ้มี่มุมปากขับรถเข้ามาจอดเเ้เินตามพุฒิชัยเข้าบ้าน
"พี่วินเเ้พี่มีเสื้อเปี่ไปมหาลัยเ"
"มีอู่ในรถมึงไ่เห็นเเบาะหลังะ"
"รกของโคตรรกเลยพี่วินพักห้องี่เคยพักละกัน"ตัวเล็กเอ่ยทั้งคู่เเยกย้ายกันไปจนกระทั่ง...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??