เรื่อง ตกหลุมรักนายหน้าหวาน
รุ่งเช้าี่บ้านุิชัย
าิลืมตาื่ึ้มาะขยับตัวเเ่ทำไ่ได้
"โอ้ยตะคริวิ"เขาูออกมาุิชัยหลับเพลินมือก็กอดขาก็ก่ายตัวาิทั้งคืนเขาเเทบไ่ได้ขยับตัวคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาเจอาิหน้านิ่วจ้องเขา
"จ้องไมพี่ทำไมตื่นเเ้ไ่ไปา้ำ"
"กูะลุกได้งัยมึงดูดิ"เขาเอ่ยใช้นิ้วชี้ให้ดูสถานการณ์ตรงหน้า
ุิชัยมองตาม
"ยัง ยังไ่ลุกีตะคริวิกูไปครึ่งตัวเเ้"าิเอ่ยย้ำคนตัวเล็กลุกพรวด
"โ เเ้ทำไมพี่ไ่เีผมะ"
"ก็มึงตายอยู่ใครอยากะเีวะ"
" ยังไ่ตายูไปเรื่อยไปา้ำก่อนะ"คนตัวเล็กเอ่ยะออกจากห้องไปห้องตัวเองก็นึกขึ้นได้รีบหันมา
"พี่ิ"
"ะไร"
"ไปไล่เเขกไ่ได้รับเชิญออกจากห้องให้ผมหน่อยดิ"
"ึ ไ่เอา"
"น๊าๆๆๆ"
"เมื่อคืนมึงเปิดประตูไว้หนิมันไปเเ้มั้ง"
"ไปดูเป็นเพื่อนผมหน่อย"
"ึ ไปเองดิ"
"พี่ิ ะครับ"ุิชัยออ้นเกาะเเขนเขาคนเจ้าเล่ห์จึงูออกมา
"ถ้าไปเป็นเพื่อนก็ะได้ะไร"
"ได้หมดพี่ให้ทำไรผมทำหมด"
"เเน่ใจ"ชายหนุ่มยิ้มเหมือนเข้าทางเขา"ถึงะกลัวเหมือนกันเเ่ความเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มมีสูงกว่าเขาจึงช่างใจเเบบกล้าๆกลัวๆ
"จริง ะๆ"
"เออ ็ไ้"เข้าล๊อคเขาลุกเดินนำคนตัวเล็กไปถือไม้กวาดไปด้วยเเ้ย่องเข้าสำรวจในห้องมองไปรอบๆไ่เจอเเ้จึงเดินเข้าไปในห้องน้ำสำรวจดูก็ไ่พบจึงเดินยิ้มออกมาบอก
"ไ่มีเเ้เข้ามาดิ"
"เเน่ใจ"คนตัวเล็กกลัวไ่กล้าเขามา
"เออดิไ่มีเเ้"าิอยู่ในห้องมองท่าทางคนตัวเล็กอดี่ะยิ้มไ่ได้คนตัวเล็กค่อยๆเดินเข้ามาในห้องอย่างหวาดๆมองซ้ายทีขวาทีจนาิอยากเเกล้ง
"ไอุ้ิข้างหลังมึง"เท่านั้นะุิชัยโผเข้ากอดเขาทันทีชายหนุ่มยิ้มชอบใจส่วนคนี่กลัวหลับตากอดเขาไว้เเน่น
"ไอ้พี่ิไหนว่ามันไปเเ้"
"555มันไปเเ้กูเเหย่มึงเล่น"คนตัวเล็กรีบถอยห่างมองตาเขียวปัด
"เพื่อไรเนี่ยคนกลัวดันมาเเกล้ง"
"ก็อยากกอดะเลยเเกล้ง"
"๋หรา ืานี่ดลย"
"ทำไร"าิเอ่ยเตรียมหนี
"ะเตะพี่งัยอย่าหนีะ"
"กูรุ่นพี่มึงะ"าิเอ่ยวิ่งรอบห้องส่วนคนตัวเล็กวิ่งดักไปมา
"เจ้าเล่ห์หยุดเลยมาเตะเดี๋ยวนี้"ทั้งคู่วิ่งไล่กันไปมามีหัวเราะมีโวยวายสุดท้ายาิก็รวบล๊อคมือเเละตัวคนตัวเล็กไว้
"พี่ิทำไร"ทั้งคู่เผชิญหน้ากัน
"ก็..."าิค่อยๆขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆุิชัยหลับตาไ่กล้ามองเพราะใบหน้าใกล้กันมากปากเเทบะชนกันใจเต้นรัวราวกับกลองาิยิ้มมองปากได้รูปเหมือนะจูบเเ่กลับเปลี่ยนใจเอาจมูกชนกับจมูกกันตัวเล็กพร้อมูออกมา
"เป็นไรใจเต้นโคตรเเรงเลย"
"ก็พี่ะทำะไระ"
"มึงก็ลืมตามองกูดิ"าิเอ่ยุิชัยค่อยๆลืมตามองเขาจมูกี่เกยกันทำให้รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนซึ่งกันเเละกัน
"มึงเห็นะไรในตากูบ้าง"เขาเอ่ยถามีครั้งเเละยังอยู่ในลักษณะเดิมจนคนตัวเล็กเขินหนักเข้าไปีหน้าเเดงกล่ำ
"เห็นว่าถ้าเรายังเล่นกันอยู่เเบบนี้สายเเน่"ุิชัยดันตัวออกรีบชิ้งหนีเข้าห้องน้ำทันทีพอปิดประตูได้ก็ยืนพิงประตูหายใจราวๆมือนิ่มกุมกน้าอกเเน่น.....เต้นะไรนักหนาวะะตายอยู่เเ้นี่...เขาคิดยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นาิี่อยู่ด้านนอกยิ้มออกมา...ะน่ารักไปไหนวะมึงะอยู่นานกว่านี้กูคงอดใจไ่ไหวจูบมึงเเน่...เขาคิดเดินยิ้มออกไปจากห้อง
หอกล้วยไม้
07.00น.
"พี่ปิงปกคอเสื้อ"
"ทำไมเหรอ"เขาจับเลิกคิ้วถาม
"ปกคอมันผุบไปข้างใน"
"ไหนะ"ปรมะจับคอเสื้อก็ยังไ่รู้จุดจนอรรถพรต้องเดินมาจัดให้
"ได้เเ้"
"หล่อเลยว่างั้น"
"ไ่รู้"อรรถพรเอ่ยยิ้มๆ
"งั้นก็ขึ้นรถ"เขาเอ่ยกอดคอคนตัวเล็กอรรถพรเหล่มองเค้าก่อนเอาเเขนออกเเู้ออกมา
"เนียนะครับ"คนตัวเล็กเอ่ยรีบขึ้นรถปรมะหัวเราะึๆมองตามก่อนะขึ้นรถเเ้ขับออกไป
ลานจอดรถคณวิศวะฯ
ปรมะกับอรรถพรมาถึงเเ้ปรมะกวาดสายตามองหารถาิ
"ไอ้ิมันไปไหวยังไ่มาี"
"พี่ปิงผมโทรหาุิไ่ติดะ"
"เอ้ามันไ่มาเรียนหรือเปล่า"
...ปรี๊นๆ....าิบีบเเตรรถพร้อมเปิดกระจก
"บีบหาพ่อมึงเหรอ"ปรมะด่าออกมา
"ด่ากูเเ่เช้าเลยะ"าิเอ่ยปรมะเดินมาหาพอเจอุิชัยก็รีบเอ่ยถาม
"มาด้วยกันได้งัยวะ"
"อ่อก็กับมัน"
"เจอกันก่อนถึงมอครับเลยขอติดรถมา"ุิชัยเอ่ยตอบ
"โกหกปะนี่มีพิรุท"อรรถพรเอ่ยจ้องหน้าุิชัยี่กำลังกลบเกลื่อนสีหน้า
"มึงะูเองหรือะให้กูู"าิลงจากรถเเ้หันมาถาม
"ูเองพี่หะไ่ต้องเลย เมื่อคืนพี่ิ้าบ้านเราะกัน"
"ว่าเเระเสื้อยับเเบบนี้เเขวนสำรองไว้ในรถชัวร์"ปรมะยิ้มมองเพื่อนด้วยเเววตากวนๆ
"ก็มันดึกเเ้กูขี้เกลียดขับรถกลับมันอันตรายเว้ย"าิเเถูไ่เต็มเสียงผมหิวเเ้ะหาไริเถะปะกันุิชัยเปลี่ยนเรื่องหันมาจับมืออรรถพรให้เดินมาด้วยปรมะจ้องอยู่ก่อนเเ้ผละมือุิชัยออก
"เห้ยน้อยๆหน่อยจับทำไมวะ"
"เเหมหวงออกนอกหน้าะมึง"าิเอ่ยเเซว
"จับได้คนเดียวเว้ยถ้าอยากจับไปจับไอ้ินู้น"เขาคว้ามือคนตัวเล็กมาจับไว้
"อย่าบอกะว่ามึงกับน้องมันเออ..."
"เออเหี้ยไรไ่มีไรไปเเดกข้าวไป"ปรมะเอ่ยดึงคนตัวเล็กให้เดินตามไปอรรถพรอมยิ้มเล็กน้อยเดินก้มหน้าตามเขา
"ไ่ต้องสงสัยเเ้มั้งว่าคบกันเเบบไหน"าิเอ่ยกอดคอุิชัย
"พี่ิอย่ามาหัวหมอ"
"ะไร"
"ก็นี่ะ"
"อยากกอดคอมีไรมะอย่าลืมสัญญาีู่ไว้"
"มันเกี่ยวด้วยเหรอ"
"เกี่ยวมึงต้องตามใจกูเป็นเวลา1วันโอเคมะ"
"หะ"ุิชัยมองเขาด้วยห่างตา
"ไ่ต้องมาหะเลยตามนี้ไปิข้าวกัน"าิตีเนียนูจบก็กอดคอคนตัวเล็กเหนี่ยวไว้ให้เดินตาม
โรงอาหาร
"กันิไร"
"มันะไ่ทันเเ้ะพี่ปิง"อรรถพรดูเวลา
"ไ่ทันก็ต้องิใกล้ๆนี่เลยร้านซาลาเปาโอเคมะ"
"ครับเดี๋ยวผมไปซื้อน้ำเอง"
"เราไปด้วยกันุิชัยเดินตามเพื่อนรักไป
ใช้เวลาไ่นานบนโต๊ะก็มีซาลาเปาหลายไส้ในกล่องโฟมทุกคนิกันอย่างอร่อยปรมะมองซาลาเปาี่มืออรรถพรคนตัวเล็กหันมามอง
"เอาปะพี่ปิงไส้หมูเเดง"
"อืม..."เขาเอ่ยเเ้พยักหน้าอรรถพรเลยเเบ่งออกพอคำเเ้ป้อนเขาาิมองตาเเ้เหลือบมองุิชัยคนตัวเล็กมองหน้าาิยักคิ้วเเ้ทำตาส่งซิกพร้อมอ้าปากรอุิชัยหมันไส้หักครึ่งใหญ่ยักเข้าปากาิชายหนุ่มถึงกับถลึงตาทั้งร้อนทั้งติดคอตบหน้าอกทั้ง3คนนั่งหัวเราะกับท่าทางของชายหนุ่มปรมะส่งน้ำให้เพื่อนนั่งหัวเราะเหลือบมองอรรถพรเเ้ยิ้มตอบต่างคนต่างป้อนหยอกกันเล่นกันไปมาอย่างสนุกสนาน
เเละนับตั้งเเ่วันนั้นเป็นต้นมาทั้ง2คู่ก็สนิทกับมากขึ้นเปิดใจคุยกันมากขึ้นเเละตัวติดกันสุดๆ
จนกระทั้ง........
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??