เรื่อง เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส
“ มีเวลาแค่ 4 ชั่วโมงก่อนเที่ยงคืน ตัดเวลาเดินทางออกไป 2 ชั่วโมง อืม มีเวลาเหลือเฟือ ”
เฉินห่าวมองภาพทิวทัศน์ผ่านรถโดยสารที่กำลังนั่ง เขารู้สึกคิดถึงเป่าเป้ยไม่น้อย ถ้ามาด้วยกันคงสนุกกว่านี้ ภาพรอบข้างสวยงามเป็นอย่างมาก เมืองในช่วงกลางคืนเต็มไปด้วยสีสันสวยงาม ทันใดนั้นเขาก็เดินลงจากรถเนื่องจากมาถึงสถานีสุดท้ายแล้ว หากต้องการเดินทางไปยังรอยต่อจะต้องจ้างฮันเตอร์ไปส่ง
“ โอ้โห คึกคักไม่น้อยเลย ”
นับเป็นภาพที่แปลกตา ผู้คนด้านหน้าไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าเหมือนเหล่าเซียน พวกเขาสวมชุดเกราะสู้รบที่ช่วยดูดซับแรงกระแทกเป็นหลัก อาวุธที่สวมใส่มีแสงสว่างจากรอยต่อราวกับว่ามีหลอดไฟซ่อนอยู่ข้างใน
เลเวลที่เขาเห็นมีตั้งแต่เลเวล 2 ไปจนถึงเลเวล 30 ภายในสถานีแห่งนี้คือจุดที่เหล่าฮันเตอร์มารวมตัวกันก่อนจะออกเดินทางไปยังพื้นที่ล่าต่างๆ หากเขาอยากเจอฮันเตอร์ระดับสูงกว่านี้จำเป็นต้องไปยังสถานีฝั่งอื่นที่มีพื้นที่ระดับสูงกว่า
“ อีก 10 าีรถจะออกแล้ว ค่าเดินทางเพียง 2,000 เหรียญเท่านั้น ! ”
“ ทางนี้อีก 5 าี ค่าเดินทาง 3,000 เหรียญ! ”
ฮันเตอร์ยืนบนหลังคารถร้องตะโกนเรียกลูกค้า เฉินห่าวมองรถหลายสิบคันจอดอยู่ด้านหลังสถานีเตรียมตัวเดินทางไปส่งยังพื้นที่ล่า เขาจึงเดินไปซื้อตั๋วกับรถที่จะออกในเร็วๆนี้
“ พี่ชาย แน่ใจนะว่าจะไปชุดนี้ ”
เด็กหนุ่มน่าจะอายุไล่เลี่ยกับเหมยลี่มองเขาด้วยแววตาสงสัย เฉินห่าวต่างจากคนอื่นๆเพราะเขาไม่สวมใส่เครื่องป้องกัน นอกจากนั้นแล้วยังไม่สวมใส่อาวุธ หากเป็นเลเวล 0 อย่างน้อยจะต้องถืออาวุธสักอย่าง
“ แน่ใจ ”
“ ที่นั่นอันตรายนะ คิดให้ดีล่ะพี่ ”
“ ฉันจ้างคนไว้แล้ว พวกเขารอฉันอยู่ที่ปลายทาง ”
เฉินห่าวตัดปัญหาออกไปโดยโกหกว่ามีคนรอ เขาสังเกตได้ว่ามีบางคนมองเขาด้วยแววตาที่จ้องจะเล่นงาน สิ่งที่อีกฝ่ายวางแผนทำคงเป็นการปล้นเขาที่ดูอ่อนแอ ท่าทางของเขาเหมือนกับประมาท ความจริงแล้วเขาไม่เคยประมาทเลยสักก้าว ต่อให้เขาจะไม่มีอาวุธในมือ เขาสามารถใช้เล็บสังหารเลเวล 20 ได้ถ้าต้องต่อสู้กัน
การเดินทางครั้งนี้มีหลายสิ่งที่เขาต้องระวัง เนื่องจากว่าเขาไม่ได้อยู่ภายในตึก ความสามารถในการต่อสู้จึงลดลงมาก เขาจึงหวังว่าจะไม่มีอันตรายเกิดขึ้น หากสังหารมอนสเตอร์สักตัวได้แล้วเขาจะรีบกลับเพราะโลกนี้ไม่ได้ระบุว่าเขาต้องสังหารมอนสเตอร์อย่างบ้าคลั่งเพื่อเก็บค่าประสบการณ์ เงินสามารถแก้ปัญหาได้หลายอย่าง เพียงแค่เขารอเงินจากลูกค้าที่เข้าใช้งานฟิตเนสแล้วนำไปซื้อผลึกมานามาดูดซับก็สามารถอัพเลเวลได้เช่นเดียวกัน
“ รัดเข็มขัดให้พร้อม เส้นทางข้างหน้าขรุขระมาก หากสวมใส่หมวกกันน็อกด้วยจะดีไม่น้อย ”
เฉินห่าวทำตามคำแนะนำของเด็กหนุ่ม หยิบหมวกกันน็อกที่อยู่ข้างๆขึ้นมาสวมใส่ เพียงแต่ว่าทุกคนกลับหัวเราะพอใจหลังจากเห็นท่าทางของเฉินห่าว ไม่มีใครคิดจะสวมใส่หมวกกันน็อก เนื่องจากแรงสั่นสะเทือนจากรถที่โยกไปมาไม่มากพอจะทำให้ใครหัวแตกได้ เฉินห่าวจึงถอดหมวกออกหลังจากรู้ว่าตนเองเผลอปล่อยไก่ไปหนึ่งตัวจนทำให้เขาดูอ่อนแอ
ภาพตึกสูงค่อยๆหายไป บ้านเรือนของผู้คนค่อยๆถูกป่าไม้บดบัง สองข้างทางที่รถผ่านเต็มไปด้วยต้นไม้จำนวนมากที่ขึ้นมาแทนที่บ้านเรือนที่ถูกทำลายและทรุดโทรมไปตามกาลเวลา
อากาศเริ่มไม่สดชื่นเหมือนเคย เขาได้กลิ่นเหม็นเน่าโชยมาตามลม คงเป็นกลิ่นศพมอนสเตอร์ที่ตายใกล้ๆนี้
เขาเคยเข้าสู่พื้นที่ลึกลับและดินแดนประหลาดมากมาย เส้นทางที่กำลังผ่านไปกลับไม่เหมือนดินแดนไหนที่เคยล่า ต้นไม้ใบหญ้าที่มองเห็นดูแปลกตาจนเฉิน-่าวอดไม่ได้ต้องยิ้มออกมาเพราะเขากำลังตื่นเต้น นานมากแล้วที่เจ้าสำนักเช่นเขาไม่ได้แสดงอาการเช่นนี้
นับตั้งแต่เลื่อนระดับไปถึงจุดสูงสุดที่สามารถท้าทายสวรรค์ ไม่มีดินแดนใดที่ทำให้เขาหวาดกลัวได้ สุสานเซียนที่ถูกขนานนามว่าแข็งแกร่งและน่ากลัวถูกเขาทำลายลงง่ายๆ แต่ตอนนี้เขากลับมาเริ่มต้นใหม่ ทุกอย่างสามารถพรากชีวิตของเขาได้ มันจึงทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น
“ ไม่ได้สิ ฉันจะบุ่มบ่ามเหมือนโลกก่อนไม่ได้ ฉันต้องกลับไปหาเป่าเป้ยน้อย ”
ทุกคนหันมองหน้าเฉินห่าวที่กำลังยิ้มหวานราวกับฝันถึงสาวงามทั้งที่ทุกคนเริ่มเครียดเพราะเข้าสู่พื้นที่ที่สามารถตายได้ ต่อให้จะอยู่บนรถหุ้มเกราะมอนสเตอร์สามารถเจาะทะลวงเข้ามาได้ง่ายๆ ทุกคนจึงรู้สึกประหลาดใจที่เห็นคนธรรมดาอย่างเฉินห่าวยิ้ม
“ เรามาถึงแล้ว ขอให้ทุกคนโชคดีนะครับ ถ้าหากจะกลับให้ซื้อตั๋วแล้วขึ้นรถกับคนอื่นไปได้เลย ”
เฉินห่าวเดินลงมาจากรถ ด้านหน้าของเขาคือป่าผืนใหญ่ ต้นไม้เรียงรายมีขนาดใหญ่กว่า 5 คนโอบ เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารบนยอดไม้บางต้นจากสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่หลบซ่อนตัวอยู่บนนั้น
ตู้ม!
ทุกคนหันมองไปยังทิศทางที่เกิดเสียงพร้อมกัน เป็นเรื่องธรรมดาที่มีเสียงต่อสู้ส่งออกมาจากป่าเบื้องหน้าเพราะตอนนี้ไม่ได้มีเพียงพวกเขาที่คิดจะออกล่ามอนสเตอร์ในแถบนี้
“ เฮ้อ..ทำอะไรไม่ได้เลยสินะ ”
นอกจากสัมผัสจิตสังหารแล้ว เขาไม่สามารถตรวจสอบอะไรได้เลย ความสามารถทั้งหมดถูกปิดกั้นเพราะไม่มีมานาในร่างกายจำเป็นต้องฆ่ามอนสเตอร์ให้ได้สักตัวเพื่อให้เขามีมานา
“ ไหนล่ะทีมของแก ”
ชายหลังค่อมมองหน้าเฉินห่าว รอยยิ้มที่อีกฝ่ายส่งมาให้เต็มไปด้วยความรู้สึกยินดี เฉินห่าวเคยเห็นรอยยิ้มเช่นนี้มาบ่อยมาก มันเป็นรอยยิ้มของเหล่าคนวิปริต แต่ทุกคนที่ส่งยิ้มนี้ให้กับเขาล้วนแล้วตกตาย
“ พวกเขารออยู่ในป่า ”
“ พวกมันบ้าหรือเปล่า นัดเลเวล 0 ในป่าให้ฉันไปส่งไหมล่ะ เลเวล 0 เดินทางคนเดียวอันตรายมากเลยนะรู้ไหม ฉันขอค่าจ้างเล็กๆน้อยๆ แพงกว่าค่ารถสามสี่หมื่นเท่านั้นแหละ ”
“ พอดีเลยลุง ผมต้องการคนนำทาง ”
“ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก เอาล่ะกลุ่มของแกนัดกันที่ไหน ”
“ พวกเขาบอกว่าจะไปพื้นที่ที่มอนสเตอร์เลเวล 5 ”
“ งั้นก็พวกกระต่ายหน้าเหี่ยว ไปกันเถอะ ถ้าช้ากว่านี้อาจจะอันตรายได้ พวกกระต่ายชอบล่ากันเป็นฝูง ฮันเตอร์ที่ล่าช่วงเช้าน่าจะกำลังเดินทางออกมา พวกเราจะใช้โอกาสนี้เดินสวนเข้าไป ”
เฉินห่าวพยักหน้ารับฟังอย่างตั้งใจแล้วเดินตาม ดูท่าชายหลังค่อมที่เดินอยู่ด้านข้างจะคุ้นชินกับสภาพแวดล้อมรอบๆพอตัว เขาจึงใช้โอกาสนี้แกล้งทำเป็นตีสนิทหาข้อมูล
“ ลุง ส่วนมากแล้วฮันเตอร์มาล่าอะไรที่นี่กัน ”
“ จะสนใจไปทำไม ”
“ ก็ผมเอาแต่บริหารธุรกิจส่วนตัว ไม่มีเวลาออกมาดูก็เลยอยากรู้ว่าฮันเตอร์เขาทำเงินที่สนามรบกันยังไง ”
ชายหลังค่อมยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อรู้ว่าชายที่เดินตีคู่มากับเขาเป็นนักธุรกิจหนุ่ม เขาจึงกระตือรือร้นอธิบายหลายๆอย่างให้ฟัง
“ ส่วนมากนะ ฮันเตอร์จะไม่ล่ามอนสเตอร์เลเวลต่ำกว่า 10 กันหรอกเพราะมันจะถูกสงวนไว้ให้นักเรียนล่า พื้นที่ล่าที่แท้จริงจะอยู่ถัดจัดเลเวล 15 นู่น ในสายตาฮันเตอร์แล้วพื้นที่ที่ต่ำกว่า 15 ล้วนแล้วเป็นพื้นที่ปลอดภัยทั้งนั้น ”
“ สงวนไว้ให้นักเรียนสินะ แล้วพวกนักศึกษาล่าที่ไหนกัน ”
“ ส่วนมากนักศึกษาจะใช้เกณฑ์เดียวกันกับฮันเตอร์มืออาชีพแล้ว พวกเขาจะเริ่มล่ามอนสเตอร์ตั้งแต่เลเวล 15 ขึ้นไป จะต้องเดินเท้าเข้าไปลึกกว่านี้ ราวๆ 2 ชั่วโมงได้ มอนสเตอร์ในนั้นจะมีเลเวลตั้งแต่ 15 ไปจนถึง 25 แกอย่าพึ่งคิดไปเลย อย่างน้อยทำให้เลเวลสูงกว่านี้หน่อย ไม่งั้นตายตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าไปเลยล่ะ ”
เฉินห่าวมองต้นไม้สองข้างทางด้วยความสนใจ บางต้นสามารถเคลื่อนไหวได้หลังจากเขาสัมผัส ใบของมันจะหุบลงเป็นรูปดอกบัวน่านำไปปลูกที่บ้าน หากเป่าเป้ยน้อยสัมผัสคงจะแสดงใบหน้าตื่นเต้นเมื่อเห็นว่าใบไม้หุบได้
เห็ดบางต้นเรืองแสง แม้จะมีพิษอ่อนกลับไม่อันตรายกับมนุษย์ ทันใดนั้นชายที่แนะนำทุกอย่างก็หยุดเท้าลงพร้อมกับชักมีดออกมาเลีย ในระหว่างที่เขาค่อยๆหันหน้ากลับมามองชายหนุ่มที่เดินอยู่ด้านหลังจากเส้นทางที่เล็กลง ชายหลังค่อมกลับตื่นตระหนกเมื่อพบว่าอีกฝ่ายเข้าประชิดตัวของเขาพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มเข้ามาที่คอ
“ ลุงหยุดทำไมเหรอ ”
ดวงตาของชายหลังค่อมเบิกกว้างพยายามมองดูชายตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ หลังจากแทงคอของมันแล้วยังมีหน้าหันมองรอบๆตัวด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ทำราวกับว่ามันไม่ใช่คนสำคัญที่ต้องให้ค่า
พรวด!
เลือดสีแดงกระอักออกมาจากปาก ปลายนิ้วของเฉินห่าวแทงทะลวงไปถึงด้านหลังจนไม่สามารถพ่นเสียงออกมาได้
เมื่อรู้ว่าตนเองต้องมาตายเพราะชายที่ยังไม่ได้อัพเลเวลมันจึงแสดงใบหน้าโกรธก่อนจะทิ้งตัวลงไปนอนบนพื้น
“ อ้าวตายจริง ลุงเป็นอะไรล่ะเนี่ย เลือดออกเต็มคอเลย แล้วผมจะช่วยลุงยังไง ”
ภาพสุดท้ายที่เห็นทำให้โกรธมากยิ่งขึ้น ชายหลังค่อมกลับทำอะไรไม่ได้จึงปล่อยให้ตัวเองตาย ต่อให้มันจะใช้ยารักษา บาดแผลที่เกิดบนคอจำเป็นต้องใช้อาชีพหมอหรือนักบวช มันจึงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
เฉินห่าวสะบัดนิ้วจนเลือดหลุดออกไป สิ่งที่เขาใช้เมื่อครู่คือจิตแห่งดาบที่บีบอัดไปยังปลายเล็บ เขาไม่รู้เช่นกันว่ามันคมมากแค่ไหน แต่จากบาดแผลที่เกิดขึ้น ลำคอของเลเวล 15 ไม่สามารถต้านทานได้ หมายความว่าเขาน่าจะใช้มันสังหารมอนสเตอร์เลเวล 15 ได้ง่ายดายไม่ต่างกัน
ขณะที่คิดว่าจะก้มดูศพของชายหลังค่อมที่เหมือนจะออกปล้นและฆ่ามือใหม่ประจำ เฉินห่าวก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนดัง มันไม่ใช่เสียงที่เกิดขึ้นจากระบบฟิตเนสอมตะ แต่เป็นเสียงจากระบบพื้นฐานของโลกใบนี้ที่มนุษย์ทุกคนเข้าถึง
[ ปลดล็อกเงื่อนไขสำเร็จ ]
[ เลเวลอัพ ]
“ ฆ่าคนแทนมอนสเตอร์ก็ได้เหรอ งั้น ..สถานะเปิด! ”
[ ชื่อ : เฉินห่าว ]
[ อาชีพ : เทรนเนอร์ ]
[ สกิลอาชีพ : วางแผนพัฒนาร่างกาย ]
[ เลเวล : 1 ]
[ ความแข็งแกร่ง : 20 ]
[ มานา : 0 ]
[ แต้มสถานะ : 1 ]
เลเวลเปลี่ยนไปกลายเป็นเลเวล 1 แต้มสถานะรอใช้งานเพิ่มขึ้นมา 1 หน่วยเช่นเดียวกัน เขาสามารถใช้มันไปกับค่าความแข็งแกร่งหรือค่ามานาก็ได้
เฉินห่าวกลับไม่เร่งรีบเพราะตอนนี้เขาสัมผัสได้ว่าภายในร่างกายกำลังมีการก่อตัวของพลังงาน เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนกำลังรวมตัวกันใจกลางหน้าอกจากการก่อตัวของแก่นมานา เพียงพริบตาเขาก็สัมผัสได้ว่ากลางหน้าอกมีมานาก้อนหนึ่งให้หยิบออกมาใช้ แต่แล้วพลังงานก้อนนี้ก็ส่งมานาไปยังแขนและขาทำให้เขาเห็นท่อมาาี่ถูกสร้างขึ้นมาช้าๆจากพลังที่ส่งออกไป
เฉินห่าวรู้ว่านี่คือโอกาสที่จะปล่อยไปไม่ได้ เขาจึงหลับตาพาจิตของเขาไล่ตรวจสอบเส้นทางทั้งหมดที่ท่อพลังงานถูกสร้างขึ้นมา
บูม!
ลมหอบใหญ่พัดออกจากร่าง เพียงพริบตามันก็สงบลงหลังจากที่ท่อพลังงานถูกสร้างจนเสร็จ
“ ฮ่าๆๆ แบบนี้ก็หวานหมูสิ ท่อพลังวางอยู่ตำแหน่งเดียวกันกับเส้นลมปราณ จะต่างก็แค่ตำแหน่งต้นกำเนิดพลังเท่านั้น แบบนี้ฉันก็น่าจะใช้วรยุทธ์ได้เลยน่ะสิ ”
แก่นมานาไม่ได้อยู่ที่ท้องน้อยเหมือนตันเถียน มันติดตั้งอยู่กลางหน้าอก ถึงอย่างนั้นท่อพลังที่เชื่อมต่อเข้าไปกับแก่นมานาไม่ต่างจากตันเถียน เฉินห่าวจึงพอใจ เขาอาจจะใช้วรยุทธ์ได้โดยไม่ต้องดัดแปลงแต่อย่างใด
ขณะที่กำลังตรวจสอบร่างกายตนเองด้วยความพึงพอใจ ประสาทสัมผัสส่วนหนึ่งที่ถูกหล่อเลี้ยงจากมานาก็เริ่มตื่นขึ้นจนเขาสัมผัสได้ว่าทางขวามือมีการเคลื่อนไหวห่างออกไป 5 เมตร สิ่งๆนั้นกำลังย่องเข้ามาใกล้ๆ
“ ขอลองหน่อยก็แล้วกัน ”
แม้เขาจะยังไม่ได้อัพค่าสถานะมานา ร่างกายของเขาและฮันเตอร์คนอื่นๆจะมีมานาพื้นฐานอยู่แล้ว แม้จะน้อยนิดมันกลับเพียงพอให้เขาหยิบจับมาใช้งานได้ 5 - 10 าี
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??