0.00 
0.00 
เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
หิมะ่ๆโปรยา
เม็ดหิมะีาลอยเื่
ปกุัาวัง
ปกุ้โบราณ
ปกุทุกย่างก้าวของผู้คน
...
หลังเหตุการณ์าชุดดำ
ทั้งวังหิมะตกู่ในความเงียบผิดปกติ
แ้ข่าวะถูกปิดไว้
แต่เหล่าขุนาต่างรับรู้
มีนักฆ่าระดับหลอมรวมวิญญาณ
แฝงตัวู่ภายในวัง
...
และตาย
โดยไ่มีใครทันช่วย
━━━━━━━━━━━━━━━
คืนั้
ตำหนักหิมะเยือกแข็ง
...
เี่ชวนกำลังเปิดตำามุนไพร
ที่ประมุขตระกูลหลิงมอบให้
แสงตะเกียงสะท้อนตัวอักษรโบราณ
ทีละหน้า
ทีละหน้า
...
เย่หลิงนั่งหลับฟุบู่ข้างโต๊ะ
หลังจากฝึกทั้งวัน
เด็กสาวหมดแรงจนไ่รู้ตัว
...
เี่ชวนิ้บาง ๆ
ก่อนิผ้าุ
ุให้า
...
ในจังหวะั้เอง
“ก๊อก...”
“ก๊อก...”
เีเคาะปะูดังขึ้น
...
"คุณาหลิน"
...
เป็นเีสตรี
นุ่มนวล
สงบ
...
เี่ชวนเปิดปะู
...
ไป๋เซวี่ยหลาน
ยืนู่ด้านนอก
...
คืนนี้าไ่ได้สวมชุดองค์หญิง
แต่เป็นอาภรณ์ีาเรียบง่าย
ไ่มีผู้ติดตาม
ไ่มีองครักษ์
...
"ตามข้าา"
า่าเพียงั้ ๆ
...
"ไปไหน"
...
"พบคนผู้ึ่"
...
เี่ชวนมองแววตาของา
ก่อนพยักหน้า
โดยไ่ถามอีก
━━━━━━━━━━━━━━━
ทั้งสองเดินผ่านทางเดินหิน
เลี้ยวผ่านตำหนักหลายแห่ง
...
ยิ่งเดิน
ผู้คนยิ่งน้อย
...
สุดท้าย
็าหยุด
หน้าปะูน้ำแข็งบานมหึา
...
เหนือปะู
มีอักขระโบราณ
สลักไว้เพียงสองคำ
...
ตำหนักต้องห้าม
...
เซวี่ยหลานยกฝ่ามือขึ้น
ประทับบนปะู
...
“ครืนนน...”
ปะูน้ำแข็งาหลายิฉื่อ
่ ๆ เปิด
...
ไอเย็นมหาศาล
พุ่งา
...
เี่ชวนหรี่ตา
...
ปาที่นี่
เข้มข้นกว่าด้านนอกหลายเท่า
...
ภายในตำหนัก
มีเพียงเตียงน้ำแข็ง
ึ่เตียง
...
าวัยกลางคน
นั่งขัดสาธิู่บนั้
...
ผมีเิยาวถึงเอว
ใ้าหล่อเหลา
แต่ซีดเซียว
...
แ้ไ่ได้ป่แรงกดดัน
แ่เีนั่งู่เฉย ๆ
ัให้ความรู้ึ
ราวกับภูเขาน้ำแข็ง
ทั้งู
...
ไป๋หานเี
ัิหิมะ
...
เี่ชวนประสานมือ
"คารวะฝ่าบาท"
...
ัิลืมตา้า ๆ
ดวงตาีเิ
สงบนิ่ง
...
"ไ่ต้องากพิธี"
...
"วันนี้"
"ข้าไ่ใช่ัิ"
...
"เป็นเพียงคนป่วย"
━━━━━━━━━━━━━━━
ภายในตำหนัก
เงียบงัน
...
ไป๋หานเียื่นแขนข้างึ่า
...
"ตรวจดู"
...
เี่ชวนชะงัก
...
"ฝ่าบาทเชื่อข้าื"
...
ัิิ้บาง
...
"ไ่"
...
"ข้าแค่เชื่อ"
...
"สายตาของตัวเอง"
...
"เด็กที่ยอมเสี่ยงชีวิต"
เพื่อช่วยคนที่ไ่เกี่ยวข้องกับตน
...
ไ่น่าะเป็นคนชั่ว
...
"แต่"
...
"หากเจ้าคิดผิด"
...
"ืคิดทรยศ"
...
“เพียงลมหายใจเดียว”
...
“เจ้าะตาย”
...
น้ำเีเรียบเฉย
ไร้อารมณ์
...
แต่เี่ชวนรู้
...
อีกฝ่ายไ่ได้ขู่
...
เพียงพูดความจริง
━━━━━━━━━━━━━━━
เขา่ ๆ านิ้ว
บนีของัิ
...
ปาแผ่วเา
ไหลเข้าสู่ร่างอีกฝ่าย
...
วินาทีแรก
ไ่มีอะไร
...
แต่วินาทีที่สอง
...
ดวงตาของเี่ชวนหรี่ทันที
...
ภายในเส้นปา
มีพลังสีดำ
จำนวนมหาศาล
...
ไ่ได้ทำลายร่างกาย
...
แต่มัน
กำลังกัดกิน
วิญญาณ
...
"..."
เี่ชวนเงียบ
...
ก่อนเปิดตำามุนไพร
ของประมุขตระกูลหลิง
อย่างรวดเร็ว
...
พลิก
ทีละหน้า
ทีละหน้า
...
จนหยุด
ที่หน้าึ่
...
"พิษผนึกวิญญาณ..."
เขาพึมพำ
...
"แต่..."
...
"ไ่ใช่"
...
เซวี่ยหลานถามทันที
"หายความว่าอย่างไร"
...
เี่ชวนสูดลมหายใจ
...
"พิษในศพาชุดดำ"
...
เป็นเพียงเศษเสี้ยว
...
แต่ของฝ่าบาท"
...
"ู์กว่า"
...
"และร้ายแรงกว่า"
...
"เหมือน..."
...
"คนสร้างพิษต้นแบบ"
...
"มือด้วยตัวเอง"
━━━━━━━━━━━━━━━
ห้องทั้งห้อง
ตกู่ในความเงียบ
...
ัิหิมะ
หัวเราะเา ๆ
...
"ถูกต้อง"
...
"ผ่านาหลายิปี"
...
"ในที่สุด"
...
"็มีคนมอง"
...
เซวี่ยหลานถึงกับเบิกตา
...
แสดงว่า
ตลอดหลายิปีที่ผ่านา
...
ไ่มีนักปรุงยา
คนใด
วินิจฉัยได้ถูกต้องเลย
━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนหลับตา
...
ภาพจากตำรา
ผุดขึ้นทีละหน้า
...
สมุนไพรเย็น
ห้าชนิด
...
สมุนไพรหลอมโลหิต
สามชนิด
...
เข็มเงิน
เดินปาย้อนทิศ
...
สาาถ
กดพิษ
ได้ชั่วคราว
...
แต่รักษาไ่ได้
...
เขาเงยหน้าขึ้น
...
"ข้าขอลอง"
━━━━━━━━━━━━━━━
ึ่ชั่วยามผ่านไป
...
เหงื่อไหลเต็มหน้าผากของเี่ชวน
...
เข็มเงิน
ยี่ิเจ็ดเ่
...
ปักู่ตามจุดีสำคัญ
...
ปาสีม่วง
ไเี้า ๆ
...
ก่อนะกดพลังสีดำ
ให้ถอยั
ทีละน้อย
...
“ครืนนน...”
...
ทันใดั้
อากาศทั้งตำหนัก
สั่นสะเทือน
...
พลังของไป๋หานเี
ที่เดิมไ่มั่นคง
ันิ่งขึ้น
...
ลมหายใจ
หนักแน่นขึ้น
...
หลังผ่านไปอีกครู่
เี่ชวนจึงถอนเข็มเงินทั้งหมด
ก่อนถอยหลัง
หอบหายใจ
...
"สำเร็จ..."
เซวี่ยหลานพึมพำ
...
แต่เี่ชวนัส่ายหน้า
...
"ไ่"
...
"ข้าทำได้"
...
"เพียงสองส่วน"
...
"จากิส่วน"
...
"อีกแปดส่วน"
...
"เกินกว่าความรู้ของข้า"
━━━━━━━━━━━━━━━
ไป๋หานเีลุกขึ้น้า ๆ
...
เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
...
ที่เขารู้ึว่า
ปาภายใน
มั่นคงขึ้น
...
แ้เพียงเล็กน้อย
...
แต่สำหรับยอดฝีมือระดับราชันสวรรค์
เพียงเล็กน้อย
็เปลี่ยนทุกอย่าง
...
เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้า
เนิ่นนาน
...
ก่อน่า้า ๆ
"หลินเี่ชวน"
...
"ตั้งแต่วันนี้"
...
"หอคัมภีร์น้ำแข็ง"
...
เปิดให้เจ้าเข้าได้ทุกเื่"
...
เซวี่ยหลานชะงัก
...
สิทธิ์นี้
แ้แต่องค์าใหญ่
ยังไ่มี
...
แต่ัิ
ัมอบให้เด็กหนุ่มคนนอก
...
โดยไ่ลังเล
━━━━━━━━━━━━━━━
คืนั้
...
ไกลไปหลายหมื่นลี้
...
ภายในหุบเขาที่ไ่มีแสงจันทร์
...
าผู้ึ่
นั่งู่บนบัลลังก์สีดำ
...
ใ้าถูกเงาปกุ
...
เบื้องล่าง
าสวมหน้ากากหลายิคน
คุกเข่า
...
ึ่ในั้่าเีสั่น
...
"เรียน...นายท่าน"
...
"มือสังหารหายเลขิเจ็ด"
...
"เสียชีวิตแล้ว"
...
ห้องทั้งห้อง
เงียบงัน
...
จากั้
เีหัวเราะแผ่วเา
็ดังขึ้น
...
"ในที่สุด..."
...
"ูของหลินเีหยาง"
...
"็เริ่มเดิน"
...
"บนเส้นทางเดียวกับบิดาของมันแล้ว"
...
าผู้ั้่ ๆ ลุกขึ้น
...
ดวงตาสีทองเข้ม
ส่องประกายท่ามกลางความมืด
...
"งั้น..."
...
"เริ่มแผนขั้นต่อไป"
...
"ก่อนที่มัน"
...
"ะไปถึงแคว้นิฬอสูร"
...
ลมสีดำพัดผ่านหุบเขา
...
และราตรีทั้งผืน
็เงียบอีกครั้ง
เี่ชวนได้เข้าไปยังหอคัมภีร์น้ำแข็ง
ัเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง
...
เี่ชวนยังคงยืนู่หน้าชั้นหนังสือ
สายตาไ่ละจากัึแผ่นเก่า
ประโยคั้
ยังคงก้องู่ในหัว
...
"ผู้สืบทอดวิชาแกนกลืนวิญญาณ... เื่เหยียบแ่ิแคว้นิฬอสูร ะต้องเืเพียงึ่เดียว ะ่าการรักษาความเป็นมนุษย์... ืการกลายเป็นาโดยู์"
...
ภายในจิตสำนึก
ภูเขากระดูกสั่นสะเทือนอีกครั้ง
เฒ่ากระดูกิฬนั่งนิ่ง
เปลวไฟสีเขียวในเบ้าตา
สั่นไหวไ่หยุด
...
"เฒ่ากระดูก…."
เี่ชวนเ่เา ๆ
"ท่านจำอะไรได้ืไ่?"
...
เงียบ
...
เงียบู่นาน
...
ก่อนเีแหบพร่าะดังขึ้น
"ไ่ได้..."
"แต่ข้ารู้ึ"
"ว่าข้า..."
มันยกมือกระดูกขึ้นกุมศีรษะ
"...เคยยืนู่ตรงทางแยกั้"
...
"ทางแยก?"
...
"ใช่"
"การเป็นคน"
"ื..."
"การเป็นปีศาจ"
...
เี่ชวนขมวดคิ้ว
เขาไ่เข้าใจ
คำว่าเป็นา
หายถึงอะไรกันแน่
เพราะตลอดเวลาที่ผ่านา
เขาเพียงใช้วิชาแกนกลืนวิญญาณ
เพื่อเอาชีวิตรอด
ไ่เคยคิดะเดินเข้าสู่หนทางา
...
แต่เหตุใด
ตำราโบราณจึง่าเช่นั้
...
ทันใดั้เอง
เีฝีเท้าเา ๆ
็ดังาาด้านหลัง
...
“กึก...”
“กึก...”
“กึก...”
เี่ชวนปิดตำราอย่างเป็นธรรมชาติ
ก่อนิหนังสืออีกเ่ขึ้นา
เป็นตำราประวัติศาสตร์แคว้นเหมันต์
ราวกับกำลังอ่านู่ก่อนแล้ว
...
าชราผู้ึ่
เดินเ้าา้า ๆ
ชุดุีฟ้าอ่อน
ใ้ามี่เต็มไปหมด
ด้านหลังะากุญแจทองแหลายิดอก
...
"คุณาหลิน"
าชราิ้
"ตำราที่นี่"
"อ่านยากืไ่"
...
เี่ชวนิ้ตอบ
"พออ่านได้"
...
"ดี"
าชราพยักหน้า
"หอคัมภีร์แห่งนี้"
"ไ่ต้อนรับคนใจร้อน"
...
พูดจบ
าชรา็เดินผ่านไป
จัดหนังสือสองสามเ่
ก่อนหายลับเข้าไปในเงามืด
...
เี่ชวนหรี่ตา
...
"เฒ่ากระดูก"
"คนผู้นี้..."
...
เฒ่ากระดูกตอบทันที
"ระวัง"
...
"เขาไ่ใช่บรรณารักษ์ธรรมดา"
...
เี่ชวนพยักหน้าเล็กน้อย
ตั้งแต่ก้าวแรก
เขา็สัมผัสได้แล้ว
ลมหายใจของาชรา
มั่นคงเกินไป
ทุกย่างก้าว
สม่ำเสมอราวกับจับระยะด้วยไม้บรรทัด
...
คนแบบนี้
อย่างน้อยต้องเป็นยอดฝีมือระดับหลอมรวมวิญญาณ
ือาจสูงกว่าั้
แต่ัเืาเฝ้าหอหนังสือ
...
ย่อมไ่ธรรมดา
━━━━━━━━━━━━━━━
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม
...
เี่ชวนเปิดอ่านัึอีกหลายิเ่
แต่แทบทุกเ่
เื่่าถึงชื่อ
"หลินเีหยาง"
ข้อมูละขาดหาย
...
บางเ่
ถูกฉีกทั้งหน้า
...
บางเ่
ถูกเผาเป็นรู
...
บางเ่
มีเพียงรอยหมึกดำ
กลบข้อความทั้งหมด
...
ราวกับมีใครบางคน
จงใจลบประวัติของาผู้นี้
จากโลก
...
"ไ่ใช่คนเดียว"
เฒ่ากระดูก่า
...
"ต้องใช้เวลาหลายปี"
"และหลายอำนาจ"
"จึงะลบได้หมดเช่นนี้"
...
เี่ชวนพยักหน้า
นั่นหายความว่า
ศัตรูของบิดา
ไ่ใช่คนธรรมดา
แต่เป็นองค์กร
...
ือาจากกว่าั้
━━━━━━━━━━━━━━━
ในอีกมุมึ่ของหอคัมภีร์
...
าหนุ่มในชุดบรรณารักษ์
เหลือบมองเี่ชวนเป็นระยะ
...
ทุกการเปิดหนังสือ
ทุกการหยุดอ่าน
ทุกการขยับมือ
เขาจดจำไว้ทั้งหมด
...
"ไ่ค้นเรื่องหลินเีหยางแล้วื?"
าหนุ่มคิดในใจ
...
"ืเปลี่ยนเป้าหาย"
...
เขาไ่รู้เลยว่า
ตั้งแต่แรก
เี่ชวนจับพิรุธเขาได้แล้ว
...
และหนังสือที่เี่ชวนิอ่านตลอดครึ่งชั่วยาม
ล้วนเป็นของปลอม
...
ตำราพิษ
ตำราหลอมอาวุธ
ตำราการทหาร
ตำราภูมิศาสตร์
...
ไ่มีเ่ใด
เกี่ยวข้องกับิ่ที่เขา้าจริง ๆ
...
"องค์หญิงรอง"
เี่ชวนคิดในใจ
"ในเื่ท่านอยากรู้"
"ข้า็ะให้ท่านรู้"
"แต่เป็นิ่ที่ข้าอยากให้รู้"
...
นี่คือบทเรียนแรก
ที่เขาได้เรียนรู้จากเกมการเมือง
...
ข้อมูล
สาาถใช้เป็นอาวุธได้
━━━━━━━━━━━━━━━
เื่ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ
...
เี่ชวนจึงเ็บตำรา
เตรียมจากหอคัมภีร์
...
แต่ก่อนก้าวจากปะู
เีาชราผู้เฝ้าหอ็ดังขึ้นอีกครั้ง
...
"คุณาหลิน"
...
เี่ชวนหันั
...
าชราิ้บาง ๆ
ก่อนโยน้ไม้ไ่เล็ก ๆ าให้
...
"ของิ่นี้"
"ไ่มีู่ในสารบัญ"
...
"แต่ข้าคิดว่า"
"เจ้าควรอ่าน"
...
พูดจบ
าชรา็หันหลังเดินจากไป
ไ่เปิดโอกาสให้ถามแ้แต่คำเดียว
...
เี่ชวน้มอง้ไม้ไ่
ไ่มีชื่อ
ไ่มีาปะั
มีเพียงอักษรัเ็ ๆ ด้านใน
...
"ัึสงครามหุบเขาน้ำแข็ง... เื่ยี่ิเจ็ดปีก่อน"
...
หัวใจของเขา
เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย
เพราะปีั้
คือช่วงเวลาเดียวกับที่บิดาของเขา
เคยปรากฏตัวในแคว้นเหมันต์นิรันดร์
...
และาี
คำตอบที่เขาาา
อาจเิ่้จากัึ้นี้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??