เรื่อง พรหมจรรย์ | รวมเรื่องสั้น SPECIAL
ตอนี่ 2 ี่เขยี่ (รัก) ร้าย 2
หลังจากเหตุการณ์คืนวันศุกร์ี่เสียงหัวเตียงกระทบผนังดังกึกก้องไปทั่วบ้าน บรรยากาศภายในบ้านสองชั้นหลังนี้ก็เริ่มตึงเครียดขึ้นทุกวัน
ภูริแสดงสีหน้าไม่พอใจทุกครั้งี่ใยไพาพาสกลับมาค้างบ้าน ดวงตาคมเข้มของเขาจะหรี่ลง มุมปากเม้มแน่น กล้ามเนื้อกรามเกร็งทุกครั้งี่ได้ยินเสียงประตูห้องใยไปิดลงตามด้วยเสียงหัวเราะแผ่ว ๆ และเสียงกระซิบกระซาบของทั้งคู่
ไออุ่นกลายเป็นคนกลางโดยปริยาย เธอคอยปลอบภูริเมื่อเขาเริ่มหงุดหงิด และคอยเตือนใยไให้ระวังตัวมากขึ้น น้ำเสียงของเธอมักนุ่มนวลแต่แฝงความเหนื่อยล้า เพราะต้องคอยประคองทั้งสองฝ่ายไม่ให้ปะทะกันตรง ๆ
แม้จะพยายามรักษาความสมดุล แต่รอยร้าวเล็ก ๆ ก็ยังคงค่อย ๆ ขยายออกอย่างช้า ๆ โดยไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายถอยจริงจัง
ใยไเองก็รับรู้ได้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังไม่พอใจ แต่แทนี่จะถอย เธอกลับเลือกตอบโต้ในแบบของตัวเอง
เธอพาพาสกลับมาี่บ้านบ่อยขึ้น ราวกับตั้งใจท้าทายและทดสอบขีดจำกัดของภูริ บางคืนยังคงมีเสียงเล็ดลอดออกมาจากห้องของเธอ แม้จะไม่ดังเท่าครั้งแรก แต่ก็เพียงพอจะทำให้คนี่ไม่อยากได้ยินรู้สึกหงุดหงิด และยิ่งเหมือนเป็นการย้ำเตือนเหตุการณ์คืนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนกระทั่งวันนี้…
ไออุ่นต้องไปธุระนอกเมืองและบอ่าจะกลับดึก ทำให้ภูริกับใยไต้องอยู่บ้านด้วยกันเพียงสองคนเป็นครั้งแรกหลังเหตุการณ์นั้น
ใยไกลับมาถึงบ้านตอนเย็นแก่ ๆ หลังเลิกเรียนมหาวิทยาลัย เธอกลับมาเพียงคนเดียว เพราะพาสต้องไปทำงานี่บ้านเพื่อนและไม่ได้มาค้างด้วย เธอสวมเสื้อเชิ้ตตัวหลวมสีขาวกับกระโปรงยาวถึงเข่า ผมยาวมัดหางม้า สะพายกระเป๋าใบเล็ก เดินก้าวเท้าเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางสบาย ๆ
ประตูบ้านปิดลงเบา ๆ แต่เสียงนั้นกลับก้องอยู่ในความเงียบภายในบ้านราวกับขยายใหญ่ขึ้นโดยไม่จำเป็น
ใยไถอดรองเท้าอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและต้องหยุดชะงักเล็กน้อย
ภูริกำลังเดินลงมาจากชั้นบนพอดี ทั้งสองคนสบตากันตรงกลางโถงทางเดิน ไฟสลัว ๆ สาดส่องลงมาบนใบหน้าของทั้งคู่
สุดท้ายเป็นภูริี่พูดขึ้นก่อน น้ำเสียงเรียบแต่แฝงความกวนเล็ก ๆ
“วันนี้กลับคนเดียวเหรอ ผัวเธอหายไปไหนซะล่ะ”
ใยไเลิกคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะขำกับคำถามนั้น ก่อนจะตอบกลับทันทีโดยไม่ลังเล
"ี่ภูอยากให้ไพาเขามาหรอ… หรือว่าอยากฟังเสียงครางแบบวันนั้นอีก”น้ำเสียงเธอเจือความยั่วชัดเจน พร้อมรอยยิ้มมุมปากี่ตั้งใจส่งไปให้
ภูริหัวเราะในลำคอ เดินลงบันไดช้า ๆ เข้าไปใกล้เธอมากขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายสูงใหญ่ของเขาทำให้ใยไต้องเงยหน้าขึ้นมอง
“เธอนี่มันร่านจริง ๆ ไม่เหมือนี่เธอซักนิด”
คำว่า “ร่าน”ทำให้ใบหน้าของใยไเปลี่ยนสีในทันที ดวงตาี่เคยยิ้มแย้มหดแคบลง ริมฝีปากเม้มแน่น ความโกรธและความอับอายปนกันพุ่งขึ้นมา แต่เธอไม่ยอมแพ้ เธอยิ้มมุมปากตอบกลับอย่างไม่ยอมถอย
“ก็ร่านจริง ๆ แหละคะ… ี่ภูอยากโดนคนร่าน ๆ แบบหนูทำให้ร้องลั่นมั้ยล่ะคะ”
ใยไพูดจบก็ก้าวเข้าไปใกล้ ลูบมือลงบนกล้ามท้องแน่นของภูริผ่านเนื้อเสื้อบาง ๆ นิ้วเรียวเลื่อนไถลอย่างยั่วยวน
“จะดูดให้ร้องลั่นเลยก็ได้นะ”
ภูริชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะผลักเธอออกห่าง สีหน้าแข็งขึ้นอีกครั้งเหมือนพยายามดึงตัวเองกลับมาอยู่ในจุดเดิม
“หน้าไม่อายจริง ๆ สินะ… ผู้หญิงอย่างเธอ”
ใยไยิ้มกว้างขึ้น แม้จะยังมีแววโมโหอยู่ในดวงตา
"อย่ามาทำเป็นคนดีหน่อยเลยค่ะ”เธอตอบกลับทันที "ี่ภูก็อยากเหมือนกัน แต่เก็บอาการ…ไดูออก"
ใยไไม่รอคำตอบ เธอเดินชนไหล่เขาเบา ๆ อย่างตั้งใจ ก่อนจะตรงไปี่บันได มุ่งหน้าขึ้นไปยังห้องของตัวเองโดยไม่หันกลับมามอง ท่าทางเหมือนไม่ได้ให้ความสำคัญกับเขาอีกต่อไป
ภูริยืนนิ่งอยู่กับี่ ใบหน้าี่เคยเรียบเฉยกลับยกยิ้มมุมปากขึ้นช้า ๆ
"ระวังไว้ก็แล้วกัน”เขาพูดเสียงเรียบตามหลังไป "ถ้าฉันเอาจริง…คนี่ร้องลั่นอาจจะเป็นเธอ"
ใยไี่กำลังก้าวขึ้นบันไดชะงักกลางขั้นบันได เธอหันมามองี่เขยครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มตอบอย่างท้าทาย
“ก็ลองดูสิคะ…”
เธอพูดสั้น ๆ ก่อนจะหันกลับและเดินขึ้นบันไดต่ออย่างไม่ลังเล ปล่อยให้ภูริยืนอยู่ด้านล่าง สายตายังคงจับจ้องตาม พร้อมรอยยิ้มมุมปากี่ไม่หายไปง่าย ๆ
เวลาผ่านไปเร็วราวกับสายลมยามค่ำคืน
บรรยากาศรอบบ้านสองชั้นค่อย ๆ เงียบสงบลง ท้องฟ้ามืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากโคมไฟในครัวและแสงจันทร์นวล ๆ ี่สาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ กลิ่นอายของความตึงเครียดยังคงลอยคละคลุ้งในอากาศ แต่คืนนี้กลับมีความร้อนรุ่มแฝงอยู่เบื้องหลังความเงียบนั้น
ภูริยืนดื่มน้ำอยู่ในห้องครัวกว้าง มือข้างหนึ่งถือแก้วน้ำเย็น ขณะี่อีกข้างถือโทรศัพท์แนบหู
“อีกไม่เกินสองชั่วโมงน่าจะถึงแล้วค่ะ…รถไม่ติดมาก” เสียงไออุ่นดังจากปลายสาย
“แล้วี่กินข้าวเย็นหรือยัง? อย่าลืมกินยานอนหลับด้วยนะ ช่วงนี้ี่นอนไม่ค่อยหลับเลย”
ภูริยิ้มเล็กน้อย มองออกไปนอกหน้าต่าง
“กินแล้ว… เธอขับรถระวังด้วย อย่าขับเร็วเกินเข้าใจมั้ย”
จังหวะนั้น เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังลงมาจากบันได
ใยไเดินลงมาในชุดนอนบางเฉียบ เสื้อสายเดี่ยวสีขาวบางมากจนเกือบโปร่งแสง เนินอกอวบอิ่มและหัวนมสีชมพูเข้มชัดเจนภายใต้ผ้า ด้านล่างเป็นกางเกงขาสั้นตัวจิ๋วี่ปกปิดได้เพียงเล็กน้อย ผมยาวปล่อยสยาย ใบหน้าเรียบเฉยแต่ดวงตาแฝงประกายขี้เล่น
เธอเดินตรงเข้าไปี่ตู้เย็น กระแทกไหล่ภูริเบา ๆ ให้ถอยห่างออกไปโดยไม่พูดอะไร แล้วเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบขวดน้ำเย็นออกมาดื่ม
ภูริขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดกับไออุ่นสั้น ๆ
“แค่นี้ก่อนนะ… ขับรถดี ๆ”
แล้ววางสายทันที
เขาหันมามองใยไี่กำลังยกขวดน้ำขึ้นดื่ม น้ำเย็นไหลลงคอขาว ไหลย้อยตามร่องอกเล็กน้อย
“หาเรื่องหรือไง”ภูริถามเสียงต่ำ
ใยไวางขวดน้ำลง หันหน้ามาประจันหน้ากับเขาโดยตรง
“ก็คนจะดื่มน้ำ มายืนขวางทำไมล่ะคะ”
ภูริมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า โดยเฉพาะเสื้อบาง ๆ ี่แทบจะปกปิดอะไรไม่ได้ หัวนมตั้งชันชัดเจนใต้ผ้า เนินอกอวบอิ่มยกขึ้นลงตามลมหายใจ
ใยไสังเกตเห็นสายตานั้น เธอยิ้มมุมปาก
“ี่ภูมองนมไทำไมคะ… สนใจเหรอ”
ภูริหรี่ตา
“แล้วใส่อะไรบางขนาดนี้… ตัวเองเป็นผู้หญิงแท้ ๆ ไม่รู้จักอายบ้างหรือไง”
ใยไไม่ตอบด้วยคำพูด เธอขยับเข้าไปใกล้ภูริมากขึ้น จนกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากร่างกายเธอคละคลุ้ง แล้วยื่นมือลงไปจับ-วยของภูริี่อยู่ในกางเกงบอลตัวบาง บีบเบา ๆ อย่างยั่วยวน นิ้วเรียวบีบขึ้นลงช้า ๆ รู้สึกได้ถึงความแข็งี่เริ่มพองตัวขึ้นทีละน้อย
“บอกคนอื่น แต่ตัวเองก็ไม่ต่างกันนี่คะ… ทำไมไม่ใส่กางเกงใน ปล่อยให้ควยแกว่งไปมาแบบนี้ล่ะ”
เธอพูดเสียงหวาน แต่แฝงความท้าทาย
ครั้งนี้ ภูริไม่ได้ผลักเธอออก เขายืนนิ่ง ปล่อยให้ใยไบีบเล่นกับ-วยี่แข็งขึ้นเรื่อย ๆ ใต้ฝ่ามือร้อนผ่าวของเธอ
“น่าไม่อายจริง ๆ … ร่านควยชิบหาย”เขาพูดเสียงแหบพร่า แต่ดวงตาเริ่มมีแววร้อนแรง
ใยไหัวเราะออกมาเบา ๆ เสียงหัวเราะหวานใสปนยั่วยวน แล้วขยับตัวชิดเข้าไปใกล้มากขึ้น เอานมอวบอิ่มถูไถไปมากับกล้ามท้องแน่นของเขา
“แล้วี่เขยไม่อยากบ้างหรอคะ… แต่นานแล้วนะคะี่ไไม่ได้ยินเสียงอะไรจากห้องี่เลย… สงสัยี่อุ่นไม่ให้เอาสินะ”
“อย่ามาทำเป็นรู้ดี”
ภูริยิ้มออกมา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ใยไปล่อยมือจาก-วยของเขา แล้วคว้าโทรศัพท์มือถือี่อยู่ในมือของภูริไปวางลงบนเคาน์เตอร์ครัวอย่างรวดเร็ว จากนั้นเธอจับมือใหญ่ของเขามาวางลงบนหน้าอกทั้งสองข้างของตัวเอง บีบให้เขารู้สึกถึงความนุ่มเด้งและความอบอุ่นผ่านเนื้อผ้าบาง
“เอาอย่างนี้ดีมั้ยคะี่เขย… ไหน ๆ ี่อุ่นก็ยังไม่กลับ ให้ไลองช่วยี่ผ่อนคลายดีมั้ย เราจะได้ปลองดองกันซักที… ไเบื่อี่จะทะเลาะกับี่แล้ว”
ภูริไม่ได้ชักมือกลับ เขายิ่งบีบเค้นนมของใยไแรงขึ้น นิ้วโป้งวนวนี่หัวนมี่ตั้งชันผ่านเนื้อผ้า
“แล้วเธออยากปลองดองยังไง… ว่ามาสิ”
ใยไเขย่งเท้าขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าใกล้ชิดจนลมหายใจร้อนผ่าวพัดไปี่ใบหูของภูริ เธอกระซิบเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกคำ
“เย็ดกันซักน้ำสองน้ำดีมั้ยคะ… จะได้ดีกันซะที”
ใยไกระซิบเสียงหวานยั่ว ริมฝีปากอวบอิ่มเกือบแตะใบหูของภูริ
ภูริชะงัก มือี่กำลังบีบเค้นนมอวบอิ่มของเธอชะลอลงช้า ๆ แล้วค่อย ๆ ถอนมือออกอย่างเด็ดขาด ดวงตาคมเข้มมองลงไปี่ใบหน้าสวยหวานของน้องเมียด้วยสายตาเย้ยหยัน
“แต่บังเอิญว่าฉันไม่อยากเย็ดกับหีี่ผ่านควยคนอื่นมาแล้วนะสิ… ไม่รู้ว่าโดนมากี่ควยแล้ว”เขาพูดเสียงต่ำทุ้ม
ใยไมองตรงเข้าไปในดวงตาของเขา ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ริมฝีปากยกยิ้มมุมหนึ่งอย่างท้าทาย
“แล้วี่ภูล่ะคะ… ต่างจากไตรงไหน”
เธอหันสายตาไปมองโทรศัพท์ี่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว ก่อนจะหันกลับมามองเขา
“พอี่อุ่นไม่ให้เอาก็นัดกระหรี่มาเย็ด… เย็ดี่ไหนไม่เย็ด ดันมาเย็ดี่บ้านตอนเมียไม่อยู่ แถมยังเย็ดกันบนเตียงี่นอนกับเมียทุกวัน… ี่ยังทำมาแล้วเลย ไม่ใช่หรอคะ”
สีหน้าของภูริเปลี่ยนไปในพริบตา ความตกใจผสมโกรธฉายชัดในดวงตา เขาคิดไม่ถึงเลยว่าใยไจะรู้เรื่องลับี่เขาคิดว่าตัวเองปกปิดได้ดีี่สุด กรามเขาเกร็งแน่น มือกำแน่นจนข้อนิ้วขาว
“รู้มากจริง ๆ”
เขาพูดเสียงแหบ แล้วเปลี่ยนสีหน้าเป็นรอยยิ้มร้ายกาจทันที ดวงตาเร่าร้อนด้วยความโกรธและความเงี่ยนี่พุ่งพล่าน
“แบบนี้… เย็ดให้ตายคาควยคงจะเงียบปากได้”
ใยไหัวเราะเบา ๆ เสียงหวานใสปนยั่วยวน ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
“ว๊ายย… ไอยากลองตายคา-วยจริง ๆ เลย โดยเฉพาะควยี่เขย”
ภูริหันมองซ้ายขวาเพื่อยืนยันว่าในบ้านยังมีเพียงสองคน จากนั้นจึงหันกลับมามองใบหน้าของใยได้วยสายตาี่เต็มไปด้วยไฟราคะ
“มีเวลาสองชั่วโมง”
ใยไไม่รอช้า เธอยิ้มกว้างทันที ดวงตาหวานฉ่ำด้วยความหิวกระหาย
“ไจะจัดให้หนักเลยค่ะ”
พูดจบ เธอก็คุกเข่าลงต่อหน้าภูริอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล มือเรียวเล็กดึงกางเกงบอลตัวบางของเขาลงในคราวเดียว
-วยของภูริดีดเด้งออกมาทันที ใหญ่โตและหนาจนใยไต้องอ้าปากค้างเล็กน้อย ลำ-วยยาวเกือบแปดนิ้วครึ่ง เนื้อแน่นเต็มไปด้วยเส้นเลือดี่ปูดโปนเป็นปุ่ม ๆ หัว-วยบานกว้างสีแดงเข้ม ผิวหนังหุ้มปลายบางส่วนเลื่อนลงเผยให้เห็นหัว-วยี่แวววาวด้วยน้ำหล่อลื่น
ไข่สองใบหนัก ๆ ห้อยต่ำเต็มไปด้วยขนดำหยาบ -วยทั้งลำยังไม่แข็งเต็มี่ แต่ก็ใหญ่จนใยไรู้สึกถึงความร้อนี่แผ่ออกมา
“ใหญ่จังเลย…”ใยไพึมพำเสียงแผ่ว มือทั้งสองข้างประคองลำ-วยหนาเอาไว้ “ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้… ี่เขยนี่ซ่อนรูปจริง ๆ”
ภูริมองลงไปี่ใบหน้าสวยของเธอด้วยรอยยิ้มเยาะ มือข้างหนึ่งจับโคน-วยของตัวเอง อีกมือคว้าผมยาวของใยไไว้แน่น แล้วใช้หัว-วยฟาดเบา ๆ ี่แก้มและปากของเธอหลายครั้ง เนื้อ-วยร้อนผ่าวกระทบผิวเนียนดังแผ่ว
“อ้าปาก… ฉันจะได้ป้อนควยใส่ให้หยุดพูด”
ใยไยิ้มหวาน อ้าปากกว้างโดยไม่ขัดขืน ริมฝีปากอวบอิ่มแยกออกเผยให้เห็นลิ้นชมพู
ภูริไม่รอช้า เขาดันสะโพกเข้าไป ลำ-วยหนาใหญ่ค่อย ๆ สอดเข้าไปในปากอุ่นชื้นของใยไทีละน้อย หัว-วยบานกว้างยืดริมฝีปากเธอจนตึง ใยไครางอู้อี้ในลำคอทันทีี่ปากเต็มไปด้วย-วยร้อนแข็ง
“อ๊าา… ดูดสิ… ดูด-วยี่เขยเธอให้ดี ๆ”
ภูริครางแหบพร่า มือกดหัวเธอให้กลืน-วยลึกเข้าไปอีก
ใยไเริ่มดูดอย่างไม่ลังเล ลิ้นร้อนไถลวนรอบหัว-วย ดูดแรงสลับกับเลียตามเส้นเลือดปูดโปน มือข้างหนึ่งบีบไข่หนัก ๆ ของเขาเบา ๆ ขณะี่อีกมือช่วยชักโคน-วยี่ยังไม่เข้าไปหมดปาก
ภูริเงยหน้าขึ้น ครางลั่นในลำคอเสียงต่ำทุ้ม
“อ๊าาา… ดูดแรงอีก… อ๊าาา!”
โปรดติดตามตอนต่อไป.
แรงมาก แรงสุด ๆ ยัยใยไ แต่ี่แรง่าก็ี่ภูี่แะ
แรง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??