เรื่อง พรหมจรรย์ | รวมเรื่องสั้น SPECIAL

ตอนที่ 4 ความลับของเทม 1

แสงไฟนีออนสีม่วงอเมทิสต์ตัดกับสีแดงฉานสาดส่องไปทั่วผับ Midnight กลิ่นอายของวิสกี้มอลต์ชั้นดี คละคลุ้งไปกับกลิ่นบุหรี่นอกหอมจาง ๆ และกลิ่นเหงื่อของเหล่านักล่าราตรีที่ผสมปนเปกัน

เสียงเบสจากลำโพงยักษ์สั่นสะเทือนลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ ทุกจังหวะเพลงช้าที่เปิดคลอเหมือนกำลังนวดเฟ้นอารมณ์ของผู้คนในผับเล็ก ๆ กลางเมืองแห่งนี้ให้เคลิบเคลิ้มไปกับความสุขต้องห้าม

บนเวทีไม้ขัดมันที่สะท้อนแสงไฟสลัว เทม ยืนตระหง่านอยู่กลางสปอตไลต์ มือหนาแกร่งกุมไมค์แนบชิดริมฝีปากที่เผยอออกน้อย ๆ เส้นผมสีดำขลับที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อลู่ลงมาปรกใบหน้าหล่อเหลาคมกริบ สันจมูกโด่งตรงและดวงตาคมปลาบที่แฝงไปด้วยเล่ห์กลทำให้เขามีเสน่ห์ดึงดูดอย่างร้ายกาจ

เสื้อเชิ้ตสีดำเนื้อบางเบาที่เขาใส่ถูกปลดกระดุมลงมาจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแน่นขนัดและร่องกล้ามเนื้อหน้าท้องที่ขยับเขยื้อนตามจังหวะการหายใจ

เขาเริ่มร้องเพลง ด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่สั่นพร่า ราวกับกำลังกระซิบคำรักอยู่ข้างหูคนฟัง

ที่โต๊ะมุมมืดใกล้เวที กลุ่มสาวออฟฟิศต่างนั่งจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เชื่อมปรอย นรี สาวมั่นทรงโตในชุดเดรสแหวกอกลึก นั่งบดขาเข้าหากันพลางจิบวิสกี้สายตามองจ้องไปที่เป้ากางเกงของเทมอย่างไม่วางตา

“เชี่ย... เสียงเทมแม่งทำเอาฉันขาสั่นไปหมดเลยอ่ะ” นรีกระซิบเสียงพร่า “ฟังแล้วรู้สึกเหมือนมีมือมาลูบไล้อยู่ที่ร่องหีเลย อยากจะเดินขึ้นไปควัก-วยเขาออกมาดูดโชว์บนเวทีจริง ๆ”

แพร เพื่อนสนิทหัวเราะคิกคัก มือเรียวคลึงวนอยู่แถวขอบกางเกงยีนส์ขาสั้น

“จริงแก หล่อขนาดนี้ เ-็ดเก่งแน่ ๆ ดูสะโพกเขาสิ ท่าทางจะซอยถี่น่าดู ถ้าได้โดนจับกดลงบนโต๊ะแล้วกระแทกให้หีบานสักคืนนะ ฉันจะยอมเป็นทาสเขาเลย”

“เสียดายนะ เขามีเมียแล้ว”

พลอย ขัดขึ้นเบา ๆ “เมียเป็นครูด้วย สวยเรียบร้อยอย่างกับนางฟ้า”

นรีแสยะยิ้มมุมปาก “แล้วไงล่ะ? ของแบบนี้อยู่ที่ใครเร้าใจกว่ากัน เมียที่บ้านอาจจะนอนแข็งทื่อเป็นขอนไม้ก็ได้ ใครจะไปรู้ มาเที่ยวผับแบบนี้เขาก็มาหา ‘ของอร่อย’ กินทั้งนั้นแหละ ยืม-วยมาแก้เงี่ยนคืนเดียว เมียเขาไม่รู้หรอก”

ทั้งกลุ่มหัวเราะร่วนไปกับบทสนทนาหยาบโลน ขณะที่เทมปิดท้ายเพลงด้วยการเอื้อนเสียงต่ำยาวจนสาว ๆ ทั้งร้านรู้สึกเสียววูบไปถึงท้องน้อย

เขาเดินลงจากเวทีด้วยท่วงท่าองอาจ แผงอกที่สะท้อนแสงไฟดูล่ำสันน่าขย้ำ

เขต พี่ที่สนิทและบาร์เทนเดอร์มือฉมังเดินเข้ามาตบไหล่เทมเบา ๆ พลางกระซิบ

“สาวมึงมารออยู่หลังร้านแล้วว่ะ...รายนี้ท่าทางจะหิวจัดซะด้วย”

เทมกระตุกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความหิวกระหาย “ขอบคุณมากพี่ เดี๋ยวไปจัดให้หายอยากซะหน่อย”

“เฮ้ย เบา ๆ หน่อยนะมึง” เขตหัวเราะหึ ๆ “คราวที่แล้วครางเสียงดังรอดประตูมาจนลูกค้าแถวนี้เงี่ยนตามกันเป็นแถว”

“ครั้งนี้แค่ ‘ของว่าง’ แก้ขัดเฉย ๆ”

เทมตอบก่อนจะปลีกตัวเดินตรงไปยังทางออกหลังร้านทันที

ซอยด้านหลังผับนั้นมืดมิดและเงียบสงัด มีเพียงโคมไฟสีส้มสลัวที่ส่องให้เห็นเงาของหญิงสาวร่างโปร่ง

ใจดี ยืนพิงกำแพงอิฐแดงรออยู่ เธอสวมเดรสสีดำรัดรูปจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน หน้าอกอวบอิ่มที่ดันดันผ้าออกมาจนเห็นรอยหัวนมรำไรทำให้เทมถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย

“วันนี้พี่รีบ แค่ดูดพอนะ ในห้องน้ำหลังร้าน”

เทมเดินเข้าไปประชิดตัว มือหนาคว้าเอวคอดกิ่วของเธอเข้าหาตัวจนหน้าอกนุ่มหยุ่นบดเบียดกับอกแกร่ง

ใจดีทำหน้างอน สองมือกดที่แผงอกของเทมพลางลูบไล้ไปมา

“โธ่พี่เทม... แค่ดูดมันจะไปพออะไรล่ะคะ หนูอยากให้พี่กระแทกหีหนูให้ยับเหมือนอาทิตย์ที่แล้วมากกว่า หนูอุตส่าห์ใส่ชุดที่พี่ชอบมาเลยนะเนี่ย ดูสิ... หีหนูแฉะจนกางเกงในชุ่มไปหมดแล้ว”

เทมก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นหอมแรงของน้ำหอมสลับกับกลิ่นกายสาว เขาขบเม้มติ่งหูเธอเบา ๆ จนหญิงสาวตัวสั่น

“ก็ใครบอกว่าอยากกินน้ำพี่ล่ะ พี่อุตส่าห์เก็บน้ำ-วยไว้ ไม่เย็ดกับเมียมาตั้งสองวันเพื่อให้น้ำมันข้น ๆ ไว้ป้อนใส่ปากหนูเลยนะ อยากกินน้ำ-วยเยอะ ๆ ไม่ใช่เหรอ?”

ใจดีกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ดวงตาเยิ้มหยาดด้วยความต้องการที่พุ่งพล่าน มือเล็กเอื้อมลงไปลูบไล้เป้ากางเกงของเขาที่เริ่มแข็งขึงเป็นลำหนา

“งั้นก็ได้ค่ะ... งั้นพี่รีบพาหนูไปห้องน้ำเถอะ หนูหิวน้ำพี่จะตายอยู่แล้ว... อยากกินน้ำอุ่น ๆ ของพี่ให้เต็มปากไปเลย”

ทั้งคู่จูงมือกันเดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่สุดทางเดินหลังร้าน ประตูไม้เก่าถูกเปิดออกพร้อมกับเสียงล็อกที่ดัง  ‘แกร๊ก’  ราวกับเป็นการเปิดฉากสิ่งที่รอคอย

ในขณะเดียวกัน ที่โต๊ะกลางร้าน มีนา ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวพลางมองไปที่ทางเข้าผับ

“กอหญ้าใกล้ถึงหรือยังเนี่ย ยัยนี่มาช้าตลอดเลยนะ”

“นั่นไง! มาพอดีเลย” พลอยชี้ไปที่หญิงสาวร่างบางที่เดินฝ่าฝูงชนเข้ามา

กอหญ้า เดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาและกระโปรงยาวดูเรียบร้อย ใบหน้าสวยนิ่งสงบแฝงไปด้วยความอ่อนหวาน แม้จะดูเหนื่อยล้าจากงานครูมาทั้งวัน แต่ความสวยแบบผู้ดีของเธอก็ยังโดดเด่นท่ามกลางแสงสี

“รถติดนิดหน่อย โทษทีนะทุกคน”

กอหญ้าพูดเสียงนุ่มพลางวางกระเป๋าลง

“ไม่เป็นไรแก ฉันมาทันได้ฟังพี่เทมร้องเพลงสุดท้ายพอดี แหม... ผัวแกนี่มันสุดยอดจริง ๆ ร้องเพลงไปทำตาเชื่อมไป สาว ๆ ในร้านใจละลายกันหมดแล้วมั้ง” มีนาแซวเสียงดัง

กอหญ้ายิ้มบาง ๆ ดวงตาฉายแวววูบหนึ่งที่เดาไม่ออก

“แล้ว... ตอนนี้พี่เทมอยู่ไหน?”

“ลงจากเวทีไปพักหลังร้านได้สักพักแล้วล่ะแก” พลอยตอบพลางรินเหล้าให้เพื่อน

กอหญ้ายืนขึ้นอีกครั้งพลางจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่

“งั้นเดี๋ยวฉันมานะ จะไปหาพี่เทมหน่อย สั่งอาหารกันไปก่อนเลยนะ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง”

“จ้าาา... มาถึงก็ตามหาผัวเลยนะ ระวังเถอะ ไปเจอผัวกำลังโดนสาวรุมทึ้งหลังร้านจะหาว่าไม่เตือน” มีนาหัวเราะร่วนอย่างขบขัน

กอหญ้าเพียงแต่ยิ้มรับและเดินตรงไปยังทางเดินหลังเวที

บรรยากาศบริเวณทางเดินไปสู่ห้องน้ำหลังร้าน แสงไฟนีออนโทนม่วงแดงสลัวมัวทอดเงาตะคุ่มลงบนพื้นทางเดินที่เปียกชื้น คนเดินเข้าออกกันขวักไขว่จนแทบไม่มีการแบ่งแยกโซนชายหญิง

ทุกคนต่างตกอยู่ในภวังค์ของความมึนเมาและความต้องการระบายออก บางคนเดินโซเซออกมาพลางจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดรุ่ย ใบหน้าแดงก่ำและลมหายใจที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นวิสกี้ราคาแพง

กอหญ้าเดินฝ่าฝูงชนออกมาจากโซนหลัก ร่างบางในชุดเชิ้ตสีขาวเรียบร้อยดูผิดแผกจากสภาพแวดล้อมที่ยับเยินรอบข้าง เธอพยายามกวาดสายตามองหาแผ่นหลังกว้างของสามีด้วยหัวใจที่เริ่มเต้นผิดจังหวะ

“คุณกอหญ้า!” เสียงของแจน สาวเสิร์ฟร่างเล็กดังขึ้นท่ามกลางเสียงอึกทึก เธอเดินถือถาดเปล่าสวนมาพอดี

“มาหาพี่เทมเหรอคะ? วันนี้เขาร้องจบสาว ๆ กรี๊ดกันคอแตกเลยนะ”

กอหญ้ายิ้มตอบอย่างสุภาพแม้ในใจจะว้าวุ่น “ใช่ค่ะแจน เห็นพี่เทมมั้ยคะ?”

แจนพยักหน้าพลางบุ้ยปากไปทางทิศทางห้องน้ำมืด ๆ ด้านหลัง “เห็นเดินไปทางห้องน้ำเมื่อกี้เองค่ะ ท่าทางจะรีบน่าดู สงสัยไปทำธุระมั้งคะ”

“ขอบคุณมากค่ะ” กอหญ้ากล่าวสั้น ๆ ก่อนจะก้าวเดินมุ่งหน้าไปทางทิศนั้นทันที

เธอยืนรออยู่หน้าโซนห้องน้ำพักใหญ่ สายตาจับจ้องไปที่ประตูทางเข้าที่ผู้คนผลัดเปลี่ยนกันเข้าออกจนกระทั่งเริ่มเบาบางลง

เมื่อเห็นว่าสามีไม่ออกมาเสียที กอหญ้าจึงรวบรวมความกล้าตัดสินใจเดินเข้าไปด้านใน

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อรุนแรงผสมกับกลิ่นเหงื่อไคลและน้ำหอมฉุนปะทะจมูก เธอเดินผ่านห้องน้ำสองสามห้องแรกที่เปิดประตูทิ้งไว้ จนกระทั่งมาถึงสองห้องสุดท้ายที่ปิดสนิท...

และนั่นเองที่เสียงแห่งความลับเริ่มลอดออกมา

"อ๊าาา... ซี้ดดด... -วยพี่ใหญ่จริง ๆ เลย... อมจนจะสำลักอยู่แล้ววว..."

เสียงผู้หญิงพร่าสั่นและเต็มไปด้วยความกระสันดังก้องอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ ตามมาด้วยเสียงดูดกลืนอย่างมูมมาม "จ๊วบ... แฉะ... อื้มมม!" มันเป็นเสียงของเนื้อสด ๆ ที่ถูกรูดเข้าออกในโพรงปากที่ชุ่มฉ่ำอย่างรุนแรง

"น้ำเงี่ยนพี่ข้นมากเลยค่ะ... ซี้ดดด... เมียพี่ดูดเก่งเท่าหนูมั้ยคะ? หนูว่าคนเรียบร้อยอย่างยัยนั่นคงทำได้แค่เลียเบา ๆ ใช่มั้ยล่ะ ควยพี่ถึงได้แข็งสู้ปากหนูขนาดนี้..."

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำลอดออกมาจากลำคอชายปริศนาในห้องนั้น

"หึ... รายนั้นน่ะเหรอ? แค่สะกิดก็อายจนตัวเกร็งไปหมด ไม่เหมือนหนู... ดูดอย่างกับคนหิวควยมาเป็นปีแบบนี้แหละที่พี่ชอบ... ดูดแรง ๆ อีกสิ"

"อ๊าาา... กระแทกปากหนูแรง ๆ เลยค่ะ หนูอยากกินน้ำพี่ให้หมดทุกหยด อื้อออ อือมมม!"

เสียงเนื้อกระทบใบหน้าดัง "ปึ่ก! ปึ่ก!" สลับกับเสียงครางระงมที่ทวีความใคร่

กอหญ้ายืนนิ่งค้าง ใบหน้าซีดเผือดจนขาวโพลน มือที่ยกขึ้นจะแตะประตูสั่นเทาจนควบคุมไม่ได้ เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนและตกใจกับเสียงโสโครกที่เกิดขึ้นหลังบานประตูนั้น โดยที่ไม่รู้เลยว่าเสียงทุ้มต่ำนั้นคือใคร

“กอหญ้า!”

เสียงของเขตดังขัดจังหวะขึ้นจากด้านหลัง กอหญ้าสะดุ้งสุดตัวรีบถอยออกมาหน้าห้องน้ำทันที

เขตเดินเข้ามาด้วยท่าทางเลิ่กลั่กพยายามบังทางเดินไว้

“มาทำอะไรตรงนี้ครับ? มาหาไอ้เทมเหรอ?”

กอหญ้าพยายามเค้นเสียงออกมาจากลำคอที่แห้งผาก “ค่ะ... พี่เขต หญ้ามาหาพี่เทม แต่เมื่อกี้... หญ้าได้ยินเสียงคนในห้องน้ำ...”

เขตใจหายวาบ เขารู้ดีว่าเทมกำลังทำระยำอะไรอยู่ข้างใน จึงรีบพูดแทรกถ่วงเวลาทันที

“อ๋อ! เสียงพวกขี้เมาแอบมาเอากันน่ะครับ พี่เห็นจนชินแล้ว ผับแบบนี้ก็อย่างนี้แหละ อย่าไปสนใจเลย กลิ่นห้องน้ำมันเหม็น ออกไปคุยข้างนอกเถอะครับ เดี๋ยวพี่ไปตามไอ้เทมให้”

เขตพูดยืดยาว เรื่องไร้สาระเกี่ยวกับอาหารและเครื่องดื่ม กอหญ้าพยายามฟัง แต่สายตายังเหลือบไปที่ห้องสุดท้ายเป็นระยะ หัวใจเธอยังเต้นไม่หยุด

ไม่นานนัก มีเสียงเรียกดังจากด้านในร้าน “เขต! มาเร็วหน่อย เมียลูกค้าเมาแล้วทะเลาะกัน!”

เขตทำหน้าลำบาก “โอ้ย… ต้องไปจัดการอีกแล้ว เดี๋ยวพี่ตามไอ้เทมมาให้เองนะครับ” เขาพูดจบก็รีบหันหลังเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

กอหญ้าเองที่ยังสงสัยจึงตัดสินใจจะเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง

แต่จังหวะนั้นเอง หญิงสาวร่างโปร่งในชุดเดรสรัดรูปสีดำก็เดินสวนออกมาอย่างรวดเร็ว เธอเกือบจะชนกอหญ้าเข้าเต็ม ๆ

“ขอโทษค่ะ!”

หญิงสาวคนนั้นพูดเสียงพร่า ใบหน้าแดงซ่านและดวงตาเยิ้มหยาด

กอหญ้าสังเกตเห็นคราบขาวขุ่นหนืดบางอย่างติดอยู่ที่มุมปากของเธอ หญิงสาวรีบใช้หลังมือเช็ดมันออกอย่างลวก ๆ พลางหลบสายตากอหญ้าเดินหนีไป

“ไม่เป็นไรค่ะ...” กอหญ้าตอบเบา ๆ สายตามองตามด้วยความฉงน

เธอกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปในห้องน้ำห้องนั้น แต่แล้วประตูผลักเปิดออกอีกครั้ง และคราวนี้เป็น เทมที่เดินออกมา

เขากำลังรูดซิปกางเกงยีนส์ขึ้นช้า ๆ มือหนาล้วงเข้าไปจัดลำ-วยที่ยังแข็งค้างและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายให้เข้าที่ เข็มขัดถูกกระชับเข้าหาตัว ใบหน้าคมกริบดูอิ่มเอิบไปด้วยความสุข ผมของเขาเปียกเหงื่อจนลู่ติดหน้าผาก ดวงตาคมเบิกกว้างเมื่อเห็นเมียตัวเองยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า

“กอหญ้า! มาหาพี่ถึงนี่เลยเหรอ?”

เทมชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มกว้างอย่างหน้าตาย

“พี่เทม... พี่ไปทำอะไรในนั้นคะ?”

กอหญ้าถามพลางมองสำรวจร่างกายสามีอย่างละเอียด

เทมหัวเราะในลำคอพลางเอามือลูบท้อง

“พี่ท้องเสียนิดหน่อยน่ะ สงสัยอาหารเมื่อเย็นจะไม่สะอาด หนูมาดื่มกับเพื่อนใช่มั้ย? ปะ ไปนั่งโต๊ะเถอะ เดี๋ยวพี่ไปดูแลเอง วันนี้พี่เลี้ยงเองนะ”

เขาพูดเสียงเรียบพลางจูงมือกอหญ้าเดินออกจากโซนห้องน้ำอย่างรวดเร็ว กลิ่นคาวกามจาง ๆ ยังติดอยู่ที่ปลายนิ้วของเขาขณะที่เขาบีบมือเมียไว้

กอหญ้าเดินตามไปโดยไม่ได้เอะใจเลยว่า คราบขาวที่มุมปากผู้หญิงคนเมื่อครู่ คือน้ำกามจากสามีของเธอเอง

ในขณะที่กอหญ้าเดินยิ้มอย่างเบาใจ แต่ในอกของเทมกลับเต้นระรัวด้วยความสะใจแฝงความตื่นเต้น เขาเกือบซวยที่โดนเมียจับได้คาหนังคาเขา แต่ความใสซื่อของกอหญ้าก็ยังเป็นเกราะป้องกันชั้นดีให้เขาได้เสมอ

เขารู้สึกฮึกเหิมที่สามารถหลอกเมียได้สำเร็จ น้ำ-วยบางส่วนที่ยังหลงเหลือและแห้งเกรอะกรังอยู่บนกางเกงในจากการถูกปรนเปรอด้วยปาก ยิ่งทำให้เขารู้สึกถึงชัยชนะเหนือเมียผู้แสนเรียบร้อยคนนี้อย่างที่สุด

โปรดติดตามตอนต่อไป.

อีพี่เทมนี่มันร้ายสุด ๆ แบบนี้จะต้องโดน...

ห๊ะ