เรื่อง ระบบนักล่า (Hunter System)
เสียงเตือนัต่อเนื่อง
ไเสีแดงาไปั่ห้องทดลอง
ำแเริ่มแ้า
กระจการ้อยาแตกะา
แต่ิรันไ่ขยับ
าายังคงประตูาเีตรงหน้า
ประตูีำ
มีคำเีคำเี
จุดเริ่มต้น
—
[ภารกิจหลักอัปเดต]
ค้นหาความจริงของโครงการผู้ล่า
ความคืบหน้า: 5%
เป้าหมายใหม่: เข้าสูู่์ต้นกำเนิด
ะเีไปครู่หนึ่ง
่ขึ้น้าเพิ่ม
[คำเตือน]
พื้นที่นี้ถูกปิดผนึก
อัตราการรอดชีวิต: 0.7%
ิรันเดินต่อ
“ตั้งแต่ตื่นะมา”
“ยังไ่เคยเห็นเลขสวยเลย”
เขาผลักประตู
ครืด—
ประตูเปิดออกช้าๆ
ลมเย็นพัดออกมา
อีกฝั่ง—
ไ่ใช่ห้อง
แต่เป็นเมือง
—
ิรันหยุด
เบื้องหน้าคือเมืองสีขาวขนาดมหึมา
ตึกสูง
ถนน
ะราง
แต่ไ่มีคน
ทุกอย่างหยุดนิ่งเหมือนภาพถ่าย
ไ่มีฝุ่น
ไ่มีเวลา
ตรงกลางเมือง
มีเสาีำขนาดยักษ์ทะลุขึ้นไปบนฟ้า
และมีเส้นพลังงานนับไ่ถ้วนไหลเข้าไป
ะตอบสนองทันที
[ตรวจพบต้นกำเนิดะ]
[ห้ามเข้าใกล้]
[สิทธิ์ผู้ใช้ไ่เีพอ]
ิรันเี
่เดินต่อ
ทันใดนั้น—
มีเสียงฝีเท้าัขึ้น
ตึก…
ตึก…
มีคนอยู่
ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากถนนด้านหน้า
ใส่เสื้อกาวน์สีขาว
ผมดำ
อายุประมาณสามสิบปลาย
และ—
ไ่มีหน้ากาก
เขายิ้ม
“เร็วกว่าที่ิด”
ิรันหยุด
ชายคนนั้นเขาเหมือนกำลังดูงานทดลอง
่ยิ้มอีก
“โตแล้วนะ”
ิรันจ้องนิ่ง
“…นายคือใคร”
ชายคนนั้นยืนเี
่ตอบ
“ฉันมีาชื่อ”
เขาเดินเข้ามาช้าๆ
“บางคนเรียกฉันนักวิจัย”
“บางคนเรียกผู้สังเกตการณ์”
เขาหยุด
่ตรงเข้าดวงตาิรัน
“แต่สำหรับนาย”
รอยยิ้มจางลง
“ฉันคือคนสร้างะ”
ลมทั้งเมืองหยุด
ะของิรันส่งเสียงัทันที
[ตรวจพบผู้ดูแลสูงสุด]
[สิทธิ์ระดับ: ู์]
[ล็อกฟังก์ชันทั้ง]
ทันใดนั้น—
หน้าต่างะทั้งดับ
ครั้งแรกตั้งแต่ได้รับะ
ิรันไ่เห็นอะไรอีก
เหลือเีโลกจริง
ชายคนนั้นยิ้ม
“แปลกไหม”
“พอไ่มีะ”
“นายยังเหลืออะไร”
ิรันนิ่ง
ผู้สร้างเดินต่อ
“นายจำวันที่ตื่นพลังได้ไหม”
“จำวันที่เสียพลังได้ไหม”
“จำวันที่เกือบตายได้ไหม”
เขาส่ายหัว
“ไ่ใช่โชค”
เขายกนิ้วขึ้น
กลางอากาศปรากฏภาพ
เด็กาพันคน
หมายเลขจำนวนมหาศาล
001
024
102
311
777
ผู้สร้างพูดต่อ
“นายไ่ใช่คนเี”
ภาพเปลี่ยน
เด็กทุกคนล้มลง
ตาย
เหลือเีหนึ่งคน
777
ผู้สร้างิรัน
“นายคือผู้รอด”
ิรันกำหมัด
“…ทำไม”
ผู้สร้างเี
่ตอบเรียบๆ
“เพราะมนุษย์กำลังแพ้”
เขาหันไปเสาีำกลางเมือง
“สัตว์ร้าย”
“มิติ”
“การล่มสลาย”
“โลกเดิมไ่มีทางชนะ”
เขาหันกลับมา
“ฉันเลยสร้างผู้ล่า”
ิรันถามทันที
“แล้วคนที่ตาย”
ผู้สร้างตอบโดยไ่ลังเล
“ต้นทุน”
ความเีตกลงมา
ผู้สร้างยิ้ม
“แต่ตอนนี้ฉันมีคำถาม”
เขาชี้มาที่ิรัน
“นายแข็งแกร่งขึ้นแล้ว”
“งั้นตอบฉัน”
เขาเดินเข้ามาจนห่างเีไ่กี่ก้าว
แล้วถาม
“ถ้าวันหนึ่งต้องฆ่าคนหนึ่งล้านคน”
“เพื่อช่วยโลกทั้งใบ”
“นายจะทำไหม”
ิรันเี
ผู้สร้างยิ้ม
“…ตอบไ่ได้สินะ”
ทันใดนั้น—
เงาดำใต้แขนของิรันขยับ
เสียงัขึ้นในหัว
“…ฆ่า…”
“…กลืน…”
ผู้สร้างเห็น
แล้วยิ้มกว้างขึ้น
“ดี”
“เริ่มเหมือนฉันแล้ว”
ในวินาทีนั้น
ดวงตาของิรันเปลี่ยน
เขาก้าวออกไป
แล้วต่อยทันที
ตูม!!!
พื้นถนนทั้งเส้นแตกะา
แต่—
หมัดหยุดกลางอากาศ
ผู้สร้างใช้มือเีรับไว้
่พูดเบาๆ
“…ยังอ่อนเกินไป”
แล้วดีดนิ้ว
โลกทั้งใบแตก
—
ิรันลืมตาขึ้น
เขากลับมายืนอยู่ในห้องทดลอง
คนเี
เหมือนไ่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่มี้าหนึ่งปรากฏขึ้น
[ได้รับสิทธิ์ใหม่]
[ผู้เ่หมายเลข 777]
[ปลดล็อก: โผู้ล่า]
ิรัน้านั้น
่กำหมัดช้าๆ
าาเย็นลง
“…ครั้งหน้า”
“ฉันจะไ่ถามแล้ว”
ตอนต่อไป: ตอนที่ 19 — โผู้ล่า
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??