เรื่อง ระบบนักล่า (Hunter System)
ั้เืเงียบ
ัของิรันุอยู่้า
ไม่ได้โี
ไม่ได้ปิดฉาก
เีุ
ลมพัดผ่านซากเมือง
ชาย้ามองิรัน
ดวงตาีแี่่างเปล่า
เิ่สั่นเป็นครั้งแรก
—
ผ่านไปหลายวินาที
เาพูดึ้
“…นายรู้ไหม”
เสียงเบา
เหมือนคนี่ลืมวิธีพูดไปนานแล้ว
“ไม่มีใครถามฉันแบบนั้น”
เาหัวเราะาๆ
แต่ไม่เหมือนก่อน
“…ุเอาแต่ถาม่าฉันชนะได้ยังไง”
เาหันมองเมืองร้าง
“ไม่มีใครถาม่าฉันเหลืออะไร”
เงียบ
ก่อนถามกลับ
“…แล้วถ้าฉันตอบ่าเหนื่อย”
ิรันตอบทันที
“ก็ุ”
ความเงียบตกลงมา
ชาย้ายืนนิ่ง
ก่อนหัวเราะอีกครั้ง
คราวนี้เหมือนคนเหนื่อยจริงๆ
“…ฉันเคยพูดแบบนั้นเหมือนกัน”
เาก้มมองมือ
เงาดำยังไหลอยู่
ไม่มีวันุ
เาพูดต่อ
“ตอนแรกฉันก็จะุ่”
ภาพเิ่ปรากฏรอบเมือง
เาสู้
เาชนะ
เาปิดรอยแยก
่เมือง
่โลก
จนคนเรียกเา่า—
ผู้กอบกู้
ภาพเปลี่ยน
ผู้คนเิ่กลัวเา
เรียกเา่าปีศาจ
เิ่พึ่งพา
เิ่โทษ
เิ่หวัง
สุดท้าย—
เหลือเาคนเดียว
ภาพดับ
เามองิรัน
“…ฉันเิด่า ถ้าุหายไป”
“ก็คงไม่มีใครเ็อีก”
ลมพัด
ิรันมองเา
ก่อนตอบ
“นายไม่ได้อยาก่โลก”
อีกฝ่ายเงียบ
ิรันพูดต่อ
“…นายแค่อยากุเ็”
ั้เืุ
ดวงตาีแค้าง
ชาย้ายืนนิ่ง
ก่อนถามเบาๆ
“…ต่างกันยังไง”
ิรันเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนตอบ
“่โลก ืเลือกใ้คนอื่นีีิ”
“ุเ็ ืเลือกไม่ใ้ัเรู้สึก”
ความเงียบ
นานมาก
ชาย้าหลับตา
เงาดำรอบตัวเิ่สั่น
ระบบเด้งึ้
[ตรวจพบความขัดแย้ง]
ผู้เ่หมายเลข 777 รุ่น่้า
เสถียรภาพ
เงาดำเิ่แตก
ื้เืสั่น
เาเงยหน้าึ้
ดวงตาีแค่อยๆ าลง
“…นายนี่น่ารำคาญจริง”
เาหัวเราะ
แล้วถาม
“…ถ้าสุดท้าย่ไม่ได้ล่ะ”
ิรันตอบ
“ก็เลือกอีกครั้ง”
“แล้วเดินต่อ”
เงียบ
อีกฝ่ายมองิรันนานมาก
ก่อนถอนหายใจ
ครั้งแรก
เหมือนคนปล่อยของหนัก
ทันใดนั้น—
ระบบดังึ้
[การทดสอบเปลี่ยนแปลง]
เงื่อนไขการชนะอัปเดต
ยอมรับความล้มเหลวของผู้เ่่้า
ั้เืเิ่สลาย
ชาย้ายิ้ม
รอยยิ้มธรรมดา
ไม่มีความบิดเบี้ยว
ไม่มีความ่างเปล่า
เาเดินเข้ามา
ุ้า
แล้วยื่นบางอย่างใ้
ผลึกสีดำ
ระบบเด้ง
ได้รับ:
ความทรงจำผู้เ่หมายเลข 777
รุ่น่้า
เาพูดเบาๆ
“ฉันฝากต่อไม่ได้”
“แต่นายเลือกเองได้”
เาหันหลัง
ร่างเิ่แตกเป็นแ
ก่อนพูดประโยคสุดท้าย
“…แล้วก็”
เาุ
ไม่หันัา
“อย่าพยายามุ่”
“แต่ถ้าจะ่ใคร”
“…อย่าปล่อยมือเอง”
ร่างสลาย
เมืองั้เืแตก
ระบบส่งเสียง
[ผู้เ่หมายเลข 777 รุ่น่้า]
สิ้นสุดการทำงาน
ได้รับสิทธิ์ผู้ดูแลเพิ่ม
12%
↓
25%
ทุกอย่างกลายเป็นสีขาว
ก่อนเสียงหนึ่งดังึ้
เสียงของู้้า
“…น่าสนใจ”
“นายเปลี่ยนผลลัพธ์ได้จริงเหรอ”
แเิ่เปิด
ิรันค่อยๆ ลืมตา
เาัาแล้ว
แต่้า—
ไม่ใช่เมือง
ไม่ใช่สมาคม
เป็นห้องสีขาว
และมีคนรออยู่
ู้้า
กำลังเ่หมากคนเดียว
แล้วพูดโดยไม่เงยหน้า
“งั้น…”
“มาเ่รอบสุดท้ายกัน”
ตอนต่อไป: ตอนี่ 30 — เกมของู้้า
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??