เรื่อง Rose Gunner - The Fall of Humanity

สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่องในยามค่ำคืน ลินดาลากสังขารที่บอบช้ำและเหนื่อยล้ากลับมาถึงสตูดิโอถ่ายภาพของเธอ ร่างกายของหญิงสาวสั่นเทาไม่ใช่แค่เพราะความหนาวเย็นจากหยาดฝน แต่เป็นเพราะความหวาดกลัวและความอัปยศที่เพิ่งเผชิญมาหมาดๆ ทันทีที่เธอยกเลิกการแปลงร่าง ชุดบอดี้สูทสีชมพูที่ขาดวิ่นก็สลายไป กลับกลายเป็นเสื้อยืดคอวีสีขาวและกางเกงขาสั้นตัวเดิมที่เปียกปอน ทว่าร่องรอยของการถูกย่ำยีไม่ได้หายไปไหน

ลินดารีบพยุงร่างตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ เธอเปิดฝักบัว ปล่อยให้น้ำอุ่นจัดชโลมรดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า หวังจะให้สายน้ำชะล้างคราบสกปรกและสัมผัสอันน่ารังเกียจออกไปให้หมด หญิงสาวก้มหน้าลงมองหว่างขาของตัวเอง น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลทะลักออกมาปะปนกับสายน้ำ ร่องหีที่เคยอวบอูมและปิดสนิทบัดนี้บวมเป่งและแดงช้ำอย่างน่าสงสาร คราบเลือดสีสดผสมปนเปไปกับน้ำเมือกสีขุ่นคลั่กของอสูรกายกอร์กอนที่ยังคงไหลเยิ้มออกมาจากปากทางช่องคลอด เปรอะเปื้อนเรียวขาขาวเนียนของเธอเป็นทางยาว

ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วขึ้นมาทุกครั้งที่ขยับตัว ลินดากัดฟันแน่น เธอรู้ดีว่าพวกกอร์กอนต้องการหา "แม่พันธุ์" เพื่อสืบพันธุ์ เธอจะปล่อยให้น้ำเชื้อของไอ้สัตว์ประหลาดนั่นตกค้างอยู่ในตัวเธอไม่ได้เด็ดขาด หญิงสาวจำใจสอดนิ้วเรียวยาวของตัวเองเข้าไปในร่องหีที่บอบช้ำเพื่อควักเอาน้ำเงี่ยนข้นเหนียวของมันออกมา

"อ๊ะ... อึก..."

ลินดาสะดุ้งเฮือกและหลุดเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อนิ้วของเธอสัมผัสกับผนังเนื้ออ่อนนุ่มภายใน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่แค่บาดแผลทางกาย แต่เป็นฤทธิ์ของสารคัดหลั่งกระตุ้นอารมณ์จากท่อน-วยมหึมาของแมนเดรก-เลคที่ยังคงตกค้างอยู่ แม้เธอจะรังเกียจมันสุดหัวใจ แต่ร่างกายที่ถูกสารกระตุ้นกลับทรยศเธอ ทุกครั้งที่นิ้วเรียวคว้านเอาน้ำขุ่นข้นออกมา ความรู้สึกเสียวซ่านก็แล่นปราดไปทั่วท้องน้อย ร่างกายของเธอจดจำขนาดความใหญ่โตและปุ่มปมขรุขระของ-วยอัปลักษณ์ที่กระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างป่าเถื่อนได้เป็นอย่างดี ลินดาร้องไห้สะอึกสะอื้นขณะขัดถูร่างกายอย่างรุนแรงจนผิวขาวๆ แดงเถือก เธอใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานนับชั่วโมงกว่าจะแน่ใจว่าล้างคราบคาวโลกีย์นั้นออกไปจนหมดสิ้น

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาในสตูดิโอ ลินดานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เพื่อพยายามทำงานรีทัชภาพถ่ายแฟชั่นที่ค้างไว้ อาชีพช่างภาพอิสระของเธอต้องอาศัยความละเอียดและสมาธิสูง แต่ในวันนี้ ทุกครั้งที่เธอขยับตัวหรือเปลี่ยนท่านั่ง ความเจ็บปวดร้าวที่หว่างขาและสะโพกก็คอยย้ำเตือนถึงเหตุการณ์ฝันร้ายเมื่อคืน ลินดาขยับเบาะรองนั่งให้มารองรับน้ำหนักเพื่อลดการเสียดสีที่ร่องหีซึ่งยังคงบวมช้ำ เธอถอนหายใจยาว วางเมาส์ปากกาลง แล้วหันไปมอง "อีลิท บลาสเตอร์" ที่วางอยู่บนโต๊ะ

ภาพของหญิงสาวเคราะห์ร้ายที่ถูกแมนเดรก-เลคข่มขืนจนสลบยังคงติดตา ลินดาเป็นคนที่มีจิตใจดีและมีความรับผิดชอบ เธอรู้ดีว่าถ้าเธอทิ้งปืนกระบอกนี้และแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น จะต้องมีผู้หญิงอีกกี่คนที่ต้องตกเป็นเหยื่อกามารมณ์ของพวกกอร์กอน ความดื้อรั้นและความแข็งแกร่งจากภายในจิตใจของเธอลุกโชนขึ้นมาทับถมความหวาดกลัว เธอแพ้ในศึกแรกเพราะความอ่อนประสบการณ์และความไม่รู้ถึงความเจ้าเล่ห์ของศัตรู แต่ครั้งนี้มันจะไม่เป็นแบบนั้นอีก

ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!

เสียงเตือนภัยจากแอปพลิเคชันข่าวสารในโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ลินดารีบหยิบมันมาดู พาดหัวข่าวด่วนรายงานถึงเหตุการณ์ความวุ่นวายที่ย่านการค้าใจกลางเมือง "สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายต้นไม้อาละวาด จับตัวผู้หญิงหลายคนเป็นตัวประกัน!" มีคลิปวิดีโอสั้นๆ ที่ชาวบ้านถ่ายไว้ได้ แมนเดรก-เลคกำลังใช้เถาวัลย์ของมันรัดร่างผู้หญิงสองคนลอยขึ้นกลางอากาศ รอยยิ้มอัปลักษณ์ของมันเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย

"ไอ้สารเลวเอ๊ย... มันเริ่มล่าแม่พันธุ์กลางวันแสกๆ เลยเหรอ"

ลินดาสบถเบาๆ เธอคว้าอีลิท บลาสเตอร์ ใส่กระเป๋าสะพาย คว้ากุญแจรถ แล้ววิ่งกะเผลกออกจากสตูดิโอไปที่ลานจอดรถทันที เธอสตาร์ทรถเก๋งคันสีดำคู่ใจ เหยียบคันเร่งพุ่งทะยานออกจากที่พักมุ่งหน้าสู่ย่านการค้า พาหนะคันนี้ช่วยให้เธอเดินทางปะปนไปกับฝูงชนได้อย่างแนบเนียนโดยไม่เป็นที่สงสัย ลินดาจอดรถเก๋งแอบไว้ในซอยแคบๆ ห่างจากจุดเกิดเหตุไปหนึ่งช่วงตึก เสียงกรีดร้องของผู้คนและเสียงทำลายข้าวของดังแว่วมาให้ได้ยินชัดเจน

ลินดาสูดหายใจลึก ดึงอีลิท บลาสเตอร์ออกมาบรรจุเอเนอร์จี้เซลล์ ความเจ็บปวดที่หว่างขาถูกข่มไว้ด้วยความมุ่งมั่น เธอชูอาวุธขึ้นฟ้าและเปล่งเสียงกึกก้อง

"โรส อิกนิชั่น!"

แสงสีชมพูเจิดจ้าอาบไล้เรือนร่างเย้ายวนอีกครั้ง ชุดบอดี้สูทคล้ายลาเท็กซ์ผสมโลหะเหลวถูกสร้างขึ้นมาใหม่จนสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน เกราะส่วนอก ไหล่ แขน และขากระชับเข้ากับสัดส่วน โรส กันเนอร์ กลับมาผงาดอีกครั้ง แม้เธอจะรู้ดีว่าชุดนี้มีจุดอ่อนที่อกและเป้าที่ขาดง่ายเหลือเกิน แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น

เพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่ศัตรูอยู่บนลานกว้างและมีตัวประกัน โรส กันเนอร์ ตัดสินใจเรียกใช้พาหนะรบประจำตัว เธอแตะที่ปุ่มสื่อสารข้างหมวกเกราะ

"โรส เชสเซอร์! (Rose Chaser!)"

ละอองแสงสีชมพูรวมตัวกันเบื้องหน้า ก่อตัวเป็นรถมอเตอร์ไซค์เทคโนโลยีล้ำยุคดีไซน์แปลกตา ตัวถังรถออกแบบมาเป็นทรงกระสุนที่ปราดเปรียว สีชมพูเมทัลลิกวาววับ ล้อรถไม่มีซี่ลวดแต่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า ทว่าสิ่งที่โดดเด่นที่สุดของโรส เชสเซอร์ คือวิธีการขับขี่ของมัน

โรส กันเนอร์ ก้าวขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ทรงกระสุนคันนั้น การออกแบบของตัวถังที่แบนราบและยื่นไปด้านหน้า บังคับให้ผู้ขับขี่ต้องโน้มตัวลงไปจนสุด หน้าอกอวบอิ่มของเธอถูกกดทับแนบชิดไปกับแผงคอนโซลรถอย่างเลี่ยงไม่ได้ และด้วยท่าทางที่ต้องหมอบต่ำเช่นนั้น ส่งผลให้ช่วงเอวของเธอแอ่นโค้งขึ้น บั้นท้ายกลมกลึงและสะโพกผายที่ถูกรัดรึงด้วยบอดี้สูทแนบเนื้อถูกดันให้งอนโด่งขึ้นชี้ฟ้าอย่างชัดเจน เป็นท่วงท่าการขับขี่ที่ทั้งปราดเปรียวและเต็มไปด้วยความอีโรติกอย่างถึงที่สุด ทุกครั้งที่เธอบิดคันเร่ง แรงสั่นสะเทือนจากเครื่องยนต์จะส่งผ่านตัวถังขึ้นมาเสียดสีกับร่องหีของเธอเบาๆ กระตุ้นความทรงจำบ้าๆ เมื่อคืนให้กลับมาอีกครั้ง

บรื้นนนนน!

โรส เชสเซอร์ พุ่งทะยานออกจากซอยแคบด้วยความเร็วสูงทะลุขีดจำกัดของรถทั่วไป โรส กันเนอร์ บังคับรถมุ่งหน้าไปยังตึกสรรพสินค้าที่แมนเดรก-เลคกำลังอาละวาด เมื่อเจอทางตันที่เต็มไปด้วยซากรถยนต์ที่ถูกพังทลาย เธอไม่เบรก แต่กลับดึงหัวรถขึ้น ฟังก์ชันพิเศษของพาหนะล้ำยุคทำงานทันที ล้อแม่เหล็กไฟฟ้าดูดซับเข้ากับพื้นผิวคอนกรีต โรส เชสเซอร์ พุ่งไต่ขึ้นไปบนกำแพงตึกในแนวตั้ง 90 องศาได้อย่างน่าทึ่ง! บั้นท้ายที่งอนโด่งของฮีโร่สาวเด่นตระหง่านอยู่บนกำแพงตึกขณะที่เธอขับรถไต่ขึ้นไปจนถึงชั้นดาดฟ้าของอาคารฝั่งตรงข้าม

เบื้องล่างบริเวณลานกว้างหน้าห้างสรรพสินค้า แมนเดรก-เลคกำลังหัวเราะร่วน รยางค์เถาวัลย์ของมันรัดรึงหญิงสาวสามคนที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยส่งเสียงร้องไห้ระงม -วยขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยปุ่มปมของมันแข็งขึงและมีน้ำเมือกหยดเยิ้มเตรียมพร้อมที่จะข่มขืนเหยื่อเพื่อสร้างทาสกามารมณ์กลางสาธารณชน

"เอาล่ะ รังไข่ของพวกเจ้าจะต้องเต็มไปด้วยลูกๆ ของข้า!" มันคำรามเสียงต่ำ

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ลำแสงพลาสม่าสีชมพูสามนัดพุ่งทะยานลงมาจากฟ้า ตัดเถาวัลย์ที่รัดตัวประกันจนขาดสะบั้น หญิงสาวทั้งสามร่วงหล่นลงพื้นและรีบวิ่งหนีตายสุดชีวิต แมนเดรก-เลคร้องลั่นด้วยความตกใจและโกรธแค้น มันหันขวับไปมองทิศทางที่กระสุนพุ่งมา

บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม โรส เชสเซอร์ เบรกดังเอี๊ยด โรส กันเนอร์ ในท่าหมอบขี่ที่บั้นท้ายงอนโด่งสะดุดตากำลังเล็ง อีลิท บลาสเตอร์ มาที่อสูรกายพืช ก่อนที่เธอจะตวัดขาลงจากรถแล้วกระโดดตีลังกาทิ้งตัวลงมาจากตึกสูงสิบชั้น ร่อนลงจอดบนลานกว้างเบื้องหน้าแมนเดรก-เลคอย่างสง่างาม

อสูรกายพืชเบิกตากว้าง จมูกของมันฟุดฟิดสูดกลิ่นที่คุ้นเคย กลิ่นหอมหวานของแม่พันธุ์ชั้นยอดที่มันได้ฝากฝังน้ำเชื้อเอาไว้เมื่อคืน

"ฮ่าๆๆ! เจ้าเองรึ นังแม่พันธุ์กุหลาบ!" แมนเดรก-เลคแสยะยิ้มหื่นกาม มือสากหนาลูบคลำท่อน-วยของตัวเองที่กำลังกระตุกหงึกๆ "ติดใจรสชาติควยของข้าจนต้องตามมาให้เย็ดอีกรอบถึงที่เลยหรือไง? วันนี้หีของเจ้าจะต้องโดนกระแทกจนพังคา-วยข้าแน่!"

ลินดากัดฟันกรอดภายใต้หมวกเกราะ ความเจ็บปวดที่หว่างขายังคงตอกย้ำเตือนใจ เธอตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้ มือขวากระชับอีลิท บลาสเตอร์ แน่น ดวงตาวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธแค้นและมุ่งมั่น

"แกจะไม่มีวันได้ทำร้ายใครอีก... วันนี้ฉันจะเด็ดหัวแก และตัดไอ้ท่อนเนื้ออุบาทว์นั่นทิ้งซะ!"

การเผชิญหน้าครั้งที่สองระหว่างกุหลาบเหล็กและอสูรกายบ้ากามได้เริ่มต้นขึ้น โดยที่ลินดาไม่รู้เลยว่า... ความมุ่งมั่นเพียงอย่างเดียว อาจไม่พอที่จะเอาชนะความเจ้าเล่ห์และฤทธิ์เดชของสารคัดหลั่งจากกอร์กอนที่เตรียมพร้อมจะเล่นงานเธออีกครั้ง.

โรส กันเนอร์ ไม่รอช้า เธอกระชับ อีลิท บลาสเตอร์ ในมือแน่น นิ้วเรียวเหนี่ยวไกกระหน่ำยิงกระสุนพลาสม่าสีชมพูเข้าใส่ร่างยักษ์ของแมนเดรก-เลคอย่างต่อเนื่อง เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ลำแสงความร้อนสูงพุ่งแหวกลมฝนเข้าเป้าหมาย ทว่าอสูรกายพืชกลับแสยะยิ้ม มันไม่ได้หลบหลีก แต่กลับใช้เถาวัลย์ขนาดใหญ่ดึงเอาซากรถยนต์ที่พังยับเยินขึ้นมาเป็นโล่กำบัง กระสุนพลาสม่าทำได้เพียงเจาะทะลุเศษเหล็กโดยไม่ระคายผิวหนังหนาสีเขียวเข้มของมันเลยแม้แต่น้อย 

"เปล่าประโยชน์น่า นังแม่พันธุ์! วันนี้ข้าจะเย็ดเจ้าให้ท้องทะลุไปเลย!" แมนเดรก-เลคคำรามลั่น มันเหวี่ยงซากรถยนต์เข้าใส่ลินดาอย่างแรง

ฮีโร่สาวกระโดดหลบฉากออกมาได้อย่างฉิวเฉียด แต่ทว่านั่นคือกับดัก! ทันทีที่เท้าของเธอแตะพื้น อสูรกายที่รอจังหวะอยู่แล้วได้พ่นน้ำเมือกสีเขียวข้นคลั่กออกจากปากเข้าใส่ร่างของเธออย่างจัง แผละ!"อ๊ะ! กรี๊ดด!"

น้ำเมือกอุ่นจัดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วชุดบอดี้สูทสีชมพูเมทัลลิก ฤทธิ์ของมันไม่ใช่แค่การกัดกร่อน แต่มันคือสารคัดหลั่งที่มีฤทธิ์กระตุ้นอารมณ์ทางเพศอย่างรุนแรง ทันทีที่น้ำเมือกสัมผัสกับชุด มันทำปฏิกิริยากับวัสดุคล้ายลาเท็กซ์บริเวณจุดอ่อนของชุดเกราะอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะบริเวณหน้าอกและอวัยวะเพศที่ถูกออกแบบมาให้ฉีกขาดง่าย เนื้อผ้าละลายและหลุดลุ่ยออกในพริบตา เผยให้เห็นเต้าทรงอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจ และร่องหีสีสดที่บอบช้ำจากการถูกกระทำเมื่อคืน 

"มะ... ไม่นะ..." ลินดาทรุดเข่าลงกับพื้น ความร้อนรุ่มดั่งไฟนรกแล่นพล่านจากจุดที่สัมผัสน้ำเมือกซึมลึกเข้าสู่กระแสเลือด กล้ามเนื้อที่เคยทรงพลังกลับอ่อนแรงลงอย่างกะทันหัน อาวุธคู่กายหลุดร่วงจากมือ ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน ความรู้สึกเสียวซ่านที่รุนแรงกว่าครั้งแรกนับสิบเท่าตีตื้นขึ้นมาจนเธอต้องหนีบต้นขาเข้าหากันแน่น

แมนเดรก-เลคไม่ปล่อยให้เหยื่อรอดไปได้ เถาวัลย์เส้นเขื่องพุ่งแหวกอากาศเข้ามารัดรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น ก่อนจะดึงรั้งร่างของลินดาให้ล้มคว่ำลงไปกับพื้นถนนที่เฉอะแฉะ ฮีโร่สาวพยายามดิ้นรนและคลานหนีด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอด บั้นท้ายกลมกลึงและสะโพกผายที่ไร้สิ่งปกปิดส่ายไปมาขณะที่เธอตะเกียกตะกาย ซึ่งภาพนั้นยิ่งกระตุ้นตัณหาของอสูรกายให้พุ่งพล่าน

"หนีไปก็เปล่าประโยชน์ รูหีของเจ้ามันเรียกร้องหา-วยของข้าอยู่เห็นๆ!" 

มันเดินเข้ามาประกบซ้อนด้านหลังร่างที่กำลังหมอบคลานของลินดา มือสากหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดของเธอ ก่อนจะกระชากบั้นท้ายของฮีโร่สาวให้แอ่นโค้งขึ้นมารับกับหน้าขาของมัน ลินดาเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวและขนาดอันมหึมาของท่อน-วยที่เต็มไปด้วยปุ่มปมซึ่งกำลังถูไถอยู่ตรงร่องหีของเธอ 

"อย่านะ... อึก... ปล่อยฉัน!" ลินดาร้องห้าม เสียงของเธอสั่นพร่าและแหบโหย ฤทธิ์น้ำเมือกทำให้ร่องหีของเธอเปียกแฉะไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ไหลทะลักออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ มันเยิ้มหยดย้อยลงมาตามง่ามขา เป็นหลักฐานชั้นดีว่าร่างกายของเธอพ่ายแพ้ต่อตัณหาที่ถูกยัดเยียดให้

"รับน้ำเชื้อของข้าไปซะ นังแม่พันธุ์ร่าน!" 

สวบ!

"อ๊างงงงงงงงง!"

ลินดากรีดร้องลั่นสุดเสียงเมื่อแมนเดรก-เลคกระแทกท่อน-วยขนาดใหญ่มหึมาของมันสวนพรวดเดียวมิดด้ามเข้าสู่ร่องหีที่กำลังขมิบตอดรับอย่างตะกรุมตะกราม ความเจ็บปวดจากการถูกฉีกกระชากผสมผสานกับความเสียวซ่านที่รุนแรงเกินขีดจำกัดของมนุษย์พุ่งทะยานขึ้นสู่สมอง ปุ่มปมขรุขระบนท่อนเนื้อครูดเสียดสีกับผนังมดลูกด้านในอย่างรุนแรง

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!

อสูรกายเริ่มตอกอัดสะโพกเข้าใส่บั้นท้ายของลินดาอย่างบ้าคลั่งและป่าเถื่อน มันดึงท่อน-วยออกจนเกือบสุดหลอดแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไร้ความปรานี เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องลานกว้างสลับกับเสียงครางต่ำอย่างพึงพอใจของมัน ทุกจังหวะการเย็ดที่หนักหน่วงทำเอาร่างของโรส กันเนอร์ สั่นคลอนไปข้างหน้า แต่ก็ถูกเถาวัลย์รั้งข้อมือไว้ให้ต้องแอ่นรับแรงกระแทกจากด้านหลังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

"อ๊ะ... อ๊า... อ๊า... สะ... เสียว... ไม่ไหวแล้ว... อ๊างงง!"

ลินดาสูญเสียการควบคุมตัวเองอย่างสมบูรณ์ ฤทธิ์ของสารกระตุ้นทำงานประสานกับการถูกเย็ดอย่างรุนแรงทะลวงลึกถึงจุดเสียว ความเจ็บปวดมลายหายไปเหลือเพียงความเสียวซ่านที่แทบจะทำให้สมองระเบิด ดวงตากลมโตของเธอเหลือกขึ้นบนจนเห็นแต่ตาขาว น้ำลายสีใสไหลย้อยออกจากมุมปากที่อ้าค้าง ร่างกายของเธอกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง หีของเธอตอดรัดท่อน-วยอัปลักษณ์นั้นแน่นหนึบราวกับไม่อยากให้มันหลุดออกไป 

"ฮ่าๆๆ! รัด-วยข้าแน่นดีนี่! เสียวจนตาเหลือกเลยรึ นังฮีโร่หน้าโง่! ท้องลูกของพวกกอร์กอนไปซะ!" แมนเดรก-เลคคำรามอย่างบ้าคลั่ง มันเร่งจังหวะการซอยเข้าออกให้เร็วยิ่งขึ้น สองมือของมันเอื้อมมาขยำบีบเคล้นเต้านมเปลือยเปล่าของเธออย่างเมามันส์ ดึงทึ้งยอดอกจนบวมเป่ง

ลินดาถูกกระทำอย่างโจ่งแจ้งและไร้ความปรานี สติสัมปชัญญะของเธอกำลังจะจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งราคะอันมืดมิด เธอเสียวจนแทบขาดใจ ร่างกายถูกกระตุ้นให้ถึงจุดสุดยอดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนน้ำรักแตกกระจายเปรอะเปื้อนเต็มพื้นถนน

แต่ในเสี้ยววินาทีที่แมนเดรก-เลคกำลังหลับตาพริ้มเตรียมจะปลดปล่อยน้ำเชื้อกอร์กอนเข้าสู่มดลูกของเธอ ความดื้อรั้นและจิตใจที่แข็งแกร่งจากภายในของลินดาก็ตื่นขึ้นมาต่อต้าน ภาพของผู้หญิงที่ถูกทำร้ายและความทรงจำถึงพันธสัญญาแห่งดวงดาวที่บอกให้เธอปกป้องโลกดึงสติของเธอกลับมา

'ฉันจะไม่ยอม... เป็นทาสของพวกแก!'

ลินดากัดลิ้นตัวเองจนเลือดกลบปาก ความเจ็บปวดช่วยเรียกสติสัมปชัญญะกลับคืนมา เธอฝืนทนความเสียวซ่านที่แทบจะฉีกร่าง รวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มีในร่างกายส่งไปที่ข้อมือซ้ายที่ถูกรัดอยู่ เธอออกแรงกระชากสุดชีวิตจนเถาวัลย์ที่เปื่อยยุ่ยจากรอยไหม้ของปืนพลาสม่าก่อนหน้านี้ขาดสะบั้นลง

มือซ้ายที่หลุดเป็นอิสระรีบคว้า อีลิท บลาสเตอร์ ที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอไม่สนใจ-วยที่ยังคงกระแทกกระทั้นอยู่ในหีของเธอ ลินดาพลิกตัวหงายหน้าขึ้นด้วยความรวดเร็ว ทำให้ท่อน-วยอัปลักษณ์หลุดโผลัวออกมาพร้อมกับน้ำเมือกและน้ำหล่อลื่นที่สาดกระเซ็น

ก่อนที่อสูรกายจะทันได้ตั้งตัว โรส กันเนอร์ ยกปืนขึ้นเล็งไปที่หัวของมันในระยะประชิด นิ้วเรียวสอดเข้าที่โกร่งไก

"ไปลงนรกซะ! ไอ้สัตว์ประหลาด!"

เธอเหนี่ยวไกพร้อมกับรีดเร้นพลังงานทั้งหมดในเอเนอร์จี้เซลล์ ท่าไม้ตายเผด็จศึกถูกปลดปล่อยออกมา 

"โรส ปาร์ติเคิล บลาสเตอร์! (Rose Particle Blaster!)"

ลำแสงอนุภาคสีชมพูขนาดใหญ่และทรงพลังอย่างมหาศาลพุ่งทะลักออกจากปลายกระบอกปืน มันกลืนกินร่างท่อนบนของแมนเดรก-เลคเข้าไปในพริบตา แสงสว่างจ้าบาดตาแผ่กระจายไปทั่วบริเวณพร้อมกับเสียงระเบิดดังกึกก้อง

ตูมมมมมม!!!

ร่างของกอร์กอนพืชถูกอานุภาพของลำแสงอนุภาคทำลายล้างจนแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านลอยไปกับสายฝน ไม่เหลือแม้แต่เศษซากของความอัปลักษณ์

ลินดาทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนพื้นถนนที่เย็นเฉียบ เธอหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ทรวงอกอวบอิ่มที่เปลือยเปล่ากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ชุดเกราะบอดี้สูทพังทลายไม่เหลือชิ้นดี ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยแดงช้ำ คราบน้ำเมือก และหลักฐานแห่งการถูกย่ำยีที่ร่องหีซึ่งยังคงกระตุกสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ 

แม้สภาพของเธอจะดูน่าเวทนาและถูกย่ำยีจนถึงขีดสุด แต่ในที่สุด กุหลาบเหล็กก็สามารถสยบอสูรกายลงได้สำเร็จ เธอปกป้องผู้บริสุทธิ์ไว้ได้อีกครั้ง แม้จะต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดและความอัปยศที่สลักลึกอยู่ในร่างกายและจิตใจก็ตาม

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...

เสียงเตือนภัยแหลมเล็กดังขึ้นจากหน้าจอโฮโลแกรมบนข้อมือของชุดเกราะที่เหลือเพียงเศษซาก แสงสีแดงกะพริบวาบขึ้นมาท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย พร้อมกับเสียงระบบปัญญาประดิษฐ์ของโรสกันเนอร์ที่รายงานสถานะทางชีวภาพด้วยน้ำเสียงจักรกลไร้อารมณ์

[คำเตือน: ตรวจพบ DNA สิ่งมีชีวิตต่างดาวแปลกปลอมปริมาณมหาศาลภายในมดลูก][ทำการวิเคราะห์... ยืนยันสายพันธุ์: กอร์กอนระดับอสูรกายพืช 'แมนเดรก-เลค'][สถานะปัจจุบัน: อสุจิกลายพันธุ์กำลังแทรกซึมเข้าสู่ไข่... เริ่มต้นกระบวนการปฏิสนธิ]

ลินดาเบิกตากว้าง ดวงตาที่เพิ่งผ่านพ้นความเสียวซ่านจนเหลือกค้างบัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นสุดขีด ความหนาวเหน็บแล่นจับขั้วหัวใจยิ่งกว่าสายฝนที่สาดซัด ร่างกายที่บอบช้ำและถูกรีดเร้นเรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้นจากการถูกเย็ดอย่างหนักหน่วง ผสมกับฤทธิ์น้ำเมือกที่ยังตกค้าง ทำให้เธอได้แต่นอนแผ่หลานิ่งงันอยู่บนพื้นถนนเฉอะแฉะ เธอขยับตัวหนีไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว ได้แต่ปล่อยให้น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลอาบแก้ม

[อัตราการผสานเซลล์... กระบวนการปฏิสนธิ: 15%][กระบวนการปฏิสนธิ: 34%]

หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่ก่อตัวขึ้นลึกสุดในร่องหีที่บอบช้ำและแดงเถือก มันเป็นความรู้สึกปวดหนึบแล่นพล่านเข้าไปถึงรังไข่ ราวกับมีบางสิ่งกำลังฝังรากลึกและตอบสนองต่อน้ำเชื้อขุ่นข้นที่อัดแน่นอยู่ภายใน

[กระบวนการปฏิสนธิ: 58%][กระบวนการปฏิสนธิ: 77%][กระบวนการปฏิสนธิ: 92%]

เสียงระบบยังคงรายงานตัวเลขที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วผิดธรรมชาติ ราวกับเสียงมัจจุราชที่กำลังนับถอยหลัง ลินดาทำได้เพียงนอนฟังเสียงนั้นอย่างจำยอม ริมฝีปากที่สั่นระริกพยายามจะเปล่งเสียงร้องห้าม แต่ก็ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะขยับปาก

[กระบวนการปฏิสนธิ: 99%][กระบวนการปฏิสนธิ: 100%... เสร็จสมบูรณ์][แจ้งเตือน: ร่างกายของโฮสต์เข้าสู่สภาวะ 'ตั้งครรภ์' ตัวอ่อนกอร์กอนสายพันธุ์พืช... แนะนำให้เข้าสู่โหมดพักฟื้น]

หน้าจอโฮโลแกรมดับลง ทิ้งไว้เพียงเสียงฝนที่ตกกระทบซากปรักหักพัง ลินดาได้แต่นอนเบิกตาโพลงมองท้องฟ้าอันมืดมิด มือข้างหนึ่งตกลงไปวางแหมะอยู่บนหน้าท้องแบนราบที่บัดนี้ได้กลายเป็นรังฟักไข่ของศัตรูไปเสียแล้ว กุหลาบเหล็กผู้พิชิตอสูรกายได้สำเร็จ กลับต้องพ่ายแพ้อย่างย่อยยับให้กับเมล็ดพันธุ์อัปยศที่ฝังรากลึกอยู่ในครรภ์ของเธอ...