เรื่อง ผมเล่น ROV แต่ดันเทพเกินไป ไม่มีใครแบกผมได้ นอกจากตัวผมเอง
แสงอาทิตย์าเ้าสาดเหนือเือาร์คาเี หลังาครั้งใญ่ผ่านไปได้เีไม่ี่วัน เืทั้งเืยังคงู่ใน่ฟื้นฟู ช่างตีเหล็กกำลังซ่อมอาวุธ กองอัศวินลาดตระเวนรอบกำแพง ผู้คนเิ่กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง แ่ภายในพระราชวังหลวง ภาคินกำลังเตรียมตัวออกเิทาง ภารกิจครั้งนี้… ไม่ใช่การทำเควส ไม่ใช่การทดสอบฮีโร่ แะไม่ใช่าธรรมดา แ่มันืภารกิจที่จะกำหนดอนาคตของเ่ามนุษย์ทั้งหมด หากเขาไม่สาาถดึงเ่าเอลฟ์มาเป็นพันธมิตรได้ อีกไม่เกินหกเดือน อาร์คาเนียาล่มสลาย
━━━━━━━━━━
ภายในห้องแี่หลวง อาร์คาเดียสกำลังยืนู่หน้าแี่ขนาดใญ่ของทั้งทวีป ภาคินเิเข้ามา้า ๆ ราชันแห่งแสงจึงเิ่อธิบายทันที
“ก่อนออกเิทาง เจ้ารู้โ้าของโนี้ใ้ละเอียด”
เขาชี้ไปยังใจกลางแี่
“ที่นี่ือาร์คาเนีย”
“เืหลวงของเ่ามนุษย์”
บนแี่ เืมนุษย์ตั้งู่บริเวณาของทวีป มีกำแพงึาล้อมรอบ พื้นที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยแม่น้ำแะพื้นที่เกษตรกรรม จากนั้นอาร์คาเดียสจึงชี้ไปทางตะวันตก
“ซิลวาเรีย”
“ิแของเ่าเอลฟ์”
พื้นที่ทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยป่าโบราณสีเขียวเข้ม เต็มไปด้วยหมอกธรรมชาติแะต้นไม้ั์
“เอลฟ์ไม่ชอบคนนอก”
“แะมหาป่าซิลวาเนียร์เต็มไปด้วยเขตอาคม”
“หากเข้าไปผิดทาง เจ้าาหู่ในป่าตลอดชีวิต”
ภาคินพยักหน้าเา ๆ จากนั้นอาร์คาเดียส็ชี้ไปทางใต้
“เฟรัลทัส”
“ิแของเ่าสัตว์”
ภาพบนแี่ืทุ่งหญ้ากว้างสุดสายตา
มีป่าลึกแะภูเขาหินจำนวนมาก
“ัรบของมันแข็งแกร่งด้านร่างกาย”
“แะตอนนี้ มันู่ฝ่าจอมาแล้ว”
จากนั้นนิ้วของราชันเลื่อนไปทางตะวันออก
“เนเธอร์กาห์”
เีเห็นภาพบนแี่ ภาคิน็ขมวดคิ้ว
เาะทั้งิแเต็มไปด้วยูเาไฟ
แม่น้ำาาไหลผ่านั่พื้นที่
้ฟ้าแดงฉานเา
“ิแของปีศาจ”
“แะศูนย์กลางของาครั้งนี้”
ุ้า อาร์คาเดียสชี้ไปทางเหนือ
“เมคคานอส”
าเหล็กของเ่าจักรกล
เต็มไปด้วยพลังงาน
เครื่องจักรขนาดึา
แะเส้นทางรถไฟลอยฟ้า
“จักรกลเป็นกลางมานาน”
“แ่ถ้าาขยายใญ่ึ้…”
“ไม่มีใครรู้่าเขาจะเลือกฝ่าไหน”
ภาคินแี่ทั้งหมดเี ๆ
ตอนนี้เขาเิ่เข้าใจแล้ว่า Realm of Victory กว้างใญ่แค่ไหน แะาครั้งหน้าจะรุนแรงเีใด อาร์คาเดียสหันกลับมา
“เส้นทางไปซิลวาเรียมีหลายทาง”
“แ่ทางที่เร็วที่สุด…”
เขาชี้ไปยังพื้นที่ระห่างอาร์คาเนียกับป่าเอลฟ์
“ืต้องผ่านทะเลทรายกรานเดล”
ภาคินเลิกคิ้วทันที
“ทะเลทราย?”
ราชันพยักหน้า
“ิแรกร้าง”
“กลางวันร้อนจนเหล็กละลาย”
“กลางคืนหนาวจนเลือดแข็ง”
“เต็มไปด้วยโจร ัล่าเิรางวัล แะสัตว์ประหลาด”
“แ่ถ้า้ เจ้าจะเีเาเกินไป”
ภาคินยิ้มบาง
“งั้นผมจะใช้ทางลัด”
━━━━━━━━━━
ไม่ี่ชั่วโมงต่อมา
ภาคินออกเิทางจากอาร์คาเนียเีลำพัง เขาสวมเสื้อคลุมสีดำแดง สะพายปืพลังงานไว้ด้านหลัง แม้จะสาาถบินได้ด้วยพลังะัสูง แ่เขาเลือกเิทางด้วยตัวเอง เาะต้องการเรียนรู้โใบนี้ใ้มากึ้ ระห่างทางออกจากเื ผู้คนจำนวนมากต่างหยุดเขา เด็กหลายคนถึงกับตะโกน
“ฮีโร่ภาคิน!”
“กลับมาชนะอีกนะครับ!”
ภาคินหัวเราะเา ๆ ก่อนโืใ้ จากนั้นจึงเิ่ออกเิทางสู่ทิศตะวันตก
━━━━━━━━━━
่แรกของเส้นทางยังคงเป็นพื้นที่ราบ มีหมู่บ้านมนุษย์กระจายู่เป็นระยะ แ่เมื่อเาผ่านไปหลายชั่วโมง ภูมิประเทศเิ่เปลี่ยน ต้นไม้เิ่หายไป พื้นดินเิ่แห้งแตกระแหง แะในที่สุด…
ทะเลทรายกรานเดล็ปรากฏตรงหน้า คลื่นทรายสีทองทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ลมร้อนพัดรุนแรงจนเห็นอากาศบิดเบี้ยว ภาคินหายใจเา ๆ
“อย่างกับแี่ในเกม…”
จากนั้นจึงเิต่อทันที
━━━━━━━━━━
วันแรกในทะเลทราย ยังไม่มีปัญหาอะไรมากั แ่พอตกกลางคืน เสียงคำรามประหลาดเิ่ดังึ้รอบตัว
กรรรรร…
ภาคินหยุดเิทันที ก่อนหรี่ตา เงาหลายเงากำลังเคลื่อนไหวู่ใต้พื้นทราย
ฟึ่บ!
ัใั้ สัตว์ประหลาดคล้ายแป่องั์็พุ่งึ้มา
ะัเลเ 85
เาะหนา
ามีพิษ้าแ
แ่ภาคินเียกปืึ้
ปัง!
กระสุนนัดเดียวทะลุหัวทันที ร่างแป่องล้มกลางทะเลทราย
“ง่ายเกิน…”
แ่ในวินาทีนั้นเอง พื้นทรายรอบตัวเิ่สั่น
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
แป่องั์อีกนับสิบตัวโผล่ึ้มาพร้อมกัน
ภาคินยิ้มมุมปาก
“งั้นค่อยเหมือนเกมหน่อย”
วูมมม!!!
พลังเวทสีทองระเบิดออกจากร่าง เขาพุ่งเข้าใส่ฝูงแป่องทันที เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกลางทะเลทราย
━━━━━━━━━━
สองวันต่อมา
ภาคินเิทางลึกเข้ามาในทะเลทรายมากึ้ อุปสรรคเิ่อันตรายก่าเดิม ทั้งพายุทรายขนาดั์ สัตว์เวทใต้ดิน รวมถึงโจรทะเลทราย กลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งถึงกับพยายามดักปล้นเขา หัวหน้าโจรหัวเราะเยาะ
“ส่งของมีค่ามาซะ!”
“ถ้าไม่อยากตาย!”
แ่หลังจากนั้นไม่ถึงสิบวินาที ทั้งกลุ่ม็นอนกองู่บนพื้นทรายหมด ภาคินเิผ่านไปหน้าตาเฉย จนหัวหน้าโจรได้แ่สั่น
“มะ… มอนเร์…”
━━━━━━━━━━
่เย็นของวันที่สาม
ภาคินเิึ้เิาสูงลูกหนึ่ง แ่ัใั้ เขากลับได้ยินเสียงบางอย่าง
“ชะ… ่ด้วย…”
ภาคินชะงัก
ก่อนหันไปด้านล่างเิา มีรถคาราวานกำลังหยุดู่ แ่สิ่งผิดปกติื… มีกรงเหล็กตั้งู่หลายกรง แะในนั้น มีเด็กเอลฟ์ถูกจับขังู่ ภาคินขมวดคิ้วทันที เด็กเอลฟ์หลายคนมีสภาพอิดโรย บางคนได้รับบาดเจ็บ รอบ ๆ คาราวานืชายฉกรรจ์ิาุจำนวนมาก
“พ่อค้าทาส…”
ดวงตาของภาคินเิ่เย็นทันที
เขาเด็กเอลฟ์ตัวเล็กคนหนึ่งที่กำลังกอดเข่าู่ในกรง หูยาวสีเิของเธอสั่นเล็กน้อยด้วยความกลัว แะในวินาทีนั้นเอง เด็กเอลฟ์คนนั้น็เงยหน้าึ้ สายตาของเธอสบเข้ากับภาคินพอดี ดวงตาสีฟ้าอ่อนเบิกกว้างทันที ราวกับกำลังเห็นความหวังครั้งุ้า ลมทะเลทรายเิ่พัดแรงึ้ แะภาคิน… ็ค่อย ๆ เิจากเิา้า ๆ…
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??