0.00 
0.00 
เรื่อง ผมเล่น ROV แต่ดันเทพเกินไป ไม่มีใครแบกผมได้ นอกจากตัวผมเอง
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
ลมีำัผ่านา
เมฆเืซิลาเรียเิ่หมุนราวาุ แรงกดดันาศาลกดทับลงมาจนทหารั้ฝ่ายเิ่าใจลำบาก แ้แ่ไลโเนล าัแห่งเ่าสัตว์ ัหรี่าลง้า ๆ
“ันี่…”
“ไม่ใช่ระดับธรรมดา”
เฟนริสกระโดดถอยจากาต่อสู้ทัี คาเรนเซียเอง็หยุดมือ ทุกสายาหันึ้ไปท้องฟ้า
วูมมมม!!!
วงเวทสีแดงเข้มขนาดยักษ์ปรากฏึ้กลางอากาศ
จากนั้น… ร่างชายหนึ่ง็ค่อย ๆ เิมา เสื้อคลุมีำะัเบา ๆ ดวงาสีแดงเข้มเย็นเฉียบ ัปีศาจาศาลไหลเวียนรอบตัว แ่สิ่งที่ทำให้ภาคินชะงักที่สุด… คือใบหน้านั้น
“จางฮ่าว…”
ชายชาวจีนยิ้มบาง
“ไม่ได้เกันนานนะ”
ทั้งาเีลงทัี ไซเรน่าขมวดคิ้ว
“รู้จักกันงั้นเหรอ”
ภาคินไม่ สายาเาจับจ้องีฝ่ายนิ่ง นี่คือครั้งแรก… ที่เาได้เ “จากโลกเิ” ิ ๆ
━━━━━━━━━━
จางฮ่าวลงมา้า ๆ
่เหยียบลงซากิกลางา เหล่าทหารเ่าสัตว์ต่างถอยให้โดยอัตโนมัติ แ้แ่ไลโเนลัให้เกียรติชายนี้ เพราะทุกรู้ดี
แผนาสงครามครั้งนี้ เกิดจากสมองจางฮ่าวทั้งหมด เามองภาคินด้วยรอยยิ้มบาง
“นายแข็งแกร่ง่าที่ฉันคิดี”
ภาคินเรียบ ๆ
“นาย็เหมือนกัน”
ั้ยืนเผชิญหน้ากันท่ามกลางา บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดอย่างประหลาด เหมือนผู้เล่นสองที่เข้าใจโลกนี้มาก่าอื่น
จางฮ่าวหัวเราะเบา ๆ
“ไม่คิดเลยนะ…”
“ว่าะได้เไทยในโลกแบี้”
ภาคินขมวดคิ้ว
“นายางแผนทั้งหมดนี่?”
จางฮ่าวยักไหล่
“็แค่เกมสงคราม”
“ถ้าะชนะ ็้ตัดัแปสำคัญ่”
เามองไปรอบา ่พูดต่อ
“และัแปนั้น็คือนาย”
━━━━━━━━━━
ลมเิ่ัแรงึ้
ภาคินมองีฝ่ายเี ๆ ่ถามสิ่งที่ค้างู่ในใจ
“นายไม่คิดกลับบ้านบ้างเหรอ”
ทัีที่พูดจบ สีหน้าจางฮ่าวเปลี่ยนไปเล็กน้อย รอยยิ้มเาจางลง ่หัวเราะมาเบา ๆ
“บ้าน?”
เาพึมพำคำนี้ราวกับัตลกมาก จากนั้นจึงเงยหน้าึ้มองท้องฟ้า
“นายรู้ไ…”
“ตอนู่โลกเิ ฉันใ้ีิัไง”
ภาคินเี จางฮ่าวเิ่พูด้า ๆ น้ำเสียงไม่ได้เต็มไปด้วยคามโกรธ แ่กลับเหนื่อยล้า
“ตั้งแ่เด็ก…”
“ฉัน้สอบตลอดเวลา”
“สอบเข้าโรงเรียน”
“สอบเข้าาวิทยาลัย”
“สอบแข่งขัน”
“สอบเพื่อเอาชนะอื่น”
เาหัวเราะในลำคอ
“ในจีน…”
“ถ้านายไ่เ่พอ นาย็โดนเหยียบ”
สายาเาเิ่เย็นลง
“ครอบครัวคาดหวัง”
“สังคมคาดหวัง”
“ทุกถามแ่่า นายเก่ง่าอื่นไ”
“ได้เงินเท่าไร”
“มีอนาคตไ”
เสียงจางฮ่าวเิ่หนักึ้ทีละนิด
“ฉันอ่านหนังสือแทบาย”
“แข่งขันแทบาย”
“สุดท้าย็ัเป็นแค่ธรรมดาหนึ่งในประเทศที่มีเป็นพันล้าน”
ภาคินนิ่งเี แม้เาะไม่ได้โตในสังคมเดียวกัน แ่็พอเข้าใจคามกดดันนั้นได้
จางฮ่าวยิ้มบาง
“แ่โลกนี้ต่างไป”
เากางแขน้า ๆ มองไปัาอันยิ่งใหญ่
“ที่นี่…”
“ฉันมีั”
“มีเคารพ”
“มีหาดกลัว”
“ฉันสามารถเป็นทีู่่เืทุกได้ิ”
แรงกดดันสีแดงเิ่แผ่มาจากร่างเาีครั้ง
“แล้วทำไมฉัน้กลับไป”
“กลับไปเป็นแค่ธรรมดาี?”
━━━━━━━━━━
คำพูดนั้นทำให้ภาคินเีไปครู่หนึ่ง เาเข้าใจคามรู้สึกนั้นดี โลกเิเต็มไปด้วยาแข่งขัน
คามเครียด
คามคาดหวัง
แ่สุดท้าย…
ภาคิน็ส่ายหน้าเบา ๆ
“ถึงงั้น…”
“ั็ัเป็นบ้าน”
จางฮ่าวมองเานิ่ง ภาคินพูดต่อ
“พ่อแม่ฉันัู่ที่นั่น”
“น้องสาวฉัน็ู่ที่นั่น”
“เพื่อนฉัน็ู่ที่นั่น”
ภาพบิ้ก
ป๊อป
นัท
ึแพรา
ผุดึ้มาในหัวทัี เายิ้มบาง
“ถึงโลกนั้นะวุ่นายแค่ไหน…”
“อย่างน้อย ั็มีที่รอฉันู่”
จางฮ่าวเีไปชั่วขณะ ่หัวเราะเบา ๆ
“นายโชคดีนะ”
ภาคินหรี่า
“หมายคามว่าไง”
จางฮ่าวมองไปด้านข้าง สายาเย็นลงเล็กน้อย
“ฉันไม่มีอะไรแบั้น”
ลมเีลงชั่วครู่ ่เาะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ
“พ่อแม่ฉันหย่ากันตั้งแ่เด็ก”
“ฉันโตมากับาแข่งขัน”
“โตมากับาถูกเปรียบเทียบ”
“คะแนนสอบสำคัญ่าคามรู้สึก”
“คามสำเร็จสำคัญ่าคามสุข”
เาหัวเราะเบา ๆ
“โลกเิฉัน…”
“ไม่มีอะไรให้อาลัย”
คำพูดนั้นทำให้แ้แ่ภาคินัไม่ทัี
━━━━━━━━━━
จางฮ่าวเิเ้าา้า ๆ ่หยุดห่างจากภาคินไม่กี่เมตร ดวงาสีแดงมองตรงมา
“ภาคิน”
“นายเอง็รู้ใช่ไ”
“โลกนี้ัดี่า”
เาชี้ไปัา
“ั”
“ชื่อเสียง”
“อำนาจ”
“ทุกอย่างู่ตรงหน้าเรา”
จากนั้นเาจึงยิ้มบาง
“าับฉัน…”
“คือผู้เล่ีู่่เืโลกนี้”
แรงกดดันเิ่เพิ่มึ้ีครั้ง
“ถ้านายร่วมมือกับฉัน…”
“เราะครองทุกเ่าได้”
“ไม่จำเป็น้กลับโลกเิด้วยซ้ำ”
ไซเรน่าที่ฟังู่เิ่ขมวดคิ้ว ลูนาเรียเอง็กำธนูแน่น ทุกเิ่สัมผัสได้ ว่านี่ไม่ใช่แค่าพูดคุยธรรมดา แ่คือา “ชักช”
จางฮ่าวยื่นมือมา
“มาู่ฝ่ายเดียวกันเถอะ”
“สร้างโลกใหม่ไปด้วยกัน”
━━━━━━━━━━
าทั้งสนามเีสนิท ทุกสายาจับจ้องไปัภาคิน รอคำเา ภาคินมองมือจางฮ่าวู่ครู่หนึ่ง ่ยิ้มบาง
“ฟังดูเท่นะ”
จางฮ่าวยิ้มึ้ทัี แ่ภาคินกลับพูดต่อ
“แ่ฉันไม่เอาด้วยหรอก”
รอยยิ้มจางฮ่าวค่อย ๆ าไป ภาคินถอนาใจเบา ๆ
“ฉันไม่ได้อยากเป็นราชาโลก”
“ฉันแค่อยากกลับบ้าน”
“แล้ว็ใ้ีิปกติ”
คำตอั้นทำให้จางฮ่าวเีไป ่หัวเราะมาเบา ๆ
“ใ้ีิปกติ…”
“นายัคิดแบั้นได้ีเหรอ”
ภาคินยักไหล่
“อย่างน้อยฉัน็ัอยากเลือกชีวิตตัวเอง”
จากนั้นสายาเา็ิจังึ้
“แ่นาย…”
“กำลังใช้สงครามเพื่อสนองตัวเอง”
บรรยากาศรอบตัวเิ่เย็นลงทัี จางฮ่าวมื้า ๆ รอยยิ้มใบหน้าาไปหมดแล้ว
“งั้นสินะ…”
ัปีศาจาศาลเิ่ปะทุจากร่าง
เมฆีำฟ้าหมุนรุนแรงึ้
“สรุปว่า…”
“เราคงู่ฝ่ายเดียวกันไม่ได้”
ภาคินยกปืนังานึ้้า ๆ ดวงาสีทองเปล่งแสง
“ดูเหมือนะเป็นแบั้น”
วูมมมม!!!
ัั้ฝ่ายปะทะกันกลางา พื้นดินเิ่แตกร้าว ทหารั้ฝ่ายถึงกับถอยโดยอัตโนมัติ เพราะทุกรู้แล้วว่า…
าต่อสู้ที่กำลังะเกิดึ้ต่อจากนี้ ะไม่ใช่ระดับสงครามธรรมดาีต่อไป แ่เป็นาปะทะกัน… “ผู้เล่นจากต่างโลก” ั้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??