เรื่อง ระบบแม่ทัพไร้พ่าย
เช้ามืด
หมอกหนา
หน้าประตูหน่วยเจ็ดมีคนยืนเรียงกัน
ทั้งหมดสิบเอ็ดคน
รวมรุ่นเก่าและรุ่นใหม่
ไ่มีใครพูด
ทุกคนรู้แ้ว่า—
ถ้าฉีเหยีบอกว่า “าจริง”
มันไ่ใช่การเล่นบทบาท
ฉีเหยีเดินออกมา
โแผนที่ลงพื้น
“หุบเขาไป๋เย่”
เขาชี้จุดหนึ่ง
“หมู่บ้านข้างในถูกโจรยึด”
หลัวชิงา
“หน้าที่เรา?”
ฉีเหยีตอบ
“เอาของกลับมา”
ทุกคนเงียบ
ไ่พูดเรื่องช่วยคน
ไ่พูดเรื่องฆ่าโจร
มีแต่ของ
ิรุ่ยแผนที่
าทันที
“ของอะไร”
ฉีเหยียิ้มบาง
“ดี”
แ้ตอบ
“เี”
ิรุ่ยาต่อ
“กี่คน”
ฉีเหยีตอบ
“ไ่รู้”
“โจรกี่คน?”
“ไ่รู้”
“ชาวบ้านเหลือไหม?”
“ไ่รู้”
ทั้งลานเงียบ
ฉีเหยีพูดต่อ
“ในารบ”
“ข้อมูลไ่มีครบ”
“ไปดูเอง”
—
หนึ่งชั่วยามต่อมา
ทั้งหมดถึงนอกหุบเขา
เงียบ
ไ่มีควัน
ไ่มีเสียง
เงียบเกินไป
หลัวชิงจับดาบ
“ไ่ชอบเลย”
คนอื่นเริ่มเตรียมบุก
แต่ิรุ่ยยกมือ
“หยุด”
หลายคนหันมา
หนึ่งในรุ่นเก่าพูดเสียงเย็น
“เจ้าจะสั่ง?”
ิรุ่ยไ่สน
เดินลงไปดูพื้น
มีรอยล้อ
รอยเท้า
รอยลาก
เขาแตะดิน
ยังชื้น
จากนั้นกำแพง
ไ่มีรอยต่อสู้หนัก
ิรุ่ยพูด
“โจรไ่ได้บุก”
ทุกคนเงียบ
เขาชี้
“ประตูเปิดจากใน”
“ไ่มีรอยเผา”
“เีถูกขนออกเป็นระเบียบ”
หลัวชิงเริ่มเข้าใจ
“แปลว่า…”
ิรุ่ยตอบ
“มีคนร่วมมือ”
—
พวกเขาเข้าไป
หมู่บ้านว่าง
บ้านหลายหลังเปิดอยู่
แต่มีของเหลือ
แปลว่าคนออกไปไ่รีบ
ทันใดนั้น—
เฉินมู่หยุด
พูดครั้งแรกตั้งแต่เช้า
“มีคน”
ทุกคนจับอาวุธ
เงียบ
เสียงดังจากยุ้งข้าว
หญิงแ่คนหนึ่งคลานออกมา
ตัวสั่น
รุ่นเก่าคนหนึ่งาทันที
“โจรอยู่ไหน!”
หญิงแ่ตกใจ
ไ่ตอบ
ิรุ่ั่งลง
ยื่น้ำให้
าเบา ๆ
“ใครเอาเีไป”
หญิงแ่เงียบอยู่พัก
ก่อนตอบ
“…ทหาร”
ทั้งกลุ่มหยุด
ทหาร?
หญิงแ่พูดต่อ
“บอกว่าจะเอาไปส่งแนวหน้า”
“พอคนขัด…”
เธอสั่น
“…คนถูกฆ่า”
เงียบ
หลัวชิงกำดาบแน่น
นี่ไ่ใช่โจร
—
ิรุ่ยรอยรถ
พูดทันที
“ตาม”
รุ่นเก่าคนนั้นขมวดคิ้ว
“ทำไมเชื่อ”
ิรุ่ยเขา
“เพราะโจรไ่เอาแต่เี”
“คนปลอมเป็นทหารต่างหากที่เอาเฉพาะของ”
ทุกคนเงียบ
สุดท้ายเดินตาม
—
ครึ่งชั่วยามต่อมา
เจอขบวนรถ
สิบคัน
มีชายสิบห้าคน
ใส่ชุดทหารจริง
กำลังขนของ
รุ่นเก่ากำดาบ
“บุก!”
ิรุ่ยคว้าแขนไ้
“อย่า”
อีกฝ่ายหงุดหงิด
“กลัว?”
ิรุ่ยชี้
“นับใหม่”
ทุกคน
สิบห้าคนจริง
แต่เงา…
สิบเจ็ด
มีคนซ่อน
กับดัก
เงียบลงทันที
ิรุ่ยสูดลมหายใจ
ระบบเด้งขึ้น
ตรวจพบการซุ่มโจมตี
อัตราความเสียหายหากบุกตรง:
63%
ทางเลือกแนะนำ:
เปลี่ารบ
—
ิรุ่ยพื้นที่
ูเา
รถเี
ทางแคบ
แ้พูดเบา ๆ
“พวกมันอยากให้เราเข้าไป”
เขาหยิบหอกขึ้น
สายตานิ่ง
“งั้น…”
“เราให้มันออกมาเอง”
ตอนที่ 19
ตอน่ไป: ตอนที่ 20 — แ่ัไ่เลือกาที่ัูเตรียมไ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??