เรื่อง เงาแค้นกระบี่มังกร
หัวหน้าีาแสยะิ้ มัน้าเข้าาาพลางเื้ดาบโ้ทีุ่ท่วม้ไฟี่ขึ้นู
ในิาีที่ความตาย่อยู่้า ก็ีเีตะโกนขึ้น่า “ปักกระบี่ไปที่หินนั่น” เหม่ยอิงตะโกน เฟยหลงกัดฟันกรอดแล้วใช้แรงเฮือกสุดท้าย 'ปัก' กระบี่นิลกาฬลงไปในช่อง่างระห่างก้อนหินบนแท่นนั้นอย่างดุดัน!
เปรี้ยง!!!
แรงปะทะไม่ได้เกิดจากเสียงเหล็กกระทบหิน แต่เป็นแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกใต้ดินที่ตอบรับหยดเลือดและเหล็กนิลกาฬ แสงสีเทาหม่นระเบิดออกจากรอยแตกของแท่นหินทันที มันไม่ได้เป็นพุ่งออกไปทำลายล้าง แต่กลับ 'ดูดกลืน' เอาเปลวไฟี่ที่กำลังจะฟาดลงาายวับเข้าไปในความ่างเปล่า
"อะไรกัน!" หัวหน้าีาเสียหลัก เมื่อจู่ๆ พลังปราณที่กระบี่กลับถูกสูบายไปเหมือนเทน้ำลงในทะเลทราย
เฟยหลงรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่พุ่งสวนขึ้นาจากด้ามกระบี่เข้าสู่ร่างกาย ไอเย็นนี้เข้าไปดับความร้อนรุ่มของไฟม่วงจนหมดสิ้น ดวงตาข้างหนึ่งของเาเริ่มพร่ามัว เห็นเงาสลัวๆ ของมังกรสีดำขยับเขยื้อนอยู่ใต้พื้นหิน
เาสะบัดกระบี่ออกไปในแนวราบท่ามกลางความมืดที่เริ่มปกคลุม ควันสีดำข้นคลั่กไหลออกจากใบกระบี่ประดุจคลื่นน้ำวน มันเข้าพันธนาการแขนขาของนักฆ่าที่พุ่งเข้าาจนพวกมันขยับไม่ได้ เหมือนถูกโซ่ที่มองไม่เห็นตรึงไว้กับความเงียบ
"ศิษย์พี่หญิง... ตอนนี้แหละ!" เฟยหลงเค้นเสียงบอกเหม่ยอิง
เหม่ยอิงที่เห็นโอกาส นางรีดเค้นปราณหิมะซัดออกไปเป็น-่าฝนน้ำแข็งถล่มใส่นักฆ่าที่ถูกตรึงอยู่จนพวกมันล้มตายระเนระนาด หัวหน้าหน่วยีาเห็นท่าไม่ดี มันพยายามจะถอยหนีออกทางเพดานจวน แต่ท่าเงาดำใต้เท้าของเฟยหลงกลับขยายตัวออก แล้ว 'กระชาก' ร่างมันลงากระแทกพื้นหินอย่างรุนแรง
โครม!
แท่นหินกลางห้องโถงแตกกระจายออก เผยให้เห็นทางลับที่มืดมิดมุ่งลงสู่เบื้องล่าง กลิ่นอายโบราณที่หอมเย็นและน่าขนุโชยขึ้นา
"นั่นมัน..." เหม่ยอิงมองลงไปในช่อง่างนั้น้สายตาที่สั่นไหว "ห้องลับของท่านอ๋อง..."
เฟยหลงที่สติเริ่มเลือนลาง พยายามพยุงตัวุขึ้นโดยใช้กระบี่แทนไม้เท้า เาไม่ได้รู้สึกเก่งกาจขึ้น แต่เารู้สึกได้่ากระบี่ในมือนั้น 'อิ่ม' ไป้พลังที่เิ่ดูดกลืนา และมันกำลังชักนำให้เา้าลงไปสู่ความมืดเบื้องล่าง... ที่ซึ่งความจริงเรื่องตระกูลหลี่ถูกฝังเอาไว้
ตัดกลับาที่หน้าประตูสำนัก
ปราจารย์จื่อหยวน ได้ปรากฏตัวขึ้นและยืนตระหง่านขวางเหล่าองครักษ์เสื้อแพร ฉู่เฟิงมองดูชายชรา้ความลังเลใจ แม้เาจะมีกำลังพลนับร้อย แต่เารู้ดี่าากคนผู้นี้ลงมือ ลานหินอ่อนแห่งนี้จะกลายเป็นสุสานของพวกเาในพริบตา
"ฉู่เฟิง... ข้าให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย" จื่อหยวนกล่าวพลางสะบัดแขนเสื้อเบาๆ "กลับไปบอกฮ่องเต้ของเจ้า... “สิ่งนั้น”น่ะ ไม่ได้ต้องการบัลลังก์ แต่มันต้องการเพียงแค่ความสงบ ากเายังรบกวนความสงบนี้ ข้าจะเป็นคนปุ“สิ่งนั้น”ให้ตื่นาเขมือบวังหลวงเอง!"
ฉู่เฟิงกัดฟันแน่น เารู้่าภารกิจล้มเหลวแล้ว "ถอยทัพ!!! นำองค์ชาย4กลับไป้!"
หน่วยองครักษ์เสื้อแพรหันหัวกลับ ทิ้งไว้เพียงรอยเลือดและความวุ่นวาย หลี่กวงที่นอนไม่ได้สติถูกามขึ้นหลังม้าไปพร้อมกับความลับที่เาไดู้่้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??