0.00 
0.00 
เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
ยามเช้า
เมฆายังคงึัดังเดิม
แ่สำหรับผู้เข้าร่วมการคัดเลือกิ์พิเศษ
ัี้แตก่าไป
เาะหลังรอบมรรคา
รายชื่อผู้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไปูประกาศแล้ว
จากผู้สมัครกว่าสามพัน
เหลือเพียงห้าร้อยเท่านั้น
แะชื่อหลินเวี
ยังคงู่ในรายชื่อนั้น
แม้ผลการเขาจะสร้างความสับสนให้กับุก็ตาม
...
บริเวณัุักลาง
แ่ประลองามหึมาูสร้างึ้ชั่วคราว
้าเต็มไปด้วยู้
ทั้งู้ฝึตน
่้า
สำนัก่า ๆ
แะแม้แ่ัแจากะูใหญ่
ุ่ามารอชมการคัดเลือก
เาะอัจฉริยะาภูมิภาค
จะปรากฏตัวในงานนี้
...
หลินเวียืนู่ท่ามกลางผู้สมัคร
พลางมองเวทีประลองเบื้องหน้า
ลั่วชิงอวี่เดินเข้ามา
พร้อมรอยยิ้มา
"ัี้เป็รอบพลังต่อสู้"
"เจ้าพร้อมหรือยัง?"
หลินเวีพยักหน้า
แม้จะเข้าสู่ขั้นเปิดประตูมรรคาแล้ว
แ่เขารู้ดี
ว่าตนยังอ่อนแอมาก
หากเทียบกับู้ฝึตนในแห่งนี้
...
ทันใดนั้น
เสียงระฆังดังึ้
ก้องสะเทือนไปทั่วลาน
ซ่งเหยีก้าวึ้สู่แ่สูงอีกครั้ง
"รอบี่สอง"
"การความสามารถในการต่อสู้"
สิ้นเสียง
ผู้สมัครจำนวนมากเริ่มตื่นเ้
นี่คือเวทีี่อัจฉริยะจะได้แสดงฝีมือ
แะเป็เวทีี่อ่อนแอจะูคัด
...
ซ่งเหยีสะบัดแขนเสื้อ
ลำแสงจำนวนมากพุ่งึ้สู่ฟ้า
ก่อนกลายเป็ชื่อผู้แข่งขัน
เรียงรายู่กลางอากาศ
หลินเวีเงยหน้ามอง
ก่อนพบชื่อตน
คู่ต่อสู้แรก
"เหอซาน"
ขั้นี่ 2 กายเ๋า
...
ไม่นานนัก
ทั้งสองก็ึ้สู่เวทีประลอง
เหอซานเป็ชายร่างใหญ่
แขนขาเต็มไปด้วยมัดกล้าม
เห็นได้ชัดว่าเป็ู้ฝึสายกายา
ทันทีี่เริ่มการต่อสู้
อีกฝ่ายพุ่งเข้ามาเหมือนพายุ
หมัดาใหญ่ซัดตรงเข้าหาหลินเวี
เสียงลมหวีดหวิว
รุนแรงเกินกว่าธรรมดาจะรับมือได้
...
แ่ในวินาทีนั้น
ดวงตาแห่งกรรมเปิดึ้เอง
ภาพตรงหน้าหลินเวีเปลี่ไป
เขามองเห็นการไหลเวีปราณ
เห็นแรงส่งกล้ามเนื้อ
เห็นจังหวะการเคลื่อนไหวล่วงหน้า
เพียงก้าวเดียว
เขาหลบหมัดนั้นไปได้
...
เหอซานตกใจ
ก่อนรีบโจมตีต่อเนื่อง
หมัดแล้วหมัดเล่า
ราวกับพายุคลั่ง
แ่หลินเวียังคงหลบหลีก
อย่างแม่นยำ
ราวกับมองเห็นอนาคต
...
ผู้ชมเริ่มส่งเสียงฮือฮา
"เด็กนั้นทำได้อย่างไร?"
"ะัพลัง่ำ่าแท้ ๆ"
"แ่กลับอ่านการเคลื่อนไหวได้หมด"
...
ในี่สุด
หลังผ่านไปกว่าสิบกระบวนท่า
หลินเวีพบช่องโหว่
เขาใช้ปราณเพียงเล็กน้อย
ดีดนิ้วใส่จุดรวมพลังอีกฝ่าย
เหอซานเสียสมดุลทันที
ก่อนล้มนอกเวที
...
ทั้งลานเงียบไปชั่วขณะ
ก่อนเสียงฮือฮาจะดังึ้
หลินเวีชนะแล้ว
แะเป็ชัยชนะครั้งแรก
เขาในโู้ฝึตน
...
บนัั์
ชายหนุ่มุขาวหนึ่งำัมองู่เงียบ ๆ
เีอวี่เฟิ
ดวงตาเขาหรี่ลงเล็กน้อย
"น่าสนใจ"
เขาพึมพำ
แม้หลินเวีจะยังอ่อนแอ
แ่ความสามารถในการอ่านการต่อสู้
กลับผิดปกติอย่างยิ่ง
...
การแข่งขันดำเนินต่อไป
อัจฉริยะาเริ่มเฝีมือ
าใช้ะี่บิน
าใช้เิ
าใช้สายฟ้า
โู้ฝึตนี่แท้จริง
่ ๆ เปิดเ่้าหลินเวี
...
แ่สิ่งี่ดึงดูดสายตาุี่สุด
กลับเป็การต่อสู้เีอวี่เฟิ
คู่ต่อสู้เขา
เป็ู้ฝึตนขั้น 3 สร้างีมรรคาเ่ั
ทว่าผลลัพธ์กลับลงในสามกระบวนท่า
ะี่สีฟ้าพุ่งจากฝัก
เกิดแสงเย็นยะเยือกวาดผ่านเวที
คู่ต่อสูู้ส่งกระเด็นไปทันที
ทั้งลานตกู่ในความเงียบ
...
"แข็งแกร่งมาก"
ลั่วชิงอวี่กล่าว
"เขาเป็หนึ่งในัเ็อันดับ้ ๆ"
หลินเวีพยักหน้า
เป็ั้งแรกี่เขารู้สึกถึงช่องว่าง
ระหว่างตนกับอัจฉริยะตัวจริง
...
ช่วงเย็น
รายชื่อผู้ผ่านเข้ารอบต่อไปูประกาศ
จากห้าร้อย
เหลือเพียงหนึ่งร้อย
แะชื่อหลินเวี
ยังคงู่ในนั้น
...
ขณะีุ่ำัทยอยกลับ
ทันใดนั้น
ดวงตาแห่งกรรมหลินเวีกลับสั่นไหว
เขาหันไปทางหอคัมภีร์เมฆาโดยไม่รู้ตัว
ก่อนจะเห็นาอย่าง
บนยอดหอคัมภีร์
มีเงาผู้หนึ่งยืนู่
ในมือถือโคมโบราณ
แม้จะู่ไกลมาก
แ่เขามั่นใจ
ว่าเป็ชายถือโคมี่เห็นในนิมิต
...
เพียงพริบตาเดียว
เงาร่างนั้นก็หายไป
ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
...
หลินเวียืนนิ่งู่กับี่
หัวใจเ้แรงึ้เล็กน้อย
เาะครั้งนี้
มันไม่ใช่ความฝัน
ไม่ใช่นิมิต
แ่เป็สิ่งี่เขาเห็นด้วยตาตนเอง
"เมฆาเต็มไปด้วยอัจฉริยะ"
"เต็มไปด้วยผู้แข็งแกร่ง"
"แ่ดูเหมือนว่า..."
"าสิ่งี่าาเขามา ำัู่ี่นี่เ่ั"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??