เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
หลังการปะรอบแ
ชื่อหลินเวีเริ่มูพูดถึงาในครเคราม
ู้ฝึตนั้เปิดปะูมรรคา
เอาชนะู้ฝึตนั้หลอมกายเต๋า
แม้ะไ่ใช่เรื่องที่ไ่เคยเกิดขึ้น
แต่ก็เพียงพอให้ผู้คนจำนวนมากหันมาสนใจ
โดยเฉพาะเมื่ออัจฉริยะ่ามู่หรงเย่เคยเอ่ยปากสนใจเขาด้วยตนเอง
...
ยามค่ำคืน
นครเครามยังคงสว่างไสว
แสงะเีนับหมื่นดวงทอดาไปตามถนน
ผู้คนยังคงเดินขวักไขว่
าัเมืองแห่งนี้ไ่ีวันหลับใหล
หลินเวีนั่งอยู่บนหลังคาโรงเตี๊ยม
าตาจับจ้องไปยังใจกลางนคร
ลมเย็นพัดผ่าน
แต่หัวใจเขากลับไ่สงบั
ตั้งแต่าึที่นี่
ะเีวิญญาณเ้าชั้นฟ้าาใร่าง
ั่ไหว่ั้ขึ้นเื่ ๆ
าักำลังต่อาิ่
...
ทันใดนั้น
ดวงตาแห่งกรรมเปิดขึ้นเอง
โลกเบื้องหน้าเปลี่ไป
เส้นกรรมนับไ่ถ้วนปรากฏทั่วนคร
เชื่อมโยงผู้คน
อาคาร
ร้านค้า
แะู้ฝึตนมากมาย
แต่แล้ว
หลินเวีกลับขมวดคิ้ว
เพราะเขาเห็นบาง่า
...
เส้นกรรมสีดำ
...
ไ่ใช่หนึ่ง
ไ่ใช่ิ
แต่ีจำนวนา่าร้อยา
กำลังทอดาอยู่ใ้เมือง
แะเคลื่อนตัว้า ๆ
มุ่งหน้าไปยังาี่เดียวกัน
...
หอคัมภีร์เคราม
...
หัวใจหลินเวีเต้นแรง
าี่แห่งนั้น
คือเป้าหมายที่เขาต้องเข้าไป
เพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับผู้เฝ้าผนึก
เมืองสีดำ
แะะเีวิญญาณเ้าชั้นฟ้า
แต่ตอนนี้
กลับีเส้นกรรมประหลาดจำนวนมาก
กำลังรวมตัวอยู่ที่นั่น
...
"หรือะเกี่ยวกับคนชุดดำ..."
เขาึำเบา ๆ
...
ในเวลาเดียวกัน
าใอาคารร้างแห่งหนึ่ง
ชายชุดดำหลายคนกำลังืล้อมวง
เปลวไฟสีเขียวซีดลุกโชนอยู่กลาง้
แสงสลัวสะท้อนหน้ากากสีดำพวกเขา
บรรยากาศเ็เี
เต็มไปด้วยความกดดัน
...
"ผู้ถือโคมาึนครเครามแล้ว"
ชายผู้หนึ่งกล่าวขึ้น
น้ำเสียงแหบพร่า
อีกคนพยักหน้า
"ะเีเริ่ม"
"เร็วเกินกว่าที่คาด"
...
ชายาผู้ือยู่ตรงกลาง้ค่อย ๆ ืา
แววตาเ็เีราว้ำแ็
"ไ่สำคัญ"
"ปะูแกำลังะเปิด"
"เมื่อถึงเวลานั้น"
"เขาะเดินมาหาเราด้วยตนเอง"
ทั่ว้ตกอยู่ในความเงียบ
ไ่ีใครกล้าถามต่อ
...
อีกด้านหนึ่ง
าใคฤหาสน์สำักระบี่เา
เียวอวี่เฟิงกำลังฝึกกระบี่เพียงลำพัง
แสงกระบี่สีฟ้าพุ่งออกจากปลายดาบ
กรีดอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว
ตูม!
ก้อนหินขนาดใหญ่เบื้องหน้าูผ่าออกเป็นสองส่วน
...
แต่สีหน้าเขากลับไ่พอใจ
ภาพการต่อสู้หลินเวี
ยังคงปรากฏอยู่ในหัว
เด็กหนุ่มที่เขาเคยดูู
กลับสามารถเ็จุดอ่อนคู่ต่อสู้ได้
...
"หลินเวี..."
เียวอวี่เฟิงกำดาบแน่น
"หวังว่าเจ้าะผ่านรอบต่อไป"
"เพราะข้าะเป็นคนหยุดเจ้าเอง"
...
บนยอดหอสูงที่สุดนคร
มู่หรงเย่ืมองท้องฟ้ายามค่ำคืน
ด้านหลังคือชายาจากสำักระบี่สวรรค์
"เจ้ากำลังคิดถึงเด็กคนนั้นอีกแล้วหรือ"
ชายาถาม
มู่หรงเย่เงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนตอบ
"ข้ารู้สึกแปลก"
"าัเส้นชะตาเขา"
"กำลังเชื่อมโยงกับาิ่ที่ใหญ่กว่าการคัดเลือกครั้งนี้"
ชายาขมวดคิ้ว
แต่ไ่ได้พูดอะไร
...
ขณะเดียวกัน
หลินเวียังคงมองเส้นกรรมสีดำเหล่านั้น
พวกมันเคลื่อนไหว่า้า ๆ
แะค่อย ๆ จมาลงใ้ื้ิ
ก่อนะาไปจากการเ็
แต่ก่อนะาไปทั้งหมด
เขากลับเห็นสัญลักษณ์บาง่า
ปรากฏขึ้นชั่วขณะ
...
สัญลักษณ์รูปะเี
...
เหมือนกับที่ปรากฏบนปะูผนึกใ้ภูเขา
ไ่ีผิด
...
หลินเวีลุกขึ้นืทันที
สีหน้าเคร่งเครียด
เขาเริ่มมั่นใจแล้วว่า
คนชุดดำ
ไ่ได้อยู่เพียงใ้ภูเขา
แต่พวกมัน
ตามาึนครเครามแล้ว
...
ลมกลางคืนพัดแรงขึ้น
แสงะเีนับหมื่นดวงยังคงส่องสว่างทั่วเมือง
ผู้คนมากมายยังคงใช้ชีวิตตามปกติ
ไ่ีใครรู้เลยว่า
ใ้ความสงบนี้
คลื่นใ้น้ำกำลังเริ่มเคลื่อนไหว
แะบางที
สิ่งที่กำลังะเกิดขึ้น
อาจใหญ่กว่าการคัดเลือกครั้งนี้หลายเท่า
"ผู้เข้าสอบกำลังต่อสู้เพื่ออนาคตตน"
"แต่ในเงามืดนครเคราม"
"บางคนกำลังเตรียมเปิดปะูอีกบานหนึ่ง"
"ซึ่งไ่ควรูเปิดออกตั้งแต่แ"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??