0.00 
0.00 
เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
ประตูใ้เมืองเิ่เปิดอย่าง้า ๆ
ืนนน—
เสียงหินโบราณเสียดสีกันัสะท้อนไปทั่วห้อง
จากรอยแยกประตู
แีำลึกสายหนึ่งไหลมา
มันไม่เหมือนพลังปราณ
ไม่เหมือนพลังมาร
แ่คล้ายกับหมอกี่มีชีวิต
ุให้องรู้สึกถึงแรงกดดันพร้อมกัน
ผู้สูญสิ้นี่อยู่ใกล้ี่สุดถึงกับทรุดลง
บางคนกุมศีรษะ
บางคนเิ่ร้องไห้โดยไม่รู้ตัว
ิเซียนยืนอยู่ด้านหน้า
ดวงตาั้ข้างยังถูกพันด้วยผ้าสีขาว
แ่ถึงไม่เห็น
เขาก็รับรู้ไ้ถึงิ่ี่อยู่ตรงหน้า
หัวใจเต้นเร็ว
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้าใทะเลิำัสั่นสะเทือน
ชั้นี่สอง
มีแีทองลอดผ่านรอยร้าว
“ิเซียน...”
เสียงฉู่หยุนหลานัขึ้น
“เจ้าเป็อะไร?”
“ตะเกียงำัตอบสนอง”
“กับประตู?”
“ใช่”
ิเซียนยกมือแตะอก
“แะมีบางอย่างอยู่ัมัน”
เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แ่สัญชาตญาณำับอกเขา
อย่ารีบ
อย่าเปิดจนสุด
เพราะิ่ี่อยู่ัประตู
อาจไม่ใช่ิ่ี่เขาต้องการพบ
เฟิงจื่อเหยายืนอยู่ด้านั
แีำสะท้อนใบหน้าเขา
เขามองประตูด้วยแววตาี่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“เปิดแล้ว...”
“ใี่สุดก็เปิดแล้ว”
หานเฟิงหันไป
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้างใคืออะไร?”
เฟิงจื่อเหยาส่ายหน้า
“ไม่รู้”
“แล้วเจ้าจะเปิดทำไม?”
“เพราะคำสั่ง”
ำสั้น ๆ
แ่ทำใหุ้เงียบ
ิเซียนา
“คำสั่งจากใคร?”
เฟิงจื่อเหยาไม่ไ้ตอบ
เพียงยิ้ม
“คนี่อยู่เหนือผู้บังคับการ”
ิเซียนกำกระบี่
“ัั้แม้แ่เจ้าก็ไม่รู้ว่าเจ้านายัเคือใคร”
“รู้มากไปก็ไม่ดี”
เฟิงจื่อเหยาัเาะ
“ใลัทธิเงาทมิฬ”
“คนี่อยากมีชีวิตอยู่นาน”
“ไม่ควราคำาี่ไม่จำเป็”
ทันใดั้
เสียงฝีเท้าัขึ้นจากีทาง
ตึก...
ตึก...
ุหันั
มีสมาชิกหอเฝ้าราตรีกลุ่มหนึ่งำัวิ่งเข้ามา
หนึ่งใั้หน้าซีด
“หัวหน้าหาน!”
“มีปัญหา!”
หานเฟิงหันไป
“อะไร?”
“ทางด้านตะวันตก”
“มีการโจมตี”
“หนักมาก”
“มีคนพยายามทำลายำแเมือง”
ิเซียนขมวดคิ้ว
“ลัทธิเงาทมิฬ?”
“ยังไม่แน่ใจ”
สมาชิกคนั้ตอบ
“แ่ดูเหมือนพวกมันำัล่อำัเราไป”
หานเฟิงกำหมัด
“แผนหลอกล่อ”
ิเซียนพยักหน้า
“พวกมันไม่ไ้ต้องการชนะตรงนี้”
“พวกมันต้องการให้คนหอเฝ้าราตรีจากเมือง”
หานเฟิงเข้าใจทันที
“แล้วพวกมันจะเข้าถึงจุดอื่น”
“ใช่”
ใเวลาเดียวกัน
ณ เตะวันตกเมืองไป๋ิ
เปไฟลุกขึ้นาถนน
าชุดำหลายิคนำัโจมตีำแ
ทหารเมืองู่้สุดำั
แะท่ามกลางความวุ่นวาย
มีคนผู้หนึ่งเดินผ่านถนนอย่างไม่เร่งรีบ
าักลางคน
แ่งตัวเหมือนพ่อค้าธรรมดา
เขาเดินไปถึงำแ
ยกมือแตะหิน
“เก้าจุด...”
เขาพึมพำ
“เหลือีหนึ่ง”
จากั้
เขาหันั
มองไปยังใจกลางเมือง
รอยยิ้มปรากฏขึ้น
“ีไม่นานแล้ว”
ัไปยังใ้เมือง
ิเซียนำัยืนอยู่ต่อหน้าประตู
เฟิงจื่อเหยาขยับ
“ผู้ถือโคม”
“ถอยไป”
ิเซียนไม่ขยับ
“ข้าจะไม่ให้เจ้าเปิด”
“เจ้าจะหยุดข้าไ้?”
“ลองดู”
เฟิงจื่อเหยาพุ่งเข้ามา
ตูม!
หมัดสีำฟาดลง
ิเซียนยกกระบี่รับ
เคร้ง!
แม้มองไม่เห็น
เขาัรับไ้ตรงจุด
เฟิงจื่อเหยาชะงัก
“เจ้า...”
ิเซียนหมุนข้อมือ
ผลักกระบี่
ฉัวะ!
ปลายกระบี่เฉือนแขน
เลือดสาด
เฟิงจื่อเหยาถอย
“ตาเจ้าถูกปิด”
“แล้วเจ้าหลบไ้อย่างไร?”
ิเซียนตอบ
“ข้าไม่จำเป็ต้องเห็น”
“ข้าไ้ยิน”
เฟิงจื่อเหยาหรี่ตา
“ไ้ยิน?”
“เสียงลมหายใจ”
“เสียงการเคลื่อนไหว”
“เสียงหัวใจ”
ิเซียนตั้งกระบี่
“รวมถึงเสียงเจตนา”
เฟิงจื่อเหยานิ่ง
ก่อนัเาะ
“ดี”
“อย่างน้อยเจ้าก็ยังมีอะไรให้ข้าแปลกใจ”
ีด้านหนึ่ง
ฉู่หยุนหลานำัช่วยผู้สูญสิ้นจากพื้นี่
สือเหว่ยกับหานอี่เปิดทาง
หลิ่วชิงอี่ดูแลผู้บาดเจ็บ
เยี่ยเทียนเหิงยืนกลางทาง
ไม่มีใครสามารถผ่านเขาไ้
กระบี่สีเงินส่องแสง
หนึ่งคน
สองคน
สามคน
ทุกครั้งี่คมกระบี่ฟาด
าชุดำต้องถอย
แ่จำนวนพวกมันยังเพิ่มขึ้น
“มากเกินไป”
สือเหว่ยตะโกน
เยี่ยเทียนเหิงหัน
“ดูแลพวกเขา”
“ข้าจะปิดทาง”
“เจ้าอยู่คนเดียว?”
“พอ”
สือเหว่ยกัดฟัน
“เจ้าี่ชอบูเหมือนัเไม่มีวันาจริง ๆ”
เยี่ยเทียนเหิงยิ้ม
“แล้วเจ้าไม่ชอบหรือ?”
“ไม่!”
ทันใดั้
เสียงร้องัขึ้นจากกลุ่มผู้สูญสิ้น
เด็กสาวคนหนึ่ง
คือิเยว่
นางทรุดลง
มือกุมศีรษะ
“เสียง...”
ฉู่หยุนหลานรีบเข้าไป
“ิเยว่!”
“มีอะไร?”
“ข้าไ้ยิน”
“อะไร?”
นางเ้า
น้ำตาไหล
“เสียงพี่ข้า”
ฉู่หยุนหลานชะงัก
“ิเหยียน?”
ิเยว่พยักหน้า
“เขาำัเรียกข้า”
ใ้เมือง
ิเหยียนเองก็ำัลืมตา
เขาถูกล่ามอยู่ใวงแหวนค่ายกล
แ่คราวนี้
เขาไม่ไ้หวาดกลัว
เพราะเสียงหนึ่งำััอยู่ใิ
“พี่...”
ิเหยียนหันไป
“ิเยว่”
าชุดำี่ยืนอยู่ด้านัมองเขา
“เจ้าไ้ยินอะไร?”
ิเหยียนไม่ตอบ
เขาเพียงเ้า
“ประตูำัเปิด”
าชุดำตกใจ
“อะไรนะ?”
“แ่ไม่ใช่เพราะพวกเจ้า”
ิเหยียน่า
“มันำัเปิดเพราะ...”
เขาหยุด
“ผู้ถือโคมอยู่ใกล้”
าชุดำรีบหันั
“แจ้งผู้บังคับการ!”
ิเหยียนัเาะเบา ๆ
“สายไปแล้ว”
ัาังห้องใ้ดิน
ประตูเปิ้าขึ้น
ืนนน!
แีทองพุ่งมา
ิเซียนยกแขนบัง
แม้ดวงตาจะมองไม่เห็น
เขาัรู้สึกถึงบางิ่ี่ชัดเจนมาก
“มีคนอยู่”
ุชะงัก
“ใคร?”
เสียงหนึ่งัจากภายใ
เด็ก
แผ่วเบา
แ่เหมือนัมาจากไกลแสนไกล
“ช่วยข้า...”
ผู้สูญสิ้นหลายคนเิ่ร้องไห้
เสี่ยหนิงทรุดลง
“เสียงั้...”
“ข้าเคยไ้ยิน”
ิเซียนา
“จากไหน?”
นางส่ายหน้า
“ไม่รู้”
“แ่เหมือนตอนี่พวกมันดึงชะตาข้า”
ิเซียนกำกระบี่
เขาเดินไปข้างหน้า
หนึ่งก้าว
สองก้าว
แ่ก่อนถึงประตู
เยี่ยเทียนเหิงัจับไหล่เขา
“หยุด”
ิเซียนหัน
“อะไร?”
“ดูด้านล่าง”
ิเซียนนิ่ง
เขาไม่เห็น
แ่ไ้ยินเสียง
หยดน้ำ
ติ๋ง...
ติ๋ง...
แะกลิ่นเลือด
แรงกว่าก่อนหน้า
เยี่ยเทียนเหิง่า
“ด้านัประตู”
“มีศพ”
ิเซียนหรี่ตา
“แน่ใจ?”
“ใช่”
“มากกว่าหนึ่ง”
“ประมาณิคน”
ิเซียนไม่ตอบ
าี่อยู่ัประตู
ำัขอความช่วยเหลือ
แ่ด้านั
มีศพ
ความหามัน
อาจไม่ใช่ิ่ี่เขาคิด
เฟิงจื่อเหยาำัจะก้าวเข้าหา
แ่ทันใดั้
พื้นใ้เท้าเขาพลันแตก
ตูม!
เขากระโดดหลบ
เศษหินกระจาย
ิเซียนหัน
“อะไร?”
เสียงหนึ่งัขึ้น
“ผู้บังคับการเฟิง”
เฟิงจื่อเหยาชะงัก
าชุดำสวมหน้ากากสีเงินเดินมา
“ผู้บัญชาการส่งคำสั่ง”
“ยกเลิกการเปิดประตู”
เฟิงจื่อเหยาขมวดคิ้ว
“ทำไม?”
“ผู้ถือโคมอยู่ใกล้เกินไป”
“ถ้าเปิดใตอนนี้”
าหน้ากากหยุด
“อาจไม่สามารถควบคุมิ่ี่อยู่ข้างใไ้”
เฟิงจื่อเหยาเงียบ
ิเซียนไ้ยินทุกคำ
“ใี่สุด”
เขาพึมพำ
“มีบางคนเิ่กลัวแล้ว”
าหน้ากากหันมอง
“อย่าคิดว่าพวกเราเป็ฝ่ายกลัว”
“ิ่ี่อยู่ัประตูต่างหาก”
“คือิ่ี่ควรกลัว”
ทันใดั้
เสียงระเบิดัขึ้นจากด้านบน
ตูม!
าด้วยเสียงกรีดร้อง
“เมืองตะวันถูกบุก!”
“มีคนจำนวนมาก!”
หานเฟิงหน้าเปลี่ยน
“พวกมันโจมตีพร้อมกันหลายด้าน”
ิเซียนเข้าใจทันที
ลัทธิเงาทมิฬำัเปิดาเต็มรูปแบบ
ไม่ใช่เพื่อเมือง
แ่เพื่อบางิ่ใ้เมือง
“หานเฟิง”
“อะไร?”
“พาคนจากี่ี่”
“แล้วเจ้า?”
“ข้าจะอยู่”
ฉู่หยุนหลานรีบู
“ข้าจะอยู่ด้วย”
ิเซียนหัน
“ไม่ไ้”
“ทำไม?”
“ถ้าประตูเปิด”
“ข้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
“ฉันรู้”
นางตอบ
“ัั้ฉันยิ่งต้องอยู่”
ิเซียนเงียบ
เยี่ยเทียนเหิงเดินเข้ามา
“นางูถูก”
“ถ้าเจ้าต้องเผชิญิ่ี่ไม่รู้จัก”
“อย่างน้อยควรมีคนอยู่ข้างั”
ิเซียนมองั้
ก่อนพยักหน้า
“ตกลง”
เฟิงจื่อเหยาำัมองพวกเขา
รอยยิ้มัมา
“ยอดเยี่ยม”
“ทั้งหมดอยู่ตรงนี้”
เขายกมือ
ผู้ฝึกตนลัทธิเงาทมิฬหลายิคนเข้ามาล้อม
ฉินม่อเหยียนไม่ไ้อยู่
ครั้งนี้
เฟิงจื่อเหยาจะเป็คนลงมือด้วยัเ
พลังสีำมหาศาลระเบิด
ตูม!
พื้นทั้งห้องแตกร้าว
“ผู้ถือโคม”
“วันนี้ข้าจะดูว่า”
“คนี่ยังไม่ทะลวงขั้นี่ห้า”
“จะช่วยคนทั้งหมดไ้หรือไม่”
ิเซียนกำกระบี่
“เจ้าชอบูเรื่องคนอื่นมาก”
“แ่ัไม่เคยาัเเลย”
“อะไร?”
“ถ้าวันหนึ่ง”
“คนี่เจ้ารัก”
“ถูกเอามาผูกไว้ใค่ายกล”
“เจ้าจะยังูว่าชีวิตคนเป็ตัวเลขอยู่หรือไม่?”
เฟิงจื่อเหยาหยุด
เพียงชั่ววินาที
แ่แววตาเขาเปลี่ยน
ิเซียนรู้ทันที
เขาแทงถูกจุด
เฟิงจื่อเหยาคำราม
“ฆ่ามัน!”
าชุดำทั้งหมดพุ่งเข้า
การู่้ครั้งใหญ่เิ่ขึ้น
ฉู่หยุนหลานรับมือสามคน
เยี่ยเทียนเหิงปะทะห้าคนพร้อมกัน
หานเฟิงพาสมาชิกหอเฝ้าราตรีไปเปิดทาง
สือเหว่ยกับหานอี่คุมแนวั
ิเซียน
ยืนอยู่กลางสนาม
แม้มองไม่เห็น
เขาัฟังเสียงรอบด้าน
เสียงเท้า
เสียงกระบี่
เสียงลมหายใจ
เขาจำตำแหน่งุไ้
หนึ่งคนด้านซ้าย
สองคนด้านขวา
ีหนึ่งคนด้านั
ฉัวะ!
กระบี่กวาด
าชุดำล้ม
ีคนพุ่งเข้ามา
ตูม!
ิเซียนหมุนตัว
ฝ่าเท้าถีบ
ร่างั้กระเด็น
“ยังไม่พอ”
เขาพึมพำ
แ่ทันใดั้
เฟิงจื่อเหยาเข้ามา
พลังมารอัดแน่นี่หมัด
ตูม!
ิเซียนยกกระบี่ป้องกัน
แรงปะทะทำให้เขาถอยหลายก้าว
เลือดพุ่งจากมุมปาก
เฟิงจื่อเหยาัเาะ
“ตอนนี้ตาเจ้ามองไม่เห็น”
“พลังเจ้าก็ลดลง”
“เจ้าจะปกป้องุไ้อย่างไร?”
ิเซียนเช็ดเลือด
“ข้าไม่รู้”
“แ่ข้าจะลอง”
เขากำกระบี่
ลมหายใจ้าลง
กระบี่าานภาจำแลง!
แม้มองไม่เห็น
คมกระบี่หลายิสายัพุ่ง
าเสียง
าลมหายใจ
าเจตนา
ฉัวะ!
ฉัวะ!
เฟิงจื่อเหยาถูกฟันสองครั้ง
เขาถอย
สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
“เจ้าสามารถใช้วิชานี้โดยไม่ต้องใช้ดวงตา?”
ิเซียนตอบ
“วิชานี้ไม่เคยพึ่งดวงตา”
“มันพึ่งความเข้าใจ”
ใเวลาเดียวกัน
ประตูด้านั
เปิ้าขึ้นีเล็กน้อย
แีทองไหล
ิ่ี่อยู่ัประตู
เิ่มองเห็นไ้ราง ๆ
เป็ห้องาใญ่มาก
เต็มไปด้วยโคมี่แตก
แะา
มีาหนุ่มคนหนึ่ง
ำันั่งคุกเข่า
มือั้ถูกึด้วยโ่
เสื้อผ้าาี
ใบหน้าแ่กว่าั
แ่ดวงตา
ัสว่างเป็ี
เขาเ้าขึ้น
มองาังิเซียน
แม้ระยะห่างจะไกล
แ่ั้ัรู้สึกถึงกัน
าหนุ่มู
“ใี่สุด...”
“เจ้าก็มาถึง”
ิเซียนชะงัก
“เจ้าเป็ใคร?”
าคนั้ยิ้ม
“ข้า...”
“คือคนี่เคยถือโคม”
ุเงียบ
เฟิงจื่อเหยาหยุดการโจมตี
แม้แ่าหน้ากากเงิน
ยังมีสีหน้าตกใจ
าหนุ่มัประตู่าต่อ
“แะข้ามีเรื่องหนึ่ง”
“ี่ต้องบอกเจ้า”
ิเซียนกำกระบี่แน่น
“เรื่องอะไร?”
าคนั้มองตะเกียงี่อยู่ใทะเลิเขา
จากั้่า้า ๆ
“อย่าเปิดชั้นี่สอง”
“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”
ิเซียนนิ่ง
หัวใจเต้นแรง
เพราะใวินาทีเดียวกัน
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้า
ัสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ชั้นี่สอง
รอยร้าวี่เคยมี
ำัเปิด
แกร็ก—
แกร็ก—
แีทองทะลักมา
แะเสียงหนึ่ง
ี่ไม่ใช่เสียงาัประตู
ัขึ้นภายใิิเซียน
“เปิด...”
“แล้วเจ้าจะไ้รู้...”
“ว่าเหตุใดเจ้าถึงถูกเลือก”
ิเซียนกำหมัด
เขาไม่รู้ว่าเสียงใดำัูความจริง
าี่เคยถือโคม
หรือเสียงจากตะเกียงเขาเอง
แ่เขารู้ว่า
ทุกิ่ำัมาถึงจุดี่ย้อนัไม่ไ้
แะด้านบนเมือง
เสียงายังคงัต่อเนื่อง
ใขณะี่เบื้องล่าง
ประตูแ่ความลับ
ำัจะเปิดอย่างสมบูรณ์
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1737518715_77529948.webp)
![[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/1751968032_51084667.webp)
![หมื่นอสูรก้มกราบ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1620879063_83193514.webp)
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1592451905_80705599.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??