เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
รุ่งเช้าัฝนั เมืองาแถูกปุด้วยบาง ที่เเต็มไปด้วยู้กลับเีก่าปิ ัจากเุา์ในเตะวันตก ่าเรื่องาปาฏตัวลัทธิเาทมิฬแพร่กระจายไปั่อย่างรวดเร็ว ไ่ีใรู้่าพวกัต้องาะไ ไ่ีใรู้่าผูู้ญิ้ที่ถูกช่วยเหลือาาที่ใด แะยิ่งไ่ีใรู้่าาุ่ที่ถือะี่ดาราาเกี่ยวข้องัเรื่องทั้งหมดาเีใด
ิเซียนือยู่้าประตูเมืองพร้อมัคนเฝ้าาี เสื้อคลุมีำเฝ้าาีสะบัดาแรงลม เายังีผ้าพันแผลปิดวงตา้าหนึ่ง ่อีก้ายังีร่องรอยีจาง ๆ ซ่อยู่ใน่ลึกม่านตา
หานเฟิงเดินเข้ามา
“พร้อมแล้ว”
ิเซียนพยัก้า
“คนเจ็บล่ะ?”
“ส่งไปยังจุดพักแห่งใหม่แล้ว”
“ผูู้ญิ้?”
“สิบสองคยู่ัเรา”
ิเซียนชะงัก
“สิบสอง?”
หานเฟิงเีไปครู่หนึ่ง ก่อน
“อีกหนึ่งคน...”
เาไม่พูดต่อ
ิเซียนเข้าใจทันที
าุ่ที่เาฝังเมื่อคืน
จะไม่กลับมาอีกแล้ว
ิเซียนก้ม้าลงเล็กน้อย
“ไปกันเถอะ”
ไ่ีใถาม่าพวกเาจะไปไหน
เพราะคำนั้ยู่ในมือิเซียนแล้ว
สามร้อยลี้จากเมือง
ขบวนเดินทางเข้าสู่ป่าทึบ
ทันใดั้—
ฉึก!
ลูกธนูีำุ่ทะลุ
ิเซียนเี่ศีรษะ
ลูกธนูเีแก้มไปเีเส้น
ฉึก! ฉึก! ฉึก!
ลูกธนูนับสิบุ่ามา
“ระวัง!”
หานเฟิงตะโกน
ตูม!
ลูกธนูสามดอกระเบิดกลางอากาศ
คลื่นพลังีำกวาดออก
สมาชิกเฝ้าาีสามคนถูกซัดกระเด็น
ิเซียนตวัดแ
ปราณีุ่ออกเป็นกำแพง
ปั! ปั! ปั!
แรงระเบิดกระแทกกำแพงปราณเกิดรอยร้าว
“ไม่ใช่ลูกธนูธรรมดา!”
หานเฟิงตะโกน
“ีปราณชะตากรรมปยู่!”
ิเซียนหรี่ตา
“ทุกคนป้องกันผูู้ญิ้!”
เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้นจากในป่า
ตึง!
ตึง!
ตึง!
เาร่างนับสิบปาฏท่ามกลาง
ชุดดำ
้ากากสีขาว
ตราดวงตาที่ถูกกรีดเป็นรอย
ลัทธิเาทมิฬ
หนึ่งในั้ก้าวา
“ส่งผูู้ญิ้มา”
หานเฟิงชักะี่
“ไม่ีทาง”
ชายชุดดำหัวเราะ
“ถ้าอย่างั้...”
“ก็ฆ่าพวกัทั้งหมด”
ตูม!
ปราณีำระเบิดออกจากร่างชายคนั้
พื้นดินใต้เท้าพังทลาย
ร่างเาุ่เข้าหาหานเฟิงราวัสัตว์ร้าย
เคร้ง!
ะี่ทั้งสองปะทะกัน
หานเฟิงถูกผลักถอยไปหลายก้าว
“พลังขั้นสูงก่าข้า!”
ชายชุดดำบิดข้อมือ
ะี่ีำแทงทะลุแนวป้องกัน
ฉัวะ!
เลือดาจากไหล่หานเฟิง
“หัว้า!”
สมาชิกเฝ้าาีหลายคนุ่เข้าช่วย
แ่ทันใดั้
ฟุ่บ!
เาดำห้าร่างปาฏด้านัพวกเา
“พวกัแทรกเข้ามาแล้ว!”
เสียงตะโกนดังขึ้น
าต่อสู้ระเบิดขึ้นพร้อมกันทุกทิศทาง
เคร้ง!
ะี่กระแทกะี่
ตูม!
หมัดปราณชนกำแพง
ฉัวะ!
เลือดาลงบนพื้นโคลน
ิเซียนก้าวา
ะี่ดาราาอยู่ในมือ
“พวกเจ้าสามคน”
เามองเยี่ยเทียนเหิง
“ซ้าย”
เยี่ยเทียนเหิงยิ้ม
“รู้แล้ว”
ทั้งสองุ่ออกพร้อมกัน
เยี่ยเทียนเหิงฟันะี่จากด้าน้า
ฉัวะ!
ัูคนหนึ่งยกแป้องกัน แ่ถูกฟันเลือดา
ขณะเดียวกันิเซียนปาฏด้านั
ฟึ่บ!
ปลายะี่แตะต้นคอ
“จบ”
ชายชุดดำกัดฟัน
“คิด่าข้าจะ—”
ตูม!
ิเซียนถีบร่างเากระเด็นชนต้นไม้
ต้นไม้ขนาดใหญ่สั่นสะเทือน
แ่ัูยังไม่ตาย
เาคำราม
ตราีำบน้าผากส่างขึ้น
“ผู้ถือโคม!”
“ตาย!”
ปราณีำุ่ขึ้นฟ้า
ก่อนเปลี่ยนเป็นกรงเล็บยักษ์
ฟาดลงมา
ตูมมม!
พื้นดินระเบิด
ิเซียนกลิ้งหลบ
กรงเล็บฉีกพื้อกเป็นร่องยาวหลายสิบจั้ง
“พลังนี้...”
เยี่ยเทียนเหิงกล่าวเสียงต่ำ
“ัไม่ใช่ปราณธรรมดา”
“เป็นพลังชะตาที่ถูกบิดเบือน”
ิเซียนเช็ดเลือดที่มุมปาก
“ถูกต้อง”
เาเงย้าขึ้น
ดวงตาแห่งกรรมเปิออก
โลกตรง้าพลันเปลี่ยนไป
เส้นกรรมีำจำนวนาปาฏขึ้น
แ่ครั้งนี้
ัไม่ได้เชื่อมเีระห่างคน
ัเชื่อมัพื้นดิน
ต้นไม้
อาวุธ
แะแม้แ่ศพที่ยู่
“เจอแล้ว”
ิเซียนพึมพำ
เาเห็นเส้นหนึ่ง
ลากจากชายชุดดำตรง้า
ลงไปใต้พื้น
“แก่นพลังพวกัอยู่ใต้ดิน!”
ิเซียนุ่ออกไป
ชายชุดดำหัวเราะ
“สายเกินไป!”
ตูม!
พื้นใต้ิเซียนระเบิด
กีำสิบก่าต้นุ่ขึ้นจากดิน
ิเซียนกระโดดหลบ
กต้นหนึ่งเีขา
ฉัวะ!
เลือดไหลทันที
เากัดฟัน
ก่อนเหยียบยอดก
ุ่ขึ้นฟ้า
ะี่ดาราาส่งเสียงคำราม
“ะี่เก้าสวรรค์!”
ปราณะี่สีาระเบิดออก
หนึ่งะี่กลายเป็นเก้าสาย
ฟันลงพร้อมกัน
ชายชุดดำยกแ
“เาทมิฬ—กลืนสวรรค์!”
เาีำมหึมาปาฏขึ้น
ปั! ปั! ปั!
ะี่เก้าสายถูกกลืนเข้าไปทีละสาย
แ่สายที่เก้า
กลับทะลุา
ฉัวะ!
เลือดีำาจาก้าอกัู
ร่างั้ถอยไปหลายก้าว
ิเซียนกำลังจะาซ้ำ
ทันใดั้
“ด้านั!”
เยี่ยเทียนเหิงตะโกน
ิเซียนหันกลับ
ชายชุดดำอีกคนกำลังแทงะี่เข้าหาหัวใจ
ระยะห่างไม่ถึงหนึ่งฉื่อ
ิเซียนไม่ีเวลาหลบ
เคร้ง!
เยี่ยเทียนเหิงุ่เข้ามารับะี่แทน
คมะี่แทงทะลุเกราะ
เลือดุ่ออกจากไหล่
“เยี่ยเทียนเหิง!”
ิเซียนคำราม
เยี่ยเทียนเหิงกัดฟัน
“อย่ามัวแ่ตกใจ!”
เาจับแัูเอาไว้
“ฆ่าั!”
ิเซียนไม่ลังเล
ะี่ดาราาแทงทะลุ้าอกชายชุดดำ
ฉัวะ!
ร่างั้กระเด็นไปชนต้นไม้
เยี่ยเทียนเหิงทรุดลง
ิเซียนคว้าไหล่เาไว้
“เจ้าเป็ย่างไร?”
“ยังไม่ตาย”
เยี่ยเทียนเหิงยิ้ม
“แ่ครั้ง้า...”
“อย่าช้า”
ิเซียนมองเา
ก่อนพยัก้า
“ข้าจะจำไว้”
ทันใดั้
เสียงปรบมือดังขึ้น
แปะ...
แปะ...
แปะ...
ชายคนหนึ่งเดิอกจาก
แตกต่างจากคื่น
เาไม่ได้สวม้ากาก
ใบ้าขาวซีด
ดวงตาเรียว
ริมฝีปากีรอยยิ้ม
แ่สิ่งที่ทำให้ทุกคนเี
คือชุดคลุมีำเา
บน้าอกีตรา
“สาม”
ผูู้ญิ้ทั้งสิบสองคนเริ่มตัวสั่นทันทีที่เห็นเา
เสี่ยหนิง้าซีด
“เา...”
“คนนี้...”
เสียงนางสั่น
ิเซียนหันไปมอง
“เจ้ารู้จัก?”
เสี่ยหนิงไม่
น้ำตาไหลา
ชายคนั้หัวเราะเา ๆ
“ยังจำข้าได้?”
“ข้าเป็นคนที่เลือกหมายเลขให้พวกเจ้า”
“หมายเลขเจ็ด”
“หมายเลขแปด”
“หมายเลขเก้า”
เากวาดาองทุกคน
“ตอนั้พวกเจ้าร้องไห้กันแทบทุกคน”
“น่าเสียดาย”
“ข้าชอบเสียงร้องไห้าก่าเสียงหัวเราะเสียอีก”
มือิเซียนกำะี่แน่น
เส้นกรรมในดวงตาเาพลันสั่นสะเทือน
ชายคนั้ยิ้ม
“โกรธหรือ?”
“ดี”
“ความโกรธทำให้เปลวไฟผู้ถือโคมลุกแรงขึ้น”
เายกมือ
ตราีำบนพื้นหลายสิบจุดส่างขึ้นพร้อมกัน
ตูม!
ตูม!
ตูม!
ทั้งป่ากลายเป็นค่ายกลีำ
ผูู้ญิ้ทั้งสิบสองคนถูกเส้นโซ่ีำรัดร่างทันที
“ไม่!”
ิเซียนุ่เข้าไป
แ่ชายชุดดำตรง้ากระโขวาง
“เจ้าจะไปไหน?”
เคร้ง!
ะี่ปะทะกัน
ิเซียนถูกผลักถอย
ชายคนั้หัวเราะ
“เจ้าช่วยหนึ่งคนไม่ได้”
“คิด่าจะช่วยสิบสองคนได้หรือ?”
ดวงตาิเซียนเย็นลง
“ลองดูสิ”
เปลวไฟีลุกขึ้นจากฝ่ามือ
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้าในทะเลจิตสั่นสะเทือน
แสงีทะลุออกจากร่าง
เส้นกรรมทั้งหมดในป่าปาฏชัดขึ้น
ิเซียนเห็นแล้ว
ค่ายกลนี้ีจุดศูนย์กลางเีจุดเดียว
ใต้ซากเมืองโบราณ
สถานีจันทราดับ
เากำะี่แน่น
“เยี่ยเทียนเหิง”
“่า?”
“เปิทางให้ข้า”
เยี่ยเทียนเหิงยกะี่ขึ้น
แม้เลือดจะไหลจากไหล่ไม่หยุด
เายิ้ม
“ครั้งนี้”
“อย่าช้าอีกล่ะ”
ทั้งสองุ่ออกไปพร้อมกัน
ะี่าแะะี่เงินระเบิดพลังเต็มกำลัง
ตูมมมม!
แนวป่าแตกออกเป็นทางยาว
ัูนับสิบถูกกวาดกระเด็น
ิเซียนทะยานผ่านช่อง่างั้
แ่ก่อนจะพ้นเค่ายกล
เสียงชายชุดดำก็ดังาั
“ผู้ถือโคม!”
“เมื่อเจ้าเข้าไปในสถานีจันทราดับ”
“เจ้าจะได้รู้ความจริง่า”
“ผูู้ญิ้ทั้งสิบสองคน...”
“ไม่ใช่คนที่เจ้ากำลังช่วย”
เสียงหัวเราะดังขึ้น
“แ่เป็นคนที่กำลังช่วยเจ้า”
ิเซียนชะงักไปเสี้ยวหนึ่ง
จากั้จึงุ่ต่อโดยไม่หันกลับ
ด้าน้า
ซากเมืองโบราณปาฏขึ้นท่ามกลางสายฝน
แะจาก่ลึกซากเมือง
เสียงระฆังดังขึ้น
กัง...
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้าในร่างสั่นสะเทือนรุนแรง
รอยร้าวบนกำแพงขั้นที่ห้า
เพิ่มขึ้ีกหนึ่งเส้น
ิเซียนมองประตูเมืองโบราณ
ก่อนเสียงผู้หญิงคนหนึ่งจะดังขึ้ย่างแผ่วเา
“ผู้ถือโคม...”
“ในที่สุดเจ้าก็มาถึง”
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??