เรื่อง Veonestra: สงครามวันพิพากษา

เสียงไ๽เ๮๤เตือนภัย๴ีแ๸๹ฉาน๱ะ๪ั๤วิกฤตดังก้องสะท้อนหักเหซ้ำไปซ้ำมาทลายความเงียบสงบภายในศูนย์บัญชาการภาคพื้นหมายเลข 7 ขององค์กร V.I.F. ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ณ เขตชานเมืองทางตอนเหนือของมหานครโครเนแซนเดรีย

โลกใบนี้ช่างโหดร้ายและไม่เคยคิดจะมอบช่วงเวลาให้มนุษยชาติได้หยุดพักหายใจเลยแม้แต่น้อย สัญญาณความผันผวนของมิติเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นอย่างก้าวกระโดด ฝูงสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์การ์เลนอสปรากฏตัวถี่ขึ้น ถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะกลายเป็นภัยพิบัติรายวัน

ภายในห้องยุทธการและการวางแผนการรบอันตึงเครียด ริน ในชุดพร้อมรบยืนกำหมัดแน่นอยู่เบื้องหน้าจอภาพโฮโลแกรมสามมิติขนาดมหึมาร่วมกับสมาชิกเดนตายของหน่วย Vanguard แสงสีฟ้าและแดงจากหน้าจอสาดกระทบใบหน้าของทุกคน เผยให้เห็นภาพถ่ายทอดสดสัญญาณดาวเทียมและโดรนลาดตระเวนความเร็วสูงที่กำลังบินอยู่เหนือท้องฟ้าของเมืองนิคมอุตสาหกรรมขนาดเล็กแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากฐานทัพ

ภาพบนจอนั้นช่างน่าสยดสยอง...เมืองทั้งเมืองกำลังลุกเป็นไฟพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า กลุ่มควันสีดำหนาทึบบดบังแสงอาทิตย์ ประชาชนและคนงานโรงงานจำนวนมากกำลังวิ่งหนีตายกันอย่างโกลาหลลนลาน ขณะที่เบื้องหลังของพวกเขามีฝูงอสูรกายรูปร่างคล้ายหมาป่ายักษ์เกล็ดน้ำแข็งสีดำทมิฬจำนวนหลายสิบตัวกำลังกระโจนเข้าฉีกกระชากและไล่ล่าสังหารผู้คนอย่างบ้าคลั่งไร้ความปรานี

“การ์เลนอส Class 1 สายพันธุ์ตระกูลฟรอสต์วูลฟ์ จำนวนโดยประมาณห้าสิบตัวค่ะ!” เมดิสันรัวนิ้วลงบนแผงควบคุมด้วยความเร่งรีบ น้ำเสียงของเธอเคร่งเครียด “...และมีสัญญาณพลังงาน๱ะ๪ั๤สูงอีกหนึ่งจุด ตรวจพบ Class 2 อีกหนึ่งตัวทำหน้าที่เป็นจ่าฝูงควบคุมพวกมันค่ะ!”

ภาพบนจอโฮโลแกรมถูกสั่งขยายซูมเข้าไปตรงกึ่งกลางลานกว้างของนิคมอุตสาหกรรม เผยให้เห็นร่างอสูรกายขนาดยักษ์มหึมาที่มีความสูงเกือบสิบเมตร รูปร่างของมันคล้ายสัตว์ร้ายสี่ขาที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดหนาทึบสีดำสนิท ทว่าตามแนวสันหลังและกรงเล็บกลับมีผลึกน้ำแข็งแหลมคมสีฟ้าครามงอกเงยออกมาอย่างผิดธรรมชาติ ทุกย่างก้าวที่มันเหยียบย่ำลงบนพื้นคอนกรีต ความเย็นยะเยือกจะแผ่ซ่านแช่แข็งทุกสรรพสิ่งรอบข้างจนกลายเป็นผลึกน้ำแข็งแห้งกรอบในพริบตา

“หน่วยรบภาคพื้นดินปกติกำลังพยายามใช้อาวุธหนักยิงสกัดกั้นอยู่ค่ะ” โอลิเวียกล่าวเสียงเรียบพลางกอดอก แววตาสีเงินจับจ้องภาพรถถังและปืนใหญ่เลเซอร์ที่กำลังระดมยิงเข้าใส่จ่าฝูงยักษ์ “...แต่๱ะ๪ั๤เกราะนาโนมิติของมันหนาเกินไป อาวุธปกติทำอะไรมันไม่ได้เลย พวกเขากำลังเสียเปรียบอย่างหนักและคงยื้อไว้ได้อีกไม่เกินสิบนาที”

ผู้การสาวโรซาเลียจ้องมองข้อมูลตัวเลขพลังงานที่หลั่งไหลเข้ามาอยู่ครู่หนึ่ง แววตาสีม่วงคู่คมพลันฉายประกายเด็ดขาด ก่อนที่เธอจะหันหน้ากลับมามองเด็กสาวผมแดงที่ยืนอยู่ข้างกาย

“ภารกิจกวาดล้างครั้งนี้... เธอคือกำลังหลักในการเข้าปะทะ ริน”

“...เอ๊ะ? ฉัน... ฉันเหรอคะผู้การ?” รินสะดุ้งเล็กน้อย เบิกตาเลิ่กลั่กพลางใช้นิ้วชี้เข้าหาตัวเองด้วยความคาดไม่ถึง

“ใช่” โรซาเลียตอบกลับในทันที น้ำเสียงเฉียบขาดไร้ข้อโต้แย้ง “ครั้งก่อนที่หมู่บ้านไอเซล เธอทำได้เพียงแค่ยืนมองพวกเราต่อสู้ และยอมให้ศัตรูเป็นฝ่ายต้อนให้จนมุม...แต่คราวนี้ไม่มีการออมมืออีกต่อไปแล้ว ถึงเวลาที่เธอต้องก้าวลงสู่สนามรบจริงในฐานะนักรบของ Vanguard แบกรับพลังของลีซิลนอสออกไปสยบพวกมันซะ”

หัวใจของรินพลันเต้นรัวกระหน่ำราวกองรบ แผ่นหลังของเธอเย็นวาบด้วยความตื่นตระหนก ทว่าเมื่อภาพเสียงกรีดร้องของประชาชนในจอโฮโลแกรมสะท้อนเข้ามาในดวงตา เด็กสาวก็ขบกรามแน่น สลัดความกลัวทั้งหมดทิ้งไป พยักหน้ารับคำสั่งอย่างแน่วแน่

“...รับทราบค่ะ! ฉันจะทำอย่างสุดความสามารถ!”

สามสิบนาทีต่อมา...

ยานลำเลียงพลความเร็วสูง VTOL ร่อนลงจอดฉุกเฉินท่ามกลางซากปรักหักพังและการโกลาหล ณ ใจกลางเขตนิคมอุตสาหกรรม

เสียงปืนใหญ่กลและระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบฉีกขาด เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินของ V.I.F. ในชุดเกราะคอมแบทหลายสิบนายกำลังปักหลักยิงสกัดกั้นฝูงหมาป่าน้ำแข็งการ์เลนอสอย่างเอาเป็นตาย ทว่ากระสุนปืนเจาะเกราะพลังงานกลับทำได้เพียงแค่สร้างรอยขีดข่วนบนผิวเกล็ดสีดำของพวกมันเท่านั้น

“กระสุนปืนกลไรเฟิลไม่ได้ผลเลย! เกราะมันหนาเกินไป!”

“อ้ากกก! ถอยร่นแนวกั้นก่อน! ถอย!”

“คุ้มกันพลเรือนและคนงานออกจากเขตโรงงานถลุงเหล็กด่วน!”

ตึ้งงงงงง!!!

รถหุ้มเกราะหนักคันหนึ่งถูกหมาป่า Class 1 พุ่งชนกระแทกจนตัวรถลอยคว่ำคะมำหลายตลบ บดขยี้แบริเออร์คอนกรีตจนแตกกระจาย เสียงหวีดร้องด้วยความสิ้นหวังของผู้คนดังระงม ริน อาซากิ ก้าวเท้าลงมาจากประตูท้ายยาน VTOL สายตาทอดมองภาพนรกบนดินตรงหน้าพลางกำหมัดแน่นจนสั่นเทา

นี่ไม่ใช่ห้องจำลองสถานการณ์ในค่ายฝึกหัด...นี่ไม่ใช่แบบทดสอบทฤษฎี...นี่คือชีวิตจริง และผู้คนผู้บริสุทธิ์กำลังหลั่งเลือดล้มตายลงไปจริงๆ ต่อหน้าต่อตาเธอ

“ก้าวออกไปได้แล้ว ริน” โรซาเลียเดินมาหยุดยืนข้างหลัง แววตาสีม่วงจับจ้องตรงไป “แสดงให้ฉันและโลกใบนี้ได้เห็น...ว่าพลังของผู้สืบทอดที่แท้จริงมันทำอะไรได้บ้าง”

รินสูดลมหายใจเข้าปอดลึกยาวเพื่อรวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มี เด็กสาวก้าวเท้าออกไปข้างหน้าทีละก้าว นัยน์ตาที่เคยสั่นไหวพลันแปรเปลี่ยนเป็นประกาย๴ีแ๸๹อมทองเจิดจรัสส่องสว่างขึ้น

“...Evolution Weapon...”

ฟู่มมมมมมมมมม!!!

สิ้นคำประกาศ เปลวเพลิงพลังงาน๴ีแ๸๹ทองอันบริสุทธิ์และร้อนแรงมหันต์ก็ระเบิดกระจายออกจากร่างของเด็กสาวราวกับภูเขาไฟปะทุ คลื่นความร้อนมหาศาลม้วนตัวซัดสาดเป่าละอองน้ำแข็งรอบกายให้กลายเป็นไอในพริบตา ชิ้นส่วนเกราะชีวภาพลีซิลนอสสีขาวขลิบทองค่อยๆ ก่อตัวเข้ารูปพันธนาการเข้ากับร่างกายของเธออย่างงดงาม ปีกพลังงานเพลิงเพลิงคู่ยักษ์สยายออกทางด้านหลัง แผ่รังสีความร้อนแรงกล้าจนชั้นบรรยากาศรอบข้างบิดเบี้ยว

เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดิน V.I.F. และทหารหลายนายที่กำลังล่าถอย ต่างพากันหันกลับมามองภาพเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดจนลืมเหนี่ยวไกปืน

“...นั่น...นั่นมันตัวอะไรกันน่ะ? เจ้าหน้าที่หน่วยไหน?”

“...เกราะ๴ีแ๸๹นั่น...!?”

“...มีคนใหม่ปรากฏตัวขึ้นงั้นเหรอ? พลังความร้อนนี่มันอะไรกัน!”

รินลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาของเธอไร้ซึ่งความลังเลใจใดๆ อีกต่อไป “...EW Level 1!”

ตูมมมมม!!!

แรงถีบส่งจากพลังงานความร้อนใต้ฝ่าเท้าส่งผลให้พื้นคอนกรีตหนาแตกกระจายระเบิดออกเป็นวงกว้าง ร่างของรินในชุดเกราะลีซิลนอสทะยานพุ่งดิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วสูงทะลุ 600 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในเสี้ยววินาที อากาศรอบตัวเกิดการเสียดสีรุนแรงจนลุกเป็นไฟ เปลวเพลิง๴ีแ๸๹ทองลากเป็นเส้นสายยาวเหยียดบนแผ่นฟ้าประหนึ่งดาวตกที่ย้อนศร

ฝูงหมาป่าการ์เลนอส Class 1 หลายตัวสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจากเบื้องบน พวกมันเงยหน้าขึ้นขู่คำราม ทว่าความเร็วของรินนั้นอยู่เหนือ๱ะ๪ั๤ประสาทสัมผัสของพวกมันไปไกลแล้ว

ฟุ่บ—!

รินพุ่งตัดผ่านร่างของการ์เลนอสตัวแรกด้วยความเร็วสูง

ฉัวะะ!!!

คมดาบเพลิงที่งอกเงยออกมาจากแขนเกราะฟันฉีกกระชากส่วนหัวของมันจนขาดกระเด็นหลุดออกจากบ่า ร่างกายมหึมาลุกไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำในพริบตาโดยที่มันยังไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้อง ก่อนที่แกนกลางชีวิตของมันจะถูกผ่าออกเป็นสองส่วน

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

เด็กสาวผมแดงเคลื่อนที่สลับไปมาราวกับแสงไฟประหลาดที่ไร้ทิศทาง เธอใช้ความเร็วและปีกเพลิงร่อนถลาตัดผ่านจุดอ่อนบริเวณซอกคอและกลางหลังของฝูงหมาป่าการ์เลนอสทีละตัว ทีละตัว ราวกับนักล่าที่กำลังเก็บเกี่ยวหัวของอสูรร้าย เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินถึงกับอ้าปากค้าง มองตามเงาร่าง๴ีแ๸๹ทองนั้นด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ

“...เร็วเกินไปแล้ว! กล้องจับความเร็วสูงยังจับภาพแทบไม่ทันเลย!”

“...แข็งแกร่งมาก...นี่คืออานุภาพหน่วย Vanguard จริงๆ งั้นเหรอ...”

ทว่าในจังหวะที่ฝูง Class 1 กำลังจะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น...

โฮกกกกก!!!

เสียงขู่คำรามกึกก้องกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งชั้นบรรยากาศและพื้นดินจนสิ่งก่อสร้างสั่นไหว จ่าฝูงยักษ์ Class 2 ปรากฏตัวออกมาแล้ว! อสูรกายน้ำแข็งสูงสิบเมตรกระโจนทะยานร่างออกมาจากซากปรักหักพังของโรงงานถลุงเหล็ก ลมหายใจเยือกแข็งสีฟ้าครามของมันถูกพ่นกระจายออกรอบทิศทาง แช่แข็งตึกและรถยนต์หลายสิบคันในรัศมีหลายร้อยเมตรให้กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งในเสี้ยววินาที

นัยน์ตาสีน้ำเงินเรืองแสงลึกลับของมันจับจ้องตรงมาที่ร่างของรินด้วยความอาฆาตแค้น ก่อนที่มันจะสปริงข้อเท้าพุ่งทะยานเข้าหาเธอด้วยความเร็วที่ตัดกับขนาดตัวมหึมา

“...ชิ!”

ตูมมมมม!!!

กรงเล็บผลึกน้ำแข็งยักษ์ฟาดสับลงตรงตำแหน่งที่รินเคยอยู่จนพื้นคอนกรีตระเบิดพินาศกระจาย รินอาศัยปีกเพลิงเร่งความเร็วดีดตัวหลบขึ้นสู่ผืนฟ้าอันสูงชันได้อย่างหวุดหวิด แต่กระนั้นแรงลมปะทะและความเย็นจากกรงเล็บก็ยังคงส่งผลให้ระบบเตือนภัยในเกราะส่งเสียงร้องเตือน

“เร็วมาก...แข็งแกร่งกว่าพวก Class 2 ที่เคยเจอที่หมู่บ้านไอเซลคนละเรื่องเลย!” เด็กสาวกัดฟันกรอดพยายามทรงตัวกลางอากาศ

จ่าฝูงการ์เลนอสเงยหน้าขู่คำรามอย่างบ้าคลั่ง มันทำการควบแน่นความชื้นในอากาศรอบตัวจนกลายเป็นหอกผลึกน้ำแข็งแหลมคมนับร้อยนับพันเล่มลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ก่อนจะสะบัดยิงพุ่งทะยานขึ้นฟ้าเข้าใส่รินราวกับ-่าฝนธนู

ฟิ้วววว! ฉึก! ฉึก! ฉึก!

รินเบี่ยงตัวม้วนร่างเร่งปีกเพลิงหลบหลีกคมหอกน้ำแข็งอย่างสุดกำลัง ทว่าด้วยจำนวนที่มากเกินไป หอกน้ำแข็งเล่มหนึ่งพุ่งเฉี่ยวเข้าที่บริเวณเกราะหัวไหล่ซ้ายของเธออย่างจัง!

ตูมมม!

“อ๊ากก!”

ร่างของเด็กสาวเสียสมดุลหมุนคว้างกลางอากาศ พลังงานเพลิงรอบกายวูบดับลงเล็กน้อย เสียงร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของเจ้าหน้าที่ด้านล่างดังแว่วขึ้นมา “...ระวังครับ! มันกำลังจะโจมตีซ้ำแล้ว!”

จ่าฝูงยักษ์อ้าปากกว้างเตรียมรวบรวมพลังงานแช่แข็งระลอกสอง รินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความเจ็บปวดที่บาดแผล พยายามเค้นสติและสมาธิกลับคืนมาอย่างเร่งด่วน ทันใดนั้น...ถ้อยคำและคำสอนของกัปตันและผู้การโรซาเลียในช่วงการฝึกซ้อมก็พลันผุดขึ้นมาในหัวของเธอ

‘อย่าเอาแต่ใช้ตามองรูปลักษณ์ภายนอกอันใหญ่โตของศัตรู...จงใช้สัญชาตญาณและพลังของลีซิลนอส มองหาแกนกลางและจุดอ่อนที่แท้จริงของมันซะ!’

ดรวงตา๴ีแ๸๹ทองของรินพลันเบิกกว้างส่องแสงเรืองรองสีทองอร่าม ระบบตรวจจับสัญญาณพลังงานชีวภาพลีซิลนอสเปิดทำงานขั้นสูงสุด และในวินาทีนั้นเอง ภาพทุกอย่างรอบตัวคล้ายจะช้าลง...เธอมองทะลุผ่านผิวเกล็ดสีดำหนาทึบและชั้นน้ำแข็งหนาเตอะ จนกระทั่งได้พบเห็นแกนพลังงานมิติรูปทรงกลมสีฟ้าขาว ที่กำลังสั่นระริกซ่อนอยู่ลึกลงไปภายในช่องอกด้านซ้ายของสัตว์ร้าย

“...เจอตัวแล้ว เจ้าตัวสั่งการ!”

มุมปากของรินยกขึ้นคลี่รอยยิ้มออกมาเล็กน้อย เปลวเพลิง๴ีแ๸๹ทองมหาศาลที่เคยแผ่กระจายอยู่รอบตัวพลันถูกบีบอัดควบแน่นและไหลหลั่งหลอมรวมไปที่ขาขวาของเธอเพียงจุดเดียว เปลวไฟลุกโชนรุนแรงแปรเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นรูปแบบใบมีดดาบเพลิงขนาดยักษ์ยาวหลายเมตร ลุกสว่างโชติช่วงชัชวาลราวกับดวงอาทิตย์ดวงย่อมๆ ที่กำลังจะตกลงสู่พื้นดิน

“Grand Flame Sword Kick!!!”

ตูมมมมม!!!

รินพุ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้าด้วยความเร็วสูงสุดประหนึ่งอุกกาบาตเพลิงพิฆาต จ่าฝูงการ์เลนอส Class 2 เงยหน้าขึ้นคำรามลั่น มันพยายามยกกรงเล็บน้ำแข็งทั้งสองข้างขึ้นมาไขว้กันเพื่อตั้งรับการปะทะ...ทว่าทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว

ฉัวะะะะ!!!

ใบมีดเพลิงความร้อนสูงนับหมื่นองศาฟันฉีกทะลวงผ่านกรงเล็บน้ำแข็งจนละลายเหลวเป็นน้ำในพริบตา ก่อนจะพุ่งตัดผ่านกระดูกแผงอก ทะลวงเข้าใส่แกนพลังงานมิติสีฟ้าขาวกึ่งกลางลำตัวของมันโดยตรงอย่างแม่นยำดุจจับวาง!

ดวงตาสีน้ำเงินของจ่าฝูง Class 2 เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ร่างกายของมันเริ่มเกิดรอยร้าวสีทองลุกลามไปทั่วตัว ก่อนที่—

ตู้มมมมมม!!!

การระเบิดของพลังงานเพลิงขนาดยักษ์มหึมาจะปะทุระเบิดออกกึ่งกลางนิคมอุตสาหกรรม คลื่นกระแทกและเปลวไฟ๴ีแ๸๹ทองพวยพุ่งสูงเสียดฟ้าทำลายล้างเศษซากความเย็นยะเยือกจนหมดสิ้น เมื่อกลุ่มควันและเปลวเพลิงค่อยๆ จางลง ร่างของอสูรกายน้ำแข็งยักษ์สูงสิบเมตรก็ไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไป...มีเพียงซากไหม้เกรียมที่กำลังสลายตัวกลายเป็นฝุ่นผงสีดำร่วงหล่นสู่พื้นดิน

ฝูงการ์เลนอส Class 1 ที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่ตัวเมื่อเห็นจ่าฝูงถูกฆ่าตายในพริบตาก็เกิดอาการแตกตื่นเสียขวัญ เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินของ V.I.F. ได้จังหวะจึงรีบกรูเข้ากวาดล้างสกัดยิงพวกมันจนราบคาบภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที...สมรภูมิที่เคยคุกรุ่นไปด้วยไฟสงครามและการล้มตาย ก็กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง

รินค่อยๆ ร่อนตัวลงจอดบนพื้นคอนกรีตช้าๆ ปีกเพลิงและชุดเกราะชีวภาพสลายตัวกลับกลายเป็นละอองแสง เด็กสาวในชุดเครื่องแบบปกติทรุดตัวลงนั่งหอบหายใจเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้า ทว่าใบหน้าของเธอกลับเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ...นี่คือครั้งแรกในชีวิต ที่เธอสามารถเอาชนะและโค่นล้มการ์เลนอส Class 2 ลงได้ด้วยหยาดเหงื่อและฝีมือของตนเอง

“...หึ ทำได้ไม่เลวร้ายนักนี่”

เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง รินหันขวับกลับไปมองพบร่างของผู้การสาวโรซาเลียเดินกอดอกตรงเข้ามา ใบหน้าสวยยังคงนิ่งเรียบ “...แต่ถ้าวัดตามเกณฑ์มาตรฐาน ยืนตำแหน่งยังแย่ การควบคุมพลังงานช่วงหอกน้ำแข็งซัดเข้ามายังมีความลังเลและผิดพลาดอีกเพียบ”

“งะ…งั้นหรอค่ะ...” รินคอตกหน้าเจื่อนลงทันควัน

“แต่...ถ้าหากนึกถึงว่านี่คือการลงสู่สมรภูมิรบจริงครั้งแรกของเด็กใหม่อย่างเธอละก็...” โรซาเลียหยุดเดิน ก่อนจะคลี่รอยยิ้มบางเบาที่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนและยอมรับออกมาอย่างหาได้ยาก “...ถือว่าสอบผ่านอย่างเป็นทางการแล้วล่ะ ริน อาซากิ”

ดวงตาของรินเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง หัวใจพองโตด้วยความดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น ก่อนที่เธอจะเผลอยิ้มกว้างออกมาด้วยความปีติยินดีอย่างที่สุด...นี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆ ที่เธอได้รับคำชื่นชมโดยตรงจากปากผู้การสาวจอมโหดคนนี้

ทว่า...ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปด้วยดีนั้นเอง

เมดิสันที่กำลังคุกเข่าใช้เครื่องมือไฮเทคตรวจสอบพิกัดเศษซากพลังงานที่เหลืออยู่ของการ์เลนอส Class 2 พลันขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าของเธอเปลี่ยนสีในพริบตา

“...เดี๋ยวก่อนค่ะ...ทุกคน...นี่มันมีบางอย่างผิดปกติแล้วค่ะ!”

“มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ เมดิสัน?” โรซาเลียหันไปถาม เสียงกลับมาเคร่งเครียด

เมดิสันค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจอเครื่องสแกนเนอร์ช้าๆ ใบหน้าของเธอซีดเผือดอย่างไร้สีเลือด ดวงตาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวสุดขีด “...พลังงานมิติผันผวนที่ยังคงหลงเหลือและไหลเวียนอยู่ในเศษซากศพของพวกมัน... มันไม่ได้กำลังสลายหายไปตามธรรมชาติค่ะ...แต่มันเหมือนกำลัง ส่งสัญญาณระบุพิกัด บางอย่างสะท้อนกลับไปยังแหล่งกำเนิดหลัก...”

“...ส่งกลับไปที่ไหน?” รินเผลอถามด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

เมดิสันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “...ฉัน...ฉันไม่สามารถระบุพิกัดที่แน่นอนบนแผนที่โลกได้...แต่แหล่งกำเนิดคลื่นสะท้อนกลับปริมาณมหาศาลนี้...มันตั้งอยู่ลึกลงไปในพื้นที่รกร้าง ทางตอนเหนือสุด ของโลกใบนี้ค่ะ...”

“...และที่น่ากลัวที่สุดคือ...พลังงานฝั่งนั้นมันกำลังตื่นขึ้นด้วยความเร็วที่น่ากลัวมากค่ะ!”

วิ้งงงงงงง!!!

ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง...สัญญาณเตือนภัย๴ีแ๸๹ฉาน๱ะ๪ั๤พระกาฬก็พลันปรากฏแจ้งเตือนเด้งขึ้นบนหน้าจออุปกรณ์สื่อสาร ดิจิตอลแท็บเล็ต และเครื่องมือไฮเทคของเจ้าหน้าที่ V.I.F. ทุกคนในบริเวณนั้นพร้อมๆ กันโดยมิได้นัดหมาย ตัวอักษร๴ีแ๸๹กะพริบถี่รัวจนน่ากลัว

[WARNING: ตรวจพบคลื่นความผันผวนมิติ๱ะ๪ั๤ทำลายล้างสูดสุด (Dimensional Shockwave Detected)] [๱ะ๪ั๤ภัยคุกคาม (Threat Level) : UNKNOWN (ไม่สามารถประเมินค่าได้)] [กำลังทำการวิเคราะห์และประเมินผลข้อมูลยุทธศาสตร์...]

รอยยิ้มและ ความดีใจบนใบหน้าของรินและทุกคนในหน่วย Vanguard พลันเลือนหายไปในพริบตา ความเงียบงันและไอเย็นเยือกอันน่าขนลุกเข้าปกคลุมสมรภูมิอีกครา...

เพราะพวกเขาทุกคนต่างรับรู้และตระหนักได้เป็นอย่างดีในส่วนลึกของจิตวิญญาณ...ว่าชัยชนะเหนือการ์เลนอส Class 2 ในวันนี้ มันอาจเป็นเพียงแค่บทโหมโรง จุดเริ่มต้นของมหาภัยพิบัติครั้งใหม่ที่จะทวีความโหดเหี้ยมวิปลาสยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ที่มนุษยชาติเคยเผชิญหน้ามาในประวัติศาสตร์โลกใบนี้...

[จบตอนที่ 15 : เปลวเพลิงแห่งผู้สืบทอด]