เรื่อง ตำนานช่างกลคนมันเทพ
แขนพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาที่เหลือค่าความทนทานแค่ 130 หน่วย ปืนพกวอสป์รุ่น 73 ฉบับอัปเกรด ปืนเบาไรท์ N9 หนึ่งกระบอก และแม็กกาซีนอีก 15 อัน... นี่คือสมบัติทั้งหมดที่หานเซียวมีติดตัว
พอเอาไปเทียบกับหน่วยนกเค้าแมวที่อาวุธครบมือตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ว มันช่างอนาถาจนเขาอดสมเพชตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ
ปัง! เสียงปืนสไนเปอร์ดังแหวกอากาศมาอีกรอบ กระสุนร้อนฉ่าพุ่งทะลวงต้นไม้ที่เขาใช้เป็นโล่กำบังและเฉียดเป้าหมายไปแค่เส้นยาแดงผ่าแปด!
หานเซียวโอดครวญในใจ ศัตรูมี้องมองางคืนส่วนเขาทำได้แค่กะตำแหน่งพวกมันจากแสงวาบที่ปลายกระบอกปืนแค่นั้น
ความเสียหายของปืนสไนเปอร์มันรุนแรงเกินไป ขืนโดนเข้าไปด้วยเลือดที่เหลืออยู่ตอนนี้ แค่สามนัดก็คงได้ไปคุยกับรากมะม่วงแน่ๆ
หานเซียวยังมีแต้มสถานะอิสระเหลืออยู่อีก 18 แต้ม เขาไม่เสียเวลาคิดให้ยืดเยื้อ ทุ่ม 14 แต้มลงไปที่ความอึด และอีก 4 แต้มที่เหลือลงพละกำลังทันที!
อย่างแรกเพื่อซื้อเวลาต่อชีวิต ส่วนอย่างหลัง... เพื่อรับประกันว่าเขาจะบดขยี้ไอ้พวกสายลับนกเค้าแมวให้แหลกคามือได้อย่างแน่นอนๆ!
เขามองขาดแล้วว่าการเปิดหน้าแลกปืนกับศัตรูมีแต่จะเผยจุดอ่อน การพุ่งเข้าคลุกวงในถึงจะเสี่ยงตายแต่มันก็เป็นทางรอดเดียวที่มี สถานการณ์บีบคั้นแบบนี้ ขืนคิดหนีก็มีแต่จะเปิดช่องโหว่ให้โดนยิงฟรี ศัตรูมี้องมองางคืน ถ้าไม่ฆ่าล้างบางพวกมันให้หมด... ก็ไม่มีทางหนีพ้น!
ค่าพละกำลังพุ่งแตะ 29 แต้มและเมื่อบวกกับบัฟพละกำลังสิบแต้มจากแขน มันก็มากพอจะขยี้เป้าหมายให้จมดินได้สบายๆ
ส่วนความอึดที่พุ่งไปถึง 36 แต้มทำให้พลังชีวิตสูงสุดของเขาทะยานทะลุ 460 หน่วย! เลือดหลอดใหม่ที่ขยายขึ้นหลังอัปค่าสเตตัสช่วยเพิ่มเลือดฟรีๆให้เขาถึง 140 หน่วยทันทีซึ่งมันสำคัญมาก! ก่อนหน้านี้ตอนหนีตายเขาก็ฟื้นฟูตัวเองมาได้นิดหน่อย พอได้เลือดก้อนนี้มาเติม HP ของเขาเลยปริ่มๆ 400 หน่วย ถือว่าสภาพยังไหวอยู่
เมื่อครู่หานเซียวแอบสังเกตการณ์มาสักพักแล้ว หน่วยนกเค้าแมวกระจายกำลังตีโอบเป็นรูปพัดเพื่อป้องกันไม่ให้เขาเล็ดลอดไปได้ซึ่งนั่นทำให้ระยะห่างของแต่ละคนกว้างเกินกว่าจะคอยสนับสนุนกันได้ทัน
การจัดกระบวนทัพที่หละหลวมบวกกับสภาพแวดล้อมในป่าทึบและความมืดมิดตอนางคืน เท่ากับว่าเขามีระยะเวลา 5 ถึง 8 วินาทีก่อนที่กำลังเสริมของพวกมันจะโผล่หัวมา!
นั่นหมายความว่าเขามีหน้าต่างเวลาแค่ไม่กี่วินาทีสั้นๆในการเปิดฉากซัดระยะประชิด ถ้าจัดการเป้าหมายแรกในพริบตาไม่ได้... เขาตกที่นั่งลำบากแน่นอน!
เขาสังหารศัตรูในฐานไปไม่น้อยและเมื่อบวกกับที่ตุนไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาเลยมีค่าประสบการณ์ EXP เหลืออยู่มากถึง 116,000 หน่วย!
ในเมื่อเดิมพันด้วยชีวิตก็ไม่มีอะไรต้องกั๊ก เขาเทค่าประสบการณ์ทั้งหมดลงไปอัปเกรดสกิลสายต่อสู้รวดเดียวเี้ยง!
[ทักษะจับล็อกอัปเกรดเป็น Lv.5: เพิ่มโอกาสปัดป้องและสวนับ 7%, เพิ่มพลังโจมตีมือเปล่า 10%] [ทักษะการต่อสู้พื้นฐานอัปเกรดเป็น Lv.8: เพิ่มพลังโจมตีมือเปล่า 8%] [ทักษะการต่อสู้พื้นฐานถึงระดับ 8 และ ทักษะจับล็อกเกินระดับ 3... โปรดเลือกสกิลขั้นสูง 1 ใน 3 สายต่อไปนี้: ทักษะการต่อสู้เฉพาะทาง, ยูยิตสู, หมัดเหล็ก!]
ทักษะการต่อสู้เฉพาะทาง เน้นไปที่การระเบิดดาเมจชั่วพริบตา ลอบสังหาร และการใช้อาวุธประชิด ยูยิตสู เน้นการจับล็อกให้เป้าหมายยอมจำนน หมัดเหล็ก ช่วยเพิ่มน้ำหนักหมัดเท้าและความอึดถึกทน
ทั้งสามสกิลเป็นตัวแทนของสายการเล่นที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน... และสิ่งที่หานเซียวต้องการมากที่สุดในเวลานี้คือพลังทำลายล้างชั่วพริบตา
[ได้รับสกิลขั้นสูง: ทักษะการต่อสู้เฉพาะทาง Lv.1 (เพิ่มอัตราคริติคอลระยะประชิด 6%, เพิ่มพลังโจมตีมือเปล่า 4%!)]
EXP ถูกสูบจนเี้ยงหลอดแต่แลกมาด้วยดาเมจระยะประชิดที่พุ่งสูงเกือบ 15%! สกิลการต่อสู้ของหานเซียวทะยานขึ้นแบบก้าวกระโดด เขาสัมผัสได้เลยว่าร่างกายสามารถงัดกระบวนท่าคอมโบต่างๆออกมาใช้ได้เองตามสัญชาตญาณแบบแนบเนียนสุดๆ
เสียดายที่ไม่มี Active Skill สายต่อสู้ที่ดึงพลังงานออกมาคอมโบด้วย นี่ทำให้หานเซียวแอบสบถอยู่ภายในใจ สกิลกดใช้ของสายจักรในช่วงต้นเกมนั้นหายากมากๆเลยเป็นเรื่องยากที่จะดึงประสิทธิภาพของพลังงานออกมาได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย
การเอาพลังงานไปอัปสเตตัสมันไม่ใช่หน้าที่หลักของมันเลย ประโยชน์ที่แท้จริงคือการเอาไปเสริมกับ Active Skill ต่างหาก!
การเผาผลาญพละกำลังสามารถฟื้นฟูพลังงานได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งมันสอดคล้องกับคอนเซปต์ที่ว่าพลังงานนั้นสกัดมาจากเซลล์
การบริหารจัดการว่าควรจะกดสกิลตอนไหน ฟื้นฟูพลังงานเมื่อไหร่ และทำยังไงถึงจะไม่เผาพละกำลังและพลังงานทิ้งไปอย่างเสียเปล่า... ล้วนเป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ชี้เป็นชี้ตายในการต่อสู้ได้เลยและถือเป็นศิลปะการคุมจังหวะการต่อสู้ระดับเซียน!
หานเซียวสวมแขนพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาอยู่นิ่งราวกับเสือดาวที่ซุ่มรอขย้ำเหยื่อ เขาสูดหายใจเข้าลึกสุดปอด อัดก๊าซออกซิเจนให้ทะลักเข้าสู่ถุงลม ซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์เข้าสู่เม็ดเลือดแดง การบูสต์ปริมาณออกซิเจนในเลือดแบบฉับพลันช่วยรีดเร้นศักยภาพร่างกายของเขาให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด
วินาทีต่อมา หานเซียวออกแรงถีบตัวพุ่งพรวดออกไปราวกับชีตาห์ตะครุบเหยื่อ! เขากดต่ำลำตัว ซอยเท้าพุ่งชาร์จเข้าหาเป้าหมายที่ล็อกเป้าไว้ตั้งแต่แรก... นั่นคือปีกซ้ายสุดของแนวศัตรู สายลับนกเค้าแมวที่อยู่ใ้เขาที่สุด!
ทันทีที่เขากระโจนออกจากที่ซ่อน เสียงปืนก็แผดลั่นกึกก้อง! ปืนมือเจสันทั้ง 6 กระบอกสาดกระสุนหูดับตับไหม้ไล่หลังเขามาติดๆทำให้ดินกระจุยกระจายคลุ้งไปทั่วบริเวณ
แต่สภาพแวดล้อมในป่าทึบคือโล่ธรรมชาติชั้นยอด! หานเซียวยกแขนขึ้นป้องกันลำตัวพลางสับขาหลอกวิ่งซิกแซกอ้อมหลังต้นไม้ หลบ-่ากระสุนไปได้ชิลๆ มืออีกข้างก็ยกปืนเบาสาดกระสุนสวนับเพื่อกดดันอำนาจการยิงของหน่วยนกเค้าแมว ิ่นดินปืนไหม้เกรียมจากการเสียดสีลอยเตะจมูก
3 วินาที! หานเซียวพุ่งประชิดตัวเป้าหมายสำเร็จ!
เขาสะบัดมือปาปืนเบาอัดแสกหน้าศัตรูจนปลายกระบอกปืนของอีกฝ่ายเบนทิศทางจากนั้นแขนก็ตะบันหมัดฮุกซ้ายเข้าใส่อย่างดุดัน กระแทกเข้าเต็มท่อนแขนที่อีกฝ่ายยกขึ้นมาขวางอย่างลนลาน!
กร๊อบ! เสียงกระดูั่นดังสนั่น เมื่อกระดูกปะทะกับเหล็ก้า...ก็ไม่ต้องสืบเลยว่าใครจะเจ็บหนักกว่ากัน!
สายลับนกเค้าแมวกัดฟันกรอด ชักปืนพกจ่อหัวหานเซียวเตรียมลั่นไก แต่ค่าความว่องไวของหานเซียวเองก็ไม่ใช่สเตตัสประดับบารมี! เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วพลางคว้าหมับเข้าที่ปลายกระบอกปืนด้วยมือเหล็ก!
ปัง! แรงดีดปะทะฝ่ามือแต่กระสุนับถูกเขาบีบอัดคาฝ่ามือเหล็กอย่างดิบเถื่อน! มือขวาของหานเซียวล็อกแขนข้างที่ถือปืนของศัตรูไว้ใต้รักแร้ ล้วกระชากสุดแรงเพื่อทำลายสมดุล!
สายลับนกเค้าแมวถลาเสียหลักพุ่งหลาวเข้าหาเขา... และจังหวะนั้นเองหานเซียวก็ฉวยโอกาสทองแทงเข่าเสยเข้าเป้ากางเกงศัตรูเต็มเหนี่ยว!
เขาสัมผัสได้ชัดเจนถึงก้อนเนื้อมๆสองลูกที่ถูกบี้แบนผิดรูปคากระดูกหัวเข่า!
[คุณโจมตีโดนจุดตาย! สร้างความเสียหายคริติคอล 2 เท่า! ศัตรูติดสถานะชะงัก 2 วินาที!]
ถึงจะมองไม่เห็นสีหน้าภายใต้แว่นตาของมัน แต่เสียงร้องโหยหวนระดับสิบแปดหลอดก็เป็นเครื่องการันตีชั้นดีว่าคอมโบนี้ร้ายกาจแค่ไหน!
ในวินาทีความเป็นความตายแบบนี้ หานเซียวไม่มีเวลามาโลกสวยหรอกว่ากระบวนท่ามันจะทุเรศหรือสกปรกแค่ไหน เขาอาศัยจังหวะ 2 วิที่อีกฝ่ายติดสถานะชะงักโดยการรัวเข่าลอยชุดใหญ่เข้าใส่่องดวงใจของศัตรูอย่างบ้าคลั่ง!
ปึ้ก! ปึ้ก! ปึ้ก! -78! -81! -84! ดาเมจเด้งรัวๆ พร้อมกับไข่สองใบที่เด้งกระดอนไปมา!
โทษทีนะพี่ชาย... ฉันสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของนายเลยล่ะ เสื้อเกราะกันกระสุนน่ะมันไม่กันไข่ แล้วฉันก็ดันไม่ใช่คนออกแบบมันซะด้วยสิ...
หลอดเลือดของศัตรูหดฮวบฮาบเป็นน้ำป่าไหลหลาก หานเซียวปิดฉากด้วยการสับศอกเข้าที่ลำคออันเปราะบาง สายลับนกเค้าแมวทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นรากเลือด ิ่นคาวเหม็นฉุนเตะจมูก ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าในกางเกงตอนนี้คงมีทั้งสีขาว สีเหลือง สีแดงปนเปกันเละเทะไปหมดแล้ว
แต่ยังไม่ทันได้ฉลองชัย ความเจ็บปวดก็แล่นปลาบเข้าที่างหลัง! เขาเตะสกัดให้ตัวเองล้มลงทันที พร้อมกับลากศพศัตรูไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ข้างๆ
[คุณถูกปืนไรเฟิลซุ่มยิง SWP ยิงเข้าที่หลัง! ได้รับความเสียหาย 68 หน่วย!] [คุณถูกยิงด้วยปืนลำ้องใหญ่ ติดสถานะ เลือดออกระดับาง สูญเสียพลังชีวิต 3 หน่วย/วินาที เป็นเวลา 15 วินาที! โปรดพันแผลโดยด่วน!]
ศัตรูตัวเป้งล้อมหน้าล้อมหลังเป็นฝูงแบบนี้ จะเอาเวลาที่ไหนไปนั่งพันแผลฟะ!
หานเซียวเจ็บจนหน้าซีดเผือด กระสุนนัดนี้สูบเลือดเขาไปก้อนใหญ่ ดาเมจสไนเปอร์มันเถื่อนเกินไปแล้วจริงๆ
“ไอ้บัดซบเอ๊ย!”
สายลับนกเค้าแมวที่เหลืออีก 5 คนเห็นเพื่อนโดนฆ่าตายอนาถต่อหน้าต่อตาก็โกรธเลือดขึ้นหน้าและรีบตีวงบีบกรอบเข้ามาใ้ ปลายกระบอกปืนพ่นไฟสาดกระสุนกดดันอย่างบ้าคลั่ง ยิงจนเศษไม้เปลือกไม้กระจุยกระจาย หานเซียวทำได้แค่หดหัวโดยโผล่หน้าออกไปไม่ได้เลยสักมิลลิเมตรเดียว
หานเซียวรีบรูดทรัพย์ ปล้นอาวุธยุทโธปกรณ์ทั้งหมดจากศพสายลับนกเค้าแมว คว้าเสื้อเกราะกันกระสุนมาสวมทับทันที อย่างน้อยก็น่าจะพอเพิ่มพลังป้องกันรับกระสุนแทนได้สักนัดสองนัดแต่ของแรร์ที่สุดที่ดรอปมาได้คือ... ระเบิดลูกปรายรุ่น G 3 ลูก! นี่แหละของดี! เขาสะบัดมือปาออกไปลูกหนึ่งเพื่อประเดิมโดยทันที!
“ตู้ม!!”
พอสิ้นเสียงระเบิด ศัตรูพากันแตกฮือวิ่งหาที่กำบัง -่ากระสุนที่เคยกดดันจนแทบขยับไม่ได้หยุดชะงังทันตาเห็น
“ยิงฉันนักใช่มั้ย!” หานเซียวสบถด่า สวนับไปอีูก!
สายลับนกเค้าแมวทั้ง 5 คนที่เพิ่งจะชะโงกหน้าขึ้นมาต้องรีบมุดหัวหมอบลงไปกินฝุ่นอีกรอบ!
เอาไปกินอีก! ก้อนดำๆลูกที่สามลอยละลิ่วโค้งสวยงามออกไป ทั้ง 5 คนพุ่งหลาวหลบตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด... แต่เมื่อนอนรอกันอยู่ 2 วินาทีเต็มๆแต่ับไม่มีเสียงระเบิดอะไรแม้แต่น้อย?
พอเพ่งมองดีๆ... นี่มันระเบิดที่ไหนกัน! ก้อนหินชัดๆ!
ทั้ง 5 คนรู้ตัวทันทีว่าโดนปั่นหัวเข้าให้แล้ว! จังหวะนั้นเองหานเซียวก็ฉวยโอกาสทองพุ่งพรวดออกจากที่ซ่อนและสาดกระสุนปืนมือเข้าใส่รัวๆแบบไม่สนคูลดาวน์ เขาไม่สนว่าลำ้องจะร้อนระอุแค่ไหนพร้อมดึงไกปืนค้างจนแม็กกาซีนหมดเี้ยงในชั่วพริบตา! สายลับนกเค้าแมวคนหนึ่งที่ยังหมอบงงอยู่ในพุ่มไม้โดนยิงพรุนเป็นรังผึ้งตายคาที่โดยทันที!
หานเซียวโยนปืนมือทิ้งและหันขวับับไปปาระเบิดของจริงอีกรอบ! แรงระเบิดบีบให้อีก 4 คนที่เหลือต้องชะงักการยิงสวนับ คราวนี้เขากระโจนเข้าคลุกวงในพร้อมกระแทกสายลับนกเค้าแมวอีกคนจนล้มิ้งไม่เป็นท่า
แต่รอบนี้เขาไม่ได้หลุดรอดมาแบบไม่มีรอยขีดข่วน ซิลเวอร์เบลดสาดกระสุนสวนทะลุความวุ่นวาย กระสุนเจาะเข้าที่น่องของเขาอย่างจัง... ได้แผลดีบัฟความเร็วมาเพิ่มอีกแล้ว!
หานเซียวกัดฟันกรอด แผลที่น่องส่งผลต่อความเร็วในการเคลื่อนไหวของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาล็อกคอสายลับนกเค้าแมวที่ถูกจับกดลงพื้น ิ้งหลบไปหลังต้นไม้อย่างทุลักทุเลก่อนจะรัวหมัดเหล็กทุบอีกฝ่ายจนตายคาที่!
ภายใต้ทักษะการต่อสู้ที่เพิ่งอัปเกรดมาหมาดๆ สายลับนกเค้าแมวพวกนี้ล้วนมีกระดูกที่เปราะบางเป็นกระดาษเมื่อต้องมาเจอกับสายประชิดแบบเขา
ศัตรูเหลือแค่ 3 คน! แต่ HP ของเขาก็เหลือแค่ครึ่งหลอด!
พอต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตเฉียดตาย หานเซียวับยิ่งเยือกเย็น แผนการต่อสู้นับร้อยผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉากๆแล้วถูกปัดตกไปทีละแผนอย่างรวดเร็ว นักรับจ้างปั๊มเลเวลระดับเก๋าเกมที่ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วนแบบเขารู้เขารู้เราดี ไม่ว่าสถานการณ์จะบัดซบแค่ไหน ความลนลานก็ไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้น
ถ้าเดาไม่ผิด ขั้นตอนต่อไปพวกมันจะ...
ม่านตาของหานเซียวหดแคบลงกะทันหัน แย่แล้วล่ะ...
ซิลเวอร์เบลดมีสีหน้าท่าทางที่หม่นหมอง ตอนแรกเขาไม่เห็นไอ้หนูทดลองคนนี้อยู่ในสายตาเสียด้วยซ้ำ ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาเสียลูกน้องมือดีไปตั้งครึ่งค่อนทีมเสียที่นี่! เขาสลัดความประมาททิ้งไปจนหมด และความอดทนก็ขาดสะบั้นลงเหมือนกัน! เขาส่งเสียงตะโกนลั่นออกมาอย่างดัง
“ปาระเบิดปูพรมมันทิ้งซะ!!”
3 คนที่เหลือพร้อมใจกันงัดระเบิดมือออกมา ปาเป็นวิถีโค้งสวยงามไปตกอยู่หลังต้นไม้ที่หานเซียวซ่อนตัวอยู่อย่างพอดิบพอดี!
“ตู้ม!”
เปลวเพลิงลุกโชนสว่างวาบขณะที่เสียงระเบิดดังกึกก้อง ฝุ่นควันตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ... และพอทุกอย่างคลี่คลาย รอบด้านก็ับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง
“มันตายรึยัง?”
“ไม่แน่ใจ...” ซิลเวอร์เบลดส่ายหน้าเครียด ทำสัญญาณมือสั่งลูกน้องให้รุกคืบ ทั้ง 3 คนย่อตัวเดินย่องเข้าหาจุดศูนย์างแรงระเบิดอย่างระแวดระวังขั้นสุด
พออ้อมมาดูหลังต้นไม้ก็พบกับร่างที่ถูกเผาจนไหม้เกรียมร่างหนึ่งนอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่บนพื้น ควันขาวลอยกรุ่นออกมาจากซากเนื้อ จากเศษซากชุดเครื่องแบบที่ขาดวิ่นก็พอจะมองออางๆว่าเป็นหมายเลขศูนย์
“เฮ้อ... ในที่สุดก็จัดการมันได้เสียที” สายลับคนหนึ่งถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
“เดี๋ยว! ไม่ใช่แล้ว!!” ซิลเวอร์เบลดเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพร้อมรีบผงะถอยหลังพร้อมแหกปากตะโกนลั่น “หมอบลงเดี๋ยวนี้!!”
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??