เรื่อง ตำนานช่างกลคนมันเทพ
ตึกระฟ้าุัมีเาั์เลื้อยั สะพานาะั้ถูกะไ่้ำกลืนิ ถนนหนา่าเป่าดูัเ กระจก้า้าริมาแตกะา ชั้นวางของล้มระเนระนาด ร่องรอยาูกป้สะยังคงเห็นได้ชัดเจน
หนังสือพิมพ์เก่าสีเหลืองีที่ไู่้ว่าเืมาตั้งแต่ยุคไหนปลิวว่อนไปตามสายลมที่พัดฝุ่นตลบ บรรยากาศรอบด้านดูอ้างว้างสุดขีด
แสงจันทร์ที่สาดส่องลอดผ่านม่านฝุ่นหนาดูหม่นหมองและกลายเป็นแหล่งกำเนิดแสงเพียงจุดเดียวของเมืองแห่งนี้
นี่คือเมืองร้างที่เคยเป็นของประเทศมหาอำนาจ แต่ตอนนี้ประเทศนั้นได้สูญสลายไปในเกลียวคลื่นแห่งการผลัดเปลี่ยนยุคสมัย ประชากรพากันอพยพออกไปจนหมด ขนาดพวกคนพเนจรยังไม่อยากจะเฉียดเข้าใกล้
ในช่วงหลายสิบปีที่ระบบสังคมบนดาวถูกล้างไพ่จัดระเบียบใหม่ เมืองหลายแห่งถูกทิ้งร้างและโดนธรรมชาติทวงคืน จากป่าคอนกรีตอันหนาวเหน็บค่อยๆกลายเป็นพื้นที่สีเขียวที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาจนอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าจริงๆ แล้วมนุษยชาติมีาหมายอะไรต่อดาวดวงนี้กันแน่
ตามู้ของหานเซียว ในอาณาเขตของประเทศชิงหลงมีฐานย่อยขององค์กรเจอร์มินัลซ่อนอยู่ 3 แห่ง และเมืองร้างแห่งนี้ก็คือหนึ่งในนั้น มันเปรียบเสมือนหนามยอกอกที่ทำเอาเบื้องบนของชิงหลงทั้งตกตะลึงและเดือดดาล สั่งระพลจากฐานทัพที่ใกล้ที่สุดให้บุกโจมตีภายใน 24 ชั่วโมงทันที ปฏิบัติการเป็นไปอย่างรวดเร็วและเฉียบขาาก
ตอนนี้เมืองร้างถูกปลุกให้ตื่นด้วย-่ากระสุน รถหุ้มเกราะทะลวงแนวรุกของกองทัพชิงหลงกว่าสิบคนพุ่งชนฐานย่อย เสียงปืน เสียงปืนใหญ่ และเสียงระเบิดดังกึกก้องไม่ขาดสายปะปนไปกับเสียงกรีดร้องและตะโกนคำราม
แต่การปะทะซึ่งหน้าไม่ใช่เป้าหมายหลักของปฏิบัติการรอบนี้
สมาชิกหน่วยปฏิบัติการลับ 3 คนกำลังลอบเข้าประชิดฐานย่อยขององค์กรเจอร์มินัลจากด้านข้าง ภารกิจของพวกเขาคืออาศัยจังหวะชุลมุนตอนที่กองกำลังหลักกำลังปะทะกันแอบเข้าไปขโมยู้
หน่วยปฏิบัติการลับัิงานแึ ลอบเ้ ก่อิาศกรรม โจรกรรม ลอบสังหาร และงานสกปรกอื่นๆ หรือเรียกอีกชื่อว่าหน่วยสืบราชการลับ สมาชิกทุกคนในหน่วยล้วนเป็นยอดฝีมือระดับหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ
สามสหายหน่วยลับเลี่ยงจุดปะทะเดือด ลัดเลาะเข้าหาฐานย่อยจากอีกฝั่งจนมาถึงประตูข้าง แฮกเกอร์ประจำทีมลงมือเจาะระบบทันที
หลี่หย่าหลิน สมาชิกหน่วยปฏิบัติการลับ เจ้าหน้าที่สิทธิ์ระดับ 4 เธอเป็นสาวสวยสุดฮอตในชุดบอดี้สูทกีฬารัดรูปสีดำที่อวดสัดส่วนโค้งเว้าจนทำเอาเลือดกำเดาแทบพุ่ง สวมทับด้วยเสื้อฮู้ดสีเหลืองตัวโคร่งดูเป็นสปอร์ตเกิร์ลตัวแม่ ผิวขาวจัด หน้าตาสะสวย ร่าเริงเหมือนภูตน้อย สวมต่างหูห่วงเงินแต่งแต้มอายแชโดว์บางๆ จมูกโด่งเป็นสัน เครื่องหน้าสวยคมคาย
เธอบิดขี้เกียจพร้อมเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งและายืดหยุ่นของร่างกายที่น่าทึ่งซึ่งดูขัดกับบรรยากาศตึงเครียดรอบด้านสุดๆ หญิงสาวเคี้ยวหมากฝรั่งเป่าลูกโป่งไปด้วยบ่นอุบไปด้วย
"อุตส่าห์ได้หยุดพักร้อนตอนหัวหน้าพักฟื้นแท้ๆ เบื้องบนดันโยนภารกิจด่วนมาให้ ซ้ายก็งาน ขวาก็งาน นี่ไม่เห็นพวกเราเป็นคนเลยใช่ไหมเนี่ย!"
แลมเบิร์ตเอาแต่ก้มหน้าเช็ีดพกเล่มเงาวับอย่างเงียบๆไม่ปริปากพูดเลยสักคำนิ่งสนิทราวกับก้อนหิน เขาเคยเป็นทหารระดับเอซของกองกำลังรบพิเศษที่เปิดเผยชื่อไม่ได้ หลังโดนบีบให้ออกก็มาสังกัดหน่วยปฏิบัติการลับของหน่วย 13 เขาสวมชุดทหารพราน คาดเข็มขัดที่เสียบมีดพกไว้เป็นสิบเล่ม ด้านหลังสะพายปืนซุ่มยิงรุ่นเฮฟวี่เวตสีดำสนิทแบบพับเก็บได้
"ภ-ภารกิจรอบนี้ เบื้องบนดูจะให้าสำคัญมากเลยนะ"
หลินเย่าพูดตะกุกตะกัก เขาสูงร้อยเจ็ดสิบต้นๆหน้าตาดูอ่อนหัดและขี้อาย หมอนี่คือแฮกเกอร์ประจำทีม สะพายเป้ใบเล็กที่อัดแน่นไปด้วยอุปกรณ์ล้ำยุค ตอนนี้เขากำลังง่วนอยู่กับการเจาะระบบประตูข้างของฐานย่อย เขาหยิบอุปกรณ์สารพัดสายมาเสียบเข้ากับแผงควบคุมนิ้วรัวคีย์บอร์ดอย่างบ้าคลั่ง โค้ดวิ่งพรวดพราดบนหน้าจอราวกับน้ำตก
ไม่นานระบบก็โดนเจาะ ประตูโลหะเลื่อนเปิดออกอัตโนมัติ
ทั้งสามสบตากันก่อนจะแึเข้าไปในตัวฐาน
หลี่หย่าหลินรับหน้าที่เบิกา หลินเย่าอยู่ตรงกลางและแลมเบิร์ตระวังหลัง ประตูรักษาาปลอดภัยตลอดาโดนหลินเย่าแฮกเปิดเรียบกริบ เป้าหมายของพวกเขาคือห้องเซิร์ฟเวอร์หลัก
องค์กรเจอร์มินัลให้าสำคัญกับาลับขั้นสุด ถ้าฐานย่อยโดนโจมตีและทำท่าจะแตก ทหารยามที่เฝ้าฐานจะล้างู้ระบบทิ้งทันที ทำลายู้ทุกอย่าง แล้วเปิดใช้ EMP ตัดสัญญาณและกระแสไฟทั้งหมด เผาวงจรไฟฟ้าของเซิร์ฟเวอร์หลักจนเหี้ยน เด็ดขาดเหมือนจิ้งจกสลัดหางหนีตาย ด้วยเหตุนี้องค์กรเจอร์มินัลถึงรักษาาลึกลับเอาไว้ได้ตลอดราวกับหมอกควันที่จับต้องไม่ได้ การที่หน่วย 13 ให้าสำคัญกับหานเซียวสุดๆก็เพราะู้ระดับนี้มันหายากนั่นเอง
พวกเขาทะลวงลงมาถึงชั้นใต้ดิน B2 ได้อย่างปลอดภัย ห้องเซิร์ฟเวอร์หลักอยู่ข้างหน้านี้แล้วจู่ๆหลินเย่าที่จ้องภาพจากกล้องวงจรปิดที่แฮกมาได้ก็ร้องลั่น
"มีหน่วยลาดตระเวนศัตรูอยู่ตรงหัวมุมข้างหน้า!"
พูดยังไม่ทันขาดคำ ทหารยามกลุ่มหนึ่งก็โผล่พรวดเข้ามาในระยะสายตา การปะทะเกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว!
หลี่หย่าหลินตอบสนองไวสุดขีด พุ่งตัวออกไปด้วยาเร็วระดับภาพติดตาก่อนที่พวกทหารยามจะได้ลั่นไกเธอก็ไปโผล่ตรงหน้าพวกมันแล้ว กระโดดลอยตัวเบาหวิวพลิ้วไหวราวกับนกนางแอ่น ฉีกขากาง 180 องศากลางอากาศ เตะอัดก้านคอสองคนหน้าสุดเต็มแรง ทหารยามสองคนนั้นลอยเคว้งออกไปขณะที่กระดูกคอหักดังกร๊อบและสิ้นใจตายคาที่
สมรรถภาพร่างกายเธอเข้าขั้นโหดจัด ไม่ใช่แค่ยืดหยุ่นขั้นสุด แต่พละกำลังก็น่ากลัวไม่แพ้กัน เธอใช้สองมือยันพื้นทำหกสูง หมุนตัวตวัดขาคู่ ออร่าพลังสีเหลืองสว่างวาบเคลือบเรียวขากวาดซัดใส่ฝูงศัตรูราวกับใบพัดเฮลิคอปเตอร์ ต่อให้พวกมันยกปืนขึ้นมากันแต่ปืนก็แตกะาเป็นชิ้นๆ แรงเตะของเธอทรงพลังถึงขั้นหวดเหล็กจนงอพับ!
"นักสู้พลังยุทธ์!"
ทหารยามคนสุดท้ายหน้าีเผือด กำลังจะกดวิทยุเรียกกำลังเสริม แต่แลมเบิร์ตที่อยู่ไกลออกไปตวัือปาดกระเป๋ามีดที่เอว มีดบินสะท้อนแสงสีเงินพุ่งทะยานแหวกอากาศปักฉึกเข้าที่ลำคอของมันในพริบตา
หน่วยติดอาวุธครบมือโดนหลี่หย่าหลินและแลมเบิร์ตสังหารเรียบอย่างรวดเร็ว
แต่ตอนนั้นเอง ไฟในาเดินก็สาดแสงสีแดงฉาน เสียงไซเรนเตือนภัยแสบแก้วหูดังระงมไปทั่วบริเวณ
หลินเย่าร้องลั่น
"พวกมันรู้ตัวแล้ว! ทหารยามกำลังแห่กันมาานี้ ระบบฐานเริ่มฟอร์แมตตัวเองแล้ว!"
หลี่หย่าหลินชักจะร้อนใจ
"นายรีบแฮกประตูห้องเซิร์ฟเวอร์เร็วเข้า!"
"กำลังทำอยู่! อย่างน้อยต้องใช้เวลา 3 นาที แต่ศัตรูจะแห่มาถึงในอีกไม่เิ 1 นาที ฉ-ฉันไม่มีาเจาะไฟร์วอลล์เปิดประตูได้ทันหรอก ข-ขอโทษนะ..."
หลินเย่าเหงื่อแตกพลั่ก รัวนิ้วบนแท็บเล็ตอย่างบ้าคลั่ง สปีือระดับคนโสาแปดชาติ นิ้วรัวจนเห็นเป็นภาพติดตา เสียงแป้นคีย์บอร์ดดังกึกก้องแต่ประตูเหล็กหนาเตอะของห้องเซิร์ฟเวอร์กลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
ไม่นานเสียงฝีเท้าชุลมุนก็ดังก้องมาจากทั้งสองฝั่งของาเดิน ที่นี่เป็นาเดินยาวตรงแด่ว ไม่มีที่ให้หลบซ่อน ถึงพวกเขาจะมั่นใจว่าตีฝ่าออกไปได้แต่ภารกิจล้มเหลวแน่ๆ
"จริงสิ! ก่อนออกเดินา เบื้องบนแจกอุปกรณ์ใหม่ให้เราไม่ใช่เหรอ?!"
หลี่หย่าหลินนึกอะไรขึ้นได้ รีบล้วงห่อของยาวๆสีดำสนิทออกมาจากเป้ของหลินเย่า
พอรูดซิปออก แขนกลโลหะดีไซน์สุดล้ำก็นอนนิ่งอยู่ข้างใน
แขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบา!
"ไอ้นี่ใช้ยังไงเนี่ย? มีใครได้อ่านคู่มือมาบ้างไหม?"
หลินเย่ารีบบอก
"สอือซ้ายเข้าไป ใช้นิ้วโป้งเกี่ยวสลักก็เปิดใช้งานได้แล้ว ว่าแต่... ไอ้นี่มันจะไม่ระเบิดบึ้มใช่ไหม? พวกงี่เง่าในหน่วยวิจัยไว้ใจได้ที่ไหน พวกเธอก็รู้ๆกันอยู่..."
ในหน่วย 13 มีคำกล่าวติดตลกที่รู้กันทั่วว่าผลงานจากหน่วยวิจัยมักมาพร้อมาเสี่ยงถึงชีวิตเสมอ!
"ไม่มีาเลือกแล้ว ลองเสี่ยงดูสักตั้งละกัน"
หลี่หย่าหลินกัดฟันสอดแขนเข้าไปในแขนกลหน้าตาเหมือนคนเตรียมใจยอมเสียแขนข้างนี้ไปแล้ว ดูเอาเถอะว่าหน่วยวิจัยมันไม่มีเครดิตในสายตาพวกปฏิบัติการขนาดไหน
แขนกลเปิดใช้งานสำเร็จ เสียงเครื่องยนต์ครางกระหึ่มเบาๆ
"เฮ้ย ไม่พังแฮะ!"
ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์!
หลี่หย่าหลินกัดฟันซัดหมัดกระแทกประตูโลหะของห้องเซิร์ฟเวอร์เต็มแรง ปรากฏว่ามันยุบเป็นหลุมชัดเจนเลย! หญิงสาวดีใจสุดขีด รัวหมัดเข้าใส่เป็นพายุ หมัดเหล็กาเร็วสูงกระแทกบานประตูดังสนั่นหวั่นไหว เมื่อผนวกพลังของเครื่องจักรเข้ากับแรงมหาศาลของเธอ ประตูโลหะก็ยุบเป็นรอยบุบเบี้ยวไปหมด ประตูส่งเสียงฉีกขาดดังกึกก้องชวนเสียวฟัน
ยี่สิบิาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก กองกำลังทหารยามแห่มาถึงหัวมุมาเดินพอดี แต่จังหวะนั้นเอง ประตูโลหะของห้องเซิร์ฟเวอร์ก็ทนแรงกระแทกไม่ไหวจนโดนซัดปลิวหลุดกระเด็นโครมเปิดาเข้าจนได้!
ทั้งสามคนรีบพุ่งตัวหลบเข้าไปข้างในทันควัน ฉิวเฉียดชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด
"เกือบไปแล้วไง"
หลินเย่ารีบต่ออุปกรณ์เข้ากับเซิร์ฟเวอร์หลักทันที ระบบล้างู้ตัวเองไปแล้ว 57% เขาต้องรีบแบ็กอัปู้ที่เหลือ และก่อนที่อินเทอร์เน็ตกับไฟฟ้าจะโดนตัด เขาต้องแฮกเจาะฐานู้ขององค์กรเจอร์มินัลเพื่อสูบู้มาให้ได้มากที่สุด
พอมีจุดกำบัง หลี่หย่าหลินกับแลมเบิร์ตก็ระเบิดฟอร์มโหดออกมาทันที หลี่หย่าหลินชักกระบองเหล็กยืดหดออกมา ทหารยามที่บุกพรวดเข้ามาในห้องเซิร์ฟเวอร์โดนเธอซัดร่วงด้วยาเร็วที่มองแทบไม่ทัน มือขวาหวดกระบอง มือซ้ายซัดด้วยแขนกลอัดแน่นไปด้วยออร่าพลังสีเหลืองสว่าง พลังทำลายล้างอันป่าเถื่อนอัดทะลุเสื้อเกราะจนกระดูกทหารยามหักสะบั้น
ส่วนมีดบินของแลมเบิร์ตก็ใช้วิธีปาชิ่งกำแพงพุ่งเสียบจุดตายของศัตรูที่อออยู่หน้าประตูทำเอาพวกทหารยามร้องกันระงม
พึ่งกำลังแค่สองคนนี้ ก็สร้างาเสียหายย่อยยับจนทหารยามเป็นร้อยรับมือไม่ถูก
เวลาผ่านไปไม่นาน ระบบฐานก็ล้างู้ตัวเองจนเสร็จสิ้น ตามด้วยการเปิดระบบตัดอินเทอเน็ตตัดไฟ ฐานทั้งฐานมืดดับวูบลงในพริบตา
"ฝ่าออกไป!"
หลี่หย่าหลินตะโกนลั่นพร้อมประเคนทั้งหมัด ทั้งเท้า ทั้งกระบอง ฟาดฟันเปิดาเลือดชโลม แลมเบิร์ตคว้าคอเสื้อหลินเย่าหิ้ววิ่งตามไปติดๆ
เสียงร้องโหยหวนดังระงม ามืิดเต็มไปด้วยาโกลาหลอลหม่าน
หลังจากเผชิญหน้ากันอย่างดุเดือด ในที่สุดทั้งสามก็ฝ่าวงล้อมหลุดออกมาจากฐานได้สำเร็จ พวกเขาพากันถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลินเย่าถึงกับขาอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นส่วนอีกสองคนต่างเคยชินเสียแล้วเพราะเมื่อจบภารกิจทีไร หมอนี่ก็มีสภาพหน้าีเป็นไก่ต้มเหมือนเจอผีแบบนี้ทุกที
หลี่หย่าหลินลูบคลำแขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาอย่างหลงใหลชนิดวางไม่ลงก่อนที่จะเหลือบมองแล้วถามอย่างทึ่งๆว่า
"แขนกลนี่ใครเป็นคนสร้างเนี่ย? หรือว่าจะเป็นหลัวเสวียนจากฝ่ายพลาธิการ?"
"ใครจะไปรู้ล่ะ แต่ฉันได้ยินมาว่าเบื้องบนกะจะดึงเขาเข้าหน่วยปฏิบัติการลับด้วยนะ ก็เป็นไปได้แหละ" หลี่หย่าหลินกะพริบตาปริบๆนัยน์ตาเต็มไปด้วยาอยากรู้อยากเห็น
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??