เรื่อง VELKRYON
ปลายนิ้วอาร์ัแตะลงบนปะูหิน
ทันใดนั้น
ความเงียบก็ปกคลุมทั่วทั้งเนินเา
---
ลมหยุดพัด
เสียงนกหายไป
แม้แต่เสียงแมลงี่เคยดังู่ตามพุ่มหญ้า
ก็เงียบลงจนหมด
---
อาร์ัรีบดึงมือกลับ
หัวใจเต้นแรงึ้อย่างไม่มีสาเหตุ
---
"...เกิดอะไรึ้"
---
เาไปรอบตัว
ทุกอย่างัคงเหมือนเดิม
ท้องฟ้าัคงสดใส
แสงแดดัคงส่องลงมา
แต่ความรู้สึกบางอย่างเปี่ไป
---
เหมือนมีใครบางคน
เพิ่งลืมตาื่
---
ครืด...
---
เสียงดังแผ่วเาจากด้าน้า
อาร์ัหันกลับไปทันที
---
ปะูหินบานใหญ่
ำัขยับ
---
ช้า ๆ
ช้ามาก
าัไม่ไดู้เปิดาานนับพันปี
---
ฝุ่จำนวนมาก่่ลงาาขอบปะู
ก่อนี่่่าเล็ก ๆ ะปรากฏึ้
---
อาร์ัยืนิ่
ลืมหายใจไปชั่วขณะ
---
"เป็นไปไม่ได้..."
---
คนทั้งหมู่บ้านต่างูเป็นเสียงเดียวกันมาตลอดว่า
ไม่มีใครเคยเปิดปะูบานนี้ได้
---
แต่ตอนนี้
มันำัเปิดออกด้วยตัวเอง
---
ภายในมืดสนิท
มืดจนเหมือนแสงจากภายนอกไม่สามารถเ้าไปได้
---
อาร์ัควรวิ่งหนี
ควรกลับหมู่บ้าน
ควรทำทุกอย่างยกเว้นยืนู่ตรงนี้
---
แต่ความอยากรู้
กลับเอาชนะความกลัว
---
เาก้าวเ้าไปใกล้อีกเล็กน้อย
---
แล้วจึงเห็นมัน
---
แีทองอ่อน ๆ
ำักะพริบู่ลึกเ้าไปในาื
---
เหมือนเปลวไฟ
เหมือนดวงดาว
หรือเหมือนหัวใจบางสิ่งี่ำัเต้นู่
---
ตุบ...
---
เงียบ
---
ตุบ...
---
อาร์ัขมวดคิ้ว
---
เาไม่แน่ใจว่าได้ยินจริงหรือไม่
แต่จังหวะนั้น
ฟังดูเหมือนเสียงหัวใจ
---
และในขณะี่เาำัจ้อง
ภาพบางอย่างก็แวบผ่านเข้ามาในหัว
---
สายฝน
---
ท้องฟ้ายามค่ำคืน
---
หญิงสาวคนหนึ่งำัวิ่ง
---
เธอกอดเด็กทารกไว้แน่น
าัำัปกป้องสิ่งสำคัญี่สุดในชีวิต
---
ภาพนั้นเกิดึ้เพียงชั่วพริบตา
ก่อนะหายไป
---
อาร์ัเซถอยหลัง
มือกุมศีรษะทันที
---
"...ใคร"
---
เาไม่เคยเห็นหญิงคนนั้นมาก่อน
ไม่เคยเห็นสถานี่นั้นมาก่อน
แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
---
เหมือนเป็นความทรงจำี่ไม่ใช่เา
---
ครืด...
---
เสียงจากภายในหอคอยดังึ้อีกั้
---
คราวนี้
ไม่ใช่เสียงปะู
---
แต่เป็นเสียงบางอย่างี่ำัทำงาน
---
ลึกลงไปภายในหอคอย
แีทองเริ่มสว่างึ้ทีละน้อย
---
และบนผนังหินเก่าแก่
สัญลักษณ์โบราณจำนวนมากเริ่มปรากฏึ้
---
อาร์ัไม่รู้ความหมายมัน
---
แต่ี่อีกฟากหนึ่งโ
ภายในหอคอยโบราณอีกแห่ง
าชราคนหนึ่งลืมตาึ้จากการนั่งสมาธิ
---
เบื้อง้าเา
ผลึกใสขนาดเท่ากำปั้นำัส่องแสง
เป็นั้แรกในรอบหลายร้อยปี
---
าชรามันิ่
ก่อนะูออกมาเา ๆ
---
"...แเคอร์ (Anchor) ลำดับี่ 17 ื่แล้ว"
---
สี้าเาเปี่ไปทันที
---
เพราะตลอดชีวิตี่ผ่านมา
เาไม่เคยคิดว่าะได้เห็นวันนี้
---
วันี่หอคอยี่หลับใหลาาน
ตอบสนองต่อใครบางคนอีกั้
---
และในขณะเดียวกัน
อาร์ัก็ัยืนู่้าปะูหิน
โไม่รู้เว่า
การตัดสินใจเพียงั้เดียวเา
ำัะเปี่ชะตากรรมโทั้งใ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??