เรื่อง VELKRYON
อาร์ัไม่รู้่าตัวเองือยู่้าประตูินานแ่ไ
แีทองีู่่ลึกเ้าไปภายใักะพริบ้า ๆ
เืหัวใจสิ่งมีชีวิตี่กำลังื่จากาหลับใหลัยาวนาน
---
เขาควรกลับบ้าน
ควรลืมทุก่าี่เกิดขึ้นวันนี้
และใช้ชีวิตเืเดิม
---
แต่ภาพหญิงสาวใสายฝนัวนเวียนอยู่ใหัว
---
เธอเป็นใคร
---
และทำไมเขาถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเธอเหลือเกิน
---
อาร์ัสูดหายใจลึก
ก่อนก้าวไปข้าง้า
---
หนึ่งก้าว
---
สองก้าว
---
จนกระทั่งก้าวผ่านธรณีประตูิ
เ้าู่ภายใหอคอย
---
ทันทีี่เท้าสัมผัสพื้นด้านใ
ความรู้สึกประหลาดก็แล่นผ่านร่าง
---
เืเขาเพิ่งก้าวข้ามบางสิ่ง
ี่มองไม่เห็น
---
อากาศภายใเย็นก่าด้านนอกาก
แต่ไม่ใช่ความเย็นลมหรือิ
---
เป็นความเย็นี่เืสถานี่แ่นี้
ไม่เคยมีใครเข้าารบกวนเป็นเวลานาน
---
อาร์ัเงย้าขึ้น
---
ภายใหอคอยกว้างก่าี่ควรจะเป็น
---
กว้างเกินก่าี่มองจากภายนอกหลายเท่า
---
ผนังิโค้งสูงขึ้นไปใความมืด
จนมองไม่เห็นเพดาน
---
ตรงกลางห้อง
มีเสาิสีดำตั้งอยู่
---
สูงประาณสองเท่ามนุษย์
---
และพื้นผิวั
มีัญั์สีทองำา
กำลังเคลื่อนไหว่า้า ๆ
---
ราวกับมีชีวิต
---
อาร์ัหยุดอยู่กับี่
---
เขาไม่เคยเห็นตัวอักษรแบี้าก่อน
---
แต่ไม่รู้ทำไม
เขากลับรู้สึกเืเคยเห็นัี่ไหนสักแ่
---
"นี่ัอะไรกัน..."
---
เสียงเขาสะท้อนกลับไปกลับาให้องโถง
---
ไม่มีคำตอบ
---
มีเีแีทองี่ค่อย ๆ ส่างขึ้นีะ้
---
แ้ทันใดนั้น
ัญั์หนึ่งเสาิก็่ประกาย
---
ตามด้วยอีกหนึ่ง
---
และอีกหนึ่ง
---
ราวกับกำลังตอบสนองต่อาปรากฏตัวเขา
---
อาร์ัก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
---
หัวใจเริ่มเต้นแรง
---
แต่ใเวลาเดียวกัน
ความรู้สึกบาง่าก็ผลักดันให้เขาเิเ้าไปใกล้
---
เืสถานี่แ่นี้
กำลังเรียกหาเขา
---
เมื่ออยู่ห่างจากเสาิเีไม่กี่ก้าว
เสียงเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง
---
ชัดเจนก่าครั้งใด
---
> "ใี่สุด..."
---
อาร์ัชะงัก
---
เสียงนั้นไม่ไ้ดังาจากข้างนอก
---
ัดังขึ้นภายใหัวเขา
---
> "ใี่สุด..."
---
เสียงหยุดไปครู่หนึ่ง
ราวกับกำลังพยายามจดจำบางสิ่ง
---
ก่อนกล่าวต่อ
---
> "เราพบกันอีกครั้ง"
---
อาร์ัเบิกตากว้าง
---
"ใคร!"
---
"เจ้าเป็นใคร!"
---
ไม่มีคำตอบ
---
แต่ัญั์สีทองเสาิกลับเริ่ม่แสงรุนแรงขึ้น
---
แสงำาไหลไปตามรอยสลัก
เชื่อมต่อกันเป็นรูปแบบประหลาด
---
แ้ภาพบาง่าก็ปรากฏขึ้น
เหนือเสาิ
---
เป็นภาพโลก
---
หรือ่าน้อย
อาร์ัคิด่าัคือโลก
---
เส้นแีทองนับไม่ถ้วนเชื่อมโยงกันเป็นเครือข่ายขนาดมหึา
---
บางจุดส่าง
บางจุดดับ
---
และตรงกลางทุกสิ่ง
มีจุดหนึ่งกำลังเต้นเป็นจังหวะ
---
ตุบ...
---
ตุบ...
---
ตุบ...
---
อาร์ัจ้องมองภาพนั้น่าไม่เข้าใจ
---
แต่ลึกลงไปใจิตใจ
กลับมีความรู้สึกหนึ่งเกิดขึ้น
---
ความรู้สึกี่ไม่ใช่เขา
---
เืความคิดจากี่ไกลแสนไกล
---
และก่อนี่เขาจะเข้าใจ่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
ภาพทั้งหมดก็หายไป
---
ห้องโถงกลับคืนสู่ความเงียบอีกครั้ง
---
เหลือเีแีทองอ่อน ๆ
ี่ั่อยู่เสาิ
---
และคำถามากาย
ี่ไม่มีใครตอบไ้
---
อาร์ัืนิ่งอยู่ั้
โดยไม่รู้เ่า
ก้าวแี่เขาเิเข้าาใหอคอยแ่นี้
ไ้พาเขาเ้าู่ความลับีู่ปิดผนึกานานก่า 7,777 ปีแ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??