เรื่อง VELKRYON
ชายายังคงั่อยู่้าผลึกเิ
---
ห้องหินเีงัน
---
ไม่มี้าต่าง
ไม่มีแสงอาทิตย์
ไม่มีสิ่งใดบอกเวลา
---
มีเพียงผลึกใสขนาดเท่ากำปั้น
ี่ลอยอยู่เหนือแท่นหิน
---
าใผลึก
จุดแเ็ ๆ ำักะพริบ้า ๆ
---
ตุบ...
---
ตุบ...
---
ตุบ...
---
เหมือนหัวใจี่ำัเต้น
---
ชายามันอยู่เี ๆ
---
ไม่พูด
ไม่ขยับ
---
ราวกับำัเฝ้ารอสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
---
เวลาผ่านไปนานเท่าไร
ไม่มีใครรู้
---
ในี่สุด
เาก็ยื่นมือออกไป
---
หยิบบันทึกเก่าเล่มหนึ่งขึ้นมา
---
ปกหนังสีหม่น
ขอบะาเหลืองซีดตามกาลเวลา
---
เาเปิดมัน่า้า ๆ
---
้าะาส่งเสียงแเบา ๆ
---
สายตาของชายากวาดผ่านตัวอักษรโบราณ
ทีละบรรทัด
---
่ะหยุดอยู่ี่ข้อความหนึ่ง
---
> เมื่อผู้เดินทางกลับมา
> เส้นทางี่หลับใหละตื่นขึ้นีั้
---
ห้องหินกลับสู่ความเี
---
ชายาปิดบันทึก
---
แล้วผลึกีั้
---
แสงาใผลึกยังคงเต้นเป็นจังหวะ
---
ตุบ...
---
ตุบ...
---
ตุบ...
---
ราวกับำัตอบสนองต่อใครบางคน
ี่อยู่ไกลออกไป
---
ชายาไม่ได้พูดอะไร
---
แต่แววตาของเา
ดูเหมือนคนี่ำัรอคอยาิ่มานานแสนนาน
---
และในี่สุด
สิ่งนั้นอาจำัเริ่มต้นขึ้นแล้ว
---
...
---
เ้าวันเดียวกัน
---
อาร์คัสำัช่วยท่านตาผ่าฟืนอยู่้าบ้าน
---
แต่สายตาของเา
กลับไปยังเนินเาบ่อยกว่าปกติ
---
คนจากนครแห่งแสงยังคงอยู่ในหมู่บ้าน
---
ตลอดทั้งวัน
พวกเาเดินสำรวจไปทั่วพื้นี่
---
พูดคุยกับชาวบ้าน
---
และขึ้นไปี่หอคอยหลายครั้ง
---
แต่ดูเหมือนะไม่พบสิ่งี่ต้องการ
---
่าน้อย
จากี่อาร์คัสสังเกต
ก็เป็นเช่นนั้น
---
เด็กหนุ่มแอบพวกเาจากระยะไกล
---
ชายผมสีเงินยังคงดูสงบนิ่ง
---
ส่วนหญิงสาวสวมแว่น
ดูเหมือนะตื่นเต้นกับทุกสิ่งี่พบเห็น
---
บางครั้ง
อาร์คัสเห็นเธอั่จดอะไรยาวเหยียด
จนแทบไม่เงย้าขึ้นมาเลย
---
"เจ้าพวกเาีแ้"
---
เสียงท่านตาดังขึ้น
---
อาร์คัสสะดุ้ง
---
"ข้าแค่อยากรู้"
อาร์คัสตอบ
---
"ความอยากรู้ทำให้คนจำนวนมากเดือดร้อน"
ท่านตากล่าว
---
"แล้วถ้าไม่รู้ล่ะ"
อาร์คัสสวนกลับทันที
---
ท่านตาหยุดมือ
---
่ตอบเบา ๆ
---
"บางครั้ง"
---
"นั่นอาจเป็นทางเลือกี่ดีกว่า"
---
อาร์คัสไม่เห็นด้วย
---
และท่านตาก็รู้ดีว่าเาไม่เห็นด้วย
---
ไม่มีใครพูดอะไรต่อ
---
ลมเย็นพัดผ่านหมู่บ้าน
---
ช่วงบ่าย
อาร์คัสเดินไปยังบ่อน้ำกลางหมู่บ้าน
---
และี่นั่น
เาก็เห็นชายผมสีเงินีั้
---
ชายคนนั้นำัพูดคุยกับผู้ใหญ่บ้าน
---
สี้าสงบเหมือนเิ
---
แต่อาร์คัสไม่รู้ทำไม
---
เากลับรู้สึกว่า
คนผู้นั้นำัหาอะไรบาง่าอยู่ตลอดเวลา
---
เหมือนนักล่า
ี่ำัตามรอยสิ่งี่ไม่เห็น
---
ในจังหวะหนึ่ง
---
ชายผมสีเงินหันมา
---
สายตาของทั้งสองสบกันเพียงชั่วครู่
---
อาร์คัสรีบหลบตาทันที
---
หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่มีเหตุผล
---
เารีบเดินจากมา
---
แต่ความรู้สึกประหลาดยังคงอยู่
---
ราวกับชายคนนั้นเห็นบาง่า
ี่แม้แต่อาร์คัสเองก็ยังไม่เข้าใจ
---
เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ
---
คณะสำรวจกลับลงมาจากเนินเาีั้
---
สี้าของพวกเาดูไม่ต่างจากเิ
---
ไม่ดีขึ้น
---
แต่ก็ไม่แย่ลง
---
เหมือนคนี่รู้ว่า
คำตอบอยู่ใกล้แค่เอื้อม
---
แต่ยังไม่เห็นมัน
---
คืนนั้น
---
อาร์คัสนอนเพดานไม้ของบ้าน
---
นอนไม่หลับ
---
เาไม่รู้ว่าทำไม
---
แต่ยิ่งคนพวกนั้นอยู่ี่นี่นานเท่าไร
---
เายิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น
---
เหมือนาิ่ำัค่อย ๆ เ้าใ้
---
้า ๆ
---
แต่หยุดไม่ได้
---
อาร์คัสพลิกตัว
---
แล้วออกไปนอก้าต่าง
---
หอคอยยังคงตั้งอยู่บนเนินเา
---
เีงัน
---
มืดมิด
---
เหมือนทุกคืนี่ผ่านมา
---
แต่ไม่รู้ทำไม
---
เากลับรู้สึกว่า
มันำัเฝ้าเาอยู่เช่นกัน
---
และเป็นครั้งแรก
---
ี่อาร์คัสเริ่มคิดว่า
---
บางที
---
การอยู่ี่นี่ต่อไป
---
อาจไ่ใ่ทางเลือกี่ปัี่สุดีแ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??