เรื่อง นวดกระสันสลัดคราบเนิร์ด
เช้าัถัดมา าาภายในาีไฟฟ้าใ้ิเต็มไปด้วยาเ่รีบาวิถีชีวิตคนเมือง เสียงฝีเท้าของผู้คนนับร้อยเดินสลับสับเปลี่ยนขวักไขว่ผ่านช่องตรวจตั๋วอัตโนมัติ กลิ่นอายความเย็นจากเครื่องปรับอากาศโชยปะทะผิว ท่ามกลางแถวผู้โดยสารที่ยืนรอขบวนรถไฟอย่างเป็นระเบียบ แพรในชุดนักศึกษาขยับแว่นสายตาใ้เข้าที่ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าแอปพลิเคชั่นที่คุ้นเคย
เมื่อเปิดแอพขึ้นมาในหน้าจอแรก เธออยู่ในแอคเคานต์ตัวจริงของตัวเองที่มีผู้ติดาราวสองพันต้นๆ โดยใ้ชื่อว่า @p.pornwarin05 แม้ว่ารูปโปรไฟล์จะเป็นภาพใบหน้าสวยหมวยของเธอแบบชัดเจน แต่เนื้อหาภายในโปรไฟล์ส่วนใหญ่มีเพียงการอัปเดตชีวิตประจำัด้วยแคปชั่นสั้นๆ เรื่องเรียน รวมไปถึงการกดรีโพสต์เกี่ยวกับศิลปินที่ตัวเองชื่นชอบ ขณะที่ในส่วนหน้าฟีดก็มีแต่ข่าวสารบ้านเมืองทั่วไป
จากนั้นกดสลับแอคเคานต์ย้ายมาที่ @Pare_Kawaii ความรู้สึกช่างแตกต่างจากแอคเคานต์จริงโดยสิ้นเชิง ยอดผู้ติดาของแอคเคานต์หลุมพุ่งทะยานขึ้นไปเกือบแปดพันคนแล้วภายในชั่วข้ามคืน กล่องข้อความอินบ็อกซ์แทบถล่มด้วยจำนวนตัวเลขที่ค้างเติ่ง
แพรลอบคิดในใจว่าบางทีหนึ่งในผู้ชายหื่นกระหายเหล่านี้ ในชีวิตจริงพวกเขาอาจจะเป็นคนที่มีหน้าที่การงานมั่นคง มีภาพลักษณ์ที่ดีในสังคม ทว่ากลับมีตัวตนด้านมืดที่ซ่อนอยู่ไม่ต่างจากเธอก็เป็นได้ แพรเลื่อนดูหน้าจอผ่านๆ ก่อนจะกดเข้าไปอ่านข้อความของคนที่เธอเคยเจอตัวจริงมาแล้ว
@Boss_massage : คลิปนวดน้องแพรที่พี่ลงไปเมื่อวาน ทำเอาโซเชียลแตกตื่นเลย 555
@Boss_massage : ถ้าอยากนวดอีกัไหน ทักมานัดได้เสมอนะครับ พี่จะลัดคิวใ้เราโดยเฉพาะเลย
แพรอ่านข้อความจากบอสด้วยสายตาราบเรียบ เธอไม่ได้พิมพ์อะไรตอบกลับไป มือบางเลื่อนหน้าจอไล่ดูคำขอส่งข้อความอื่นๆที่หลั่งไหลเข้ามาค้างเติ่งอยู่ ส่วนใหญ่เธอเลือกที่จะปล่อยผ่าน แต่ก็มีบางอันที่เธอลองเปิดอ่านดูเผื่อจะมีอะไรน่าสนใจ
@jo_mfy : บริการนวดสุภาพสตรีโดยหมอนวดชาย รูปร่างดี สะอาด สุภาพ ปลอดภัย รับประกันนวดดีหายเมื่อยแน่นอน เรียนมาจากโรงเรียนสอนนวดโดยตรง ประสบการณ์นวด 9 ปี
@pakin97 : สนใจนวดมั้ยครับ นวดออยชั่วโมงละ 450 รับนวดทั้งในและนอกสถานที่ครับ
แพรพยายามไล่หาอ่านข้อความและกดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของคนที่น่าจะเป็นหมอนวด เพราะความคิดบางอย่างได้แล่นเข้ามาในหัวสมอง... แพรยอมรับกับตัวเองลึกๆว่าเธอเริ่มอยากลองรสสัมผัสการนวดกับผู้ชายคนอื่นดูบ้าง นอกเหนือจากหมอนวดที่ชื่อบอส แต่ทว่านั่นก็ไม่ใช่การตัดสินใจที่ง่ายเลย
เสียงสัญญาณขบวนรถไฟใ้ิแล่นเข้ามาจอดเทียบชานชาลาพอดี ประตูกระจกนิรภัยเปิดออก แพรเดินต่อแถวาผู้คนก้าวเข้าไปภายในตู้โดยสาร โชคดีที่ช่วงต้นสายแบบนี้ยังมีที่นั่งเหลือว่างสำหรับเธอ แพรหย่อนก้นแน่นๆลงนั่ง ก้มหน้าก้มตาดูจอโทรศัพท์ต่อทันที ไม่ต่างจากผู้คนรอบข้างเธอ
@PP2008 : พี่อยู่แถวไหนยังไม่เห็นตอบผมเลย
@PP2008 : นอนแล้วเหรอ
@PP2008 : อยากไปนวดใ้พี่จัง
@PP2008 : (ส่งภาพอวัยวะเพศของตัวเองมาใ้ดู)
ข้อความทั้งหมดจากหนุ่มนิรนามถูกส่งมาตั้งแต่ช่วงกลางดึกคืนที่ผ่านมา ซึ่งทันทีที่หน้าจอโหลดภาพความละเอียดสูงเสร็จสิ้น ภาพท่อน-วยยาวใหญ่แข็งโด่ชี้ฟ้าปรากฏเด่นหราเต็มสองตา หัวใจแพรกระตุกวูบ รีบกดปุ่มย้อนกลับออกจากกล่องข้อความทันที
สาวหมวยรีบเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ แสร้งทำเป็นขยับกรอบแว่น ทว่าแววตาสั่นระริกขณะใ้หางตาเหลียวสำรวจผู้โดยสารที่นั่งขนาบข้างเธอทั้งซ้ายและขวา เพราะแพรกลัวเหลือเกินว่าจะมีใครบังเอิญมองเห็นสิ่งลามกอนาจารที่ไม่ควรเห็นบนหน้าจอโทรศัพท์ของนักศึกษาเภสัชผู้เรียบร้อยคนนี้
//////
ช่วงเวลาเที่ยง แสงแดดส่องสะท้อนลานหน้าตึกเรียนคณะเภสัชศาสตร์ แพรเดินก้าวเท้าออกจากห้องน้ำหญิงเพียงลำพัง จัดแต่งทรงชุดนักศึกษาใ้เข้าที่ เธอกำลังเดินไปหากลุ่มเพื่อนๆที่รออยู่หน้าตึกเพื่อไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน ทว่าในจังหวะที่กำลังจะก้าวพ้นโถงทางเดิน ร่างของชายวัยกลางคนในชุดเชิ้ตเรียบร้อยผูกไทม์ได้เดินผ่านมาพอดี เขาคืออาจารย์ธเนศ อาจารย์ที่ปรึกษาของแพร
“สวัสดีค่ะ” แพรยกมือขึ้นไหว้ากิริยามารยาทของเด็กดี อาจารย์ธเนศรับไหว้พร้อมส่งรอยยิ้มใจดีใ้าปกติ ทว่าหลังจากเดินสวนกันไปได้เพียงสองสามก้าว อาจารย์ธเนศก็เหมือนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ “เอ้อนี่ พรวารินทร์... แป๊บนึงสิ”
“คะอาจารย์” คนหน้าหมวยเบรกฝีเท้า หันกลับมาเผชิญหน้ากับอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยท่าทางนอบน้อม เป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับนิสิตประพฤติดีเด่นอย่างเธออยู่แล้ว ที่มักจะโดนอาจารย์เรียกใ้หรือไหว้วานใ้ช่วยประสานงานเรื่องต่างๆบ่อยครั้ง
“คืองี้นะ... พอดีน้องชายของอาจารย์เขาเป็นครูสอนนวด เขาใ้อาจารย์มาช่วยหานักศึกษาที่พอจะว่างไปนอนเป็นุ่ฝึกนวดใ้่น่ะ ใ้เป็นุ่สาธิตใ้นักเรียนที่มาเรียนนวดได้ลองจับเส้นสรีระคนจริงๆ เห็นว่ามีค่าจ้างใ้ด้วย ยังไงถ้าเพื่อนๆเธอหรือคนที่รู้จักสนใจอยากหารายได้เสริม ก็ลองติดต่อไปหาน้องชายอาจารย์ดูนะ” อาจารย์ธเนศอธิบายร่ายยาวาประสาคนแก่ใจดี ก่อนจะล้วงหยิบกระดาษแผ่นเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ต
“อ้ะนี่ นามบัตร ถ้าเพื่อนๆเธอคนไหนสนใจก็ใ้ลองติดต่อไปถามรายละเอียดดูนะ” อาจารย์ธเนศไม่ได้คิดที่จะเอ่ยชวนลูกศิษย์หน้าหมวยคนนี้ใ้ไปเป็นุ่ฝึกนวด เพราะในสายตาเขา แพรหรือพรวารินทร์เป็นเด็กเรียบร้อย รักนวลสงวนตัว ก็เลยคิดเอาเองว่าเธอคงไม่อยากทำอะไรแบบนี้ อีกอย่างฐานะทางบ้านเธอก็ไม่ได้ขัดสนถึงขั้นจะต้องหารายได้พิเศษ
แพรรับกระดาษแผ่นจิ๋วมาจากมืออาจารย์ พยักหน้ารับคำามารยาท ก่อนจะขอตัวเดินแยกจากมา ในหัวของเธอยังไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งกว้างไกลไปกว่าเรื่องที่ว่ามื้อเที่ยงันี้จะกินเมนูอะไรดี เพราะท้องมันเริ่มประท้วงส่งเสียงร้องโครกครากเสียแล้ว
…
มื้อเที่ยงันี้แพรและกลุ่มเพื่อนสนิทเด็กเรียนรวมห้าคนที่มีทั้งหญิงและชาย พากันเปลี่ยนาาเดินเท้าออกจากเขตรั้วมหาวิทยาลัย มาลงเอยกันที่ร้านอาหารสไตล์เกาหลี ท้องที่หิวโซบวกกับเสียงพูดคุยจอแจของเพื่อนๆทำเอาสาวแว่นหลงลืมเรื่องนามบัตรที่อาจารย์ธเนศไหว้วานไปเสียสนิทใจ
ระหว่างที่กำลังนั่งรออาหารมาเสิร์ฟ แพรเอื้อมมือลงไปกวานหาพาวเวอร์แบงค์ในกระเป๋าย่ามของตัวเองเพื่อจะเอามาชาร์จมือถือที่แบตเริ่มร่อยหรอ ทว่านิ้วเรียวไปสะดุดเข้ากับสายไฟเส้นหนาแปลกปลอมชิ้นหนึ่ง พอหยิบติดมือขึ้นมาดูแพรก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความฉงน เพราะมันคือสายชาร์จโทรศัพท์ที่ดูยังไงก็ไม่ใช่ของเธอ หากแต่เป็นของภูผา รุ่นน้องโรงเรียนเก่าที่เธอเพิ่งไปติวหนังสือใ้เมื่อวาน
แพรจำไม่ได้เลยสักนิดว่าสายชาร์จเส้นนี้มุดเข้ามาอยู่ในย่ามของเธอตอนไหน แต่ด้วยนิสัยขี้หลงขี้ลืมเป็นทุนเดิม แพรเลยทึกทักเอาเองว่าเธอคงจะเผลอหยิบติดมือมาด้วยพร้อมกระดาษชีตสรุปวิชาเคมี เมื่อคิดได้ดังนั้น มือบางจึงกดเปิดหน้าจอโทรศัพท์เข้าแอปพลิเคชันไลน์ ทักข้อความหารุ่นน้องทันที
ParePWR : เมื่อวานนี้พี่ว่าพี่น่าจะหยิบสายชาร์จโทรศัพท์ของภูผาติดมาด้วย
แพรส่งข้อความไปเพียงไม่กี่วินาที อีกฝ่ายกดอ่านและส่งข้อความกลับมารวดเร็วปานสายฟ้าแล่บ
ภูผา : ผมก็ว่าอยู่ หาทั้งัไม่เจอเลย
ParePWR : แล้วมีแบตสำรองใ้หรือป่าว
ภูผา : ผมใ้พาวเวอร์แบงค์ของเพื่อนอยู่ครับ
ParePWR : งั้นเย็นนี้เดี๋ยวพี่เอาไปคืนนะ
ภูผา : พี่จะมาบ้านผมเหรอ?
ParePWR : บ้านเธอยังอยู่ที่เดิมใช่มั้ยล่ะ
ภูผา : ใช่ครับ ไม่ได้ย้ายไปไหน
ParePWR : โอเคร เดี๋ยวเย็นนี้พี่แวะเข้าไป
แพรกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ วางลงบนโต๊ะทันทีหลังจากส่งข้อความสุดท้ายไป เพราะอาหารเกาหลีกลิ่นหอมน่ากินเพิ่งจะมาวางเสิร์ฟตรงหน้าพอดี ความหิวทำใ้เธอตัดขาดจากโลกออนไลน์ไปชั่วขณะ
ถ้านับนิ้วดูแล้ว ครั้งล่าสุดที่แพรเหยียบย่างเข้าไปในบ้านของภูผา มันก็น่าจะราวๆหนึ่งปีเต็มเห็นจะได้ พ่อแม่ของภูผารู้จักและเอ็นดูแพรมาตั้งแต่สมัยเธอยังเรียนมัธยม เพราะบ้านภูผาอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก แพรในฐานะรุ่นพี่คนสนิทจึงมักจะแวะไปนั่งเล่น ไปทำการบ้าน หรือหลบแดดที่บ้านน้องมันอยู่บ่อยๆจนกลายเป็นความคุ้นเคย ทว่าพอเธอขึ้นมหาลัย ชีวิตที่ยุ่งวุ่นวายกับการเรียนคณะเภสัชทำใ้เธอไม่ค่อยได้มีโอกาสไปบ้านรุ่นน้องบ่อยเหมือนแต่ก่อน
//////
เย็นันั้น แม้ว่ามหาวิทยาลัยกับบ้านของภูผาจะอยู่ไกลกันมาก แต่ความสะดวกสบายของชีวิตคนเมืองที่มีระบบขนส่งมวลชนอย่างรถไฟฟ้า ทำใ้การเดินทางข้ามโซนไม่ได้ยากลำบากอะไรเท่าไหร่นัก
ท่ามกลางความเงียบภายในขบวนรถไฟฟ้า แพรนั่งอยู่บนเก้าอี้ผู้โดยสารที่ออกแบบใ้เบาะนั่งสองฝั่งหันหน้าเข้าหากันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทำใ้สายตาของผู้คนมีโอกาสสบกันได้ง่าย ทว่าในความเป็นจริง เกือบทุกคนในขบวนกลับพร้อมใจกันก้มหน้า โฟกัสสายตาอยู่กับหน้าจอสมาร์ทโฟนในมือของตัวเอง
แพรก็ไม่ต่างกัน นิ้วเรียวสวยกดจิ้มเข้าไปในกล่องข้อความในแอคเคานต์หลุมของเธอ ก่อนจะตัดสินใจกดเข้าไปอ่านข้อความจากหมอนวดคนนั้นอีกครั้ง
@jo_mfy : บริการนวดสุภาพสตรีโดยหมอนวดชาย รูปร่างดี สะอาด สุภาพ ปลอดภัย รับประกันนวดดีหายเมื่อยแน่นอน เรียนมาจากโรงเรียนสอนนวดโดยตรง ประสบการณ์นวด 9 ปี
@Pare_Kawaii : มีนวดแบบไหนบ้างเหรอคะ?
แพรตัดสินใจพิมพ์ข้อความตอบกลับไป โดยที่ในใจยังไม่ได้คิดว่าจะมีการนัดไปนวดจริงๆ เพียงแค่เป็นการลองสอบถามข้อมูลในเบื้องต้นเท่านั้น
@jo_mfy : มีนวดไทย นวดน้ำมันอโรม่า แล้วก็นวดน้ำมันอโรม่าแบบ Erotic Massage ครับ
@Pare_Kawaii : Erotic Massage คือประมาณไหนเหรอคะ?
สาวเนิร์ดแกล้งพิมพ์ถามด้วยความไร้เดียงสาเกินความเป็นจริง เพราะเธอลืมคิดไปว่าคลิปวิดีโอที่เธอไปนอนใ้หมอนวดที่ชื่อบอสบีบนวดแบบเปิดเผยเนื้อหนังมังสาในห้องโรงแรมถูกเผยแพร่สู่สายตาสาธารณชนจนคนในวงการนี้เห็นกันทั่วแล้ว
@jo_mfy : ก็จะเป็นประมาณในคลิปที่คุณแพรไปนวดกับพี่หมอนวดท่านนั้นเลยครับ
คำตอบตรงไปตรงมาทำเอาแพรใจเต้นหวิวๆ ความรู้สึกหลายอย่างประเดประดังเข้ามาในหัวสมอง
@jo_mfy : ถ้าสนใจนวดกับผม นัดัเวลาและสถานที่มาได้เลยครับ ผมพร้อมเดินทาง
ความคิดในหัวของแพรตีรวนสับสนปนเปกันยุ่งเหยิง ความกลัวความผิดชอบชั่วดีซัดกรรโชกเข้าใส่ความต้องการส่วนลึก เธอเริ่มรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะถลำลึกเข้าไปในเส้นทางนี้จนถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว
@Pare_Kawaii : เดี๋ยวจะติดต่อไปอีกทีนะคะ ยังไม่ชัวร์ว่าจะมีเวลาว่างัไหนค่ะ
@jo_mfy : โอเคครับ
@jo_mfy : หรือถ้ามีอะไรสงสัยก็ทักมาถามได้เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจครับ
@jo_mfy : ยินดีใ้คำปรึกษาครับ
แพรมองข้อความสุภาพเหล่านั้นด้วยแววตาสั่นไหว ก่อนจะกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ลงเมื่อสัญญาณเตือนถึงสถานีปลายทางดังขึ้น เธอเดินก้าวขาออกจากตัวขบวนรถไฟไปพร้อมกับหัวใจที่ยังคงเต้นผิดจังหวะ
…
เมื่อลงมาจากาีไฟฟ้า แพรก็เดินตรงไปยังซุ้มวินรถจักรยานยนต์รับจ้างทันที เธอบอกจุดหมายปลายทางแก่พี่วินแล้วขึ้นนั่งซ้อนท้าย ซึ่งใ้เวลาขี่ลัดเลาะาตรอกซอกซอยไม่ถึงห้านาที รถก็มาจอดเทียบอยู่หน้าอาคารพาณิชย์โครงสร้างเก่าแก่แห่งหนึ่ง ลักษณะภายนอกเป็นตึกแถวโบราณกลิ่นอายดั้งเดิมคล้ายเป็นบ้านของคนไทยเชื้อสายจีน
ร่างขาวหมวยลงจากรถมอเตอร์ไซค์ จ่ายค่าโดยสารแล้วหันมองาารอบตัว แพรคุ้นเคยกับที่ทางระแวกนี้เป็นอย่างดี อันที่จริงแล้ว นอกเหนือจากการตั้งใจจะเอาสายชาร์จมาส่งคืนใ้ถึงมือเจ้าของ แพรยังตั้งใจลึกๆว่าอยากจะมาเจอผู้ใหญ่สองท่านที่เธอใ้ความเคารพนับถือ นั่นคือพ่อกับแม่ของภูผา
ครืดดดดด…
เสียงล้อตลับเหล็กใต้บานประตูโครงเหล็กดัดโบราณส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดจากการถูกออกแรงดันใ้เปิดออก ภูผาโผล่หน้าออกมาส่งรอยยิ้มใสซื่อทักทายรุ่นพี่าปกติ ตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงนักเรียนขาสั้นสีกรมท่าที่ยังไม่ได้เปลี่ยน
“น้าขวัญกับน้าประกิตยังไม่กลับเหรอ” แพรถามถึงพ่อแม่ของภูผาทันทีเพราะเห็นว่าในบ้านดูเงียบๆ สายาองาแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่ตัวสูงกว่าเธอเพียงเล็กน้อย ขณะเดินาเขาเข้าไปในตัวบ้าน
“พ่อกับแม่ไม่ได้อยู่บ้านครับช่วงนี้ ไปจีน…” ภูผาหันมาบอก “กว่าจะกลับก็อาทิตย์หน้านู่นเลยครับ ช่วงนี้ผมอยู่บ้านคนเดียว เหงามาก” คำตอบของรุ่นน้องทำใ้ภายในตึกแถวเก่าแก่หลังใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงแอร์ที่ใกล้พังส่งเสียงครางแผ่วเบา
เมื่อแพรยื่นสายชาร์จส่งคืนใ้ภูผา เด็กหนุ่มรับมันไปถือไว้ก่อนจะยิงคำถามใส่รุ่นพี่ทันที “พี่แพรรีบไปไหนต่อหรือป่าวครับ?” ภูผาถามในขณะที่สายตาของแพรกำลังมองสำรวจไปรอบๆบ้าน
“ไม่ได้ไปไหนนะ” แพรส่ายหน้าตอบอย่างใสซื่อาสไตล์ แววตาดูว่างเปล่าไม่มีความคิดใดๆในหัว
“ถ้างั้น... พี่แพรอยู่ติวหนังสือใ้ผมได้มั้ยครับ?”
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??