เรื่อง วิถีศัสตราไร้ลักษณ์ : The Formless Immortal Blade
ท้องฟ้าเืนครัิฟ้าา บัดนี้แปาเป็นูิรบีู่่เืสามัญสำนึกสิ่งมีชีวิตใๆ ในัา กรงขังูญญาาแห่งัที่ถูกสร้างขึ้นโดยพลังระดับ 'เซียนสวรรค์' แตกสลายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับกระจกที่เปราะบาง เมื่อเผชิญหน้ากับการปะทุ 'ปราณปฐมกาล' ที่เดือดพล่าน ร่างหลินเฟยพุ่งทะยานออกจากการ 속พันธนาการ กลายเป็นพายุมฤตยูสีเทาเข้มที่ฉีกกระชากกฎเกณฑ์แห่งมิติและกาลเวลา พุ่งตรงเข้าหามหาัิฟ้าาที่ลอยตระหง่านอยู่เืตำหนักบัลลังก์ฟ้า
การปะทะกันครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงการต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกยตนสองคน ทว่ามันคือการพุ่งชนกัน 'ัสองขั้ว' ที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกกันได้! ขั้วหนึ่งคือเจตจำนงแห่งสวรรค์ที่ควบคุมและกดขี่สรรพสิ่ง อีกขั้วหนึ่งคือเจตจำนงแห่งการลบล้างที่เกิดมาเพื่อคืนทุกสิ่งกลับสู่ความว่างเปล่า!
"เดรัจฉานชั้นต่ำ! บังอาจต่อต้านบัญชาสวรรค์!"
มหาัิฟ้าาแผดเสียงคำราม นัยน์ตาที่เคยลึกล้ำดุจัา บัดนี้ลุกโชนด้วยไฟโทสะสีทองคำ เขาสะบัดแขนเสื้อขวาอย่างเกรี้ยวกราด พลังมรรคาแห่งเซียนสวรรค์ที่แท้จริงระเบิดออก ท้องฟ้าสีรุ้งเบื้องบนถูกแหวกออกเป็นช่องว่างขนาดยักษ์ ปรากฏเป็น 'หัตถ์สวรรค์คว้าดารา' (Heavenly Hand Grasping Stars) มือสีทองคำขนาดมหึมาที่ใหญ่โตเทียบเท่ากับทวีปทั้งทวีป พุ่งทะลวงลงมาจากฟากฟ้าหมายจะตบกบาลหลินเฟยให้แหลกละเอียดเป็นผุยผง รังสีพลังมันหนักอึ้งจนทำให้พื้นที่รอบนครัิทรุดตัวลงไปหลายร้อยจั้ง!
หัตถ์สีทองคำนั้นไม่ได้มีเพียงพลังทำลายล้างทางกายภาพ แต่มันอัดแน่นไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งการ 'ลบเลือน' สรรพสิ่ง หากผู้ใดถูกมันสัมผัส แม้แต่วิญญาณก็จะถูกลบออกจากวัฏจักรสงสารชั่วนิรันดร์
ทว่า หลินเฟยที่กำลังพุ่งทะยานสวนขึ้นไป กลับไม่ได้มีท่าทีหวาดหวั่นต่อหัตถ์สวรรค์ขนาดยักษ์เลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีเทาเขาเบิกกว้าง รอยยิ้มอำมหิตแสยะกว้างจนเห็นไรฟัน ศัสตราไร้ลักษณ์ในมือขวาีู่่ในรูปลักษณ์ใบดาบเหลวสีเทาโปร่งแสง สั่นพ้องอย่างบ้าคลั่ง ทารกปฐมกาลในจุดตันเถียนสยายปีกสีดำและสีขาว ปลดปล่อยพลังงานหยินหยางเข้าสู่ตัวดาบจนขีดสุด!
"สวรรค์แก... มันก็แค่ภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาหลอกเด็ก! ปฐมกาลเบิกสวรรค์!"
หลินเฟยตวัดศัสตราไร้ลักษณ์ฟาดฟันสวนกลับขึ้นไปด้านบนสุดแรงเกิด!
คลื่นกระบี่สีเทาปฐมกาลพุ่งทะยานออกจากตัวดาบ ขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นรังสีดาบขนาดยักษ์ที่ยาวกว่าแสนจั้ง! มันพุ่งแหวกอากาศธาตุด้วยความเร็วที่ก้าวข้ามขอบเขตแสง เข้าปะทะกับหัตถ์สวรรค์คว้าดาราที่กำลังกดทับลงมา!
ครืนนนนนนนนนน! เปรี้ยงงงงงง!
การปะทะกันพลังงานระดับเซียนสวรรค์และปราณปฐมกาล ก่อให้เกิดคลื่นกระแทกที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์เขตแดนฟ้าา! คลื่นพลังงานสีทองและสีเทาระเบิดออกกวาดล้างไปทั่วสารทิศ ม่านพลังสีเขียวมรกตที่ปกป้องนครัิสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเกิดรอยร้าว ทหารเซียนนับสิบล้านนายที่คุกเข่าอยู่บนกำแพงเมือง ต่างกระอักเลือดออกมาพร้อมกันจากแรงสั่นสะเทือนที่ทะลวงผ่านม่านพลังเข้ามา!
บนท้องฟ้า หัตถ์สวรรค์สีทองคำที่อัดแน่นไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งการลบเลือน พยายามจะกดทับและทำลายคลื่นกระบี่สีเทา ทว่า เจตจำนงแห่งการลบล้างศัสตราไร้ลักษณ์นั้น อยู่เืขอบเขตมรรคาใๆ ในโลกนี้!
แกร๊งงงง!
เสียงคล้ายกระจกสวรรค์แตกละเอียดดังลั่น คลื่นกระบี่สีเทาพุ่งทะลวงผ่ากลางหัตถ์สวรรค์สีทองคำออกเป็นสองซีกอย่างราบรื่นประดุจตัดผิวน้ำ! พลังงานสีทองคำมหาศาลถูก 'ลบล้าง' และดูดกลืนเข้าไปในรอยตัดสีเทา หัตถ์ขนาดยักษ์แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองร่วงหล่นลงมาดุจ-่าฝนดาวตก
"เป็นไปไม่ได้! พลังข้า... กฎเกณฑ์ข้า... ถูกมันทำลายได้อย่างไร!" มหาัิฟ้าาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด ความเยือกเย็นและสูงส่งที่เคยมี มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความตื่นตระหนกเมื่อพบว่า 'อำนาจสิทธิ์ขาด' ที่ตนเองถือครองมานับล้านปี กำลังถูกท้าทายโดยเด็กหนุ่มจากมิติเบื้องล่าง
"กฎเกณฑ์แก มันเก่าและเน่าเหม็นเกินไปแล้ว!"
หลินเฟยไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว เขาใช้วิชา 'ก้าวพริบตาปฐมกาล' หายวับไปจากใจกลางแรงระเบิด ทะลวงมิติพุ่งประชิดเข้าหามหาัิฟ้าาในระยะประชิด! ศัสตราไร้ลักษณ์ในมือตวัดร่ายรำดุจพายุหมุน คลื่นกระบี่สีเทานับพันสายพุ่งโหมกระหน่ำเข้าใส่ร่างประมุขแห่งดินแดนจากทุกทิศทาง!
"บังอาจ! โล่ันิรันดร์!"
มหาัิรีบดึงสติกลับมา มันประสานอินอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยพลังมรรคาแห่งปฐพีและแสงสว่าง ก่อเกิดเป็น 'โล่ั' รูปทรงแปดเหลี่ยมสีทองคำนับหมื่นชั้นหมุนวนอยู่รอบกาย โล่นี้คือสุดยอดวิชาป้องกันขอบเขตเซียนสวรรค์ มันสามารถต้านทานการโจมตีจากดาวเคราะห์พุ่งชนได้อย่างไร้รอยขีดข่วน
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
คลื่นกระบี่สีเทานับพันสายกระหน่ำฟาดฟันเข้าใส่โล่ั เสียงปะทะดังกึกก้องประดุจเสียงตีระฆังสวรรค์นับหมื่นใบ โล่สีทองคำสามารถต้านทานคมดาบหลินเฟยเอาไว้ได้ชั่วครู่ ทว่า ปราณปฐมกาลที่แฝงอยู่ในคลื่นกระบี่ กำลัง 'กัดกร่อน' และ 'ลบล้าง' ชั้นพลังงานโล่อย่างรวดเร็ว! รอยร้าวสีเทาค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวโล่ั และลุกลามลึกเข้าไปเรื่อยๆ
"พลังทำลายล้างมันแปลกประหลาดเกินไป! โล่ข้าต้านไว้ได้ไม่นานแน่!" มหาัิหน้าถอดสี มันสัมผัสได้ว่าพลังงานสีเทานั้น ไม่ใช่ธาตุใๆ ในัา แต่มันคือความเป็นปฏิปักษ์ต่อสรรพสิ่ง มันกัดฟันกรอด ตัดสินใจงัด 'ไพ่ตาย' สูงสุดตนเองออกมาใช้!
"ในเมื่อแกบีบบังคับข้าถึงเพียงนี้... ข้าก็จะให้แกได้เห็น ว่าทำไมข้าถึงได้นั่งอยู่บนบัลลังก์นี้มานับล้านปี!"
มหาัิฟ้าาแผดเสียงคำราม มันกัดปลายลิ้นพ่นเลือดแก่นแท้สีทองคำบริสุทธิ์ออกมากลางอากาศ เลือดนั้นไม่ได้ร่วงหล่น ทว่ามันพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดนครัิ และผสานเข้ากับ 'แก่นกลางมรรคา' ที่เป็นแหล่งพลังงานค้ำจุนเมืองทั้งเมือง!
"วงล้อมรรคาฟ้าา... จงตื่นขึ้น!"
ครืนนนนนนนนนน!
นครัิขนาดยักษ์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แก่นกลางมรรคาที่ส่องแสงเจิดจ้า พลันแปากลายเป็น 'วงล้อขนาดยักษ์' สีทองคำที่สลักอักขระเซียนสวรรค์นับล้านตัว วงล้อนี้ลอยตระหง่านอยู่เืหัวมหาัิ มันแผ่รังสีแห่งกฎเกณฑ์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในเขตแดนฟ้าาออกมา ทว่า... การที่จะขับเคลื่อนวงล้อัระดับนี้ได้ มันต้องการ 'พลังชีวิต' มหาศาลเพื่อเป็นเชื้อเพลิง!
มหาัิทอดสายตามองลงไปยังทหารเซียนนับสิบล้านนายที่คุกเข่าอยู่บนกำแพงเมือง นัยน์ตามันปราศจากความเมตตาใๆ มีเพียงความเย็นชาปรสิตที่มองเห็นแหล่งอาหาร
"พวกเจ้าจงภูมิใจเถิด ที่ได้สละชีวิตเพื่อปกป้องัสวรรค์! ค่ายกลสูบวิญญาณ... ทำงาน!"
วูบบบบบบบบ!
ทันทีที่มหาัิออกคำสั่ง ม่านพลังสีเขียวมรกตที่เคยปกป้องเมือง ก็พลันกลับตาลปัตร! มันเปลี่ยนคุณสมบัติจากการป้องกัน กลายเป็น 'ตาข่ายสูบพลังชีวิต' ขนาดยักษ์ที่ทาบทับลงบนร่างทหารเซียนนับสิบล้านนายในเมือง!
"อ๊ากกกกกก! ฝ่าบาท! ทรงทำอะไร!?" "พลังชีวิตข้า... มันกำลังไหลออกไป! ม่ายยยยย!" "พวกเราจงรักภักดีมาตลอด... ทำไมถึงทำกับพวกเราเช่นนี้!"
เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวังทหารเซียนนับสิบล้านชีวิต ดังก้องระงมไปทั่วนครัิ! ร่างกายพวกมันแห้งเหี่ยวลงอย่างรวดเร็ว เลือดเนื้อ ปราณวิญญาณ และวิญญาณแรกกำเนิดพวกมัน ถูกสูบกระชากออกจากร่าง กลายเป็นลำแสงสีทองคำนับสิบล้านสาย พุ่งทะยานขึ้นไปหล่อเลี้ยง 'วงล้อมรรคาฟ้าา' ที่ลอยอยู่เืหัวมหาัิ!
นี่คือัที่แท้จริงโลกใบนี้! เทพเจ้าที่พวกมันเคารพบูชา แท้จริงแล้วก็คือปีศาจที่เลี้ยงดูพวกมันไว้เป็นเพียงเชื้อเพลิงสำรองในยามคับขันเท่านั้น! ร่างไร้วิญญาณที่แห้งกรังดุจมัมมี่นับสิบล้านร่าง ร่วงหล่นลงจากกำแพงเมืองเกลื่อนกลาด นครัิที่เคยงดงาม บัดนี้แปาเป็นขุมนรกที่แท้จริง!
วงล้อมรรคาฟ้าาที่ดูดกลืนชีวิตเซียนนับสิบล้าน ขยายขนาดใหญ่ขึ้นจนบดบังท้องฟ้า แสงสีทองคำมันอาบย้อมมิติให้กลายเป็นสีเลือด มหาัิฟ้าาที่ได้รับการอัดฉีดพลังงานมหาศาล รังสีพลังมันพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด มันมองลงมาที่หลินเฟยด้วยสายตาพระผู้เป็นเจ้าที่กำลังจะบดขยี้มดปลวก
"เห็นหรือไม่ มารร้าย! นี่คืออำนาจที่แท้จริงสวรรค์! สรรพชีวิตล้วนเกิดมาเพื่อเป็นเครื่องสังเวยให้แก่ข้า! บัดนี้... จงแหลกสลายไปภายใต้วงล้อแห่งันี้ซะ!"
มหาัิผลักฝ่ามือออกไปเบื้องหน้า วงล้อมรรคาฟ้าาขนาดยักษ์ก็หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง พุ่งทะลวงฝ่าอากาศธาตุเข้าบดขยี้หลินเฟย! กฎเกณฑ์สวรรค์นับล้านสายที่ถักทออยู่บนวงล้อ สร้างแรงกดดันที่สามารถบดขยี้ระบบสุริยะให้แหลกเป็นผุยผง มิติรอบตัวหลินเฟยพังทลายลงอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีทางหนี ไม่มีที่ให้หลบซ่อน!
หลินเฟยลอยตัวอยู่ท่ามกลางแรงกดดันระดับทำลายล้างัา เขามองดูร่างทหารเซียนนับสิบล้านที่ถูกสูบพลังจนตาย สลับกับมองมหาัิที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง นัยน์ตาสีเทาหลินเฟยไม่ได้ฉายแววหวาดกลัว ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยความสมเพชและรอยยิ้มที่เหยียดหยามที่สุด
"สังเวยคนตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอด... นี่สินะัพวกสุนัขบนสวรรค์!" หลินเฟยแผดเสียงคำรามก้อง คลื่นเสียงเขาดังทะลวงผ่านเสียงคำรามวงล้อมรรคา "แกบอกว่าพวกมันเกิดมาเพื่อเป็นเครื่องสังเวยให้แกงั้นรึ? ถ้าอย่างนั้น... ข้าก็จะทำให้แกเห็น ว่าจุดจบ 'ปรสิต' อย่างแก... มันน่าสมเพชแค่ไหน!"
หลินเฟยหลับตาลง ทารกปฐมกาลในจุดตันเถียนสยายปีกสีดำและสีขาวออกจนบดบังัาจำลอง พลังงานหยินหยางีู่่เืความเป็นและความตาย เืแสงสว่างและความมืด ไหลทะลักเข้าสู่ศัสตราไร้ลักษณ์ในมือขวาอย่างบ้าคลั่ง! ใบดาบเหลวสีเทาเริ่มแปา มันไม่ได้โปร่งแสงอีกต่อไป ทว่ามันควบแน่นจนกลายเป็นสีดำมืดมิดประดุจหลุมดำที่ลึกที่สุดในัา และแผ่รัศมีสีขาวสว่างจ้าประดุจจุดกำเนิดบิกแบง!
เขาเปิดดวงตาขึ้น นัยน์ตาสีเทาประกายเงินทอแสงมฤตยู เขายกศัสตราไร้ลักษณ์ขึ้นชี้ไปยังวงล้อมรรคาที่กำลังพุ่งเข้ามา!
"วิถีแห่งศาสตราไร้ลักษณ์ เคล็ดวิชาสูงสุดที่สิบ... ปฐมกาลกลืนสวรรค์... ถือกำเนิดอนันตกาล!"
วูบบบบบบบบบบบบ!
หลินเฟยไม่ได้ตวัดดาบฟาดฟัน ทว่าเขากลับปล่อยศัสตราไร้ลักษณ์ให้หลุดจากมือ! ดาบที่บัดนี้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งหยินหยางปฐมกาล พุ่งทะยานออกไปเบื้องหน้า และขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่าวงล้อมรรคาฟ้าา!
มันอ้า 'ปาก' ขนาดยักษ์ที่ไร้ขอบเขตออก รอยแยกสีดำมืดมิดที่มีพลังดูดกลืนระดับที่สามารถกลืนกินกาแล็กซีได้ทั้งกาแล็กซี ปรากฏขึ้นกลางอากาศ!
"นั่นมันวิชาอะไรกัน! เป็นไปไม่ได้!" มหาัิฟ้าากรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อเห็นว่าวงล้อมรรคามัน กำลังถูกแรงดึงดูดหลุมดำปฐมกาล 'ดูดกลืน' เข้าไปอย่างไม่อาจขัดขืน!
"หยุดนะ! พลังข้า! กฎเกณฑ์ข้า!"
วงล้อมรรคาฟ้าาที่อาบย้อมไปด้วยชีวิตเซียนนับสิบล้าน พยายามจะดิ้นรนและหมุนวนเพื่อทำลายแรงดึงดูด ทว่าเจตจำนงแห่งปฐมกาลคือจุดจบัทุกประการ! วงล้อสีทองคำค่อยๆ ถูกบิดเบือน แตกสลาย และถูกกลืนกินเข้าไปในรอยแยกสีดำศัสตราไร้ลักษณ์อย่างช้าๆ พลังงานมหาศาลที่ถูกสูบเข้าไป ไม่ได้ทำลายศัสตราไร้ลักษณ์ ทว่ามันกลับกลายเป็นเชื้อเพลิงที่ทำให้แรงดูดกลืนทวีความรุนแรงขึ้นเป็นทวีคูณ!
เพล้งงงงงงงงงงง!
ในที่สุด วงล้อมรรคาฟ้าาก็ไม่อาจทนรับกฎเกณฑ์แห่งการลบล้างได้ มันแตกละเอียดเป็นเศษแสงสีทองนับล้านชิ้น และถูกศัสตราไร้ลักษณ์กลืนกินเข้าไปจนหมดสิ้น! ความว่างเปล่าเข้าปกคลุมท้องฟ้าเืนครัิ ไพ่ตายสูงสุดมหาัิ... ถูกทำลายล้างอย่างสมบูรณ์แบบ!
"อั่ก!"
มหาัิฟ้าากระอักเลือดสีทองคำออกมาคำโต รากฐานวิญญาณมันถูกทำลายจากการพังทลายวงล้อมรรคา มันสูญเสียพลังไปกว่าเก้าในสิบส่วน ร่างมันร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า กระแทกเข้ากับหลังคาตำหนักบัลลังก์ฟ้าจนพังทลายลงมาเป็นแถบๆ
ชายผู้เคยเย่อหยิ่งและปกครองดินแดนมานับล้านปี บัดนี้นอนจมกองเลือดอยู่ในซากปรักหักพังราชวังตนเอง สภาพน่าสมเพชยิ่งกว่าสุนัขข้างถนน มันพยายามจะตะเกียกตะกายลุกขึ้น ทว่าเท้าที่สวมเกราะเหล็กสีดำหลินเฟย ก็เหยียบลงบนแผ่นหลังมันอย่างแรง จนกระดูกสันหลังหักสะบั้น!
"อ๊ากกกกกก!" มหาัิกรีดร้องโหยหวน
หลินเฟยเรียกศัสตราไร้ลักษณ์กลับคืนสู่มือ มันกลับมาอยู่ในรูปดาบเหลวสีเทาที่สงบนิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยความอิ่มเอมจากการกลืนกินพลังงานมหาศาล เขาก้มลงมองมหาัิที่กำลังดิ้นทุรนทุรายใต้ฝ่าเท้า ด้วยสายตาที่เย็นชาและไร้ซึ่งความปรานี
"แกรู้ไหมว่าอะไรที่น่าสมเพชที่สุดในตัวแก?" หลินเฟยเอ่ยถามเสียงเรียบ "ไม่ใช่ความอ่อนแอ... แต่เป็นความโง่เขลาที่คิดว่าการสูบเลือดสูบเนื้อคนอื่น จะทำให้แกกลายเป็นเทพเจ้าที่แท้จริงได้"
"ยะ... อย่าฆ่าข้า... ข้าคือหนึ่งในเก้ามหาัิ... หากข้าตาย สมดุลแดนเซียนจะพังทลาย! มหาัิองค์อื่นจะไม่ปล่อยเจ้าไว้!" มหาัิอ้อนวอนอย่างสิ้นหวัง หยิบยกเอาขุมอำนาจที่เหลือมาข่มขู่เป็นครั้งสุดท้าย
"สมดุลที่สร้างบนซากศพผู้อื่น... มันสมควรพังทลายมาตั้งนานแล้ว!"
หลินเฟยไม่รอฟังคำพล่ามใๆ อีก เขาตวัดศัสตราไร้ลักษณ์ ฟาดฟันลงมาที่ลำคอมหาัิฟ้าาอย่างเด็ดขาด!
ฉับ!
ศีรษะที่สวมมงกุฎหยกา ขาดกระเด็นหลุดลอยไปในอากาศ เลือดสีทองคำพุ่งกระฉูดออกมาย้อมซากตำหนักบัลลังก์ฟ้า ร่างไร้วิญญาณกระตุกเกร็งเป็นครั้งสุดท้าย
วูบบบบ!
ทันทีที่ร่างกายตายลง 'วิญญาณเซียนสวรรค์' (Heavenly Immortal Soul) สีทองคำที่ส่องสว่างเจิดจ้าประดุจดวงอาทิตย์ขนาดเล็ก ก็พุ่งทะยานออกจากกะโหลกศีรษะมหาัิ มันพยายามจะหลบหนีขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบน หวังจะไปเกิดใหม่หรือขอความช่วยเหลือจากมหาัิองค์อื่น!
"คิดจะหนีรึ? วิญญาณแก... คือสารอาหารชั้นเลิศข้า!"
หลินเฟยแผดเสียงคำราม ทารกปฐมกาลในร่างปลดปล่อยแรงดึงดูดมหาศาล มือซ้ายเขายื่นออกไปคว้าอากาศธาตุ กฎเกณฑ์แห่งแรงโน้มถ่วงปฐมกาลกระชากวิญญาณเซียนสวรรค์ที่กำลังจะหนีรอด ให้พุ่งย้อนกลับมาเข้าสู่ฝ่ามือเขาอย่างรุนแรง!
"ม่ายยยยยยยยยยยยยย!"
เสียงกรีดร้องสุดท้ายมหาัิดังระงม ก่อนที่วิญญาณเซียนสวรรค์จะถูกหลินเฟยบีบจนแตกละเอียด และดูดกลืนพลังงานทั้งหมดหายวับเข้าไปในจุดตันเถียนเขา!
ซ่าาาาาาา!
พลังงานระดับเซียนสวรรค์ที่บริสุทธิ์และมหาศาล ไหลทะลักเข้าหล่อเลี้ยงวิญญาณปฐมกาลหลินเฟย ทำให้รากฐานขอบเขต 'วิญญาณแรกกำเนิดปฐมกาล' เขาก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด และพร้อมที่จะทะลวงผ่านเข้าสู่ขอบเขต 'ตัดวิญญาณ' (Soul Severing) ได้ทุกเมื่อ! ร่างกายหยกอมตะเขาส่องประกายสีเทาและทองคำสลับกัน ทรงอำนาจและสมบูรณ์แบบจนมิติสวรรค์ชั้นที่สามไม่อาจรองรับเขาได้โดยไม่สั่นสะเทือน
หลินเฟยยืนตระหง่านอยู่บนซากปรักหักพังตำหนักบัลลังก์ฟ้า เบื้องล่างเขาคือนครัิที่ล่มสลาย และซากศพทหารเซียนนับสิบล้านนายที่ถูกสังเวยโดยเจ้านายพวกมันเอง เขาปลดปล่อยพลังปฐมกาลออกไปครอบคลุมคลังสมบัติมหาัิและแก่นกลางเมือง ดูดกลืนศิลาเซียนแท้จริงและอาวุธระดับสูงสุดทั้งหมดมาเป็นตนเอง
เขาปัดคราบเลือดออกจากศัสตราไร้ลักษณ์ ทอดสายตามองข้ามความพินาศเขตแดนฟ้าา ออกไปยังขอบฟ้าที่ไกลลับตา ดินแดนศักดิ์สิทธิ์านี้ ยังมีเขตแดนที่ปกครองโดยมหาัิอีกแปดแห่ง... และเืขึ้นไป ยังมีตัวตนีู่่เืกว่านั้นรอคอยอยู่
"นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น..." หลินเฟยพึมพำ รอยยิ้มที่บ้าคลั่งและทะเยอทะยานที่สุดปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ข้าจะทำให้สวรรค์ทุกชั้น... ต้องจดจำชื่อข้าไปชั่วนิรันดร์!"
ร่างเด็กหนุ่มผมสีเงินพุ่งทะยานขึ้นสู่อากาศ กลายเป็นเส้นแสงสีเทาปฐมกาลแหวกม่านเมฆสีรุ้ง มุ่งหน้าสู่เป้าหมายต่อไป ทิ้งนครัิที่ล่มสลายไว้เป็นเพียงสุสานแห่งยุคสมัย การเดินทางเพื่อล้างบางทวยเทพและเปิดโปงัจอมปลอม... ยังคงดำเนินต่อไปด้วยความดุเดือดที่ทวีคูณ!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??