เรื่อง วิถีศัสตราไร้ลักษณ์ : The Formless Immortal Blade
ความมืดิของ้อวกาศที่เคยกว้างใหญ่ไพศาลและไร้ขอบเขต บัดนี้กลับดูคับแคบและอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อเผชิญหน้ากับการดำรงู่ที่ใหญ่โตมโหฬารจนก้าวข้ามขีดจำกัดของจินตนาการทั้งหมดทั้งมวลที่สิ่งมีชีวิตใดๆ จะสามารถนึกฝันได้
ซากปรักหักพังของเก้าเขตแดนเทพศักดิ์สิทธิ์ที่เคยเป็นดั่งสรวงสวรรค์อันโอ่อ่าของเหล่ามหาจักรพรรดิ ทั้งกำแพงมิติ ทะเลหมอกเซียน นครลอยฟ้า และวิหารทองคำ ล้วนถูกบดขยี้จนกลายเป็นเพียงเศษฝุ่นผงคอสมิกที่ล่องลอยเคว้งคว้าง ภาพลวงตาแห่งสัจธรรมที่ถูกสร้างขึ้นมาครอบงำัานับอสงไขยปี ได้ถูกทำลายล้างลงอย่างสมบูรณ์แบบด้วยน้ำมือของมารไร้ลักษณ์ ทิ้งไว้เพียง 'ความจริง' ที่ซ่อนู่เบื้องหลังม่านหมอกแห่งความหลอกลวง
และ 'ความจริง' นั้น... คือสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนและน่าสะพรึงกลัวที่สุดในเอกภพ!
เหนือขึ้นไปในความเวิ้งว้างที่ลึกที่สุด ท่ามกลางความว่างเปล่าที่แสงสว่างไม่อาจเดินทางไปถึง สิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่โตระดับ 'กาแล็กซี' กำลังื่ขึ้นจากการหลับใหล ร่างกายของมันไม่ได้ถูกประกอบขึ้นจากสสารธาตุธรรมดา ทว่ามันคือก้อนเนื้อสีคล้ำเน่าเหม็นที่เต้นตุบๆ ประดุจก้อนมะเร็งร้ายที่เกาะกินโครงสร้างของัา พื้นผิวของมันเต็มไปด้วยเ้เลือดดำขนาดยักษ์ที่กำลังสูบฉีด 'พลังวิญญาณ' และ 'พลังชีวิต' ที่ขโมยมาจากสรรพสิ่ง หนวดและเถาวัลย์เนื้อนับล้านล้านเ้ที่แต่ละเ้มีขนาดใหญ่กว่าระบบสุริยะ ยื่นยาวออกไปในความมืดิ คอยดักจับและกลืนกินดวงดาวที่ตายแล้ว
ทว่า สิ่งที่ทำให้จิตวิญญาณของผู้ที่พบเห็นต้องแตกสลาย คือ 'ดวงตา' และ 'ปาก' ของมัน! บนก้อนเนื้อขนาดยักษ์นั้น มีดวงตาสีแดงฉานที่ปูดโปนออกมานับล้านล้านดวง แต่ละดวงมีขนาดใหญ่เท่ากับดวงอาทิตย์ พวกมันกลอกกลิ้งไปมาอย่างบ้าคลั่ง จ้องมองลงมาที่จุดเดียว และระหว่างดวงตาเหล่านั้น คือปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมนับไม่ถ้วนที่กำลังหยดน้ำลายสีดำเหนียวหนืด ซึ่งสามารถละลายได้แม้กระทั่งสัจธรรมของเวลา
นี่คือโฉมหน้าที่แท้จริงของ 'มารดรแห่งปรสิตเทวะ' (Celestial Parasite Mother) พระเจ้าจอมปลอมที่กลืนกินัา! สิ่งมีชีวิตที่เป็นต้นกำเนิดของตำหนักเก้าสวรรค์ และเป็นผู้สูบกินชีวิตของคนทั้งเอกภพเพื่อหล่อเลี้ยงความหิวโหยที่ไม่มีวันสิ้นสุด!
"ใคร... บังอาจ... ปลุกข้า... จากการหลับใหล... และฆ่า... คนรับใช้ของข้า..."
เสียงของมันไม่ได้ดังก้องผ่านอากาศธาตุ ทว่ามันเป็นคลื่นความถี่ระดับคอสมิกที่แทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณโดยตรง! เสียงนั้นแหบพร่า หยาบกระด้าง และแฝงไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่รุนแรงจนทำให้มิติที่ว่างเปล่าเกิดการสั่นสะเทือน ดวงดาวนับพันดวงทีู่่ห่างออกไปหลายล้านปีแสง แตกสลายกลายเป็นผุยผงเพียงแค่คลื่นเสียงนี้กระทบผ่าน!
ทว่า ท่ามกลางแรงกดดันระดับทำลายล้างัาที่ถาโถมเข้ามา ร่างของเด็กหนุ่มผมีเิประกายในชุดเาะอ่อนสีดำั กลับลอยตัวู่อย่างสงบนิ่ง ไม่มีการถอยร่น ไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความเย็นชาและจิตสังหารที่พุ่งทะยานจนทะลุขีดจำกัดของสรรพสิ่ง
'หลินเฟย' มารไร้ลักษณ์ผู้ยืนู่บนจุดสูงสุดของขอบเขต 'ตัดวิญญาณปฐมกาล' (Primordial Soul Severing) เขตแดนที่ก้าวข้ามโชคชะตาและกฎเกณฑ์ทั้งปวง นัยน์ตาสีเทาของเขาจ้องมองสบกับดวงตาสีแดงฉานนับล้านดวงของมารดรปรสิตอย่างไม่ลดละ
ในมือขวาของเขา 'ศัสตราปฐมกาลแห่งจุดจบ' (Primordial Sword of the End) อาวุธที่หลอมรวมแก่นกลางดาราดับสูญทั้งเก้าชิ้นจนสมบูรณ์แบบ ไม่ได้เปล่งแสงสว่าง หรือมีรูปลักษณ์ของโลหะอีกต่อไป ทว่ามันคือ 'รอยแยกของความว่างเปล่า' รูปทรงดาบ! มันดำมืดจนขัดขืนต่อกฎของแสงทุกประการ สายฟ้าสีดำสนิทที่วิ่งวนู่รอบๆ คือขอบเขตมฤตยูของหลุมดำที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งที่มันสัมผัส
"แกถามว่าใครปลุกแกงั้นรึ นังก้อนเนื้อเน่า?"
หลินเฟยแผดเสียงคำราม คลื่นเสียงปฐมกาลของเขากระแทกสวนคลื่นวิญญาณของมารดรปรสิตจนเกิดเป็นพายุคอสมิก "ข้าคือคนที่สับขี้ข้าทั้งเก้าตัวของแกจนเป็นเศษเนื้อ! ข้าคือคนที่พังฟาร์มวิญญาณของแกจนป่นปี้! และข้า... คือคนที่จะชำแหละรังของแกให้ไม่เหลือแม้แต่ซาก!"
"สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ... แมลงเม่าที่บังอาจต่อกรกับผู้พิทักษ์ัา..."
มารดรแห่งปรสิตเทวะไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ นอกจากความดูแคลนอย่างถึงที่สุด สำหรับมันแล้ว มหาจักรพรรดิทั้งเก้าก็เป็นเพียงแค่พยาธิในลำไส้ที่มันสร้างขึ้นมาเพื่อทำงานจุกจิก การตายของพวกมันไม่ได้ทำให้มันรู้สึกสูญเสีย สิ่งที่มันโกรธ คือการถูกรบกวนเวลานอน และแหล่งอาหารที่ขาดหายไป!
"จงถูกย่อยสลายกลับคืนสู่มวลสารพื้นฐานซะ!"
มารดรปรสิตไม่ร่ายรำกระบวนท่า ไม่ใช้วิชาเซียนใดๆ เพราะตัวตนของมันคือภัยพิบัติระดับัา! มันเพียงแค่ขยับ 'หนวดเนื้อ' ขนาดยักษ์จำนวนนับแสนเ้พุ่งทะยานเข้าหาหลินเฟย! หนวดแต่ละเ้มีขนาดใหญ่กว่าระบบสุริยะัา ความเร็วของมันก้าวข้ามแสงสว่างไปไกลลิบ พุ่งแหวกความมืดิเข้าบดขยี้หลินเฟยจากทุกทิศทาง!
ทว่า สิ่งที่น่าสะพรึงกลัว ไม่ใช่ขนาดหรือความเร็ว แต่มันคือ 'กรดย่อยสลายคอสมิก' ที่เคลือบู่บนหนวดเหล่านั้น! ทันทีที่หนวดเคลื่อนผ่าน มิติ กาลเวลา และพลังงานรอบด้าน ล้วนถูกมันละลายจนหายไป กลายเป็นเพียงสุญญากาศที่ดำมืด!
"คิดว่าขนาดตัวใหญ่กว่าแล้วจะชนะข้าได้งั้นรึ? แกมันก็แค่ก้อนเนื้อโง่ๆ ที่รอให้ข้าสับ!"
หลินเฟยไม่หลบหลีก ทว่าเขาพุ่งทะยานร่างเข้าหาหนวดคอสมิกที่กำลังโหมกระหน่ำเข้ามาโดยตรง! ทารกปฐมกาลในจุดตันเถียนสยายปีกครึ่งมารครึ่งทูตสวรรค์ออกกว้างสุด พลังแห่งความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งโชคชะตาผูกมัด ทะลักล้นเข้าสู่ 'ศัสตราปฐมกาลแห่งจุดจบ' !
"วิถีแห่งศาสตราไร้ลักษณ์... อนันตกาลผ่าัา!"
หลินเฟยตวัดดาบแห่งความว่างเปล่า ฟาดฟันออกไปในแนวนอนอย่างสุดแรงเกิด!
ซวบบบบบบบบบบ!
ไม่มีการปะทะที่เกิดเสียงกึกก้องกัมปนาท ไม่มีการระเบิดของแสงสว่างเจิดจ้า! ทันทีที่ 'รอยแยกสีดำ' รูปทรงดาบของหลินเฟย ตัดผ่านหนวดเนื้อขนาดยักษ์... กฎเกณฑ์แห่งความว่างเปล่าก็ทำหน้าที่ของมัน!
สสาร มวลสาร พลังชีวิต และกรดย่อยสลายของมารดรปรสิต ถูกศัสตราแห่งจุดจบ 'ลบล้าง' ให้หายไปในพริบตา! หนวดเนื้อขนาดยักษ์นับแสนเ้ ขาดสะบั้นออกเป็นสองท่อนอย่างเรียบเนียนประดุจตัดก้อนเนย! รอยตัดนั้นดำมืดิ ปราณปฐมกาลที่แฝงู่ในคมดาบ ลุกลามเข้าไปกัดกร่อนและแผดเผาก้อนเนื้อที่เหลือจนสลายกลายเป็นเถ้าคอสมิก!
"ก๊าซซซซซซซซซซซ!"
มารดรแห่งปรสิตเทวะแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดเป็นครั้งแรกในรอบนับอสงไขยปี! มันไม่เคยได้รับบาดเจ็บ เพราะในฟองสบู่ัาแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดสามารถทำลายเซลล์ของมันได้ ทว่า อาวุธในมือของเด็กหนุ่มมนุษย์ผู้นี้ กลับสามารถลบตัวตนของมันออกจากความจริงได้อย่างสมบูรณ์!
"ดาบนั่น... ดาบต้องห้าม! ทำไมเศษสวะอย่างเจ้าถึงประกอบมันขึ้นมาได้!" มารดรปรสิตกรีดร้อง ดวงตาสีแดงนับล้านดวงกลอกกลิ้งด้วยความื่ตระหนก
"เพราะข้าเกิดมาเพื่อล้างบางพวกสวะอย่างแกไงล่ะ!"
ฟุ่บ!
หลินเฟยใช้วิชาก้าวพริบตาปฐมกาล ทะลวงฝ่ามิติที่พังทลาย พุ่งตรงเข้าหาก้อนเนื้อศูนย์กลางของมารดรปรสิตด้วยความเร็วที่ไม่อาจหยั่งถึง! เขาไม่รอให้ปรสิตยักษ์ได้ตั้งตัว ศัสตราแห่งจุดจบในมือฟาดฟันและสับทะลวงเข้าใส่ร่างกายของมันอย่างบ้าคลั่ง!
ฉับ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉับ!
หลินเฟยเคลื่อนที่ไปรอบๆ ร่างกายขนาดยักษ์ประดุจพายุ-่าฝนสีดำ ทุกครั้งที่เขาตวัดดาบ ก้อนเนื้อขนาดเท่าดาวเคราะห์จะถูกตัดขาดกระจุยกระจาย ดวงตาสีแดงฉานนับหมื่นดวงถูกผ่าครึ่ง ปากขนาดยักษ์ที่เต็มไปด้วยเขี้ยวถูกสับจนแหลกละเอียด เลือดสีดำเน่าเหม็นพุ่งทะลักออกมาย้อม้อวกาศให้กลายเป็นนรกสีดำ!
"แกมันก็แค่กาฝาก! คายวิญญาณของคนบริสุทธิ์ที่แกกินเข้าไปออกมาเดี๋ยวนี้!" หลินเฟยสับฟาดฟันอย่างไม่ยั้งมือ
"อ๊ากกกกก! ข้าจะไม่ยอมตายในที่แบบนี้! มหาวิชาบรรพกาล... หลุมดำย่อยสลายเอกภพ!"
มารดรแห่งปรสิตเทวะดิ้นรนอย่างสุดชีวิต มันระเบิดพลังชีวิตทั้งหมดที่สะสมมา บีบอัดมวลเนื้อของตนเอง เปิด 'ปาก' ที่ใหญ่ที่สุดบริเวณศูนย์กลางของร่างกาย แรงดึงดูดระดับกลืนกินัาปะทุออกมากระชากร่างของหลินเฟยเข้าไปภายใน!
มันไม่ได้ต้องการจะต่อสู้ทางกายภาพอีกต่อไป แต่มันต้องการจะใช้ 'กระเพาะคอสมิก' (Cosmic Stomach) ที่บรรจุน้ำย่อยแห่งสัจธรรม หลอมละลายวิญญาณของหลินเฟยโดยตรง!
"คิดว่ากินข้าเข้าไปแล้วจะย่อยได้งั้นรึ? ระวังท้องแตกตายล่ะ!"
หลินเฟยไม่ขัดขืนแรงดูด ทว่าเขาพุ่งทะยานดิ่งลงไปในปากขนาดยักษ์นั้นด้วยความเต็มใจ!
ซวบบบบบบบบ!
สภาพภายในของปรสิตยักษ์ ไม่ใช่กระเพาะอาหารธรรมดา ทว่ามันคือ 'มิติเอกภพจำลอง' ที่เต็มไปด้วยมหาสมุทรน้ำย่อยสีดำข้นคลั่ก! ตามผนังมิติ มี 'ดวงวิญญาณ' บริสุทธิ์นับล้านล้านดวงถูกผนึกติดู่ พวกมันกำลังถูกย่อยสลายเพื่อแปรสภาพเป็นพลังงานอย่างช้าๆ
และที่ใจกลางของมิติเอกภพจำลองนั้น ปรากฏ 'ก้อนเนื้อรูปหัวใจ' ขนาดเท่าดวงอาทิตย์ที่กำลังเต้นตุบๆ! ก้อนหัวใจนี้เปล่งแสงสว่างสีรุ้งที่งดงามขัดกับสภาพแวดล้อมรอบด้าน มันคือ 'แกนกลางของัา' (World Core) ที่แท้จริง ที่ถูกมารดรปรสิตขโมยมาและใช้เป็นเครื่องยนต์เพื่อควบคุมวัฏจักรทั้งหมด!
"เจอตัวแล้ว... หัวใจของความระยำ!"
หลินเฟยพุ่งทะยานเข้าหาหัวใจขนาดยักษ์นั้นทันที! ทว่า ทันใดนั้น กระแสจิตวิญญาณของมารดรปรสิตก็ดังก้องขึ้นภายในมิติจำลอง เสียงของมันไม่ได้แฝงความโกรธเกรี้ยวอีกต่อไป แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและเสียงหัวเราะที่น่าสะพรึงกลัว!
"ฮ่าๆๆๆๆ! เด็กน้อยผู้โง่เขลา... เจ้าคิดว่าข้าคือจุดสูงสุดของความชั่วร้ายในเอกภพนี้งั้นรึ? เจ้าคิดว่าการสังหารข้า จะเป็นการปลดปล่อยัานี้งั้นรึ?"
หลินเฟยชะงักฝีเท้าเล็กน้อย "แกกำลังพล่ามอะไรก่อนตาย?"
"เจ้ามันก็แค่กบในกะลา! ข้าไม่ใช่พระเจ้า! ข้าไม่ใช่ผู้สร้าง!" ก้อนหัวใจขนาดยักษ์เต้นรัวขึ้น "ข้าเป็นเพียงแค่ 'เมล็ดพันธุ์' (Seed) ที่ถูกหว่านลงมาใน 'ฟองสบู่' แห่งนี้โดย 'สภาเทพผู้สร้าง' (The Creator Council) จากมหาทวีปปฐมภูมิ! ข้าเป็นเพียง 'พนักงานเก็บเกี่ยว' ที่ทำหน้าที่สูบพลังวิญญาณจากัาระดับล่าง ส่งกลับไปให้เจ้านายของข้าทีู่่เบื้องบนเท่านั้น!"
นัยน์ตาสีเทาของหลินเฟยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ข้อมูลใ่นี้สั่นคลอนความเข้าใจต่อโครงสร้างัาของเขาอย่างรุนแรง ทว่าจิตสังหารของเขากลับยิ่งเดือดพล่าน!
"หากเจ้าฆ่าข้า และทำลายแกนกลางนี้... สัญญาณชีพของข้าจะดับลง และระบบเตือนภัยข้ามพหุภพจะทำงาน! เมื่อนั้น 'กองเรือเก็บเกี่ยว' ของเผ่าพันธุ์ผู้สร้างที่แท้จริง จะเดินทางมาที่นี่เพื่อ 'ลบ' ฟองสบู่ัาที่ปนเปื้อนนี้ทิ้งซะ! ทุกสรรพสิ่ง รวมทั้งตัวเจ้า จะสูญสลายไปในทะเลโกลาหลอย่างไร้ค่า!" มารดรปรสิตข่มขู่ด้วยความมั่นใจ "ยอมจำนนซะ! วางดาบนั่นลง แล้วข้าจะแบ่งปันพลังที่สูบมาให้เจ้าครึ่งหนึ่ง เรามาร่วมกันปกครอง--"
"หุบปาก!"
หลินเฟยแผดเสียงคำรามลั่น ตัดบทความหวังอันโง่เขลาของปรสิต!
"แกคิดว่าข้าจะกลัวไอ้พวก 'ผู้สร้าง' จอมปลอมนั่นงั้นรึ? ถ้ามีสุนัขตัวใหญ่กว่าส่งแกมาเกาะกินโลกของข้า... ข้าก็จะตามไปสับคอเจ้าของแกด้วยมือของข้าเอง!"
หลินเฟยชู 'ศัสตราปฐมกาลแห่งจุดจบ' ขึ้นเหนือศีรษะ! ทารกปฐมกาลในจุดตันเถียนสยายปีกกว้างสุด พลังปราณปฐมกาลทั้งหมดในร่าง... พลังชีวิต... และเจตจำนงแห่งการลบล้างทั้งหมด... ถูกรีดเร้นและบีบอัดลงไปในดาบแห่งความว่างเปล่าจนถึงขีดจำกัดสูงสุด!
ดาบสีดำสนิทขยายขนาดใหญ่ขึ้นจนทะลุเพดานมิติจำลอง ความมืดิที่สัมบูรณ์ของมัน แผ่ขยายออกไปบดบังแสงสว่างของแกนกลางัา!
"ส่งสัญญาณไปเลยนังปรสิต... บอกเจ้านายของแกด้วย... ว่าให้เตรียมโลงศพรอไว้ได้เลย!"
"วิถีแห่งศาสตราไร้ลักษณ์ เคล็ดวิชาสูงสุดอันเป็นนิรันดร์..."
"อนันตกาลคืนสู่ศูนย์... ถือกำเนิดเอกภพ!!!"
หลินเฟยฟาดฟันศัสตราแห่งจุดจบ ลงมาผ่ากลางก้อนหัวใจขนาดยักษ์และแกนกลางัาอย่างสุดแรงเกิด!
ซวบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!
ดาบแห่งความว่างเปล่า ทะลวงผ่าแก่นกลางัาและแก่นแท้ของมารดรแห่งปรสิตเทวะให้แยกออกเป็นสองซีกอย่างสมบูรณ์แบบ! โลกทั้งใบหยุดนิ่ง กาลเวลาหยุดเดิน มิติทุกมิติในัาหยุดการเคลื่อนไหว... เสียงกรีดร้องของมารดรปรสิตเงียบหายไป...
ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่หัวใจถูกผ่าครึ่ง 'คลื่นสัญญาณควอนตัม' ขนาดยักษ์ก็ถูกยิงทะลวงกำแพงัาออกไปสู่ 'ทะเลโกลาหล' ภายนอกอย่างที่มันขู่ไว้จริงๆ!
และในเสี้ยววินาทีต่อมา... การระเบิดครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสรรพสิ่ง (Big Bang) ก็อุบัติขึ้น!
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
พลังงานแห่งการสร้างสรรค์ที่ถูกกักขังู่ในแกนกลาง ปะทะเข้ากับ พลังแห่งการลบล้างของศัสตราปฐมกาล! ความขัดแย้งของสองสัจธรรมสูงสุด ก่อให้เกิดบิ๊กแบงครั้งใ่ แสงสว่างที่เจิดจ้าที่สุดระเบิดออกจากใจกลางของมารดรปรสิต กวาดล้างก้อนเนื้อ รยางค์ และความโสมมทั้งหมดของมันให้สลายกลายเป็นฝุ่นผงคอสมิก!
คลื่นพลังงานแห่งการก่อกำเนิด ชำระล้างเศษซากของเก้าสวรรค์ และกระจายพลังชีวิตที่บริสุทธิ์ออกไปสร้างดวงดาวและกาแล็กซีใ่ ัาถูกรีเซ็ตกลับสู่ความบริสุทธิ์ วิญญาณที่ถูกจองจำนับล้านล้านดวง ได้รับการปลดปล่อยให้กลับไปเวียนว่ายตายเกิดอย่างอิสระ!
ทว่า ท่ามกลางแสงสว่างแห่งการก่อกำเนิดนั้น ร่างของหลินเฟยกลับไม่ได้สลายหายไป... ตรงกันข้าม 'ทารกปฐมกาล' ในจุดตันเถียนของเขา อ้าปากดูดกลืนแรงระเบิดของบิ๊กแบงเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของรากฐานตนเอง! พลังงานแห่งการสร้างและทำลายล้างที่ผสานกัน ผลักดันขีดจำกัดของขอบเขต 'ตัดวิญญาณปฐมกาล' ให้ทะลุเพดานของเอกภพ!
ร่างของหลินเฟยเปล่งประกายแสงสีเทาหม่นที่ทรงอานุภาพยิ่งกว่าอดีต เขากำลังวิวัฒนาการไปสู่ขอบเขตที่สิ่งมีชีวิตในฟองสบู่ัาไม่มีวันไปถึง... ขอบเขต 'หลุดพ้นโกลาหล' (Chaos Transcendence)!
ครืนนนนนนนนนนน!
ยังไม่ทันที่การเกิดใ่ของัาจะเสร็จสิ้น ผนังมิติที่ขอบสุดของัาเกิดใ่ พลันถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรงจาก 'ด้านนอก'!
รอยแยกขนาดใหญ่กว่ากาแล็กซีปรากฏขึ้น เผยให้เห็น 'ทะเลโกลาหล' ที่กว้างใหญ่ระดับพหุภพ! และจากรอยแยกนั้น... มือจักรกลสีดำสนิทขนาดยักษ์นับสิบข้าง เอื้อมเข้ามาฉีกทึ้งกำแพงมิติ!
'กองเรือรบเก็บเกี่ยว' (The Harvester Fleet) ขนาดยักษ์จำนวนนับพันลำรูปเคียว ที่นำโดย 'ผู้เก็บเกี่ยว' (The Reaper) เทพผู้สร้างสัจธรรมร่างยักษ์ในชุดเาะ ปรากฏตัวขึ้นเหนือขอบัา! พวกมันตอบรับสัญญาณเตือนภัย และมาถึงเพื่อ 'ล้างบาง' ฟาร์มที่ปนเปื้อนแห่งนี้ทิ้ง!
"ฟาร์มหมายเลข 7749 ปนเปื้อน... กองเรือเก็บเกี่ยว เตรียมยิงอาวุธลบมวลสาร ทำลายฟองสบู่นี้ทิ้งซะ!" เสียงจักรกลของผู้เก็บเกี่ยวดังกึกก้อง
ทว่า ท่ามกลางวิกฤตการล่มสลายครั้งใ่ หลินเฟยที่เิ่ลืมตาื่จากการวิวัฒนาการ ลอยตัวู่ใจกลางัาที่เิ่ถือกำเนิด เ้ผมีเิปลิวไ ชุดเาะสีดำัสะท้อนแาเกิดใ่ เขาะั 'ศัสตราแห่งจุดจบ' ในมือ ที่บัดนี้วิวัฒนาการไปพร้อมกับเขา กลายเป็น 'ศัสตราอนันตกาล' (Sword of the Eternal Void) อาวุธที่สามารถตัดขาดได้แม้กระทั่งกำแพงพหุภพ!
นัยน์ตาสีเทาของมารไร้ลักษณ์ จับจ้องไปยังกองเรือรบนอกัา รอยยิ้มที่บ้าคลั่งและท้าทายที่สุดปรากฏขึ้นบนใบหน้า
"มากันเร็วกว่าที่คิดนะ... ไอ้พวกเทพผู้สร้างสวะ!"
หลินเฟยสะบัดดาบ ร่างของเขาพุ่งทะยานออกสู่ขอบัา มุ่งหน้าประจัญบานกับผู้บุกรุกระดับพหุภพอย่างไม่เกรงกลัว!
"ข้าเิ่จะทำความสะอาดบ้านเสร็จ... พวกแกก็โผล่มาทิ้งขยะซะแล้ว วันนี้แหละ... ข้าจะสับสภาของพวกแกให้ละเอียด และเผาทำลายมหาทวีปปฐมภูมิของพวกแกให้ราบเป็นหน้ากลอง!"
การต่อสู้ในระดับัาได้จบลง... ทว่า มหาสงครามระดับ 'พหุภพ' (Multiverse) เพื่อท้าทายพระผู้สร้างที่แท้จริง เิ่จะเปิดฉากขึ้นเท่านั้น!!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??