เรื่อง ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

เสียงเครื่องยนต์ไอพ่นระบบความเย็นเทอร์โบแผดคำรามลั่นดัง บรู๊มมมมม! พวยพุ่งกลุ่มควันสีฟ้าครามหนาทึบออกด้านหลัง ยกรถเข็นหยกเย็นคันยักษ์ให้ลอยเด่นอยู่เหนือหมู่เมฆสูงเสียดฟ้า ปีกหยกใสราวกระจกสยายออกกว้างคอยจัดทิศทางลมอย่างมั่นคง การเดินทางลงสู่ทวีปแดนใต้ในครั้งนี้ เสี่ยวเป่าไม่ได้มาเล่น ๆ เขาจัดเต็มขบวนรบโดยมี ถังป้า นั่งเบ่งกล้ามอยู่ฝั่งซ้าย เสี่ยวเยี่ยน คอยดูแผนที่มิติอยู่ฝั่งขวา และเจ้าหมีน้อยไอติมที่เปลี่ยนมาสวมหมวกกุ๊กตัวจิ๋วนั่งเคี้ยวเกล็ดน้ำแข็งอยู่ตรงกลางหน้าคอนโซลมังกรหยก

"เถ้าแก่เป่าเจ้าคะ ยิ่งพวกเราบินเข้าใกล้เขตแดนใต้ อุณหภูมิในอากาศก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ เลยเจ้าค่ะ" เสี่ยวเยี่ยนเอ่ยพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ที่ผุดขึ้นบนหน้าผากเนียน สภาพภูมิประเทศเบื้องล่างที่เคยเป็นป่าเขียวขจี บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเทือกเขาหินสีดำสนิทราวกับถ่าน มีรอยแยกของแผ่นดินที่มีน้ำลาวาสีส้มเดือดพล่านไหลผ่านคล้ายเส้นเลือดของอสูรกาย อากาศแห้งแล้งและเต็มไปด้วยกลิ่นเขม่าควันไฟ

"อืม... ร้อนสมชื่อแดนใต้จริง ๆ" เสี่ยวเป่าพยักหน้าพลางขยับผ้ากันเปื้อนจักรพรรดิที่แผ่ไอเย็นคอยปกป้องร่างกายของเขาไว้ "แต่เสี่ยวเยี่ยน... การที่เราจะไปถล่มสำนักที่เชี่ยวชาญการหลอมวัตถุดิบถึงถิ่นของพวกมัน ลำพังแค่ชานมไข่มุกหรือลอดช่องที่เปิดตัวไปแล้วอาจจะยังสร้างแรงกระแทกใจไม่พอ พวกมันสร้างน้ำเชื่อมลาวาสีชาดขึ้นมาดึงดูดลูกค้า เพราะฉะนั้น ข้าต้องใช้ท็อปปิ้งระดับตำนานที่เหนือชั้นกว่านั้นร้อยเท่า!"

[ติ๊ง! ตรวจพบความต้องการของโฮสต์ในการยกระดับวัตถุดิบเพื่อทำลายล้างคู่แข่ง!] [ระบบเปิดเผยตำแหน่งเบาะแสวัตถุดิบระดับตำนานฟ้า: ‘ถั่วแดงพันปีจากยอดเขาเยือกแข็งใต้หล้า’] [ข้อมูล: วัตถุดิบนี้เติบโตอยู่บนยอดเขาสูงใจกลางทะเลลาวาแดนใต้ เมล็ดถั่วแดงที่ทนทานต่อสภาวะร้อนจัดและเย็นจัดมานานนับพันปี จะมีพลังปราณสมานจิตวิญญาณแฝงอยู่เข้มข้น เมื่อนำมาเคี่ยวตามสูตรอาม่า มันจะมอบความเหนียวหนึบแน่นลุ่มลึกที่สามารถสยบธาตุไฟและล้างสมองผู้ทานได้ทันที]

"นั่นไง! เป้าหมายของพวกเรา!" เสี่ยวเป่าชี้มือตรงไปยังทัศนียภาพเบื้องหน้า สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของทุกคนคือภาพอันน่าอัศจรรย์ใจ... มีภูเขาหินทรงแหลมสูงตระหง่านตั้งอยู่ใจกลางบ่อลาวาเดือดพล่านขนาดใหญ่ ทว่าบนยอดเขาสูงเสียดฟ้านั้นกลับมีหิมะและน้ำแข็งสีขาวโพลนปกคลุมอยู่หนาแน่น เป็นสภาวะสุดขั้วที่ธรรมชาติไม่น่าจะรวมกันได้

เสี่ยวเป่าบังคับพวงมาลัยมังกรหยก บิดคันเร่งเทอร์โบดิ่งรถเข็นหยกพุ่งทะยานลงจอดบนยอดเขาหิมะอย่างแม่นยำเสียงดัง ฉึก! ลมพายุหิมะโบกสะบัดกระหน่ำจนถังป้าต้องหดคอเข้าเกราะเหล็ก "บรื๊อออ! ร้อนๆ อยู่ดีๆ ก็หนาวจนไข่สั่นเลยครับเถ้าแก่!"

"เลิกบ่นแล้วเดินตามข้ามา" เสี่ยวเป่าอุ้มเจ้าไอติมแล้วเดินนำทุกคนก้าวเข้าไปในถ้ำน้ำแข็งที่ส่องประกายระยิบระยับราวกระจกเงา ภายในถ้ำเต็มไปด้วยหินงอกหินย้อยสีฟ้าคราม และในส่วนลึกสุดขอบหัวใจของถ้ำ มีต้นไม้โบราณไร้ใบขนาดย่อมต้นหนึ่งตั้งเด่นเป็นสง่า บนกิ่งก้านของมันมีฝักถั่วสีแดงสดทอประกายเรืองรองราวกับอัญมณีทับทิมน้ำงามลอยเด่นอยู่

"นั่นแหละ ถั่วแดงพันปีสูตรกู้โลกของข้า!" เสี่ยวเป่าตาลุกวาว เตรียมจะก้าวเท้าเข้าไปเก็บเกี่ยว

ทว่า... ครืนนนนนนนนน!

พื้นถ้ำหิมะพลันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินจะถล่ม ผนังน้ำแข็งด้านข้างระเบิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของสัตว์อสูรกายพิทักษ์ต้นไม้ในตำนาน มันคือ ‘งูเกล็ดน้ำแข็งอัคนี’ อสูรยักษ์ลำตัวหนาเท่าถังน้ำมัน ความยาวกว่าสิบเมตร ผิวหนังอันน่าสยดสยองของมันแบ่งออกเป็นสองซีกอย่างชัดเจน ซีกซ้ายเป็นเกล็ดน้ำแข็งหนาเตอะสีฟ้าคราม ส่วนซีกขวาเป็นผิวหนังลาวาที่มีเปลวไฟลุกโชนตลอดเวลา มันชูคอขึ้นสูง พ่นลมหายใจที่เป็นประกายไฟผสมระลอกคลื่นไอเย็นพุ่งตรงเข้าใส่เสี่ยวเป่าด้วยความเกรี้ยวกราด!

"เหวอออ! ตัวอะไรวะน่ะ! ครึ่งเนื้อครึ่งปลาแถมพ่นไฟพ่นน้ำแข็งได้ด้วย!" ถังป้าร้องลั่นเตรียมจะพุ่งเอาเกราะไปบังให้เจ้านาย

"ไม่ต้องถังป้า! งานนี้ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง... ไอติม! ได้เวลากินแรงแล้วลูกพ่อ ออกโรงด่วน!" เสี่ยวเป่าโยนเจ้าหมีน้อยขนปุยออกไปข้างหน้า

เจ้าหมีน้อยไอติมที่ปกติหน้าร้านเอาแต่ทำตาแป๋วเลียถ้วยขนมหวาน พลันดวงตากลมโตแปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามเรืองรองดุดัน ร่างกายขนปุยตัวจิ๋วของมันขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วปานลมพัด พริบตาเดียวมันกลับคืนสู่ร่างจริง... มหาอสูรหมีขาวกลืนหิมะขนาดยักษ์สูงกว่าห้าเมตร แผ่รังสีความเย็นระดับสมบูรณ์แบบออกมาจนถ้ำน้ำแข็งแทบจะกลายเป็นศูนย์สัมบูรณ์!

"โฮกกกกกกกกกกก!!!"

ไอติมคำรามลั่นจนหินย้อยบนเพดานร่วงหล่นลงมาเป็น-่าฝน มันไม่เกรงกลัวงูยักษ์แม้แต่น้อย อุ้งเท้าหนาขนาดเท่าโต๊ะกินข้าวตะปบเข้าที่กลางแสกหน้าของงูเกล็ดน้ำแข็งอัคนีอย่างรุนแรงดัง ตึง! จนงูยักษ์หน้าทิ่มฝังลงไปในพื้นน้ำแข็ง ลำตัวส่วนที่เป็นไฟของงูพยายามจะรัดตัวไอติม ทว่าไอติมใช้ความไวระดับเทพเจ้า งับเข้าที่ปลายหางของงูยักษ์แล้วออกแรงเหวี่ยงหมุนวนเป็นลูกข่าง ก่อนจะฟาดร่างของงูอสูรเข้ากับผนังถ้ำซ้ายทีขวาทีจนเกิดเสียงดัง โครม! โครม! พลั่ก! เพียงแค่สามกระบวนท่า งูยักษ์พิทักษ์ต้นไม้ก็ตาเหลือก สลบเหมือดไปนอนนิ่งสนิทควันขึ้นหัว

ไอติมย่อขนาดร่างกายกลับมาเป็นหมีน้อยเท็ดดี้แบร์ตามเดิม พลางเดินเตาะแตะไปคาบฝักถั่วแดงฝักหนึ่งมาส่งให้เสี่ยวเป่าพลางทำตาปริบ ๆ ราวกับจะบอกว่า 'ข้าทำงานเสร็จแล้ว ขอสลิ่มเบิ้ลสองถ้วยนะ'

"โอ้โห... เจ้าหมีนี่เวลางานมันโหดเหี้ยมอำมหิตผิดกับตอนกินขนมลิบลับเลยเว้ย" ถังป้ายืนอ้าปากค้าง ปาดเหงื่อด้วยความโล่งอก

เสี่ยวเป่าหัวเราะร่าด้วยความสะใจ แกรีบวิ่งเข้าไปรูดฝักถั่วแดงพันปีสีทับทิมทั้งหมดจากต้นไม้โบราณ นำมาใส่ลงในตะกร้ามิติของระบบทันที พริบตานั้น แสงสีทองจากระบบก็ระเบิดขึ้นในหัวพร้อมข้อความแจ้งเตือนความสำเร็จอันแสนหวาน

[ติ๊ง! โฮสต์ทำการเก็บเกี่ยว ‘ถั่วแดงพันปีจากยอดเขาเยือกแข็ง’ สำเร็จเสร็จสิ้น!] [ระบบทำการปลดล็อกฟังก์ชันกระบวนการเคี่ยวถั่วเวทมนตร์สูตรอาม่าขั้นสูง] [แต้มโบนัสความกล้าหาญ: 1,000 แต้ม! พร้อมแล้วสำหรับการทำลายล้างสำนักเพลิงผลาญดาราในวันพรุ่งนี้!]

"ฮ่า ๆ ๆ วัตถุดิบพร้อม สัตว์เลี้ยงพร้อม ลูกน้องพร้อม! พรุ่งนี้เช้า... แดนใต้เตรียมตัวพบกับความฉ่ำวาวของปังเย็นภูเขาไฟระดับพระเจ้าได้เลยโว้ยยย!" เสี่ยวเป่าตะโกนก้องถ้ำน้ำแข็งอย่างผู้มีชัย พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับศึกประลองที่กำลังจะมาถึงในตอนต่อไป!