เรื่อง ระบบคริติคอล: พยายามเพียงหนึ่ง รับโบนัสหมื่นเท่า!

ใน๴๤า๦๮๡

มังกรเ๹าจ้องมองไปยังสีหน้าที่เย็นชาของเอเดน และความรู้สึกอยากจะถอยทัพก็เริ่มรุนแรงขึ้นในใจของมัน

มนุษย์ผู้นี้ไม่เพียงแต่จะมีพละกำลังที่น่าหวาดหวั่นแต่เขายังดูเหมือนจะแผ่แรงกดดันจักรพรรดิมังกรจางๆ ออกมาจนทำให้ดวงวิญญาณของมันต้องสั่นสะท้าน

"ถอย!"

มังกรเ๹าไม่กล้าสู้ต่ออีกต่อไป ร่างกายอันมหึมาของมันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขณะที่มันฉีกกระชากความว่างเปล่าเพื่อพยายามหลบหนี

 เอเดนไม่ได้ไล่ตามไป เขาเพียงแค่เฝ้ามองมันอย่างเย็นชา

ในจังหวะที่ร่างกายครึ่งหนึ่งของมังกรเ๹าเข้าไปในเส้นทางความว่างเปล่า มันก็หันศีรษะกลับมาจ้องเขม็งที่เอเดน จากนั้นจึงทิ้งคำเตือนที่สั่นเครือและเย็นเยือกเอาไว้

"เจ้ามนุษย์ แกน่ะแข็งแกร่งก็จริง แต่อเวจีนั้นน่าสยดสยองกว่าที่แกจะจินตนาการได้นัก..."

"ผนึกของเผ่าเทวะมารเริ่มคลายตัวลงแล้ว!"

"จุดจบของแกอยู่ไม่ไกลหรอก!"

ทันทีที่มันพูดจบ รอยแยกมิติก็ค่อยๆ ปิดลง กลิ่นอายของมังกรเ๹าหายลับไปจากดินแดนลับโดยสมบูรณ์

 เอเดนยืนไพล่มือไว้ข้างหลัง มองไปยังความว่างเปล่าที่ปิดตัวลง แสงเย็นยะเยือกวาบผ่านดวงตาของเขา

ผนึกของเผ่าเทวะมารกำลังคลายตัวงั้นเหรอ...

งั้นก็ปล่อยให้พวกมันมาเถอะ

...

คลื่นพลังที่รุนแรงในส่วนลึกของความว่างเปล่าค่อยๆ สงบลง

 เอเดนละสายตาออกมาและชำเลืองมองกึ่งศาสตราศักดิ์สิทธิ์ในมือ หรือก็คือแท่นบูชาการแปรธาตุที่กำลังแผ่ประกายจางๆ

"ไปกันเถอะ พวกเราจะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่แกนกลาง"

เขาออกคำสั่งด้วยเสียงต่ำ

ก่อนที่เสียงของเขาจะจางหายไป เอเดนก็ได้เปลี่ยนเป็นเส้นแสงสีทองและพุ่งตรงไปยังส่วนลึก ตามทิศทางที่เสาแสงสีทองชี้บอก

เชอริล วิกเตอร์ และหยก ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ทั้งหมดรีบตามเขาไปทันที

หลังจากผ่านชั้นพับของมิติที่แตกสลาย พื้นที่เบื้องหน้าก็เปิดกว้างขึ้นอย่างกะทันหัน

พื้นที่ขนาดมหึมาที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนนับไม่ถ้วนซึ่งสร้างจากอักขระโบราณ ลอยคว้างอยู่อย่างเงียบเชียบในความว่างเปล่า

กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวไหลเวียนอยู่เหนือผนึกเก่าแก่

แม้แต่ผู้ทรงเกียรติที่เลเวลสูงกว่า 90 ก็คงจะถูกฉีกกระชากกลายเป็นหมอกเลือดในพริบตา หากพยายามจะบุกฝ่าเข้าไปด้วยกำลัง

"นี่คือนครที่ถูกผนึกไว้เหรอ? แรงกดดันนี้มัน... น่ากลัวชะมัด" วิกเตอร์ลอบกลืนน้ำลาย แววตาเต็มไปด้วยความช็อก

 เอเดนยังคงสงบนิ่งและเรียกใช้กึ่งศาสตราศักดิ์สิทธิ์ แท่นบูชาการแปรธาตุออกมาโดยตรง

วิ้ง!

แท่นบูชาการแปรธาตุขยายตัวอย่างรวดเร็วกลางอากาศและระเบิดแสงเทพเก้าสีที่ทำให้ตาพร่าออกมา แสงนั้นส่องตรงไปยังโซ่ตรวนโบราณ

เปรี้ยะ!

พร้อมกับเสียงที่แหลมคมและชัดเจน โซ่ตรวนที่พันรอบความว่างเปล่าแตกสลายไปทีละเส้น

ครืน!

ในนาทีนี้ อาวุธเทพโบราณที่ถูกผนึกไว้มานานหมื่นปี ในที่สุดก็ได้เปิดเผยรัศมีอันไร้ผู้เทียมทานให้โลกได้เห็น

มันคือสุดยอดนครลอยฟ้าซึ่งมีขนาดเกือบจะใหญ่เท่ากับเมืองขนาดกลางเมืองหนึ่ง!

กำแพงเมืองของมันถูกสร้างขึ้นจากพลังแห่งกฎที่บริสุทธิ์ทั้งหมด ส่องประกายด้วยแสงเทพแห่งความโกลาหล

บนยอดกำแพงเมือง มีหอคอยปืนใหญ่อาคมแห่งกฎนับร้อยตั้งเรียงรายกันอย่างหนาแน่น แต่ละแห่งแผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างออกมา

และที่ใจกลางพอดิบพอดีของเมือง มีหอคอยแห่งกฎสูงร้อยเมตรตั้งตระหง่านอยู่ มันปลดปล่อยระลอกคลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งดูเหมือนจะสามารถหล่อหลอมกฎเกณฑ์ของโลกขึ้นมาใหม่ได้

"นี่... นี่คือสุดยอดอาวุธสงครามที่สร้างขึ้นโดยทวยเทพนับร้อยงั้นเหรอ?" ลมหายใจของหยกหอบถี่ขึ้น และแม้แต่มือที่ถือดาบของเธอก็สั่นเทาเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม นครลอยฟ้าทั้งเมืองกลับเงียบสนิท ไม่มีความโชติช่วงของแสงสว่างเลยแม้แต่น้อย

ระบบทั้งหมดของมันอยู่ในสภาวะหลับใหลที่ลึกที่สุด

"มันต้องการพลังงานจำนวนมหาศาลเพื่อเริ่มทำงาน" เชอริลเอ่ย ดวงตาคู่สวยของเธอหรี่ลงเล็กน้อยขณะที่มองเห็นปัญหาสำคัญได้อย่างรวดเร็ว

ก่อนที่เอเดนจะได้๵ิจารณามันต่อไป ความว่างเปล่าเบื้องหลังพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงกะทันหัน

"ฮ่าๆๆๆ! มันคือนครลอยฟ้าโบราณจริงๆ ด้วย!"

"อาวุธเทพเช่นนี้ควรจะเป็นของตระกูลวิคลิฟฟ์!"

พร้อมกับเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่ง กลิ่นอายอันทรงพลังหลายสายฉีกกระชากความว่างเปล่าและบังคับทิศทางเข้ามาในพื้นที่แห่งนี้

จักรวรรดิเมฆาคราม, สหพันธ์ปราการเหล็ก, ตระกูลวิคลิฟฟ์ที่เร้นกาย และสมาชิกของตระกูลดอว์สทั้งหมดมาถึงแล้ว!

แม้แต่มังกรเ๹าที่เ๵ิ่งหนีไปได้ก็ย้อนกลับมาพร้อมกับร่างกายที่ถูกเผาจนดำเกรียม นำพาความแค้นเทียมฟ้ากลับมาด้วย

"เจ้ามนุษย์เอเดน อาวุธเทพชิ้นนี้ไม่ใช่สิ่งที่แกจะครอบครองไว้คนเดียวได้ ถ้าแกยังรู้จักที่ต่ำที่สูง ก็จงไสหัวไปเดี๋ยวนี้!"

ผู้อาวุโสจากตระกูลวิคลิฟฟ์ตะโกนเสียงเย็น ความโลภในดวงตาของเขาฉายชัดให้ทุกคนเห็น

"เอเดน นายอาจจะแข็งแกร่ง แต่ถ้าพวกเราทุกคนร่วมมือกัน นายก็ไม่มีทางปกป้องนครลอยฟ้านี้ไว้ได้หรอก!" ยอดฝีมือจากจักรวรรดิเมฆาครามเอ่ยพลางเข้าโอบล้อมพวกเอเดนไว้ตรงกลาง

เบื้องหลังของพวกเขา มังกรเ๹าแผดคำรามอย่างโหดเหี้ยม

"ฆ่ามันซะ! แล้วพวกเราค่อยมาแบ่งสมบัติบนตัวมันกัน!"

ชั่วขณะหนึ่ง เจตนาฆ่าอบอวลไปทั่วชั้นบรรยากาศ ขุมกำลังทั้งหมดต่างเตรียมพร้อมที่จะลงมือ และการต่อสู้ครั้งใหญ่จวนจะระเบิดขึ้น

 เอเดนกวาดสายตามองไปรอบๆ และรอยยิ้มที่เย็นชาอย่างถึงที่สุดก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก

"พวกแกคิดจะชิงของของฉันงั้นเหรอ?"

"พวกแกมีสิทธิ์งั้นเหรอ?"

ก่อนที่คำพูดของเขาจะจางหายไป เอเดนก็กระทืบเท้าอย่างแรง

ตูม!

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ปลดปล่อยกฎแห่งมิติ กระตุ้นระบบคริติคอลหมื่นเท่า!]

[กฎแห่งมิติได้รับการเสริมพลัง 10,000 เท่า—สุญญากาศสัมบูรณ์: ผนึกมิติ!]

เปรี้ยะ!

ในพริบตานั้น พื้นที่ในรัศมีหนึ่งหมื่นไมล์แข็งค้างไปโดยสมบูรณ์ เปลี่ยนเป็นอาณาจักรแห่งความสงบนิ่งอันสัมบูรณ์

สีหน้าของผู้อาวุโสตระกูลวิคลิฟฟ์เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขาตระหนักว่าพลังแห่งกฎภายในร่างกายของเขาถูกบังคับให้แยกออกไป เขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่ปลายนิ้ว!

"นี่... นี่มันกฎมิติประเภทไหนกัน?! เป็นไปไม่ได้!" เขากรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

"ตายซะ"

ใบหน้าของเอเดนไร้ความรู้สึก เขาเพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ

ใบมีดมิติที่มองไม่เห็นพุ่งตัดผ่านความว่างเปล่าในทันที

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

ยอดฝีมือจากตระกูลเร้นลับและยอดฝีมือจากจักรวรรดิเมฆาครามหลายคนที่พุ่งเข้ามาด้านหน้า ถูกตัดขาดเป็นสองท่อนอย่างหมดจดก่อนที่จะทันได้กรีดร้องเสียด้วยซ้ำ ดวงวิญญาณของพวกมันถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์ในสุญญากาศสัมบูรณ์

"โฮก!"

มังกรเ๹าหวาดกลัวจนแทบเสียสติ มันหันหลังกลับและพยายามจะฉีกมิติอีกครั้งเพื่อหลบหนี

อย่างไรก็ตาม พื้นที่โดยรอบถูกปิดผนึกไว้อย่างสมบูรณ์ด้วย "ผนึกมิติ" ของเอเดนหลังจากผ่านการคริติคอลหมื่นเท่าแล้ว บัดนี้มันแข็งแกร่งราวกับเหล็กเทพ

ปัง!

ศีรษะขนาดมหึมาของมังกรเ๹ากระแทกเข้ากับม่านพลังมิติอย่างแรง จนเลือดท่วมหัว

"ฉันบอกแล้วไง ว่าแกหนีไม่พ้นหรอก"

ดวงตาของเอเดนเย็นชา เขายกมือขึ้นและฟาดฝ่ามือลงมา

อัสนีอัคคีโกลาหลจุติลงมาอีกครั้ง ระเบิดร่างที่เหลือของมังกรเ๹าจนกลายเป็นความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์

ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขากดข่มทุกคนที่อยู่ที่นั่นไว้ได้!

ยอดฝีมือที่เหลือจากขุมกำลังต่างๆ ต่างหวาดกลัวจนเสียสติ ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือด บางคนถึงกับเข่าอ่อนและคุกเข่าลงกลางความว่างเปล่าโดยตรง

ในนาทีนี้ ในสายตาของพวกเขา เอเดนไม่ใช่คนอีกต่อไป

แต่เขาคือเทพเจ้าผู้กุมอำนาจแห่งความเป็นและความตาย

"ไสหัวไป หรือจะตาย"

 เอเดนเอ่ยคำสั้นๆ สี่คำนั้นอย่างเย็นชา

"ถอย! ถอยเดี๋ยวนี้!"

"ชายคนนี้ไร้ผู้เทียมทานแล้ว! พวกเราสู้เขาไม่ได้หรอก!"

ขุมกำลังต่างๆ ไม่กล้ารั้งอยู่อีกต่อไป พวกเขาตะเกียกตะกายหนีด้วยความตื่นตระหนก พากันหนีออกจากพื้นที่ที่ถูกผนึกไว้

สีหน้าของเอเดนยังคงสงบนิ่ง เขาไม่ได้ใส่ใจจะมองพวกมันด้วยซ้ำ

ด้วยการพุ่งวาบเพียงครั้งเดียว เขาข้ามผ่านระยะทางหลายหมื่นเมตรในพริบตาและลงจอดบนฐานของหอคอยแห่งกฎสูงร้อยเมตรที่อยู่ใจกลางนครลอยฟ้า

ดวงตาของเขาแผดเผาด้วยความตื่นเต้นขณะที่เขาวางมือข้างหนึ่งลงบนแก่นควบคุมที่เย็นเฉียบ

ตูม!

กึ่งศาสตราศักดิ์สิทธิ์แท่นบูชาการแปรธาตุบินทะยานออกมาเองและลอยคว้างอยู่เหนือหอคอยแห่งกฎ พร้อมกับระเบิดแสงเทพเก้าสีที่เจิดจ้าออกมา

ในนาทีนี้ สมบัติสูงสุดทั้งสองชิ้นได้ก่อเกิดสายสัมพันธ์ที่ทรงพลังอย่างยากจะพรรณนา

กำแพงของนครลอยฟ้าทั้งเมืองเริ่มสั่นสะเทือน อักขระโบราณนับไม่ถ้วนสว่างไสวราวกับดวงดาว และคลื่นพลังแห่งกฎที่น่าหวาดหวั่นพุ่งทะยานสู่ชั้นฟ้า

[ติ๊ง! ตรวจพบการสั่นพ้องที่สำเร็จระหว่างกึ่งศาสตราศักดิ์สิทธิ์ "แท่นบูชาการแปรธาตุ" และแกนกลางของนครลอยฟ้า เริ่มต้นกระบวนการเดินเครื่อง!]

[คำเตือน! ระบบของนครลอยฟ้าได้รับความเสียหายอย่างหนัก การเริ่มต้นเครื่องอย่างสมบูรณ์ต้องใช้พลังงานแห่งกฎมหาศาล พลังงานสำรองปัจจุบัน: 0.01%!]

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัว เอเดนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

พลังงานที่จำเป็นในการเดินเครื่องจักรสงครามขนาดยักษ์นี้สูงเกินกว่าจะคำนวณได้ ต่อให้เขาสูบจนเกลี้ยงคลังสมบัติของจักรวรรดิเซี่ย ก็คงไม่เพียงพอที่จะยิงอาวุธเทพชิ้นนี้ได้เกินไม่กี่ครั้ง

 เอเดนจ้องมองแท่นบูชาการแปรธาตุในมือ ดวงตาของเขาเป็นประกายขณะที่ความคิดที่บ้าคลั่งและอาจหาญแล่นผ่านเข้ามาในหัว

"จะเป็นอย่างไรนะ..."

"ถ้าฉันใช้ระบบคริติคอลหมื่นเท่าเสริมพลังความสามารถในการกลั่นและการสรรค์สร้างของแท่นบูชาการแปรธาตุ..."

"ฉันจะสามารถผลิตแกนพลังงานระดับเทพจำนวนมากเพื่อบังคับให้อาวุธสงครามโบราณนี้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ได้หรือไม่?!"

เมื่อคิดได้ดังนั้น มุมปากของเอเดนก็ค่อยๆ หยักโค้งเป็นรอยยิ้มที่ตื่นเต้นจนห้ามไม่อยู่

"ออกมา"

 เอเดนแผดเสียงต่ำและสะบัดแขนเสื้อ

แร่ธาตุธรรมดาและวัตถุดิบที่ถูกทิ้งนับไม่ถ้วนที่เขาเก็บรวบรวมมาจากดินแดนที่ทวยเทพ๵ินาศพุ่งทะยานเข้าหาแท่นบูชาการแปรธาตุกลางอากาศราวกับพายุ

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังใช้กึ่งศาสตราศักดิ์สิทธิ์ "แท่นบูชาการแปรธาตุ" เพื่อกลั่นแกนพลังงาน ระบบคริติคอลหมื่นเท่าทำงาน!]

[ระบบคริติคอลหมื่นเท่าทำงาน:ผลึกต้นกำเนิดธรรมดา 100,000 ก้อน ได้รับการแปรสภาพเป็นแก่นดาราเจิดจรัส!]

วิ้ง!

ในนาทีนั้น แท่นบูชาการแปรธาตุระเบิดแสงเทพเก้าสีที่ทำให้ตาพร่าออกมา เศษเหล็กไร้ค่าและสิ่งเจือปนถูกทำให้กลายเป็นไอในพริบตา

สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาแทนที่คือแกนพลังงานระดับเทพโบราณ แต่ละชิ้นไหลเวียนไปด้วยคลื่นพลังแห่งกฎที่ทำลายล้างและส่องประกายแสงสีทองบริสุทธิ์

"จงไป"

ใบหน้าของเอเดนยังคงสงบนิ่งขณะที่เขาดีดนิ้ว

"แก่นดาราเจิดจรัส" นับร้อยนับพันชิ้นเปลี่ยนเป็น-่าฝนดาวตกสีทองที่หนาแน่น พุ่งเข้าสู่ฐานของหอคอยแห่งกฎ

[ติ๊ง! พลังงานกำลังถูกฉีดเข้าสู่นครลอยฟ้า พลังงานสำรองปัจจุบัน: 10%... 25%... 45%!]

เสียงคำรามทุ้มลึกดังสะท้อนไปทั่วนครลอยฟ้า ราวกับเสียงคำรามต่ำของสัตว์ร้ายโบราณ

บนกำแพงเมืองที่เคยไร้ชีวิต เส้นสายค่ายกลโบราณเริ่มสว่างขึ้นทีละเส้น แผ่ประกายแห่งความโกลาหลออกมา

ปืนใหญ่อาคมแห่งกฎนับร้อยกระบอกค่อยๆ หมุน และคลื่นพลังแห่งกฎที่น่าหวาดหวั่นเริ่มรวมตัวกันที่ปากกระบอกปืน

"นี่... เป็นไปได้ยังไงกัน?!"

ในระยะไกล ผู้อาวุโสจากตระกูลวิคลิฟฟ์จ้องมองด้วยดวงตาแดงก่ำ ราวกับถูกสายฟ้าฟาด

"นั่นคือนครลอยฟ้าโบราณ! การจะเปิดใช้งานมันได้ ต้องใช้ผลึกแห่งกฎที่สั่งสมมานานนับหมื่นปี!"

"เขากำลังสร้างแกนพลังงานระดับเทพขึ้นมาจากความว่างเปล่าจริงๆ อย่างนั้นเหรอ?! นี่มันวิชาที่ฝืนลิขิตสวรรค์ประเภทไหนกัน?!"

ยอดฝีมือจากจักรวรรดิเมฆาครามและสหพันธ์ปราการเหล็กต่างถูกความริษยาและความหวาดกลัวกลืนกิน

พวกเขายไม่มีแท่นบูชาการแปรธาตุ ต่อให้พวกเขามีโชคดีพอที่จะเข้าควบคุมอาวุธเทพชิ้นนี้ได้ก่อนหน้านี้ พวกเขาก็ไม่มีวันเปิดใช้งานมันได้ และทำได้เพียงมองดูมันตั้งอยู่ตรงนั้นเหมือนเศษเหล็กไร้ค่าเท่านั้น

แต่เอเดนกลับใช้เวลาเพียงครึ่งวันในการทำโครงการชาร์จพลังงานที่คนอื่นอาจต้องใช้เวลาหลายเดือนหรือหลายปีให้เสร็จสิ้น!

จบบทที่ 447